GASTBLOG Senol Tapirdamaz op bedevaart; laatste aflevering

Ik ben in de afgelopen dagen op flink wat plaatsen geweest. Zo heb ik de moskee van Bilal gezien. Hij is de eerste persoon die het oproep tot gebed heeft uitgesproken. En jaren later is deze azaan nog steeds hetzelfde.

Erg indrukwekkend was het Uhud gebergte. Deze berg is de dekking van Medina. Hier hebben duizenden islamitische soldaten gevochten tegen bedreigingen uit Mekka. Dit is de plaats waar de oom van de profeet zijn leven heeft gegeven. De man die hem om het leven bracht is later zelf moslim geworden.

Ik heb de begraafplaats in Medina bezocht. Iedereen die in Medina overlijd wordt hier begraven. Ook mensen uit het buitenland. Geen enkel graf heeft een naam of een steen. Nabestaanden hebben bijna geen kans om 'afscheid' te nemen. Toch wil bijna iedereen hier sterven, om begraven te worden naast de andere Kalifen en naasten van de profeet.

Na kennis gemaakt te hebben met de Turkse vertaler van de rechtbank in Medina hoor ik een verhaal over een Turkse man die 30 jaar in Medina heeft gewoond. Al die tijd is hij hier gebleven om juist hier zijn laatste rustplaats te vinden, maar helaas. Na ruim 30 jaar gaat hij op familiebezoek in Turkije en overlijdt bij aankomst ter plaatse. Het is niet iedereen gegund hier te overlijden.

De begraafplaats is tevens erg indrukwekkend omdat ik word geconfronteerd met een toekomst die mij ook staat te wachten.

En op deze manier komt er dan uiteindelijk ook een eind aan mijn vier hele bijzondere weken in Mekka en Medina.

Ik heb nieuwe vrienden gemaakt. Mensen met wie ik een zeer emotionele ervaring heb mogen delen. Mensen met wie ik hoop nog lang contact te hebben. Mensen waarmee ik misschien nooit mee om zou gaan, als deze reis niet had plaats gevonden.

Ben ik nu een totaal ander mens geworden? Ik hoop het van harte.

Ik dank iedereen die mijn blog en ervaringen heeft gelezen. Wellicht ontmoet ik jullie ook eens of kom ik oude bekenden weer tegen.

Posted by Eindhovens Dagblad on november 20, 2011 at 10:56 vm | Permalink | Reacties (0)

Medina is prachtig ...

Ik ben nu een aantal dagen in Medina. Een compleet andere wereld dan Mekka. Daar waar Mekka overvol was, is het hier rustiger. Daar waar het verkeer in Mekka vastliep, gaat hier alles soepel.

EenDaar waar in.Mekka het gebruik van de claxon eerder regel was, is het hier een uitzondering.

Ook de mentaliteit van de mensen is anders. Ze zijn vele malen vriendelijker.

Wat heeft Medina met Mekka te maken? Medina is de plaats waar de profeet zich heeft gevestigd na zijn vertrek uit Mekka. Dit is de locatie vanwaar de islam is gegroeid.

Ook is het zijn laatste rustplaats. Uit respect voor hem is het hier wonderschoon en muisstil. Schoonmakers werken werkelijk 24 per dag in geheel Medina om alles in het gareel te houden.

De grootste moskee in Medina heet Mesci-i Nebevi. Deze moskee was vroeger vlak langs het huis van de profeet. Met huis bedoel ik een cel van niet groter dan 3 x3 meter. Een cel waar je alleen gebukt rechtop kon staan.

De moskee was een gebouw met 4 muren en een klein, door dadelbomen bedekt, overdekte plaats. De moskee is over de jaren heen vergroot tot zijn huidige grootte. Er kunnen ruim 500.000 mensen tegelijk in. En dan is er nog de buitenplaats. Immens is het geheel wanneer je het met eigen ogen ziet.

Omdat de zon hier behoorlijk schijnt hebben ze parasols gemaakt die overdag open gaan en in de avond weer sluiten. Prachtig om te zien om 6.30 uur in de ochtend.

