« november 2011 | Hoofdmenu | januari 2012 »

Via de lichtgevende kerstman naar de cheque

Serious_request_blogDoor Youp Frerichs

Nog één dag te gaan, nog maar 35 kilometer, de laatste loodjes. Het was zwaar en het was gezellig. Wanneer je meer dan zeven uur aan de wandel bent, zijn er heel wat interessante gespreksonderwerpen die dan de revue passeren.

Op sommige momenten tijdens de tocht is het angstvallig stil. Dat zijn de punten dat iedereen het er even moeilijk mee heeft. Alle concentratie gaat op aan het verplaatsen van de ene voet na de andere. Maar het kwam vaker voor dat de gesprekken ons naar interessante onderwerpen leidden.

Niet alleen benen en voeten waren de bron van klagen. Loes van Vugt had op een gegeven moment erg last van haar rug. “Ik heb het gevoel alsof ik zo ga bevallen”, luidde haar noodkreet. Zo ontstond het idee van een modern kerstverhaal. Een bevalling in het glazen huis op kerstavond, dat zou pas interessant zijn.

Mode op begraafplaatsen

Buiten Boskoop bracht de weg ons langs een begraafplaats. Wat ons opviel was dat de mode in grafstenen erg was veranderd door de jaren heen. Waren stenen vroeger nog simpel en elegant, tegenwoordig zijn ze gepolijst met schoongepoetste witte letters, compleet met foto’s, handgeknutselde kunstwerken en soms zelfs met fontein. Wie bepaalt eigenlijk wat de laatste trend is in grafstenen? Kiezen de mensen er zelf voor of is het een laatste wraakactie van nabestaanden? Een interessant onderwerp om eens uit te zoeken. De vraag die ons vooral bezig hield was wanneer de grafstenen eindelijk weer fatsoenlijk worden. Hopelijk voor onze tijd.

De cheque

Toen we eindelijk aankwamen bij het Glazen Huis, moet ik eerlijk bekennen dat het bedrag niet het eerste was waar we aan dachten. Ons welkomscomité stond klaar met glazen bier, die ze meteen aan de lopers schonken. Toen die behoeftes vervuld waren, konden we eindelijk kijken naar het bedrag dat onze inspanning had opgeleverd: 5.268 euro! De blaren en opkomende spierpijn waren het opeens allemaal weer waard. Tegen de tijd dat we tussen de mensenmassa stonden om de cheque in te leveren, was het bedrag alweer gestegen tot 5.791 euro. Meer dan het dubbele van de 2.500 euro die we vorig jaar bij elkaar liepen. Namens ons wandelaars én de moeders in oorlogsgebieden hartstikke bedankt en een fijne Kerst!

Posted by Eindhovens Dagblad on december 24, 2011 at 09:51 nm | Permalink | Reacties (0)

De bezemwagen die het zelf niet meer trok

door Lukas van der Storm

Mijn linkerenkel begint het na drie lange dagen zat te worden, zo'n hoge wandelschoen die urenlang tegen hem aan loopt te duwen. Ook de bovenkanten van mijn kuitspieren schreeuwen inmiddels om rust. De eerste passen die ik op deze ochtend uit mijn logeerbed in Gouda zet, zien er nogal houterig en machinaal uit. Mijn ledematen hebben het na drie dagen lopen wel een beetje gehad. Gelijk hebben ze: wie gaat er dan ook 150 kilometer zonder specifieke training naar Leiden lopen? Ik prijs me gelukkig dat mijn voeten niet in de malaise delen. Mijn voetzolen ogen alsof ik net naar de pedicure ben geweest. Geen blaartje te vinden, godzijdank. De etappe van donderdag was met afstand de vreemdste tot nu toe. Tot 200 meter voor het eindpunt ging alles eigenlijk van een leien dakje. Het tempo lag hoog, de route langs het riviertje de Vlist tussen Schoonhoven en Gouda was prachtig. Waar er woensdag veel mensen in de problemen kwamen, hoefde de bezemwagen nu slechts een enkeling op te pikken. Maar bij de allerlaatste loodjes kreeg juist onze volgauto het te kwaad. Net toen wij wandelaars op het punt stonden elkaar bij het eindpunt in de armen te vallen, ging de telefoon. Hij deed 't niet meer. Op onze laatste krachten liepen we anderhalve kilometer door naar de auto. ANWB erbij. Sleepwagen erbij. En dan toch maar weer naar het station. Het waren lange laatste meters. Gelukkig zitten er vandaag weer verse krachten in een splinternieuwe bezemwagen en kunnen we ons karwei afronden. De berichten vanaf de hogeschool zullen ons ongetwijfeld weer een boost geven. Net als gistermiddag, toen ons ingezamelde bedrag voor Serious Request weer explosief was gestegen tot 4.500 euro. Tijdens onze laatste dertig kilometer hopen we het totaal nog wat op te schroeven. Wat zal-ie mooi zijn, de cheque die we straks mogen aanbieden...

