De strijd tussen Amsterdam en Best

Deze zeer bijzondere week zit erop. Druk, maar ik had hem voor geen goud willen missen.

Vrijdag was het hoogtepunt. Al om kwart over zes stond NOS-verslaggever Jeroen Schutijser voor de deur met een reportagewagen.

Daarna bleef de telefoon onophoudelijk rinkelen. Om half negen was er eerste compleet andere verplichting. Een commissievergadering in het Provinciehuis. Daar werd mijn eerdere vrees bewaarheid. Brabant kreeg van het Rijk al het minst per hoofd van de bevolking; nu worden wij ook nog eens het meest gekort. Dat is toch schandalig. Ja, we moeten solidair zijn met andere provincies die hun boekhouding minder goed op orde hebben. Maar zo gooi je de kip met gouden eieren weg. Schaf dan alle provincies maar liever af. Waarom laten we dit gebeuren? Ik geloof best dat de gedeputeerden er veel aan hebben gedaan om dit te voorkomen, maar dit is te zot. Waarom gaan we niet met alle statenleden in bussen naar Den Haag om te protesteren? Laat ook Brabantse gemeenteraadsleden meegaan, zoveel mogelijk burgers en wat mij betreft een hele stoet met vrachtwagens van Brabantse bedrijven, zodat ze in Den Haag eens goed kunnen zien dat onze provincie een sterke motor is voor de hele nationale economie. En dus voor de schatkist. Dat moet je niet beknotten, dat moet je juist stimuleren.

Mijn collega-statenleden kijken me wat verdwaasd aan, maar ik krijg zowaar bijval.

Fotojethrogiovanni Fotoqmusic Als de wiedeweerga daarna naar Tilburg voor het huwelijk van Giovanni en Jethro, dan samen met een verslaggeefster van BNN naar de opening van een fototentoonstelling, het huwelijk van onze fotograaf Jan van Breda, dat in de studio’s van Q-Music en daarna de rechtstreekse link met studio’s in Los Angeles voor een Amerikaanse tv-ontbijtshow. Na afloop hoor ik van de redactrice dat ze gemiddeld 13 miljoen kijkers hebben. Het is maar goed dat ze dat niet van te voren heeft gezegd. Daar word je toch bloednerveus van.

Op het terrein van de Westergasfabriek in Amsterdam mag ik in de vooravond genodigden van de Gemeente Amsterdam toespreken, waaronder diverse ambassadeurs waar de discussie over de openstelling van het huwelijk in volle gang is.

Na afloop van mijn bijdrage gaat, voor mij volkomen onverwachts, de zaal staan en volgt een minutenlang applaus. Dat voelt toch wel heel vreemd. Ik mocht dan wel het uithangbord zijn en ik heb er belachelijk veel energie, geld en tijd ingestopt, maar bij die strijd heb ik ook erg veel hulp gehad van anderen.

Als ik tranen voel opwellen, gebaar ik de zaal stil te worden en zeg: “Ik hoop dat jullie het me niet kwalijk nemen dat ik de rest van deze avond niet bij jullie blijf. Ik wil graag ook nog even naar Best waar een muziekstuk wordt uitgevoerd ter ere van het 10-jarig jubileum. Twee steden knokken om de eer, Amsterdam, de plaats waar de eerste vier huwelijken werden gesloten en Best, waar Jan-Wolter Wabeke en ik de strijd ooit begonnen. Tien jaar is een mooi getal, maar bij een huwelijk past eigenlijk 12½ veel beter. Kunnen we dan niet iets bedenken waarbij Amsterdam en Best onderling de handen ineen slaan?”

De Amsterdamse wethouder Andrée van Es veert als eerste weer overeind en zet een nieuw applaus in dat ik dankbaar gebruik om stijlvol de zaal te verlaten.

In Best aangekomen zijn veel van de hooggeplaatste genodigden nog aanwezig in het gemeentehuis. Ze hebben kort daarvoor de wereldpremière van een compositie van Willem Jeths mogen beleven. Buiten wordt ik al toegeroepen door Clairy Polak, binnen staat burgemeester Kortmann klaar om me welkom te heten. Alle hoofdrolspelers zijn er, Job Cohen, Ernst Hirsch Ballin, Cees Waaldijk, Frans Stello en Gerard  Kuipers, Albert Verlinde, Onno Hoes en Jan Wolter.

De genodigden uit de kunstwereld zijn unaniem enthousiast over wat ze hebben gehoord. Van de ‘gewone’ bezoekers hoor ik wisselende commentaren. “Het is precies wat een huwelijk meestal is, een drama dat veel te lang duurt”, grapt een van hen.

