PSV roept scouts op het matje

Topaankopen Willy van der Kuijlen, Berry van Aerle, Klaas van Baalen, John de Jong en Denny Spronck zitten om een tafel in de Ronaldo-zaal in het PSV stadion. Ze zien wit om de neus. Het is doodstil. Zojuist hebben de 5 (inter)nationale scouts een gesprek gehad met Marcel Brands, Fred Rutten en Tiny Sanders. De namen van Kezman, Van Nistelrooij, Robben, Nilis, Cocu, Van Bommel, Romario, Ronaldo, Alex, Gomes, Lee en Park staan in grote rode letters aan de rechterkant van het whiteboard. Daaronder staat in grote letters: HEEL LANG GELEDEN!!!

Aan de linkerkant staan de namen van maar liefst 35 andere voetballers: Leandro, Jacobsen, Rodriguez, Manolev, Vukovic, Cassio, Tardelli, Zhou, Manco, Isaksson, Alcides, Bréchet, Da Costa, Nguen, Coe, Ball, Xiang, Beasley, Ferreya, Feher, Vonlanthen, Robert, Berg, Marcelo, Thompson, Kromkamp, Engelaar, Smit, Van der Schaaf, Zonneveld, Sibon, Reiziger, Van der Leegte, Kluivert en Van der Meyde. Deze namen zijn klein en miezerig en zo te zien met trillende hand op het witte bord gekrast. Daarboven een grote schreeuwende kop:  MISKOPEN AFGELOPEN 7 JAAR!!!

In het midden van het bord staat het missiestatement van de scoutingafdeling van PSV:  PSV Scouting draagt zorg voor het toeleveren van kwaliteitsspelers aan de selectie. Onder kwaliteit staat een dikke rode streep.

Voor de 5 scouts op tafel liggen de smeulende resten van de scoutingrapporten van tientallen voetballers van de afgelopen jaren. 

John de Jong graait zenuwachtig een paar pinda’s uit een bakje. Denny Spronck heeft rode vlekken in zijn hals. Klaas van Baalen probeert ongezien een binnenkomend telefoontje uit Papoea-Nieuw- Guinea weg te drukken. Willy van der Kuijlen heeft een T-shirt aan waarop staat: PSV Scaut. Ze kijken allemaal naar Berry van Aerle. Berry zit erbij alsof ie net een biertje uit de koelkast heeft gepakt na een middagje post rondbrengen.

‘Wah ‘n flauwekul,’ zegt Berry. ‘Archie Thompson had er ooit 13 gemaakt in een wedstrijd tegen Samoa. Dan ken de echt wel wah’  ‘En trouwens, Rutten moet niet zo zeuren, die bracht zelf Engelaar mee.’ John de Jong kijkt naar Denny Spronck: ‘Scoutte jij echt uit de database van die voetbalgame FIFA?’
‘ Footballmanager! verbetert Spronck hem nijdig. ‘Lach er maar om. Xiang was daarin 3x gekozen tot Chinees voetballer van het jaar en Bréchet legde er elk seizoen 25 in.’
Van der Kuijlen veert op. ‘Jérémie Bréchet? Dat kan helemaal niet man. Bréchet is een verdediger. Volgens mij klopt die game van jou niet,’ zegt Mister PSV zonder een spier te vertrekken.

‘Nou, ik vind het niet eerlijk,’ zegt Spronck. ‘Ze zijn wel erg hard. Matavz, Mertens, Strootman en Wijnaldum hebben we toch goed gescout?’
‘Denny, Denny heb je dan niet geluisterd naar Brands,’ valt Van Baalen hem vaderlijk in de reden. ‘Die hebben we niet gescout, maar van de tv en uit de kranten gehaald. Elke Nederlandse voetballiefhebber had met die namen op de proppen kunnen komen. Net zoals Fer, Douglas, Eriksen, Ruiz, Vormer, Dost en Assaidi ook op het lijstje hadden gestaan.’

De Jong pakt zijn scoutingblocnote die hij voor zijn verjaardag heeft gekregen snel uit zijn binnenzak. ‘Hohoho effe terug, herhaal die namen nog eens een keer…’

Posted by Eindhovens Dagblad on september 23, 2011 at 03:42 nm | Permalink | Reacties (0)

Wie helpt Fred?