DrieNa het overlijden van de profeet is zijn huis toegevoegd aan de moskee. Hij is gestorven in de kamer die ik hierboven heb genoemd. Zijn graf wordt vergezeld door de laatste rustplaatsen van de eerste Kalif Ebu Bekir en de tweede Kalif Ömer. 

Na de herbouw zijn alle steunpalen op exact dezelfde oorspronkelijke locaties terug gezet. Met kleuren kun je herkennen in welke periode van de moskee je zit.

In de moskee zijn er nog twee hele bijzondere. De eerste is de oorspronkelijke met bomen overdekt binnenplaats. Deze is aangegeven met en groen kleed. Er zijn overleveringen die aangeven dat dat de enige locatie is waar je hemel op aarde tegenkomt. De tweede plaats bevindt zich in dit gebied en is de plaats waar de profeet het gebed heeft geleid. Zijn minber.

TweeHet is dan ook overweldigend druk met mensen die een keer op deze plaats willen bidden. Ook ik die mijn pogingen om daar aan deel te nemen.

Medina is prachtig ...

Posted by Eindhovens Dagblad on november 16, 2011 at 10:18 nm | Permalink | Reacties (0)

Bidden in de Grote Moskee

Senol1Het is donderdagnacht en met een klein groepje willen we onze laatste dag met Kabaa zo goed mogelijk doorbrengen. het besluit valt om de nacht in de Grote Moskee door te brengen en het vrijdagmiddag gebed daar te bidden. Het vrijdagmiddag gebed is verplicht bidden in een moskee.

Zo gezegd zo gedaan. Met ongeveer 8 man hebben we onze plaats op de tweede verdieping van de moskee ingenomen. Eten en drinken is er volop in de tassen. Rond 3 uur in de nacht is het gelukkig rustig op de tweede verdieping, maar de begane grond is overvol zoals altijd de afgelopen dagen.

We lezen wat, we praten wat, maar bovenal hebben we het nu al over het gemis wanneer we straks in Nederland zijn. Na het ochtend gebed neemt ieder zijn plaats in en gaat slapen. Het feit dat ik/wij kunnen zeggen dat we dat gedaan hebben maakt ons blij. Het geeft een goed gevoel.

Het is 10 en heel warm wanneer we wakker worden. En bovenal: het is druk, ook op onze verdieping. Twee uur lang zijn mensen bezig om in rijen klaar te staan voor het gebed straks. Wat ik nog steeds niet begrijp is: er is werkelijk voor iedereen plaats zodra het gebed begint.

Senol2De klanken van de Azaan, de oproep tot het gebed, galmen door de hele moskee. Wanneer we de stem van de imam horen kan ons geluk al bijna niet meer op: het is één van de bekendste Kabaa imams Abdurrahman Sudais (je moet het maar weten).

Diezelfde avond neemt iedereen zijn afscheids tavaaf. Ik ben samen met mijn ouders en zusje. We hebben de koste tavaaf gelopen, tussen de meest vriendelijke, zachtaardige mensen en hebben onze tijd genomen om naar Kabaa te kijken en in ons op te nemen.

Tot ziens.

Posted by Eindhovens Dagblad on november 13, 2011 at 09:59 nm | Permalink | Reacties (2)

Boven op de berg is vrede

Vlak voordat ik naar Medina ga heb ik een paar excursies. De eerste gaan naar de tentenkampen van Mina. Hier komen alle hadjis die geen vaste verblijfplaats hebben in Mekka. Het is een gigantisch complex geworden. Tot aan de horizon staat het vol met tenten. Omdat ik een hotel vlakbij heb, hoef ik hier (gelukkig) niet te blijven.

Foto1Dan krijgen we één van de belangrijkste bergen: de berg Hira (Nur). Dit is de locatie waar de profeet zijn eerste openbaring heeft ontvangen van de engel Gabriel. Deze openbaring is: IKRA! Dit betekent LEES.

Het is een klim van bijna 45 minuten. Een stijle helling met een soort van trap. De treden zijn oneffen en dat maakt de klim alleen maar moeilijker.

Boven aangekomen kruip ik door een kleine, krappe gang van rotsblokken. Daarna zie ik de locatie waar de eerste openbaring zo een 1400 jaar geleden heeft plaatsgevonden. Het uitzicht is geweldig. Je kijkt recht over Mekka heen en kunt Mescid-i Haram voor een klein gedeelte zien.

