Karakterstrijd

4P7220087 4P7220099 Ik mag weer eens trots zijn op mezelf! Ik heb alles gegeven om de Vierdaagse vandaag uit te lopen. En dan ligt aan het eindpunt dat geweldige kruis op jou te wachten in een doosje. Eigenlijk gaan heel veel wandelaars ’op hun wenkbrauwen’ naar de finish. Dat is ook logisch.. Op de laatste dag komen alle pijn en vermoeidheid van de afgelopen dagen eruit en dus moeten de deelnemers schuifelend, strompelend of met een wandelstok naar de medaille.

Maar het is het allemaal waard. Het blijft een uniek festijn. Vandaag was iedereen natuurlijk in een lollige bui. De wandelmissie zat er bijna op. De prijzen met bijbehorende gladiolen lonkten. Ik heb daar dus maar misbruik van gemaakt en hier en daar om gekke gezichten gevraagd. Geen punt. In de Vierdaagse kent de loper geen schaamte. De plas- en andere momenten gebeuren in een weiland of achter een boom. Dat moet je thuis eens doen! Een gekke bek trekken stelt dan niets voor.

4P7220110 4P7220089 Vlak voor Cuijk kwam ik nog even oog in oog met de whiskydrinkende gabber van Kuifje. Ik heb een zwak voor die taaie journalist. Een goed voorbeeld voor ons vak. Na die ontmoeting schoof ik de pontonbrug over en barstte de lol los tot bij de burgemeester van Nijmegen. Nadat ik hem een hand had geschud en ik een paar gladiolen in mijn knuisten gedrukt kreeg, vertelde ik hem van mijn winst op hem bij het groot dictee. Hij was verrast, reageerde met een ontwijkende reactie dat dit ligt aan het aantal fouten in het opstel. Dat wist ik natuurlijk ook wel. Ik bedank hem voor het wandelfeest, haal mijn kruis, kruip op mijn minifiets en ga eens lekker onderuit. Voor even dan.

Posted by Eindhovens Dagblad on juli 22, 2011 at 07:55 nm | Permalink | Reacties (0)

Een Belgische verrassing

4P7210086 Vandaag waren de zeven heuvelen de klos. Ik was nog maar net onderweg of een volgende blessure kondigde zich aan. Gisteravond had ik al wat pijn aan de linkerhiel gevoeld. Het rechterscheenbeen had zich gelukkig wel hersteld. Ik weet niet hoe, maar ik voelde gewoon niets meer. Ik was dus blij, maar dat duurde maar even. De hiel begon na een paar kilometer te vervelen. Het spookte meteen door mijn hoofd dat ik morgenvroeg op de lijst van de uitvallers zou staan. Ik vermande me en beet door.

4P7210082 Bij de tweede rust bedacht ik wat ik aan die hiel kon doen. Ik zag zo gauw geen ‘voetoloog’. Dan maar intapen dacht ik. Kan nooit kwaad. Ik nam wat meer rust en toen ik getaped weer op pad ging was de pijn weg. Ik leek wel een wonderdokter! Nu kon ik me weer concentreren op mijn plan voor vandaag. Ik wilde wel eens weten of al die stoere militairen die uit allerlei landen meelopen, wel geschikt waren om hun landje te verdedigen. Dan moet je bij de Vierdaagse dus geen watje zijn! Ik marcheerde heel wat van die ‘helden’ voorbij. Sommigen lagen voor pampus of waren daar dicht in de buurt. Ik wist genoeg. Je kunt op die gasten rekenen…

4P7210078 De heuvelendag is altijd een speciale dag voor mij. Niet vanwege die bergen want die hebben ze in Luyksgestel ook wel. Daar ligt immers het hoogste punt van Brabant!
Nee op de derde wandeldag komt mijn Belgische schoonfamilie altijd even gedag zeggen. Vorig jaar had mijn vrouw Rita zelfs oom Staf en tante Carla weten te strikken voor een uitstapje naar Nijmegen. Vandaag waren mijn schoonouders Frans en Julienne de klos. Het was goed het thuisfront weer te zien voordat de laatste beproeving morgen begint. Ik moet niet vergeten de burgemeester van de oudste stad van Nederland morgen even te knuffelen en hem te vertellen dat ik beter dan hem scoorde bij het groot dictee van Nederland twee jaar geleden. Zoiets vergeet je natuurlijk niet!

Posted by Eindhovens Dagblad on juli 21, 2011 at 06:44 nm | Permalink | Reacties (0)

De blarometer

P7200071 De tweede wandeldag staat bekend om de vele afvallers. De bikkels blijven over. Ik ging dus maar op zoek naar zere voeten en blaren want die zouden er vandaag in overvloed moeten zijn. Bij mijn eerste rust na tien kilometer bij een koffiekraam ergens in een woonwijk aan de rand van de wandelstad bestelde ik een bakkie leut met een koek en ging eens lekker uitrusten.