Een landelijk bekende ondernemer is vooral teleurgesteld dat het beeld ontworpen door de Oischotse kunstenaar Hans van Eerd niet welkom was in Best. “Als ik nu een duit in het zakje doe en ik bel wat vriendjes om mee te doen, kunnen we dat beeld dan niet met een verwijzing naar Best geplaatst krijgen bij het stadhuis van Amsterdam? Liefst dit jaar nog?”

De week zit erop. Vanavond even helemaal ontspannen bij de première van een theatrale uitvoering van Bach’s Johannes Passie. Hoe zou de regisseur die slotscène in beeld brengen. Jezus hangt dan aan het kruis en ziet zijn moeder en zijn geliefde leerling. Letterlijk schrijft Johannes:  “Toen Jezus zijn moeder zag staan, en bij haar de leerling van wie hij veel hield, zei hij tegen zijn moeder: ‘Dat is uw zoon,’ en daarna tegen de leerling: ‘Dat is je moeder.’ Vanaf dat moment nam die leerling haar bij zich in huis.”

Het zal wel een vorm van deformatie zijn, maar dat lijkt toch verdacht veel op een huwelijksvoltrekking. Ik moet even alles loslaten...

Posted by Eindhovens Dagblad on april 2, 2011 at 12:29 nm | Permalink | Reacties (1)

Laten zien hoe belangrijk Brabant is!

Henk Krol vond tussen het interview voor Radio 1 en het optreden als 'trouwambtenaar' ook nog even de tijd om een vergadering van Proviniale Staten bij te wonen, waarvoor hij onlangs tot gedeputeerde gekozen is.

Namens Henk tikt de redactie een stukje dat hij echt nog kwijt moest:

"Tijdens de vergadering werd flink gemopperd omdat Brabant gekort wordt met 88 miljoen. Onze provincie kreeg al het minst en nu worden we ook nog het meest gekort. De gedeputeerden voelden zich o zo slecht behandeld. Nu heb ik erg mijn best gedaan om gekozen te worden en nu zal ik mijn zegje doen ook. Want we kunnen wel zitten mopperen, maar wat doen we er nu eigenlijk zelf aan? Laten we zelf eens uitleggen dat Brabant heel veel bijdraagt aan de schatkist en dat er daarom niet gekort moet worden, maar juist geïnvesteerd in onze provincie. Laten we met zijn allen in bussen, vrachtwagens en wat al niet meer in een stoet naar Den Haag gaan om te laten zien hoe belangrijk Brabant is."

Henk maakt zich duidelijk heel boos en vindt het tijd voor actie. Later licht hij zelf dit blogje nog eens toe.

Posted by Eindhovens Dagblad on april 1, 2011 at 11:02 vm | Permalink | Reacties (0)

1 april is nu een echt feestje

Float Gisteren had ik het écht even helemaal gehad.  Dan is er voor mij maar een remedie. Even floaten op het water van de Dode Zee. Je bent dat helemaal gewichtloos en na een uurtje heb je het gevoel alsof je ontwaakt uit een diepe slaap. Daarvoor hoef je gelukkig niet helemaal naar Israël. Ook in Eindhoven is een floating center waar je in grote eivormige badkuipen even helemaal kunt ontspannen.

Als herboren kwam ik weer buiten. Net op tijd om van de redactie van de Gay Krant te horen dat GroenLinks Kamerlid Ineke van Gendt ons op 1 april het mooiste verjaardagscadeautje gaat geven wat maar mogelijk is.

Ze komt met drie wetvoorstellen:

1.       Schaf de weigerambtenaar onmiddellijk af

2.       Laat alle scholen verplicht voorlichting geven over homoseksualiteit – en –

3.       Maak de procedure om kinderen te kunnen adopteren voor lesbische- en homoparern identiek aan die voor heteroparen.

Dank je Ineke. Hiermee is deze eerste april écht een feestje.

Nos Vanmorgen begon met een uplink voor de deur voor het Radio 1 Journaal, Giel Beelen hing aan de lijn, Edwin Evers en nu ga ik haasten voor de bijeenkomst in het Provinciehuis, het huwelijk om 12 uur in Tilburg, de fototentoonstelling  in Amsterdam, de huwelijken daar onder meer bij Q Music en tenslotte het symposium met ambassadeurs. Misschien dat ik morgen dit blog dan kan afronden.