Onvoorstelbaar hoe de klim geweest moet zijn 1400 jaar geleden.

De tweede berg is de berg Sevir, de opkomst van de islam. De profeet en (daarna de eerste Kalif) Ebu Bekir hebben zich in deze grot boven aan de berg verstopt voor de bewoners van Mekka. Zij zagen de profeet als bedreiging en wilden hem uit de weg ruimen.

Foto3

Deze klim is zwaarder en moeilijker dan de Hira-berg. Ook hier oneffen treden, zodat er een trap ontstaat. De klim naar boven duurt ongeveer twee uur. Langzaam vorder ik.

Wanneer iemand me geld zou bieden voor deze klim op een willekeurige andere berg, zou ik het zeker afslaan. Nu loopt iedereen met vastberadenheid naar boven. Oud, jong, met en zonder loopgebreken. Een mensenmassa die allemaal dezelfde locatie willen zien.

Foto2Ook hier is het uitzicht fenomenaal. Terug zou makkelijker moeten zijn, maar door losse stenen en zand is het behoorlijk opletten geblazen.

Deze locaties zijn geen heiligdommen. De redenen voor bezoek zijn heel simpel: het zijn de enige locaties die nog in bijna originele staat zijn gebleven na 1400 jaar. En als je hier dan toch bent, dan kun je het niet laten om hier niet te komen.

Beide klimmen vergen veel van ons, maar eenmaal boven vergeet je de spierpijn én is er vrede.

Posted by Eindhovens Dagblad on november 10, 2011 at 02:18 nm | Permalink | Reacties (0)

Menselijkheid zien en beleven

foto1Het is maandagnacht/ochtend 1.00 uur wanneer we de laatste verplichte handelingen gaan verrichten voor de hadj. Dit is het bezoekers 'tavaf' en 'say'. Anders dan de vorige keren, mogen we nu in civiele kleding de tavaf en say lopen. Bij een umre ben je verplicht om weer de ihram aan te trekken.

Het is bijna 4 dagen geleden dat ik Kabaa voor het laatst heb gezien. Er is spanning, een gevoel dat bijna gelijk staat aan het weerzien van een hele goede bekende, je ontbrekende wederhelft.



Wanneer we de muren van Mescid-I Haram bereiken klopt mijn hart bijna in mijn keel. Dit gevoel van weerzien wordt alleen maar meer wanneer ik onder de bogen van de moskee door het eerste aanzicht van de mensenmassa en de muren van Beytullah (=Kabaa) zie.

foto3Het is verschrikkelijk druk. Een getal kan dit niet uitdrukken. In Nederland kreeg ik geregeld te horen: pas op dat je niet overlopen wordt. Wanneer we (mijn groep) aan onze tavaf beginnen is de schrik van overlopen worden meteen verdwenen. Het is onvoorstelbaar dat zo een drukte, zo een waterval aan mensen, zo vloeiend, zo zonder gevaar loopt. Niemand, maar dan ook niemand duwt. Niemand, maar dan ook niemand probeert op een manier voor te dringen.

Ik zie een bejaarde man van ongeveer 1.60 meter met een wandelstok lopen. Aan zijn andere arm heeft hij zijn net zo bejaarde vrouw bij. Ook zij heeft een stok. Zij loopt echter volledig krom, volledig voorover gebogen, haar rug kan ze niet rechten. Niemand, maar dan ook niemand zorgt ervoor dat zij in de verdrukking geraken. Het zijn duizenden mensen om deze twee heen en zij lopen in de mooiste gemoedstoestand die ik ooit heb gezien.

foto2Na de tavaf is het de beurt aan de say. Het lopen tussen de heuvels Safaa en Merve. Ook hier is het stervensdruk. Het zijn 3 verdiepingen waar je de say kunt lopen, allemaal vol. Mannen, vrouwen én ook kinderen. Complete gezinnen zijn naar Mekka gekomen om als één geheel de Hacc te verrichten. Hoe ze hier zijn gekomen is een compleet mirakel. Een ander woord is er bijna niet voor.