P7200064 Terwijl ik zo aan het knabbelen en spoelen was trok een loopster naast mij een sok uit en begon haar voet te poederen. Aan de andere kant van mijn stoel kwam er ook een blote voet tevoorschijn met een blaar erop. Ik maakte meteen mijn geplande kiekjes. Toen ik mijn fototoestel weer in mijn ‘rugvriend’ wilde steken voelde ik een stekende pijn onder mijn linkervoet. Nu moest ik ook mijn sok uit doen. Ik ontdekte mijn eerste blaar sinds jaren. Ik geef de schuld maar aan mijn nieuwe schoenen die ik eigenlijk nog aan het inlopen ben. Ik baalde toch wel een beetje, maar de trots overheerste want op mijn 4-daagse radiozender 3FM hoorde ik dat geen blaren niet interessant is. Er is zelfs een blarometer die bij houdt hoeveel blaren je scoort. Bij die ‘toppers’ hoor ik vandaag dus ook. Ik heb de blaar helemaal zelf uitgeschakeld en met een gaasje bedekt.P7200065

P7190059 Ik liep verder als een trein en bereikte redelijk fit de finish. In het gasthuis waar ik logeer, huist ook tijdelijk een Rotterdammer die in de organisatie van de wandeldaagse zit en alles van voeten weet. Hij vertelt van alles dat ik hier maar niet zal opschrijven. Nou ja één ding dan: als je klaar bent met wandelen ga dan met je voeten  twintig minuten in een bak met koud water zitten dat is heel goed. Niet afsproeien met een warme douche dus. Ik doe het al twee dagen en het is fantastisch! Mijn gastheer heb ik een van mijn krantenwandelshirts geschonken. Hij was er vorig jaar al gek op. Morgen wachten de bergen…

Posted by Eindhovens Dagblad on juli 20, 2011 at 06:38 nm | Permalink | Reacties (2)

Mooi, warm wandelweer op eerste loopdag Vierdaagse

Blog_andre_2 Mijn eerste wandeldag begon vanmorgen om kwart over vier. De twee wekkers die ik klaar had staan werkten allebei gelukkig. Ik had eigenlijk ook niet anders verwacht, maar met dit soort afwijkende uitjes ga je soms wel eens twijfelen aan alles om je heen. Dat hoort er gewoon bij. Ik voelde me niet echt ‘top’ toen ik het bed uitgleed. Een raar gevoel in mijn maag baarde me zorgen, maar toen wist ik het weer. Het moest vast en zeker een overblijfsel zijn van de twee Belgische biertjes die ik met gastheer Harry had gedronken om mijn aankomst in Nijmegen te vieren.

Na een paar boterhammen met koffie kon ik de wereld weer aan. Ik mocht al om kwart voor vijf vertrekken. Er waren nog meer van die vroege stappers bij het startpunt, zodat die belofte op de startkaart niet doorging. Om zes uur lieten ze me pas los.

Blog_andre_1Nijmegen heeft een patent op mooi, warm wandelweer, want dat was het zeker vandaag. Ik moest mijn hoedje zelfs opzetten om de zon op mijn hoofd te ‘dimmen’. Rita, mijn vrouw, had nog gevraagd of ik mijn hippe zonnebril niet mee moest nemen. Ik vond van niet want er kwam toch helemaal geen zon volgens het acht uur journaal. Ik had me dus lelijk vergist.

Nu ik lekker tussen al dat volk schuifelde bedacht ik dat ik maar eens wat talenten moest gaan zoeken voor de ‘kuipbewoners’ uit mijn geboortestad. Het blijft toch mijn cluppie. De nieuwe trainer zou wast wel wat jong bloed kunnen gebruiken tussen die rood-witte pubers die denken dat ze daar even de baas denken te kunnen spelen.



Blog_andre_3 Ik ontdekte zelfs twee talenten. Alleen had eentje een ander shirt aan dus die is voor de concurrent. Ook dat kan gebeuren op zo’n wandeling. Morgen ga ik weer verder met mijn ontdekkingen.

André Oosterwijk

Posted by Eindhovens Dagblad on juli 19, 2011 at 06:56 nm | Permalink | Reacties (2)

Morgen mag ik weer!

Maandag 18 juli 2011. Vanuit mijn werkkamer kijk ik naar buiten. Het is net weer droog maar het heeft toch al wat gespetterd. En de weersverwachtingen zijn ook al aan de natte kant. Het maakt eigenlijk ook niets uit. Ik mag weer!

Andre_Oosterwijk


Ik ga morgen starten in het Nijmeegse megawandelfestijn dat de Vierdaagse is geworden. En natuurlijk is mijn doel om dat kruisje te pakken. Gisteren heb ik mij al laten ‘ringen’ met een officieel bandje om mijn linkerpols.

Ik wandel voor de zevende keer en toch krijg ik maar het zesde kruisje. Hoe dat kan? Ik liep mijn tweede Vierdaagse in de helse hitte die na één dag tot het beroemde fiasco leidde. Dan maar liever wat kouder en natter hoewel ik daar ook niet op zit te wachten zit. Ik moet bekennen dat ik een ‘mooi weer- loper ’ ben. 

Vanavond zie ik na een jaar weer mijn Nijmeegse vrienden waar ik logeer tijdens mijn wandeltocht. Harry en Annemieke wonen kort bij de start en het zijn net een soort ouders voor me. Ik logeer er nu voor de vierde keer. Het voelt goed en dat helpt allemaal om een mooie prestatie neer te zetten.

De benen voelen ook goed. Ik heb voldoende geoefend. Toch ligt er een zwakke plek op de loer, zo heb ik gemerkt. Ik gooi het maar op tafel: mijn rechterscheenbeen doet in de buurt van mijn voet soms wat zeer als ik lang gelopen heb. Maar soms doet hij ook geen zeer. Het schijnt een wandelaarskwaaltje te zijn. Ik hoop dus dat dit kwaaltje me niet van mijn nieuwe kruis af houdt. Ik ga ervoor!

André Oosterwijk, correspondent van het Eindhovens Dagblad voor Luyksgestel sinds 2006

Posted by Eindhovens Dagblad on juli 18, 2011 at 03:10 nm | Permalink | Reacties (1)