Posted by Eindhovens Dagblad on december 23, 2011 at 12:37 nm | Permalink | Reacties (0)

Veerpontvaarder gezocht

door Nikos Kyrmos

De zwarte Seat, onze bezemwagen, rijdt weg van de veerpont naar Gorinchem. Op de achterbank van onze redding in nood zit het laatste slachtoffer van vandaag. De route van Vught naar Gorinchem bleek een ware slijtagetocht. We vertrokken met z'n achten. Aan het einde van de rit waren er maar vier van ons over. Waar waren we geweest zonder Vera Spaans en haar kleine auto?

Veerponten te over in het noorden van Brabant. Alleen jammer dat ze niet allemaal varen. In Nederhemert-Zuid wilden we een zijarm van de Maas oversteken. Nederhemert-Noord konden we bijna aanraken, zo klein was de oversteek, maar gevaren werd er niet. Een kunsstof paal met een knop en het woord 'bel' erboven leek even de uitkomst. Geen gehoor. Op een groen bord met de vaartijden stond een telefoonnummer. Een man met een dik Brabants accent vertelde ons dat de pont niet vaart omdat het water te hoog staat. "Da kende toch zo zien, vrouwke. Of nie dan?" Wij zijn geen veerpontvaarders, geen ervaring met hoog of laag water. Enkele telefoontjes verder kwam Vera de weg naar de pont afgescheurd. Twee keer heeft ze heen en weer gereden door modderige paden en we konden onze weg Nederhemert-Noord vervolgen.

Nu, Uren later, laten we onze voeten rusten aan de kade. We zitten in Woudrichem op houten bankjes bij de laatste veerpont van de dag. Handjesvol cashewnoten worden naar binnen gewerkt voor de resterende anderhalve kilometer van de reis. Over een half uur zijn we niet alleen in Gorinchem, maar vooral... Op de helft!

Posted by Eindhovens Dagblad on december 21, 2011 at 08:43 nm | Permalink | Reacties (0)

Hashtag in je hoofd

Serious Request is beleving 2.0 wat wij op de FHJ deze dagen doormaken. Terwijl studenten en docenten, inclusief een goed verzorgde bezemwagen, kilometers maken voor mama’s, is het knusse schoolgebouw gehuld in een ongekende sfeer van euforie, gezonde spanning en enthousiasme.

We staan ermee op en we gaan ermee naar bed. Het is gebruikelijk om te balen als de wekker gaat, omdat het weer eens veel te vroeg is, maar ‘Serious Requestweek’ is totaal anders. College of niet, de FHJ is ‘the place to be’. Zodra we daar aankomen voelen we de actie. We klappen onze laptop open en het eerste waar we naar kijken zijn de twitter- en facebookberichten. We retweeten alles wat met de wandeltocht te maken heeft, moedigen de lopers aan en over elke gedoneerde euro wordt geschreven. Alles houden we bij.

De sociale media maken overuren op de ‘hashtag’ #fhjsr11. En dan maakt het nog niet eens uit wát er achter staat, maar alleen al het continue verschijnen van nieuwe berichten maakt een dag op de FHJ voor ons haast onbeschrijflijk. Het is totaal anders als thuis achter de laptop zitten om alle reacties over deze heldhaftige vierdaagse te lezen. Het is een combinatie van het grote beamerscherm waar het Glazen Huis is te zien en de docenten en studenten die hand in hand tussen de lessen door meer dan fanatiek bezig zijn met inzamelen. De kantine en kamer 028 zijn het epicentrum van #fhjsr11 geworden.