Op straat liggen twee mannen met tussen hen in twee kinderen. Ook zij zijn op een of andere manier gekomen. Vraag me niet hoe, want ik weet het niet. Ze verblijven op straat. Douche en wc is gebruik maken van openbare gelegenheden. Eten is hopen dat er iemand een goede daad wil verrichten en aan zoveel mogelijk armen eten aanbied in een restaurant. Er zijn borden waar op staat: 'We serve free for poor people'. Ik vraag de twee mannen of ze iets nodig hebben, of ik ze kan helpen. Ze nemen niets aan. Ik vraag of ik de kinderen iets mag geven. Geld zodat ze de volgende dag beter, lekkerder kunnen eten. Maar ook dit weigeren ze. Onvoorstelbaar hoeveel eergevoel deze twee toonden.

foto4Na onze laatste 'sayloop' kan ik deze post bijna afsluiten met: ik mag me nu Hadji noemen.

Maar liever sluit ik af met:

Insanlığı gördüm Beytullah'ta ben.
(Ik zag menselijkheid bij Beytullah)

Posted by Eindhovens Dagblad on november 7, 2011 at 06:05 nm | Permalink | Reacties (2)

Arafat

Vrijdagnacht zijn we dan vertrokken voor de belangrijkste dagen van deze reis. De grote samenkomst op de berg Arafat.

Deze berg is de locatie waar de profeet voor zijn overlijden zijn laatste toespraak voor de toen nog kleine aantal moslims heeft gehouden. Nu zijn we hier met ruim 7 miljoen mensen.

Senol1 Senol2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hacc vindt plaats op Arafat. Hier moeten we een bepaalde tijd verblijven. We verblijven in tentenkampen. De tijd wordt verbruikt aan gebeden. De gedacht dat geen enkele gebed op deze locatie op deze dag wordt afgewezen is intens.

Senol3 Senol4

 

 

 

 

 

 

Vanuit de speakers klinkt het gezamenlijk gebed, geschreven voor de Turkse hadjis. Als er 1 iemand is die zijn tranen heeft kunnen bedwingen, dan heb ik hem/haar niet gezien.

Diezelfde avond (zaterdag) vertrekken we naar Muzdelife. Van hieruit begint de voettocht naar het stenigen van de duivel.

Senol5Het stenigen (links) is symbolisch en is bedoeld om jezelf een stok achter de deur te geven. Je neemt afstand van je eigen ego. Je beloofd aan jezelf om jezelf te beteren. Om de verkeerde dingen die je in Arafat hebt afgezworen hier nog eens te bevestigen.

En toen was het zondag: Het offerfeest!

 

 

Vanuit een zinderend Mekka wens ik iedereen: Kurban Bayraminiz mubarek olsun / Eid Mubarek / Happy Kurban!

Wij maken ons hier klaar om vanavond onze laatste stapen te verrichten zodat we onszelf eindelijk echt hadji kunnen noemen.

Posted by Eindhovens Dagblad on november 6, 2011 at 03:50 nm | Permalink | Reacties (0)

Muurvast in Mekka

C360_2011-10-3122-31-40Mijn post heeft wat op zich laten wachten, ik heb nog steeds een longontsteking. Sinds maandag rijden de openbare bussen niet meer. Het aantal mensen wat nu in Mekka is, is op zijn hoogtepunt. Het openbaar vervoer kan deze aantallen niet aan. Ook de Grote Moskee (Mescid-i Haram) kampt met capaciteitsproblemen. Daarom wordt door het opheffen van het ov geprobeerd de mensen massa een beetje te temperen.

Ik kan de aankomende dagen dus niet naar Kabaa. Dat doet 'pijn'. Zo dichtbij, maar ondertussen toch onbereikbaar. Ik wil namelijk ook mijn tavaf lopen. De 7 ronden om Kabaa. De 7 ronden die gelijk staan aan mijn ego en die ik wil overwinnen. Linksom draaiend zodat mijn hart zo dicht mogelijk bij Kabaa is. En samen met de grote massa een geheel worden, net zoals het universum een geheel is.