 

 

Posted by Eindhovens Dagblad on april 1, 2011 at 10:00 vm | Permalink | Reacties (0)

Veel media-aandacht voor het opengesteld huwelijk

Als ik het maar tot en met morgen red. Gisteren (woensdag) moest ik op het laatste moment mijn agenda omgooien. Het middagprogramma Tijd Voor Max wilde aandacht voor 1 april, het opengestelde huwelijk. Prima. Als ik meteen na de opname voor Omroep Brabant tv zou vertrekken, kon ik het allemaal halen.

Henkkrol_max Voorwaarde was dan wel dat enkele afspraak die ik in Amsterdam had staan, verzet konden worden. De mensen van de BBC en die van NBC hadden er geen probleem mee door te schuiven naar vandaag. Tove Leffner, een radiojournaliste uit Zweden bood zelfs aan naar de studio van Max te komen. Dat zou helemaal makkelijk zijn.
Haar belangstelling ging niet uit naar het jubileum van 1 april, maar naar 6 mei, de dag waarop 9 jaar geleden Pim Fortuyn werd vermoord. Ze maakt daarover een documentaire van twee uur. We spreken af in Café Boon tegenover de plek waar om zes uur de uitzending van Max zal beginnen.

Onderweg bij Hilversum realiseer ik me ineens hoe morbide dit is. Een afspraak over Pim Fortuyn die door een toeval moet worden verzet van Amsterdam naar het Mediapark, de plek waar hij zijn laatste adem uitblies.

Pimfortuyn Aangekomen bij het café zie ik datzelfde net gaan sluiten. De blonde dame die net komt aanwandelen blijkt Tove Leffner te zijn. Noodgedwongen wijken we uit naar het gebouw van Beeld en Geluid. Ze pakt haar opnameapparatuur uit. Ik kijk naar buiten en zie de plek waar Pim nu bijna 9 jaar geleden zo droevig aan zijn einde kwam. Is dit toeval, of zit hij van boven te sturen?

Na de uitzending van Max snel ik weer naar Eindhoven. Daar wacht nog een hele stapel leeswerk.

Vanmorgen was er eerst een interview met de jongerenzender Funx, daarna BNR, NOVUM, nu BNR en straks NBC en BBC.

In het Nederlands Dagblad kom ik een hele pagina tegen over het 'homohuwelijk' het blijkt de vierde pagina deze week in die krant te zijn. De eerdere nummers heb ik gemist.  Op de leestafel van van Dauphine, het grand cafe naast BNR ligt HP/DeTijd, daarin zelfs een special met het oog op 1 april.

Met Peter Rehwinkel, in 2001 kamerlid voor de PvdA, nu burgemeester van Groningen en medegast bij de uitzending van zojuist maak ik een belangrijke afspraak: we gaan alle huidige woordvoerders emancipatiezaken van de politieke partijen bellen en ze overtuigen dat het tijd wordt de motie tegen de weigerambtenaren eindelijk in stemming te brengen en de obstakels bij adoptie nu voor eens en altijd weg te halen.

 

Posted by Eindhovens Dagblad on maart 31, 2011 at 02:05 nm | Permalink | Reacties (0)

Niet meer zeuren over geld

Henkkrol_blog3 In de trein van Eindhoven naar Best stapt er een mij wildvreemde heer op me af: “Alstublieft, hier heeft u mijn tientje”.
Ik kijk hem verbaasd aan. “Waar heb ik dat aan te danken?”
“Ik lees net op de voorpagina van Sp!ts dat u nog met een enorme schuld zit na 16 jaar strijd voor de openstelling van het huwelijk. Ik ben dan wel geen homo, ben getrouwd met een vrouw en heb drie kinderen, maar ik vind dat uw stichting goed werk heeft verricht. Daarmee is ook Brabant mooi op de kaart gezet. Fijne dag vrijdag.”

Nog voor ik hem kan bedanken, loopt hij door. De trein remt. We rijden de tunnelbak bij Best in en ik moet uitstappen.  Op een bankje verderop in de coupé ligt de Sp!ts van vandaag. Op de voorpagina lees ik: “Henk Krol wil tientje van homostellen”.

Ik herinner me het telefoongesprek met de journalist van dit gratis dagblad. Hij wilde weten hoeveel subsidie er nodig was voor de 16-jarige strijd van de Stichting Vrienden van de Gay Krant. Hij was verbaasd toen ik hem vertelde dat we daar nooit een cent subsidie voor hadden aangevraagd. In mijn naïviteit  dacht ik destijds dat de mensen – als ze eenmaal het recht zouden krijgen om te trouwen – wel een steentje zouden willen bijdragen. Met de kennis van nu was dat toen kennelijk een domme gedachte.