Het vergt behoorlijk veel moeite om uit te leggen hoe het gevoel is dat wij hebben deze week. Als een beginnende verliefdheid misschien, of als de laatste dagen voor een WK-finale voetbal, of als een film waar een perfecte spanningsboog inzit. De eerste dag leidden we in met het aankondigen van de actie. De euro’s stroomden langzamerhand binnen. Op dag twee merkten we dat het goed ging en werden we fanatiek. Wij niet alleen, docenten twitterden erop los, om zoveel mogelijk geld binnen te halen.

Het is woensdagavond, de spanning slaat toe. Die fulltime-dagen op de FHJ ruilen we morgen in om zelf daadwerkelijk te gaan lopen. Twee groepen gingen ons voor, en de bewondering en steun die zij van iedereen hebben gekregen is onbetaalbaar. Kippenvel, het liefst willen we 24 uur per dag actie ondernemen, het van de daken schreeuwen hoe intens trots wij zijn op al die mensen die zo ongelofelijk veel moeite willen doen voor #fhjsr11.

Het spannendste moment van de dag is de telling. We hebben onszelf het ‘Ministerie van Financiën’ genoemd van #fhjsr11. Onder leiding van Joyce beginnen we op te tellen. Vandaar was weer zo’n dag. Van het de tussenstand van vandaag werden we heel gelukkig, we konden het niet geloven dat de FHJ dit neer had gezet.

Deze week is onvergetelijk. Met weemoed zullen we over maanden nog terugdenken aan deze prachtige week voor het Glazen Huis. Het gevoel van heimwee zal opborrelen als we  het weereens over #fhjsr11 hebben. Het was en is fantastisch!

Morgen, maar vooral vrijdag moet de bekroning worden op een week waarin we bijna in een andere wereld hebben geleefd. Alles wat we tegenkomen, alles wat we lezen, we worden door alles herinnerd aan die hashtag. #fhjsr11





Posted by Eindhovens Dagblad on december 21, 2011 at 08:23 nm | Permalink | Reacties (0)

In 40 kilometer kan een blaar opspelen

Natuurlijk. Na een kleine 40 kilometer wil er nog wel eens een blaar opspelen. En ja, ondanks alle voorbereiding liepen we een paar keer verkeerd. Toch kijken we bovenal terug op een geslaagde en bijna vlekkeloze eerste dag. We waren nét niet voor het donker in Vught, maar veel scheelde het niet. In nog geen acht uur netto wandeltijd stonden we daar op een regenachtige parkeerplaats naast het station.
 
Serious1De schade viel dus mee: slechts een van de twaalf lopers kwam werkelijk gehavend op het eindpunt aan. Voor Tim Cox werden de laatste kilometers een lijdensweg door een steeds paarser wordende kleine teen.

Maar ook hij, mank of niet, maakte de eerste etappe vol. En ook hij weet waarvoor hij het doet: zo veel mogelijk geld voor het goede doel. Terwijl wij door het Brabantse land liepen, zamelden de achterblijvers op de Hogeschool voor Journalistiek nog volop in.

Met succes: al voor de middag werd de kaap van 1.000 euro geslecht, om half drie 's middags stond de geldmeter al op 1.371 euro.
 
Serious2Voor een deel van de groep zit het wandelavontuur er inmiddels op. In gewijzigde samenstelling starten we woensdagmorgen voor de tweede etappe van Vught naar Gorinchem. Voor tweedejaarsstudent Nikos Kyrmos wacht juist na de wandeling nog een avontuur. Hij schrijft onderweg een verhaal over hoe hij op de bonnefooi aan een slaapplaats probeert te komen. En of dat lukt? Dat zullen we morgen ongetwijfeld van hem horen...

