Het beste restaurant van Italië

Foto_blog_sander De eerste week van de Boekenweek sluiten we in stijl af met een boekpresentatie. Gemiddeld genomen, is een boekpresentatie een feestje voor de auteur, die er zijn vrienden, familie en bekenden voor uitnodigt. We nodigen een spreker uit, heffen een glas, en reiken het spreekwoordelijke eerste exemplaar uit. Dat klinkt als een nogal standaard opsomming, en in de meeste gevallen is het dat ook, maar het is vaak buitengewoon leuk en plezierig.

Zo ook vandaag, bij de ten doop houding van het ongewone reisboek Het beste restaurant van Italië, van Dylan van Eijkeren. In het boek laat Dylan zich van restaurant naar restaurant sturen door willekeurige Italianen aan wie hij de vraag stelt waar hij het beste lokaal kan eten, om zo niet bij de duurste sterrenrestaurants uit te komen, maar juist bij de kleine, onvermoede pareltjes van eettentjes, waar voor weinig geld veel lekkers op tafel wordt gezet.

De reisliteratuur is een steeds minder gelezen sub genre van de literatuur. In 1991 was het nog het thema van de Boekenweek, maar nadien is de aandacht ervoor afgenomen. Mijn beperkte theorie is dat het wordt veroorzaakt door het feit dat iedereen tegenwoordig de wereld rondreist en daarover blogs, Facebookpagina's en Twitteraccounts volschrijft, maar dat omgekeerd evenredig de behoefte afneemt de wederwaardigheden van een ander te lezen. En ergens is dat vreemd.

Literatuur immers, wil enerzijds herkenning bieden, anderzijds een nieuwe kijk laten zien op het vertrouwde. Een uitgekiende mogelijkheid voor de reisliteratuur, zou je zeggen, maar de aandacht ervoor blijft klein.

Bij de presentatie hebben we daar geen last van. Ronald Giphart houdt een inleiding, we drinken een prosecco, er zijn veel aardige mensen en op het trottoir voor Boekhandel van Pampus in Amsterdam is het heerlijk in de zon.

Op naar de tweede week van de Boekenweek, met een grande finale in Theater Carré, waar volgende week zondag Kader Abdolah om half 11 de rol van interviewer op zich neemt. Zijn gasten zijn onder andere Yvon Jaspers en Nebahat Albayrak.

Posted by Eindhovens Dagblad on maart 19, 2011 at 10:47 nm | Permalink | Reacties (0)

Frustraties

Kader op motor En wordt er eigenlijk nog gelezen deze Boekenweek?! Door mij niet veel, moet ik bekennen.
Gisterenavond nam ik voor een tweede keer een manuscript door van een auteur met wie ik vandaag een afsprak had. Bij eerste lezing vond ik het manuscript al niet goed, en die mening blijf ik bij tweede lezing houden. Het gaat om een nieuw boek van een auteur van wie we in het verleden al enkele boeken hebben uitgegeven.

Bij ieder nieuw boek van iedere auteur wordt er redactiewerk op het manuscript verricht. Dat kan om grote dingen gaan, dat kan om kleine dingen gaan, maar elk manuscript gaat meermaals door de mangel om tot het best mogelijke eindresultaat te komen. Ik heb de auteur vooruitlopend op het gesprek een brief geschreven met daarin de bezwaren die ik op het boek heb, en we hebben afgesproken daarover vandaag verder te praten.

Al snel blijkt dat we het niet eens zijn, en ook niet eens zullen worden. We hebben met betrekking tot het verhaal, fundamenteel andere opvattingen over plotopbouw, over de manier waarop personages zouden moeten handelen, hoe spanning kan ontstaan, en hoe informatie moet worden gedoseerd.

In een eerdere aflevering deze week van dit gastblog schreef ik, dat een uitgever bij moet dragen aan de kwaliteit van de auteur. Ervoor moet proberen te zorgen dat een auteur het beste uit zichzelf haalt en het best mogelijke boek schrijft. Ik zie het als mijn taak auteurs te inspireren, te stimuleren, op een goed spoor te zetten of te houden; datgene toe te voegen wat op dat moment het beste is voor hun schrijverschap. En precies dat, lukt vanochtend niet, en dat frustreert zowel de auteur als mij.

Voor vanavond staat er een ander manuscript klaar in de e-reader (waarop ik tegenwoordig de manuscripten lees): de nieuwe roman van Robert Haasnoot, Het ruime bed. Dat verkeert in de eindfase van de redactie, begeleidt door top-fondsredacteur Ad van den Kieboom. Ik las een prille versie lang geleden, en ben benieuwd of alle belofte die daarin besloten lag, wordt ingelost.

