Internationale Bellenblaasdag op station Eindhoven

Taxichauffeur Daar stond ik dan om 6.45 uur op station Eindhoven met een boodschappentas vol bellenblaas. Om 6.50 uur ging mijn telefoon. 3FM aan de lijn, om in de uitzending van Giel Beelen (die zelf helaas een dagje vrij had) iets over mijn initiatief te vertellen. Grappig om te ervaren hoe social media dingen oppikt. Ik besloot om aan de noordzijde bij het busstation mijn bellenblaasjes te gaan uitdelen, omdat mensen daar wat langer staan te wachten. Ik stapte op iemand af en zei: “Hallo goedemorgen, het is vandaag internationale bellenblaasdag. En daarom wil ik u graag dit bellenblaasje geven, om de dag vrolijk te starten.”

Deze vraag werd op diverse manieren beantwoord. Met blikken van argwaan (die wil iets verkopen), blikken van verrassing of met een vrolijke lach. De manier waarop iemand vervolgens zijn/haar bellenblaasje aanpakte of afwees was ook zeer interessant. Er waren mensen die hem direct snel wegstopten in hun zak of tas, bijna alsof ze er bang voor waren. Soms kwam er een antwoord als: “Die neem ik mee voor mijn kinderen!” Eén man kwam me zelfs waarschuwen dat bellenblazen in het openbaar gevaarlijk is, omdat een bel kapot kan spatten in iemands ogen. Daarnaast waren er mensen die een tijdje met hun bellenblaasje in de hand stonden en eerst even rondkeken wat anderen deden. En er waren enthousiaste doeners die hem meteen opendraaiden en begonnen te blazen, alleen of samen met anderen.

Ik verwonder mij over de angstige reactie. Waar zijn deze mensen bang voor? Blijkbaar worden ze belemmerd door overtuigingen: bellenblaas is voor kinderen, bellenblazen doe je niet in het openbaar, bellenblazen (als volwassene) is gek, bellenblazen is stom, enzovoort. Ik vraag mij af hoeveel van dit soort denkbeelden ze nog meer hebben, over andere ongewone en nieuwe dingen die ze in hun leven tegenkomen.

Zal ik meedoen De meest interessante groep, vind ik de mensen die in eerste instantie de kat uit de boom kijken. Bij deze groep is verandering mogelijk. Zij kijken naar de doeners en besluiten of ze mee willen doen. Soms hebben ze een beetje aanmoediging nodig. En als ze dan besluiten tot actie, leidt dit altijd tot heel veel positieve energie. Het doorbreken van de comfortzone (waarin je doet wat je altijd doet) wordt gevoeld als een soort persoonlijke overwinning. Mensen beginnen te lachen en contact met anderen te maken. Prachtig om te zien gebeuren.

En met de enthousiaste doeners voel ik altijd direct een klik, omdat ik er zelf ook één ben. Deze zijn nodig om de twijfelaars aan te moedigen en over de streep te trekken. Hierover zag ik laatst een leuk (Engelstalig) filmpje:

 

Ik wens iedereen een vrolijke bubbelige dag, en hoop dat mijn 82 bellenblaasjes vanavond allemaal leeggeblazen zijn.

PS: Lees hier meer over andere bellenblaas initiatieven, die zich vandaag op onze wereldbol afspelen: 

 

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 6, 2011 at 01:54 nm | Permalink | Reacties (1)

De zin van onzin

Wanneer heb je voor het laatst bellengeblazen?

Als dit minder dan een jaar geleden is, is de kans groot dat dit was met of voor kinderen. Immers, bellenblaas wordt gezien als kinderspeelgoed en lijkt voor ons volwassenen een onzinnige bezigheid. Wij dienen ons als verantwoordelijke en serieuze burgers te gedragen. Toch? Behalve op het voetbalveld, waar het spel, vooral gericht op winnen, ineens enorm serieus wordt genomen. Het gaat ons blijkbaar niet meer om puur spelplezier, maar om de knikkers. In de knikkers; winnen, winst, sponsorcontracten, promotie en status zien we blijkbaar wél de zin.

Gek_gewone (2) Hiermee wil ik niet zeggen dat de knikkers er niet toe doen. Ik zie alleen (en ik spreek uit eigen ervaring) een bij-effect ontstaan. Door voortdurend gericht te zijn op het verkrijgen van uiterlijke resultaten, meten we ons een sociaal masker aan. Eentje waardoor we geaccepteerd en gezien worden door de groep(en) waar we bij willen horen. Ons authentieke zelf komt als het ware onder een verflaagje te zitten. En paradoxaal genoeg, leidt dat niet tot een grotere verbinding met anderen, maar juist tot afstand.