Helaas moet ik daar mee wachten. Het verkeer is gewoonweg te druk, gevaarlijk en vervuilend om te lopen. Om naar de Grote Moskee te gaan moet ik door een tunnel, waar de voetgangers amper gescheiden zijn van het motorverkeer. Het roet aan de muren slaat per direct op je longen. Ik heb het geprobeerd met 3 maskers, maar nu ook met mijn longontsteking waag ik me er even liever niet aan.

Morgen (vrijdag) dan begint de echte Hadj. We gaan eerst naar het Arafat gebergte, daarna naar Muzdelife om vervolgens naar Mina te lopen. Op deze locaties moet ik rekening houden met mijn miljoenen medemensen. 

Posted by Eindhovens Dagblad on november 3, 2011 at 09:54 nm | Permalink | Reacties (1)

Iedere dag wordt het drukker

Senol3Umre betekent bezoek. Eigenlijk is een umre een kleine hadj. Een umre bestaat uit het lopen rondom Kabaa, lopen tussen de heuvels Safa en Merve en het knippen van je haar.

Het lopen rondom Kabaa heet tavaf. Het lopen tussen de twee heuvels heet say. Deze twee zaken kunnen alleen compleet worden in de ihram.

Ik herhaal deze stappen omdat de profeet ze ook zo deed. Het is een herinnering aan de gebeurtenissen die zijn geweest. Bovenal is het steeds weer herinnerd worden dat ik slechts een druppel ben in een grote stroom water.

Wij hebben gisterennacht onze derde umre gebracht. Weer gekleed in de ihram gaan we met bussen naar de dichtstbijzijnde grens om terug Mekka te betreden. Deze grens is de moskee van vrouwe Ayse (Aicha). Hier wordt gebeden en met bussen gaan we terug naar de Haram moskee om aan de tavaf en de say te lopen.

Senol4De allereerste ontmoeting met Kabaa was overweldigend. Ik ken het Oude Gebouw van foto en film. Ook wist ik wel dat het 'druk' zou zijn. Bij de eerste stappen binnen in de Haram moskee zien we onder de poorten alleen de mensen de tavaf lopen. Kabaa is nog niet te zien.

Het aanblik bezorgt me nu nog kippenvel. Dan na 50 stappen rijst er rustig een gebouw in beeld, gekleed in het zwart. De witte rand is de ihram van Kabaa. Voor je het weet rollen de tranen over onze wangen en worden we een geheel met de waterval van mensen.

Iedere dag wordt het drukker. De kans dat we een vierde umre kunnen doen is klein. Steeds meer nieuwe hadjis komen om de grote hadj te doen. En vanaf morgen rijden er geen bussen meer in verband met het aankomend offerfeest.

Dat betekent dat ik alleen nog tavaf kan lopen rondom Kabaa.

Senol1    Senol2

Posted by Eindhovens Dagblad on oktober 31, 2011 at 02:04 nm | Permalink | Reacties (1)

Praten met handen en voeten

Blog_4Ik spreek vloeiend Nederlands, Engels en Turks. In het Duits kan ik me aardig verstaanbaar maken. En de weg naar de Eifeltoren lukt me ook nog te vragen in het Frans. Maar ik sprak geen woord Arabisch.


Hoe communiceer je dan met zo'n verscheidenheid aan mensen? Het is een kwestie van willen. Als je echt wil praten, converseren, communiceren met iemand dan is er altijd een manier om iets uit te wisselen met de ander.



Na een week heb ik de volgende, voor mij zeer belangrijke worden, geleerd:

Nahm = ja
Lah = nee
Tarik = uit de weg, weg, ga weg
Yallah = move it ... :)
Heydi = rustig, rustig
Enne = ik
Ente = jij
Evvel = hiervoor
Agir = hierna
Saf = rij
Tif = stop

PS: fonetisch schrift, dus uitspraak kan anders zijn

Blog_3Blog_2


Wat wil je nog meer? Met behulp van handen en voeten heb ik gesprekken gehad met mensen uit Maleisië en uit Kashmier.

Blog_1Mijn oranje vrienden kwam ik tegen tijdens een excursie. Jullie krijgen de groeten van ze.