Sander van Vlerken

ps: Gisterenmiddag signeerde Kader bij boekhandel Gianotten in Breda, om de hoek bij de uitgeverij. Even poolshoogte gaan nemen. Kader was niet te beroerd om als Jan Cremer op de motor te kruipen die er ter gelegenheid van de Boekenweek was neergezet (foto).

 


 

Posted by Eindhovens Dagblad on maart 18, 2011 at 12:23 nm | Permalink | Reacties (0)

Een fijne dag op het kantoor

Met deze week nog een lastig bezoek aan een auteur, een boekpresentatie en een literaire avond in het verschiet, moet ik deze donderdag hoognodig verder met bureauwerk. We zijn in de afrondende fase van de bijstelling van onze beleidsplannen, en ik ga vandaag de laatste hand leggen aan het Fondsplan.
Een Fondsplan beschrijft de uitgangspunten die we hanteren voor de boeken die we willen uitgeven. Enerzijds verandert het boekenlandschap zo snel dat we regelmatig onze beleidsplannen moeten bijstellen. Anderzijds zijn de belangrijkste uitgangspunten al meer dan 28 jaar oud, toen directeur/uitgever Eric Visser uitgeverij De Geus oprichtte.

Foto gastblogdonderdag (2) Die uitgangspunten zijn onder meer: we willen kwalitatief hoogwaardige boeken uitgeven. Zowel literaire kwaliteit, als productionele kwaliteit (gebonden boeken). Maar ook: we willen met de boeken die we uitgeven de maatschappij weerspiegelen. Bijvoorbeeld door even veel mannen als vrouwen uit te geven. Door werk van migranten uit te geven. Door geëngageerd uit  te geven. En van al deze grootheden is kwaliteit de aller belangrijkste.

Ik dacht eraan toen Jorgen Raymann in het openingsprogramma van het Boekenbal voortdurend grapte: ‘ En, wie heeft er een neger gezien in het filmpje?’ ‘Ze hebben natuurlijk een Surinamer gevraagd dit te presenteren omdat een Iraniër het Boekenweekgeschenk heeft geschreven.’  ‘Tot mijn Grote Drie behoort in ieder geval Albert Helman.’

De Nederlandse Literaire Instituties zijn nog steeds zo blank, zo klassiek Nederlands. (Kijk bijvoorbeeld maar naar de Avond van het Boek, j.l. maandag op tv.)  De literaire kritiek, de personeelssamenstelling van uitgeverijen, de belangrijke mensen in de boekhandelsbranche.

Vorige week contracteerde ik een Syrisch-Nederlandse schrijfster en een Roemeens-Nederlandse schrijfster, de week ervoor een Egyptisch-Nederlandse schrijfster. (En kort daarvoor een Belg…) Zoals gezegd: ‘ Van al deze grootheden is kwaliteit de aller belangrijkste.’ Dus het hadden ook ‘witte’ Nederlandse auteurs kunnen zijn.
Maar mij is duidelijk dat deze auteurs zich andere vragen stellen, en die interesseren mij.  En het is duidelijk dat zij zich dezelfde vragen als Nederlanders stellen, maar op een andere manier. Daarom ook ben ik trots op het Boekenweekgeschenk van Kader. Het laat het belang van de immigranten voor de Nederlandse maatschappij zien.
Heerlijk, zo’n dag op kantoor.

Sander van Vlerken, uitgever Nederlandse fictie en non-fictie De Geus

Posted by Eindhovens Dagblad on maart 17, 2011 at 09:14 vm | Permalink | Reacties (0)

Uitgeven is people business

Uiteindelijk is het gewoon werk, zo’n boekenbal. Heel leuk werk, het allerleukste werk, leuker werk kan ik me niet voorstellen, maar: werk.

Gastblog_boekenbal Uitgeven, leerde ik op dag twee van mijn eerste baan als redacteur bij uitgeverij L.J. Veen, is people business. Je draagt als uitgever bij aan de kwaliteiten van een ander, je probeert er het beste uit te halen, er het beste van te maken. Dus is het mensen-werk. En waar zijn meer mensen bij elkaar verzameld uit deze business dan op het boekenbal? Nergens! En aangezien het Nederlandse literaire wereldje als een speldenknop zo klein is, is toute business er.

Als een kraai boven het bal: Daar danst Tom Lanoye, moet hem dadelijk even bedanken voor de quote die hij voor Kristien Hemmerechts gaf.
Ha Peter Buwalda, mijn opvolger indertijd bij uitgeverij Veen, nu kandidaat voor de Libris prijs.
Onze eigen Esther Gerritsen, moed en vertrouwen inspreken voor haar optreden op het hoofdpodium (en diepe ontroering als ze het fantastisch ervan af brengt).
Bert Wagendorp, precies een jaar geleden gesproken, op dezelfde plek bij dezelfde gelegenheid, heeft zijn talentvolle dochter bij zich.
De winnaar van een mooie talentenprijs wil graag afspreken: ‘Maar waar gaan we het dan over hebben, want ik heb nog niets nieuws af?’
BV-er (Bekende Vlaming), onze eigen Annelies Verbeke: ‘ Ik ken hier niemand!’ Maar dat blijkt mee te vallen.
Van de andere Annelies (Beck, eveneens BV-er, presentatrice op radio en tv) houd ik het jasje vast terwijl ze danst, en hoop ondertussen dat het gesprekje met de nieuwe Vlaamse hoofdredacteur van NRC aandacht voor het boek dat ik onlangs van haar uitgaf gaat opleveren.