Per jaar slurpte die strijd al snel 30 tot 50.000 euro aan juridische adviezen op. Tel daarbij de vele  brieven aan alle gemeentes, het lobbywerk in de richting van Kamerleden en andere politici, de enquêtes en wetenschappelijk studies, het voorlichtingsmateriaal en oneindig veel reiskosten. De vele uren niet eens meegerekend.

Ruim de helft van al die kosten is opgehoest door de Gay Krant of werd betaald door de adviseurs van de stichting. Toch is er altijd nog een restschuld van bijna drie ton. Als je dan weet dat er inmiddels 30.000 mensen gebruik hebben gemaakt van het opengestelde huwelijk dan is dat dus een tientje per persoon. 

“Stel nu eens dat elk huwelijkspaar dat nu wél kan trouwen en vroeger niet een collectebusje zou neerzetten tijdens de receptie en alle gasten zouden 50 cent doneren, dan waren we uit die problemen”, zo filosofeerde ik tegen de Sp!ts-journalist. En hij maakte er vervolgens een coververhaal van.

Aangekomen op kantoor hoorde ik dat nog 12 journalisten teruggebeld wilden worden. Een van hen, een medewerker van GeenStijl nam die moeite niet. Die schrijft dat ‘Henkie Penkie Spermatankie en porno-ondernemer Henk Krol zou hebben geroepen: “Lalala GELD!”

Blijven lachen, over twee dagen is het feest. We vieren dan dat lesbo- en homoparen desgewenst kunnen trouwen en dat dit Brabantse idee inmiddels uitwaaiert over heel de beschaafde wereld. Dat is zo leuk dan je niet moet zeuren over geld.

 


 

Posted by Eindhovens Dagblad on maart 30, 2011 at 11:40 vm | Permalink | Reacties (0)

Homohuwelijk en Wabbukke

Met de lente in mijn bol wandelde ik vanmorgen met Queeny naar het Insulindeplein, in Eindhoven beter bekend als de Berenkuil. Boven op het dak van de Hermes-busremise staat een GSM-mast. Enkele weken geleden zag ik hoe vogels daar een enorm nest hadden gebouwd, precies tussen de drie antennes. Zouden ze er nu volop bezig zijn om alles gereed te maken voor de over enkele weken te verwachten gezinsuitbreiding?
Mijn teleurstelling was groot. Het nest is weggehaald. De antennes blonken glimmend in de ochtendzon. Kennelijk hadden de nestontruimers meteen een sopje gehaald over de stalen masten.

Even later, onderweg naar de redactie om de nieuwe Gay Krant te bekijken die vandaag van de persen rolt, hoorde ik op Radio 1 bij Sven Kockelmann de rubriek Het Goede Nieuws. Daarin is de woordvoerster van de gemeente Best aan de lijn. “Hoe zit het met die ode aan het ‘homohuwelijk’ in Best?”, vraagt een verslaggever. Ik spits meteen mijn oren. Ik haat het woord ‘homohuwelijk’. We spreken toch ook niet over een ‘jodenhuwelijk’of een ‘turkenhuwelijk’? We hebben meer dan 16 jaar gestreden om het bestaande huwelijk open te stellen voor iedereen. Dat is gelukt. We noemen het gewoon ‘huwelijk’ of ‘opengesteld huwelijk’. Het is exact hetzelfde huwelijk als dat van onze ouders, die hadden toch ook geen ‘homohuwelijk’?

Ik hoor hoe de Bestse voorlichtster niet weet wat ze zeggen moet. “U kunt het allemaal nalezen in een folder van het comité van aanbeveling. Ik ga die er even bijhalen.” Ze leest voor: “Het is begonnen met inwoners van de gemeente Best, met name Jan Wolter Wabbukke…” Wat zegt ze? Wabbukke? Ze bedoelt mr. Jan Wolter Wabeke, met een stevig accent op zowel de á als de eerste é. Mijn naam spreekt ze wel correct uit.
De verslaggever van Sven Kockelmann vraagt: “Wabbuke is dat de ex van Henk Krol?”. Het wordt niet door haar weersproken. Arme Jan-Wolter, nu is hij ineens mijn ex. Daar zal zijn man Jan Swinkels, als die het ook heeft gehoord, hartelijk om moeten lachen.