Maar eerlijk is eerlijk: praten in het Nederlands met Sahin uit Zuid-Afrika was toch wel erg gemakkelijk. Getrouwd en vader van een kind van twee jaar (die helaas niet bij hem was). Ik begrijp precies hoe hij zich voelt. Overigens verzekerde hij mij dat 'A dry white season' in boekvorm vele malen beter is dan de film.

 

 

 

Posted by Eindhovens Dagblad on oktober 30, 2011 at 03:55 nm | Permalink | Reacties (1)

Gastvrijheid

Senol1Het is 1 uur in de nacht Nederlandse tijd. Ik zit op de bovenste verdieping van de Haram moskee. Het is alleen nog naar een aanloop van mensen.
Vandaag en de dagen hierna komen ook de mensen dit eerst in Medine zijn geweest naar Mekka.

Dus als we het al niet druk genoeg vonden... Er kan nog meer bij.

Wat me heel erg is opgevallen is de ontzettende gastvrijheid die alle hadjis krijgen.

Bij onze aankomst in Djedda stonden ze al meteen klaar met water. Tijdens de 4 uur durende rit naar Mekka hebben we meer dan voldoende water gekregen en eten.

En bij aankomst in Mekka is het busverkeer volledig afgestemd op de hadjis. Alle busritten zijn gratis.

Senol4Om en rond de moskee zijn letterlijk troepen schoonmakers 24/7 bezig met schoonmaken.

Gastheer Saudie Arabie doet ontzettend zijn best om de steeds groter wordende toestroom van mensen aan te kunnen.

Je kunt hier over de koppen lopen.

Nog even een vlog. Ik moest mijn opname onderbreken vanwege de bewaking. Opnamen zijn namelijk verboden. In de video zie je in de verte 2 rode punten. Deze geven aan dat de begane grond, Kabaa, vol is. Er is wellicht alleen nog plaats op verdieping in of twee.

 

Filmpje

Klik hier voor het filmpje.

Posted by Eindhovens Dagblad on oktober 28, 2011 at 10:50 vm | Permalink | Reacties (0)

Ontmoetingen

Een van de beste 'dingen' die je je kan overkomen is wanneer iemand anders jou in zijn gebed opneemt.

In dSenol3e afgelopen dagen zat ik tegenover Kabaa. Daar heb ik een Maleisische man ontmoet. Zijn naam was me onduidelijk. Met handen en voeten hebben we het een en ander besproken. Dat het druk was, dat hij met zijn vrouw was enz.

Gisteren heb ik in de bus Mensur ontmoet. IT specialist uit Iran. Hij heeft een tijdje in Duitsland gewerkt. Ook heeft hij Amsterdam bezocht. Met hem heb ik email uitgewisseld.

In de Starbucks (ja, die hebben ze hier) heb ik een groep Indone siërs of ergens uit die buurt ontmoet. Het groepshoofd heet Nurdin.

Allemaal staan we op 5 november bij de samenkomst op of rondom het Araratgebergte.Aan allen heb ik gevraagd of ze mij niet willen vergeten in hun gebed.

Allen zullen zeker niet in mijn gebed vergeten worden. 

Senol2Senol1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Posted by Eindhovens Dagblad on oktober 27, 2011 at 05:04 nm | Permalink | Reacties (1)

Rituelen rond een ter aarde bestelling

Iedere dag na bijna elk gebed wordt iemand hier ter aarde besteld. Wat heeft dit met hadj te maken werd me gevraagd.

Om de hadj echt te volbrengen heb je dezelfde stappen als bij een umre. Als extra komen er nog een paar stappen bij, daarover later meer.

Belangrijk is hierbij de ihram. Wanneer je je kleed in ihram, neem je jezelf aan als overleden. In de islam wordt iedereen ook begraven in slechts een kleed, de ihram.

De overledene wordt dan nog een laatste vaarwel gegeven door alle moslims die aanwezig zijn in de moskee. Dit is ons respect aan hem.

Posted by Eindhovens Dagblad on oktober 26, 2011 at 10:26 vm | Permalink | Reacties (3)

In de bus op weg naar Mekka

Senol

Even iets uitleggen.

Iedere Mekkaganger mag de heilige plaats alleen betreden na een bezoek aan Kabaa. Hiertoe kleden mannen zich in een ihram, een wit gewaad. De vrouwen hebben geen apart kledingstuk.