Diverse andere auteurs die laten merken ontevreden te zijn met de uitgeverij waar ze zitten en eens een hengeltje uitwerpen. Collega’s van andere uitgeverijen die feliciteren met het succes van Kader. Van half 9 tot 3 gaat het zo, en het is het allerleukste werk dat er is.

Foto 15 3 8  

PS En De kraai? Die is opgestegen, hij fladdert de Boekenweek in, als verteller op weg naar zijn lezers. Kader heeft hem de wereld in geholpen. Het was mooi te zien hoe hij genoot.

PS 2: Waar was mijn snor op een stokje?

 

 

 

Posted by Eindhovens Dagblad on maart 16, 2011 at 02:36 nm | Permalink | Reacties (0)

Iene Miene Mutte

Boekenbal 
 

v.l.n.r. Corne, verkoop binnendienst - Wachten op de dans - Joris, Marketing - Welmoed, Bureauredactie - Karin, Office Manager - Mariska, productie


Wordt er normaal gesproken gevochten om kaarten voor het Boekenbal, dit jaar verkeren we in de ongekende luxepositie dat het gehele team van De Geus naar het Boekenbal kan. En dus zindert en tintelt het al vanaf de vroege ochtend in ons pand.

Klaterend gelach rolt over de trappen, de vrouwelijke collega’s vergelijken hun hakjes, de mannen hun boorden. Corné zit vanaf half negen strak in het pak achter zijn bureau om de orders van de boekhandelaren te verwerken (er moet een herdruk worden opgelegd van De dood heeft mij een aanzoek gedaan van Kristien Hemmerechts). En ook Karin is al prachtig in het groen.

Karin heeft er een taak bijgekregen om voor 40 mensen een diner en vervoer vanuit Breda naar Amsterdam te organiseren. Bij Mariska (productie) hangt de jurk in het raam, en Joris (marketing) straalt alsof hij voor een snoepkraam staat. Succes hebben is leuk. Samen succes hebben het allerleukste.

Die luxepositie valt ons ten deel omdat we de uitgever zijn van Kader. We hebben lang en heel intensief samengewerkt met het CPNB, de organisator van de Boekenweek, en vanavond is het tijd voor een feestje.

Maar de aard van De Geus verloochent zich niet. Er wordt tot tijdstip van vertrek gewoon hard doorgewerkt. Er moeten Titelplannen worden besproken voor de najaarsuitgaven, redacteur Ad heeft een telefonisch redactiegesprek met Monique Samuel over de roman die we van haar gaan uitgeven, en de marketing- en verkoopafdeling draait op volle toeren (Gaat DWDD nou wel of niet door voor Esther Gerritsen?!)

Ik kan wel iets eerder naar huis. Om Jolanda, mijn vrouw op te halen, want na tien jaar mag eindelijk ook zij mee naar het Bal. Er hangen drie lange jurken klaar. Iene miene mutte.

 

 

Posted by Eindhovens Dagblad on maart 15, 2011 at 11:49 vm | Permalink | Reacties (0)

Succes genereert succes

Foto2 Esther Gerritsen.

Tijdens de Boekenbeurs in Frankfurt vorig jaar oktober, heb ik het verhaal van Superduif, de laatste roman van Esther Gerritsen, denk ik een kleine dertig keer aan buitenlandse uitgevers ‘gepitcht’ om hen te interesseren voor het boek. Er zijn tientallen manieren om een goede pitch te houden: op verkoopresultaten, op gewonnen prijzen, op recensies, op internationale successen, op de bekendheid van een persoon, en... op inhoud. Superduif pitchte ik op inhoud, niet omdat er op andere fronten niets te melden was, maar omdat het de beste manier was. Een verhaal over een meisje dat boven de middelmaat uit wil stijgen en dat ervan overtuigd is dat ze kan veranderen in een duif. Niet zomaar een duif, een superduif. Een duif die mensen redt: oude vrouwtjes voor aanstormende auto’s wegduwt, kinderen van electrocutie behoedt, jongens van de verdrinkingsdood redt.