Psv1 Ik vind Fred Rutten een aardige, sympathieke man. Hij groet mij namelijk altijd vriendelijk als we elkaar tegen komen tijdens het hardlopen. Fred groet zoals ie is. Een beetje in elkaar gedoken, de ogen flitsen onrustig heen en weer tussen mij, het rode fietspad en de weg voor hem. Het handje gaat even omhoog, gevolgd door een nimmer, echt goed verstaanbare groet.

Ik baal daar een beetje van. Ik wil weten of Fred een hé- of een hoi-groeter is. Of misschien gooit ie er wel een ‘hallo’ uit. Of een deftig ‘goedemorgen’. Of zou ie net doen alsof. De mond open doen en de groet playbacken?

Laatst was het weer zover. Ik zag hem al vanaf een afstand aan komen rennen in zijn donkerblauwe PSV-Psv2 outfit. De nog spaarzame witgrijze krullen wegwaaiend in de wind. Zodra ik zie dat het Fred is ga ik altijd net even iets harder en soepeler lopen. Ik weet niet goed waarom ik dat doe. Dat effect heeft Fred op mij.  Misschien hoop ik wel stiekem dat ie me scout. Dat hij stopt in opperste verbazing en roept: “Wat loop jij gemakkelijk! Wat een talent. Jij bent mijn nieuwe spits.” En dat ik er dan 10 inschop in mijn eerste wedstrijd.  Zoiets.

 Zegt Fred hoi of hallo

Fred is vlakbij nu. Ik moet die groet horen. Ik wijk iets van mijn pad af. Hoe dichter langs Fred ik ga des te beter. Ik draai mijn hoofd iets naar links zodat mijn rechteroor vrij baan heeft om alles wat uit Fred’s mond komt op te vangen. Ik buig ook iets voorover om nog dichter bij Fred te komen en zie vanuit mijn rechterooghoek dat Fred nog maar 2 meter van me is verwijderd. Ik  hef mijn hand zo nonchalant mogelijk even op en gooi er met iets zwaardere stem een uitermate coole hoi uit en focus me op zijn tegengroet. Dat van die zware stem komt ook weer door Fred. Dat doe ik anders nooit. Fred, die trouwens ook makkelijk loopt, doet een vingertje omhoog en zegt… niets.

Ten Hag: meeknikkende schaduw

Psv3 Dat is nu typisch Fred. Als je verwacht nu komt er wat, nu gaat Fred iets zeggen en vooral er iets ván zeggen, dan hult Fred zich in stilzwijgen. Dat is doodzonde. Fred’s enige minpuntje.  Als Manolev de bal voor de 34e keer verkeerd voorslingert, als Marcelo weer eens staat te dromen, als Wijnaldum te laat komt op de training, als Toivonen weer eens  een tegenstander geniepig trapt… Fred ziet het aan, zwijgt en laat ze staan en begaan. Fred zweert namelijk bij vertrouwen hebben in een speler. Dan komt alles goed. Dat vertrouwen betaalt zich uiteindelijk terug, denkt Fred. Ook nog steeds na het debacle met Marcus Berg. Fred is namelijk een beetje goedgelovig. Naief. Te goed van vertrouwen. Een, ‘ah trainer, de volgende keer beter hè’ of een ‘ik zal volgende keer beter mijn best doen’, werken nog bij Fred. De man is gewoon veel te aardig.

Daarom is het zo jammer dat Fred zijn eigen assistenten mocht aantrekken. Ten Hag is zijn immer mee-knikkende schaduw en Cocu is  uit hetzelfde hout gesneden; rustig, bedaard, stil, een beetje tegen het bedeesde aan.

Een wij-zijn-de-beste-type

PSV moet eigenlijk iemand naast Fred zetten die hem aanvult. Een winnaar. Iemand die hard durft te zijn. Niet iemand die spelers immer de hand boven het hoofd houdt met teksten als:  ‘hij moet vertrouwen hebben, hij is groeiende of hij is belangrijk voor het team’. Presteren of opdonderen!  Vol erop. Aanvallen. Niet dat voorzichtige.  Zo’n Wij-zijn-de-beste-type. Kom maar op! Dat zou een ideale combinatie zijn. Een garantie voor succes.