Om deze reden nodig ik mensen in mijn workshops en trainingen uit om geoorloofd ‘gek’ te doen en te spelen. Hoe onzinniger (op het eerste gezicht), hoe beter. Met name oefeningen vanuit improvisatietheater en ervaringsleren zijn hier uitermate geschikt voor. Het is elke keer wonderbaarlijk om te zien hoe snel mensen hun sociale maskers afgooien en als kinderen met elkaar spelen en écht contact met elkaar maken. Achteraf creëert ieder vanuit zijn of haar eigen beleving een persoonlijke leerervaring. Dit genereert enorm veel positieve energie, dat de motor wordt voor het veranderproces waarin het team of bedrijf zit. Conclusie: Er zit absoluut zin in onzin.

Station eindhoven (2) Uitnodiging:
Kom je morgenochtend onzinnig met me bellenblazen? Ga dan vandaag nog naar een winkel, koop een paar bellenblaaspotjes en deel deze samen met mij uit op station Eindhoven tussen 7 en 8 uur morgenochtend. En je laatste potje blaas je natuurlijk vrolijk zelf leeg.

Verzamelen om 7am in de hal (aan de stadskant) onder de blauwe vertrekborden. Van daaruit lopen we waarschijnlijk naar de andere kant, om onze bellenblaasjes uit te delen op het busstation, omdat daar veel mensen wat langer staan te wachten.

 

Volg mij op twitter: @steentrain

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 5, 2011 at 03:44 nm | Permalink | Reacties (0)

Herdenkingsdag

Schouw Als kind ging ik in de vakanties altijd zeilen met mijn ouders. Ze hadden een oud-Hollandse platbodem. Met mooi weer was mijn favoriete plek aan boord het voorste puntje van de boot. Ik lag dan op mijn buik op het warme voordek, met mijn hoofd net over de rand, zodat ik al meedeinend kon zien hoe de boot door het water kliefde en waterdruppels en wit schuim liet opspatten. Ik vond het een prachtig spel der beweging en kon er uren naar staren.

Op een dag lag ik daar weer en bedacht me dat we als mens ook niet veel meer zijn dan een opspattende druppel. Even losgemaakt uit de zee, om met een heleboel andere druppels door de lucht te zweven, voordat we weer neervallen en worden opgenomen in die grote oceaan.


Soap-bubble Een druppel kan vele vormen aannemen, zo ook de vorm van een bel. Transparant, licht, fragiel en sterk tegelijk, volmaakt, vergankelijk, kleurrijk en zwevend op de adem van degene die hem geblazen heeft.
Vandaag op dodenherdenking, denken we aan de druppels die voor onze vrijheid vielen, opdat wij in vrijheid kunnen zweven. Dank en diep respect daarvoor. Ik zal vanavond om 20.00 uur in stilte een paar mooie bellen blazen om jullie te herdenken…

 

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 4, 2011 at 03:02 nm | Permalink | Reacties (0)

Run op bellenblaas in Veldhoven Dorp

 

Bellenblaas1 In het kader van Internationale Bellenblaasdag aanstaande vrijdag wil ik niets vermoedende reizigers op station Eindhoven tussen 7 en 8 uur ’s ochtends bellenblaaspotjes uitdelen. Om de dag vrolijk en speels te beginnen. Iedereen die dit een leuk initiatief vindt, nodig ik van harte uit om mee te doen.

Vanochtend ging ik op pad om mijn bellenblaaspotjes te gaan inkopen. Lopend met dochterlief in de buggy door de Kromstraat in Veldhoven. De eerste winkel die ik binnenliep was de Blokker. Het vak van de bellenblaaspotjes was helemaal leeg!! Wel hing er nog een kaartje dat ze afgeprijsd waren van € 0,59 naar € 0,29. Het winkelmeisje snapte er niks van. Ze had ze niet zo lang geleden nog aangevuld. In het magazijn was ook niets meer te vinden. Van Internationale Bellenblaasdag had ze nog nooit gehoord. Blijkbaar was iemand me net voor geweest.

De volgende winkel was het Kruidvat. Er lagen nog 10 potjes bij de kassa. De laatste volgens het winkelmeisje. Als een miljonair zei ik: "Doe me maar alles wat je hebt." Kosten: € 2,90. Waar kan je je nog rijk voelen voor minder dan drie euro? Luna wilde graag meehelpen, en hield het tasje als een trofee voor me vast.