In Nederland zeggen helden altijd: het is niets, ieder ander had hetzelfde gedaan in mijn plaats. Bonnie besluit dat anders te doen. Ze vertelt twee klasgenootjes over haar transformaties, en ze geloven haar! Ze helpen haar zelfs bij haar spreekbeurt.

Alle buitenlandse uitgevers wilden het boek zien. Maar kwaliteit alleen is niet voldoende, er is zoveel internationale kwaliteit om uit te kiezen. Succes is de belangrijkste motor voor meer succes. Van buitenlandse verkopen kwam het tot op heden niet. Maar: vandaag werd de shortlist bekendgemaakt van de Libris Literatuurprijs, en Esther Gerritsen zit erbij! Vanavond bij Tonko Dop bij Nieuwsuur, en morgen eventueel bij De Wereld Draait Door, morgenavond staat ze op het podium bij het Boekenbal als talent voor de toekomst. Succes genereert succes. Morgen de buitenlandse uitgevers even mailen.

Foto Licht bewogen Esther Gerritsen bij de bekendmaking van de shortlist van Libris Literatuur Prijs.

Verdere oogst van de dag: Vissen redden van Annelies Verbeke verkocht aan Finland.  Spijkerschrift van kader Abdolah verkocht aan Rusland. (Daarmee staat de teller bij Kader op 27 landen, want Rusland hadden we nog niet.) Twee nieuwe plannen besproken met reisschrijver Dylan van Eijkeren, en een aantal inhoudelijke keuzes gemaakt met non-fictieschrijver Joop Hazenberg voor zijn boek De machteloze staat. Geen slechte oogst voor een maandag.

Posted by Eindhovens Dagblad on maart 14, 2011 at 09:36 nm | Permalink | Reacties (0)

Inspiratie

Gastblog_speech Hoewel de Boekenweek pas woensdag begint, is voor mij het feest van de literatuur  zaterdag al begonnen, bij de presentatie van de nieuwe roman De koning van Kader Abdolah (foto links).

Of eigenlijk, begon de Boekenweek van 2011 al eind 2009, toen het verzoek van het CPNB aan Kader kwam om het Boekenweekgeschenk van dit jaar te schrijven. Aanvankelijk dacht hij: Nee ik moet het niet doen. Ik moet verder met mijn nieuwe roman. Koning Nasser Al Dinh-Sjah, de grootvizier en het harem schreeuwden letterlijk om aandacht. Maar, een eervolle opdracht als deze is moeilijk te weigeren, realiseerde ook Kader zich. We spraken erover, en ja, hij aanvaarde de opdracht.

Maar daarmee begon de Boekenweek, feitelijk nog eerder, want we besloten te doen wat nog geen enkele auteur eerder deed. We zouden samen met het Boekenweekgeschenk, ook met zijn grote nieuwe roman komen. En over De koning hadden we al ruim daarvoor gesproken, aan de keukentafel in Delft.

Gastblog_felicitaties Kader Abdolah ontvangt de felicaties

Voor mij transformeerde de historische figuur Nasser al Dinh Sjah in een romanfiguur op de achterkant van een envelop. Het was een warme zomerdag in 2009. De storm aan publiciteit rondom de vertaling van Kader van De Koran was een beetje gaan liggen, en hij schetste de contouren van zijn roman. ‘Het midden oosten’, zei Kader, ‘zag er eind 19e eeuw heel anders uit. Pakistan bestond nog niet. Afghanistan bestond nog niet. De grens tussen Perzië en India liep heel anders, hetzelfde met Rusland. Perzië lag op de route van de Engelsen en de Fransen naar India. Het was de tijd van de Industriële revolutie, maar Nasser al Dinh Sjah wilde niet de nieuwe invloeden uit het Westen toelaten in zijn behoudzuchtige regime.’ Maar op de kaart achter op de envelop, werden olievelden geslagen, Engelse schepen meerden aan, telegrafiepalen werden geplaatst... het westen kwam wel degelijk binnen, onder invloed van de grootvizier, een betovergrootvader van Kader zelf.

Gastblog_ascher

Uitreiking van het 1e exemplaar aan wethouder en loco burgemeester van Amsterdam, Lodewijk Asscher

Aan die zomerdag dacht ik terug, tijdens de boekpresentatie van afgelopen zaterdag. Ik ging die dag met de envelop onder de arm en met vleugels aan mijn voeten naar de uitgeverij terug. De koning was ook voor mij een romanfiguur geworden. Kader had hem tot leven geroepen voordat ik een letter had gelezen. Dat is wat hij doet: hij inspireert. En niet alleen mensen die direct met hem samenwerken, ik hoor het om me heen, voortdurend. Het wordt een memorabele Boekenweek.

Sander van Vlerken, Uitgever Nederlandse Fictie en Non-fictie De Geus

Posted by Eindhovens Dagblad on maart 14, 2011 at 10:10 vm | Permalink | Reacties (2)