Laat Fred dan maar lekker trainen en met de spelers omgaan. Dat kan hij als geen ander,maar het moet niet allemaal te soft worden. Fred vraagt er af en toe om gecorrigeerd te worden. Intern. Door zijn assistenten. Daar zijn ze toch voor. Input! Laat het niet te laat zijn. Oktober nadert. Met uitwedstrijden tegen NEC, Vitesse en Twente. Ten Hag, handen uit die zakken en hervind  je eigen ik. Cocu, stop met staren. Het gaat om Fred. Ons Fred. Help Fred.

 

Posted by Eindhovens Dagblad on september 22, 2011 at 03:35 nm | Permalink | Reacties (0)

Jeugdopleiding PSV: scouten, opleiden en dan... een mooie amateurclub

Selectie-psv 11 juni 2011. Technisch directeur Marcel Brands van PSV zegt tegen het Algemeen Dagblad: ‘Wij slaan nu een andere weg in. PSV moet de koopzucht inperken en eigen jeugdspelers laten doorstromen. In die jeugdopleiding hebben we veel geld gestoken. Een jochie van 12 moet zien dat er een opening is naar het eerste elftal. Deze koerswijziging gaat per direct in.’

Amper 10 weken later heeft PSV maar liefst 9 nieuwe spelers (Mertens, Strootman, Wijnaldum, Matavz, Derijck, Sinouh, Tyton, Bentancourt en Ibrahim) aangetrokken en daarvoor 28 miljoen uitgegeven. 9 spelers! Dat is een heel elftal. Dat lijkt me een duidelijk signaal naar de eigen jeugdopleiding. Talenten als Locadia, Ritzmaier en Depay zitten blijkbaar in een wachtkamer waar ze, als ze bijna aan de beurt zijn, weer opnieuw een nummertje moeten trekken.  Bovendien blijkt het beleid van PSV 180 graden om te draaien als Marcel Brands een zak geld krijgt. Nu is die ommezwaai van Brands niet zo vreemd, want de jeugdopleiding van PSV faalt al jaren.

KNVB geeft PSV jeugdopleiding 4 sterrenstatus
PSV heeft al jaren een eigen jeugdopleiding (vroeger zelfs een eigen jeugdinternaat). Die PSV jeugdopleiding heeft een vier sterrenstatus. Dit is de hoogste status die door de KNVB toegekend wordt. In 2007 ontving PSV de trofee voor beste Jeugdopleiding van Nederland. De opleiding bestaat uit 12 teams. Uiteindelijke doel is dat er spelers doorstromen naar het 1ste elftal.

Om die jeugdopleiding te vullen met talenten heeft PSV meer dan 60 regioscouts en tipgevers in dienst die jaarlijks duizenden wedstrijden en spelertjes bekijken. Bovendien heeft PSV een samenwerkingsverband met vijfentwintig grote amateurclubs en de jeugdafdelingen van drie Betaald Voetbal Organisaties in de regio.

Achter die jeugdopleiding steekt dus een geweldige organisatie waarin al jaren veel, heel veel geld wordt gepompt. Dan vind ik het vreemd dat daar zo bar weinig uitkomt. Een blik op de huidige selectie leert dat alleen Labyad, Ojo en Tamata eigen kweek zijn.  Maar een basisplaats hebben ze niet.

Afellaybakkal Slechts 2 doorgebroken spelers in 10 jaar
Als je naar de afgelopen 10 jaar kijkt zie je hetzelfde patroon. Er breekt amper een talent door. En als er dan eindelijk een doorbreekt, vindt PSV hem vaak uiteindelijk toch niet goed genoeg en stuurt hem weg. De wereld op zijn kop! Afellay en Bakkal zijn namelijk de enige positieve uitzonderingen. Alhoewel die laatste inmiddels ook aan de kant is gezet door Rutten en verhuurd is aan Feyenoord. Op zijn plek speelt nu Wijnaldum, een vergelijkbare speler.

En de rest? Huntelaar werd van de hand gedaan aan Heerenveen omdat ie niet snel genoeg zou zijn. Auw! Marcellis was te klein voor een centrumverdediger en laat nu wekelijks bij AZ zien dat hij een betere rechtsback is dan Manolev. Beerens werd te licht bevonden en is nu een van de beste rechtsbuitens van Nederland. Tussen Aissati en PSV boterde het niet meer en hij werd verkocht aan Ajax.