Henk_blog2 De interview-aanvragen stromen binnen. Vanmiddag verschijnt de special van HP/De Tijd over dat opengestelde huwelijk. Dan zal ik in Den Bosch zitten in het Provinciehuis. Eerst nog even het gesprek uitwerken dat ik gisteren had met Giovanni en Jethro (foto), twee wat alternatieve jongens die mij uitkozen als hun trouwambtenaar. Dat valt niet mee.

De telefoon blijft onophoudelijk rinkelen. Zelfs in het buitenland wil men weten hoe het komt dat Nederland als eerste land destijds het huwelijk openstelde. Het houdt me erg op, maar het is altijd nog beter dan weer een journalist die praat over een ‘homohuwelijk’ of die verwijst naar een Wabbukke…

 

 

 

Posted by Eindhovens Dagblad on maart 29, 2011 at 01:14 nm | Permalink | Reacties (0)

Drukke week voor de boeg

De overgang van winter- naar zomertijd is dit keer soepel verlopen. Zelfs Queeny, onze hond, trapte er met vier poten in. Volgens mij had helemaal niemand in mijn omgeving het in de gaten. Al een week geleden had ik de klok een half uurtje vooruit gedraaid. Iedereen denkt dan dat je keurig op tijd bent. Gisteren deed ik er nog eens twee kwartiertjes bij. Dat was wel zo prettig, omdat ik gisteravond fris moest zijn tijdens de uitzending van Zo: Raymann, met Jörgen Raymann. Dat werd als het ware het startschot voor een bijzondere week die vrijdag 1 april eindigt met de viering 10 jaar opengesteld huwelijk.

Gk1 Gk2 In de studio werd ik opgewacht door Ali Karacabay (foto rechts), de redacteur van Jörgen. Wacht eens even... Ali? Die komt me zo bekend voor?

Ineens wist ik het. Diezelfde Ali was 27 jaar geleden coverboy van de Gay Krant (foto links). Hij was toen een aanstormend filmregisseur, maakte vele documentaires voor Teleac en is nu programmamaker in Hilversum.

Met hem neem ik de week door. Maandag sluit de speciale editie van de Gay Krant over het opengestelde huwelijk. Dat zal nog een hele klus worden. Twee weken geleden werden onze lay out computers uit ons kantoor in Best gestolen, daardoor gebeurt alles nu met kunst en vliegwerk. Die avond heb ik een voorgesprek met een stel dat op 1 april gaat trouwen. Ik mag hun Babs zijn, hun Buitengewoon Ambtenaar van de Burgerlijke Stand.

Dinsdag werk ik op het Provinciehuis in Den Bosch. Als nieuwbakken Statenlid ga ik kennismaken met de mensen van de Griffie.

Woensdag mag ik met Queeny naar de tandarts voor een zenuwbehandeling. Ze heeft een hoektand stukgebeten, het arme beest. Die dag komt Omroep Brabant langs voor een tv-opname over het muziekstuk van Willem Jeths. Ze willen mijn mening weten. Maakt Best met deze keus een monumentale fout?

Dat lijkt me niet, ook al hadden veel mensen liever een tastbaardere herinnering gezien. Dit is ook zeer eervol en het past uitstekend bij de smaak van mr. Jan Wolter Wabeke, de man die de Stichting Vrienden van de Gay Krant jarenlang op de achtergrond juridisch adviseerde. Als officier van Justitie vond hij destijds dat hij onzichtbaar moest blijven. Hij zou anders zijn minister voor de voeten lopen. Daardoor kreeg hij toen onvoldoende eer voor zijn adviezen, dat kan nu met het muziekstuk worden rechtgetrokken.

Die woensdag heb ik ook een ontmoeting met Paul Haenen en Frank Poorthuis, de nieuwe hoofdredacteur van HP / De Tijd. We gaan samen een leuk plannetje uitwerken. En als ik dan toch in Amsterdam ben, ga ik even langs bij mijn uitgever René van Praag. Over zes weken moet mijn eerste roman bij hem verschijnen.

Donderdag barst het mediacircus écht los. Een uur te gast bij BNR, en onder meer een opname voor NOVUM-tv en 1Vandaag. En op vrijdag volgt de apotheose. Diverse huwelijken, de opening van een fototentoonstelling, live via een straalverbinding in Good Morning America en ’s avonds in Amsterdam een symposium over het opengestelde huwelijk met diverse ambassadeurs van landen waar de discussie over ons leukste immateriële exportproduct, het opengestelde huwelijk, nu speelt. Via dit blog mag ik de lezers van het ED op de hoogte houden.

 

Posted by Eindhovens Dagblad on maart 28, 2011 at 11:57 vm | Permalink | Reacties (0)