Posted by Eindhovens Dagblad on december 21, 2011 at 09:04 vm | Permalink | Reacties (0)

Zo veel mogelijk geld inzamelen

StudentenEen groep studenten en docenten van de Fontys Hogeschool voor Journalistiek in Tilburg loopt in vier dagen van Eindhoven naar Leiden. Doel: zo veel mogelijk geld inzamelen voor het Rode Kruis in het kader van Serious Request.

-----------------------

Voor het goede doel gaan mensen rare dingen doen. U kent het wel: haar eraf, baard laten staan, shirt aan van de rivaliserende voetbalclub... Alle beetjes helpen, ook om potentiële gulle gevers over de streep te trekken. Wij, een groep van zo'n 25 studenten en docenten van de Fontys Hogeschool voor Journalistiek, zijn vooral van de lange adem. We vertrekken dinsdagmorgen om 8.00 's ochtends vanaf de Markt in Eindhoven naar de plaats waar het Glazen Huis van 3FM dit jaar is opgetuigd: Leiden. Niet per auto, trein, bus of fiets. Nee, we lopen ons door weer en wind de blaren op de voeten.

De eerste etappe start dinsdagochtend dus op de plek waar het Glazen Huis vorig jaar stond. Over de Oirschotsedijk verlaten we Eindhoven en lopen we door het buitengebied van Best en Oirschot naar het noorden. Via de Oisterwijkse vennen en langs de Dommel tussen Haaren en Esch komen we 's avonds uit in Vught. De tweede etappe leidt ons via veel pontjes naar Gorinchem, de derde dag finishen we in Gouda. Vrijdagmiddag hopen we moe maar voldaan Leiden te bereiken. De groep wisselt intussen van samenstelling: sommigen volbrengen de hele tocht, anderen haken één dag aan.

Alleen een wandeling is voor een beetje (aankomend) journalist niet genoeg. Onderweg brengen studenten de wandeling multimediaal in beeld. Via www.GeR.nl, de nieuwssite die tweedejaarsstudenten bijhouden. Maar ook via dit gastblog, waarop verschillende wandelaars - student en docent - de tocht in woord en beeld brengen.

Posted by Eindhovens Dagblad on december 20, 2011 at 10:07 vm | Permalink | Reacties (0)

VIP

Dit was me het dagje wel. Misschien wel een van de drukste dagen uit mijn carriere.

373777_10150412429485796_693640795_8640243_2015352680_nOm 6.30 uur het eerste radio interview. Meteen daarna naar de televisie studio. Daar wederom helemaal geinstueerd wat te zeggen, hoe te staan en wie de presentatoren zijn.

Alles ging perfect en de hosts waren erg blij. De kinderen zongen Rudolph the rednosed reindeer perfect mee, dus dat maakte het wel enigszins speciaal. Daarna snel de microfoon weer afgooien en op naar de brug. Terwijl we in de auto zaten nog twee radio interviews.

Even snel een koffie naar binnen zuigen met een rietje en onder de brug even gauw een interview met een kinder tijdschrift. Allemaal hartstikke leuk. Terwijl we al die interviews hebben blijft de Kerstman natuurlijk ook erg aardig voor de kinderen en maakt foto's en deelt hij snoep uit.
 
376006_305192502848694_100000738418221_940320_260871689_nToen waren we eindelijk bij het grote moment we gingen de 130 meter hoge brug op. Alles wat maar los zat moest gezekerd worden en bij de Kerstman is dat, wat een verrassing, Enorm veel. Niets mag er naar beneden vallen, omdat daaronder allemaal auto's rijden. We gingen lopen.

Dezelfde brug die Oprah Winfrey bezocht tijdens haar bezoek aan Sydney en dat werd dan ook uitvoerig verteld. Maar voor ons was er ook een surprise. We moesten haasten, met we bedoel ik de Kerstman en zijn team, en zes journalisten.
Het was een grote klim en in zo'n dik pak was het dan ook redelijk zwaar, gelukkig waaide het hard.
 
Boven op de brug kwam er een helikopter aanvliegen. Deze was van Channel 9 en filmde de kerstman bij het beklimmen van de brug. Een kwartier lang cirkelde hij om ons heen en wij maar zwaaien en poses eruit persen. Erg spectaculair.
 