En dat was het wel. Twee echt doorgebroken spelers in 10 jaar tijd! En miskleunen met 5 talenten. Wanbeleid ten top. Wie verzint dit? Je vraagt je af wat er met al die A1-spelers is gebeurd die de hele peperdure, zo bejubelde en bekroonde jeugdopleiding van PSV hebben doorlopen de afgelopen jaren… Je zou je kind bijna adviseren niet naar PSV te gaan.

Posted by Eindhovens Dagblad on september 21, 2011 at 02:45 nm | Permalink | Reacties (0)

Stadiontour PSV: kneuterigheid uit de jaren ‘50

Grasmat Ik heb een voetballend zoontje. Negen jaar is ie. Spits. Snel, handig met een bal. Hij is nu al beter dan zijn vader. PSV is zijn droom. Daar voetballen. In het eerste. Hij heeft het er elke dag over. Het PSV-stadion oefent dan ook een haast magische aantrekkingskracht op het ventje uit. Vandaar dat ik ons heb aangemeld voor de stadiontour.

Na 5 nachtjes slapen is het eindelijk zo ver. Daar staat ie dan. Met bonkend hartje. Te wachten op de meneer van de rondleiding. Alle grote PSV-geheimen zullen binnen een uurtje aan hem worden onthuld. Van spelerstunnel tot kleedkamer en niet te vergeten de 'Cup met de grote oren'. Na 5 minuten wachten in de FANshop is het grote moment daar; de stadiontour begint, want onze gids is er. Ome Timo, zo stelt de meneer zichzelf voor en hij strijkt nonchalant over het bolletje van het dichtst bijstaande kindje. Ome Timo! Hij blijkt erg aardig. Een beetje als clown Bassie. 

  Kleedkamer-uitWe wandelen met zijn twintigen naar de hoofdingang van het PSV-stadion. We stoppen na een minuutje bij een klein, duister, bijna weggestopt gat. Kinderen draaien zich om en kijken vragend naar hun ouders. Hoofdingang staat er boven in smoezelige letters, dus het zal wel. Ome Timo is ondertussen al naar binnen. De groep volgt gedwee. Langs de receptie, naar een onopvallende ruimte met een zuil met tientallen slordige bedrijvenbordjes, 2 vitrinekasten en 2 grote schilderijen. Ik zie sommige mensen verwonderd omkijken. Is dit het? Wat nou topclub! Het heeft meer weg van de entree van een zuipkeet in de Achterhoek. Ik zoek tevergeefs naar een videowall met hoogtepunten uit de rijke historie. We zijn toch bij Philips? Een standbeeld dan van Gullit? Romario? Dillen? Van Beveren of Ronaldo? Posters misschien van Van der Kuylen, Afellay, Koeman, Edstrom? Bekers? Niets van dat alles. Slechts spaarzaam licht in een muffe ruimte. We stoppen om het hoekje bij de 2 schilderijen. Blijkbaar heeft de slager van Eindhoven een hobby. Ome Timo kijkt plechtig rond en begint 2 verhalen te vertellen over de hoofdpersoon op beide schilderijen; Romario. De groep staat er verveelt bij. Spuuglelijke woorden, bij een amateuristisch werkje van een magisch moment. Alsof je Doutzen Kroes beschrijft met piepend krijt op een aftands schoolbord.
De hele rondleiding gaat op dat niveau door. Herstel, niet de rondleiding, want Ome Timo doet zijn stinkende best om er nog iets van te maken, maar het stadion en dus PSV. Kneuterigheid uit de jaren '50. Wat een miserabel visitekaartje. Beckham had het juist toen hij zei dat de kleedkamer veruit het slechtste was wat hij ooit had gezien. Ik loop rond met beginnende schaamte. 


BusinessclubDe derde verdieping is ingericht door Jan des Bouvrie en springt er tussenuit, als een bloem in een woestijn. Net als de 4e verdieping met de prachtige business-seats. Maar waarom PSV nu juist de Europa Cup I en UEFA-Cup tussen de zakenmannetjes met hun vettige vingertjes van het fingerfood uitstalt, is mij een raadsel.  De gewone seizoenkaarthouder of fan wordt keihard geweerd. Verboden toegang. Alleen wie een paar duizend euro lapt mag naar het moois staren.