Het laatste vliegveld voor Mekka is Djeddah. Bedevaartgangers kleden zich vaak in Istanbul om. Dat doen wij ook.

Senol2
De ihram bestaat uit twee grote doeken die het lichaam bedekken. In dit kledingstuk neemt de drager afstand van onder meer zijn maatschappelijke positie, ras en leeftijd.
Het laat zien dat de drager slechts een nietig detail is van een veel groter geheel.
Senol3

In onze bus naar Mekka stapte een gekleurde man in. Ik had direct vooroordelen. Toch ben ik naast hem gaan zitten. Ik vroeg hem in het Turks, Duits en een woord Arabisch waar hij vandaan komt. Hij reageerde met: ‘I don't understand you. I'm sorry’.

Zo maakte ik kennis met Abdul Aziz uit washington DC. Oorspronkelijk afkomstig uit Uganda, getrouwd en twee dochters.

Ik heb er alle vertrouwen in dat ik tijdens de bedevaart veel meer mensen ontmoet.

Posted by Eindhovens Dagblad on oktober 25, 2011 at 10:33 vm | Permalink | Reacties (1)

Ik heb zo de pest in...

Senol2011-10-22 16.51.29Senol2011-10-22 16.51.34 

In mei heb ik me voor de Hadj ingeschreven. Die inschrijving verliep al niet geheel vlekkeloos. Formulieren waren niet duidelijk, zelfs de extra informatie die ik ontving was niet toereikend. Er werd gebeld dat de foto’s voor het aanvragen van de visum de verkeerde afmeting hadden, dus die konden weer opnieuw genomen worden. En daarna heb ik een “eeuwigheid” moeten wachten op een seminar die speciaal werd gegeven voor de hadjis. Het is dat ik er zelf achteraan belde, anders hadden we onze spullen (later meer) pas nog later ontvangen.

Allemaal dingen, zaken, gebeurtenissen waar ik een pesthekel aan heb. Sinds mei heb ik echter ook bijna dagelijks van de mensen om me heen “Hadji Sabr” gehoord. Hadj Sabr betekent letterlijk Hadji geduld. Regelmatig is er gezegd dat alles wat er voor de reis gebeurd een toetsing van je geduld is. Wanneer ik nu al niet tegen dit soort kleine ongemakkelijkheden kan, hoe zal ik dan reageren met 8 miljoen anderen om me heen.

Vandaag (22 oktober) vertrek ik vanuit Amsterdam naar Istanbul. In Istanbul weten we nu al dat we ruim 10 uur mogen wachten op het volgend vliegtuig naar Djedda. Wat daarna gaat gebeuren is buiten onze kennis. De aanvang van onze reis is in mei al begonnen met het testen van mijn geduld. Hoe langer de reis duurt, hoe langer mijn geduld ook getest zal worden. Maar deze hadji heeft sabr.

Maar ook jullie vraag ik bij deze om geduld. Omdat ik geen idee heb hoe het in Mekka of Medina is, weet ik ook niet of ik daar wifi of een internetcafe kan vinden. Dus mijn posts kunnen onregelmatig zijn. Ik weet het over een paar dagen!

Senol2011-10-22 16.51.37 Senol2011-10-22 16.51.41

Posted by Eindhovens Dagblad on oktober 22, 2011 at 08:05 nm | Permalink | Reacties (0)

Even voorstellen

Mijn naam is Senol Tapirdamaz, getrouwd en twee kinderen. Geboren van een Turkse vader en moeder, maar 100% Eindhovenaar! In het dagelijks leven werk ik als assistent-accountant bij De Wert accountants&belastingadviseurs.

Naast al deze feitjes ben ik ook praktiserend moslim. Dat betekent: mezelf aan alle vijf de zuilen in de islam houden.

Dit jaar heb ik het voorrecht om één van de zuilen tot uitvoering te brengen: ik ga namelijk op bedevaartstocht naar Mekka, de Hadj. Mijn ervaringen zal ik zo goed als mogelijk met jullie delen via deze blog.

Volg Senol ook op Twitter

Posted by Eindhovens Dagblad on oktober 21, 2011 at 09:55 vm | Permalink | Reacties (9)