Bellenblaas2 De volgende stop had ik meer geluk. Bij Zeeman stonden er nog twee volle dozen met vrolijk gekleurde Disney-potjes. Ook hier voor € 0,29 per stuk. "Wilt u een tasje?", vroeg het winkelmeisje. "Nee hoor, ik neem ze zo mee", antwoordde ik, en laadde de buggy vol met bellenblaas. Ik ben er met 82 potjes om uit te delen helemaal klaar voor.

Uit nieuwsgierigheid toch nog even bij de speelgoedwinkel binnengewandeld. Ja, daar hadden ze nog voorraad. Echter wel voor de wat hogere prijs van € 0,50 per stuk. En bij de supermarkt was ik inmiddels gefocust op eten inkopen, zodat ik het rek van de bellenblaas vergeten ben te checken.

Doe je mee?
Vrijdag 6 mei station Eindhoven, om 7 uur verzamelen onder de blauwe vertrekborden, met jouw bellenblaasjes om uit te delen.

Volg mij via twitter

@steentrain

 

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 3, 2011 at 03:31 nm | Permalink | Reacties (0)

De aanleiding

Bellen in sneeuw Een paar weken geleden kwam een twitterbericht voorbij dat het vrijdag 6 mei Internationale Bellenblaasdag is. Dit vond ik grappig en ik kreeg er een blij gevoel van. Bellenblaas en balonnen vind ik de twee beste uitvindingen die er zijn, als het gaat om puur spelplezier. Het idee om op 6 mei iets te doen op Bellenblaasdag, was er eigenlijk meteen.

Het lijkt me leuk om met zoveel mogelijk mensen te gaan bellenblazen op station Eindhoven, in de vroege ochtendspits van 7 tot 8 uur. Waarom? Omdat mensen ’s ochtends vroeg erg op zichzelf gericht zijn en niet veel blijheid uitstralen. Bellenblazen brengt plezier, en plezier verbindt mensen. Ik wil mensen die dit idee aanspreekt vragen om naar een winkel te gaan om zoveel bellenblaasjes te kopen, als ze kunnen en willen bijdragen. Op 6 mei gaan we deze aan niets vermoedende reizigers uitdelen, en voor je het weet staan we met veel mensen te blazen. Een leuke start van de dag.

Googelend ging ik op zoek naar de geestelijk vader van Internationale Bellenblaasdag, en kwam terecht op de site van Flip Looyen, kunstenaar en beeldend therapeut. Ik meldde mijn idee bij hem aan via de mail, en ontving direct een enthousiaste reactie.

Snow Zo zijn er initiatieven op alle continenten, zelfs op een kunstacademie in Liberia.  Ik vroeg hem hoe hij op het idee was gekomen. Hij vertelde mij, dat hij afgelopen december in de barre kou en sneeuw buiten besloot om te gaan bellen blazen. Hij werd ontroerd door de schoonheid van het moment en vroeg zich af, hoe het zou zijn als veel mensen een dergelijk moment konden delen.

Bellenblazen heeft voor Flip twee kanten. De plezier- en lolkant, maar ook de meer serieuze andere kant, die hij als therapeut regelmatig inzet, bijvoorbeeld om mensen te leren loslaten.

Het mooie van bellenblazen is, dat het zo’n klein en simpel iets is. Het gaat Flip vooral om de individuele
beleving. Dus of er nu straks 3, 30 of 300 mensen samen staan te blazen, dat maakt niet uit. Hij hoopt dat de persoonlijke ervaring en het gevoel vooral blijft hangen, lang nadat de laatste bel uit elkaar gespat is.

Doe je mee?
Vrijdag 6 mei station Eindhoven, om 7 uur verzamelen onder de blauwe vertrekborden, met jouw bellenblaasjes om uit te delen.

Volg mij via twitter @steentrain

Met enthousiaste groet,


Bellenblaasmeisje

(Foto's: Flip Looyen)

 

 

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 2, 2011 at 02:14 nm | Permalink | Reacties (0)

Internationale Bellenblaasdag

Een paar weken geleden kwam een twitterbericht voorbij over Internationale Bellenblaasdag. Daar werd ik blij van. Het idee om op 6 mei zoveel mogelijk mensen te laten bellenblazen op station Eindhoven was er eigenlijk meteen. Op stations in de ochtend is iedereen erg in zichzelf gekeerd en stralen ze niet veel blijheid uit. Spel brengt plezier en plezier verbindt mensen. Ik hoop met deze actie bij te dragen aan een vrolijke start van de dag op 6 mei en wie weet brengt het mensen dichter bij elkaar. Geluk en blijheid zit 'm in kleine dingen.

Annemarie Steen is spreker, trainer en actrice. Zij creëert graag bijzondere en effectieve leerervaringen voor diverse doelgroepen.

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 2, 2011 at 12:00 nm | Permalink | Reacties (0)