Dieptepunt van de sneue rondleiding is een blik in het stadion. Ome Timo wil dat we een wave doen en 'boeruh, boeruh' roepen. Niemand reageert. De goeie man gaat ook nog uitleggen waarom analfabeet Eindhoven juist die naam scandeert. Tenenkrommend! Ik vraag aan hem of ie zichzelf ook vetlel zou gaan noemen als ik hem daarvoor dagelijks uitmaak. Timo lacht het weg en loopt richting de grasmat. Wederom doffe ellende. Voor de dugouts ligt kunstgras. Ergens op de kop getikt. Het sluit niet goed aan op de echte grasmat en verschilt duidelijk van kleur. Bij de zijlijn verschijnen nu al zandplekken.
De rondleiding zit erop. Ik ga met mijn zoontje nog even naar eetcafé de Verlenging vanwege de gratis consumptie die bij de rondleiding is inbegrepen. "En, wat vond je ervan?" vraag ik hem. Het manneke glundert. Hij vond alles geweldig en vertelt honderd uit. Vooral de kleedkamers vond ie prachtig. Ik krijg door zijn enthousiasme weer kleur op mijn wangen en mijn hartslag komt weer enigszins op gang.

Posted by Eindhovens Dagblad on september 20, 2011 at 03:07 nm | Permalink | Reacties (0)

Doelpuntenmachine moet Fred Rutten redden

PSV liet gisteren tegen Ajax bij vlagen zien hoe goed het kan voetballen. Dat mag ook wel. De voorhoede en het middenveld zijn  voor Nederlandse begrippen van topniveau en kunnen in de Europa League wel eens  gaan verrassen. De verdediging stuntelde echter weer eens ouderwets. Bij de eerste goal lieten Marcelo en Manolev zich kinderlijk eenvoudig wegzetten door Sigthórsson en de tweede goal werd ingeleid door slecht uitverdedigen van Pieters. 

Wat heeft Fred Rutten toch met spelers die bijna wekelijks door de mand vallen? Waarom blijft hij ze maar de hand vergoelijkend boven het hoofd houden én vooral opstellen? 

Stanislav Manolev acteert al jaren de rechtsback, maar kan in die rol nooit overtuigen. Hij blijft vooral opvallen door mislukte voorzetten en clownesk balverlies. Marcelo Guedes Filho speelde ooit bij het Santos van Pélé, maar rijgt  sinds hij bij PSV speelt al 31 Eredivisiewedstrijden de fouten aaneen. De afgelopen 2 jaar zweerde Rutten bij zijn oogappel Orlando Engelaar, maar de lange middenvelder betaalde dat vertrouwen met zijn slowmotion-spel nooit terug. Ook Carlos Salcido en Francesco Rodríguez mochten in het veleden min of meer het hele seizoen blijven staan.

Onbegrijpelijk! Salcido had er in zijn laatste seizoen allang geen zin meer zin, straalde dat ook uit op het veld en dat resulteerde menigmaal in kinderlijk balverlies en ridicule terugspeelballen. Rodríguez bleek een trage Houten Klaas die veel te vaak te laat kwam. En dan had je ook nog Marcus Berg. De arme Zweed speelde zo slecht dat ie zich bijkans tussen de grassprieten probeerde te verstoppen, keek wekelijks smekend naar de reservebank, maar Rutten weigerde hem uit zijn lijden te verlossen.

Het resultaat van dit bijna obsessieve vertrouwen van de PSV-trainer:  2 jaar geen prijzen en veel te vaak matig tot slecht voetbal.

Dat Rutten leert van zijn fouten, die hoop heb ik allang opgegeven. Manolev’s positie lijkt wel onaantastbaar en in Fred’s pikorde staat Marcelo nog altijd boven Derijck. En diep in zijn hart stelt hij nog steeds het liefst Engelaar op. Zonodig als verdediger! Zou het dan weer een rampseizoen worden?

Nee, dankzij de 28 miljoen euro is de kwaliteit in de aanval en op het middenveld nu zo hoog dat Matavz, Lens, Mertens, Wijnaldum, Strootman en Toivonen in staat moeten zijn het geklungel achterin ruimschoots te compenseren. Tegen Ajax lukte dat net niet, maar het is nu aan Rutten om van deze 6 een geoliede doelpuntenmachine te maken.

 

 

 

Posted by Eindhovens Dagblad on september 19, 2011 at 05:32 nm | Permalink | Reacties (3)