Weer beneden aangekomen kregen we alle leuke herinneringen en gingen we weer snel verder naar de volgende zes radio interviews. Met een soort Coen en Sander, Ruud de Wild en de laatste met een hippe jongedame en heer. Waarbij ik haar hart moest ontdooien omdat ze een hekel heeft aan kerst.

382755_10150412406950796_693640795_8640219_483283632_nHet de Kerstman gelukt! Als laatste voor de break in de winkelketen de top 10 wat te kopen in elkaar zetten met een tv zender. Een reclame dus. Waarbij de knappe interviewster na de laatste vraag flauw viel. Zo erg onder  de indruk was ze waarschijnlijk. (Ik zeg meer eten meissie.)
 
Even drie uur pauze en weer op naar de laatste bobo bijeenkomst. Een personeelsfeest van de grootste krant van Australie. De SundayTelegraph.

Iedereen enorm sjiek en hier werd me verzocht een duet te zingen met een dame die in de finale stond van Australian Idol: Paulini. Ze kende geen van de nummers die ik voorbereid had. Dus werd het Felice Navidad. Heel de zaal zong mee, dus niemand merkte dat het niet veel was.

Toen was het alweer 21.30u. en mocht ik wat voor mezelf gaan doen. In bad en slapen.
De komende dagen worden wat rustiger voor de kerstman en mag ik wat meer rond gaan kijken.

Posted by Eindhovens Dagblad on december 14, 2011 at 10:40 nm | Permalink | Reacties (0)

Reizen door de tijd!

Wie zei dat reizen door de tijd niet mogelijk is? Dit is mijn eerste ervarin met reizen naar een andere tijd.
En ander seizoen. Hier wachtende op het vliegveld in Bangkok, Het is er drie uur 's middags en 30 graden heet.
Een machtig verschil met ons koude en gure Holland. Maar eerst de reis hier naartoe.
 
Om te beginnen ben ik blij dat ik fysiek feitelijk in een vliegtuig zit. Als zulke dingen gebeuren denk je als nuchtere Hollander
nog al gauw dat er wat niet klopt. Maar ik vloog zojuist toch echt first class en in de goede richting. Heerlijk op tijd aangekomen
op Schiphol, weggebracht door mijn lieve ouders. Toch weer bijjna te laat in het vliegtuig, omdat een baliemedewerkster haar vak niet echt verstond. Maar zoals een ster betaamd lekker fashionably late en iedereen zat dan ook enorm vrolijk te kijken toen ik met een big smile (lees rood en bezweet hoofd) binnen kwam rennen. Toch hebben we het gered en vanaf daar was het hemels! Lekker knappe prive stewardess die om de 10 minuten champagne kwam brengen, enorm luxe diner en heerlijk relaxen.
 
Na wat filmpjes gekeken te hebben geweldig geslapen. En nu met mijn ogen open aangekomen inThailand.
Niets geleden van de tijjd en het zitten, tot noch toe gaat het fantastisch mensen en ik heb zo'n vermoeden dat het alleen maar gekker gaat worden. Ik moet nu stoppen, want daar gaatie weer!! De foto's volgen morgen wanneer ik toegang heb tot mijn laptop, hopelijk vonden jullie dit ook een goed begin. Het is namelijk ook mijn eerste blog ever....
 
 See Ya'll


Posted by Eindhovens Dagblad on december 12, 2011 at 01:50 nm | Permalink | Reacties (1)

Beste Kerstman van de Wereld

KerstmanHallo.

Ik ben Stefan Veroude, 24 jaar en ik kom uit Netersel. Ik heb vorige maand de Santa Winter Games in het Zweedse Gällivare gewonnen en nu ben ik voor een jaar De Beste Kerstman van de wereld. Zondag vertrek ik voor acht dagen naar Australië om daar als kerstman aan de slag te gaan.
Woensdag stond er een artikel in het ED .

Vanaf maandag houd ik hierover een blog bij.

Posted by Eindhovens Dagblad on december 8, 2011 at 11:58 vm | Permalink | Reacties (0)