« augustus 2011 | Hoofdmenu | oktober 2011 »

Vrije dag

Vandaag heb ik niet veel gedaan want ik vond het wel mooi geweest, dus het wordt een korte blog. Heel lang geslapen, erg moe van de week, heel veel dingen gedaan, geluisterd dus ik mocht van mijzelf lekker uit slapen.

Vandaag ben ik naar de Verboden stad geweest, erg bijzonder en mooie plek, het was ontzettend druk, dus ik heb een snelle vogelvlucht gemaakt over het terrein, overal stonden lange rijen, daar had ik niet zoveel zin in. Daarna over het bekende plein gelopen, de Hemelse Vrede, echt een ontzettend groot plein, niet echt bijzonder, maar je weet wel wat er allemaal op dat plein heeft afgespeeld. In de buurt van het plein heb je geweldige shops, dus ik ben lekker gaan shoppen, altijd leuk!

Blog1 's avonds was er een spontane afscheidsborrel georganiseerd, op een geweldige plek vlakbij het hotel. De borrel was boven op het dak, dus dat was weer een inspirerende plek voor Strijp-S. Even lekker na gekletst over afgelopen week, even nog wat kaartjes uitgewisseld!

Dit is mijn laatste blog vanuit China, ik heb een geweldige tijd Blog2 achter de rug. Heel veel inspirerende bijzondere mensen ontmoet en daarnaast ook veel inspirerende plekken gezien. Het was mooi geweest, veel mensen zijn op de hoogte dat er mooie ontwikkelingen zijn in Eindhoven. Wij hebben Eindhoven met z'n allen in een goed daglicht gezet! Morgen weer frisse lucht want je merkt wel aan je stem en keel dat je in een miljoenenstad zit. Heerlijk weer lekker naar de natuur, ik kan niet meer wachten!

Bedankt voor het volgen!

Ni Houdoe!

 

Posted by Eindhovens Dagblad on september 30, 2011 at 08:23 nm | Permalink | Reacties (3)

Eco-city

Vandaag stond er een bijzonder uitstapje op het programma, namelijk naar Tianjin Eco City.

Een Vanuit Beijing zijn we met de hogesnelheidstrein naar Tianjin gereden. Ongelofelijk mooi en heel erg groot station, ik had het gevoel dat ik op een airport liep, want dit soort treinstations kennen wij niet Europa.

Ontzettende mooie high tech trein, het kan een snelheid behalen van 330 km. Ik had nog nooit met een hogesnelheidstrein gereden, maar je voelt er niks van. Onderweg zijn we al hele absurde verbouwingen gepasseerd, want zij bouwen niet per flat, maar het liefst 30 flatgebouwen naast elkaar. Ik heb echt nog nooit zoiets massaals meegemaakt. In de stad Tianjin wonen namelijk 15 miljoen mensen, net zoveel als in heel Nederland.

Drie Eenmaal aangekomen zijn we naar een plek gereden waar je de plannen kunt zien wat er nog allemaal gaat gebeuren. Ik heb echt nog nooit zulke grote maquettes gezien dat kan alleen maar in China. Er was een maquette van 10 bij 20 meter met lichtjes, nog een andere maquette van 10 bij 15 meter...echt bizar. Je kon daar vier hele grote maquettes zien, echt absurd. En het is nu al een stad met 15 miljoen inwoners, en het wordt alleen maar groter.

Daarna kregen we een presentatie van de ontwikkelaar, het is zo grappig hoe zij zich presenteren, ook weer een presentatie in het Chinees geschreven, dus ik kon het niet helemaal volgen. Na de presentaties zijn we naar Eco City gereden, daar moeten komende 1,5 jaar 5 miljoen mensen wonen, echt te bizar.

Drie Zij hebben een hele eigenzinnige manier van bouwen, eerst wordt de infrastructuur aangelegd, met complete groenvoorzieningen. De flats worden als paddestoelen uit de grond geramd, echt heel apart. Ik krijg het wel benauwd van al die plannen, op zo'n kleine dichtheid, en zulke grote hoeveelheden, dit kennen ze niet in eens in Amerika.

Even wat cijfers:
- residenties, 930 hectare (14.400.000 meter)
- commercieel 108 hectare (2.828.000 meter)
- industrieel 200 hectare (3.261.000 meter)

Strijp-S is 27 hectare!

Vier Dan schrik je wel even, hoeveel er komende 1,5 jaar nog wordt gebouwd. Ik ben heel erg onder de indruk maar ik maak mij ook wel een beetje zorgen over de ontwikkelingen in China. Dit is wel heel erg extreem. Het heet eco city maar het is weinig eco, er staan tussen de flats windmolens, bizar hè! Er komen wel drinkwatervoorzieningen in de flatgebouwen want dat is in China natuurlijk niet gebruikelijk.

Ik moet het allemaal bezinken, het is gewoon te bizar, wat een plannen. China is extreem aan het bouwen, ik moet zeggen dat ik een geweldige tijd heb gehad in Beijing maar ik vind het ook weer erg fijn om naar eindhoven te gaan. Lekker de natuur in, door de bossen lopen. Want er is hier bijna geen natuur, alles is aangelegd, dan kun je weer de natuur heel erg waarderen. Conclusie van de dag: de natuur is belangrijk voor je ontwikkeling, helemaal gek worden om op zo'n hoge dichtheid te wonen.

Morgen laatste dag China! Hop naar Eindhoven, ik mis mijn stadje!

Posted by Eindhovens Dagblad on september 29, 2011 at 05:50 nm | Permalink | Reacties (0)

De dag van het licht

Foto (2) Het was een zeer bijzondere dag voor Nederland, vooral Eindhoven. Smart Cities Health Cities, is een samenwerking tussen Brainport Design Cooperation en Dutch DFA. In het gebouw vind je verschillende Nederlandse exposities zoals Liberation of light, masterclass van studenten, meer kun je vinden via de site van Dutch DFA. In hetzelfde gebouw worden ook diversen lezingen gehouden, het is een heel mooi gebouw van binnen, echt een oud fabrieksgebouw.

Foto (3) De dag is begonnen met een mooi praatje over Eindhoven door Rob van Gijzel, vertaald in het Chinees, want zij zijn niet zo goed in Engels. De speerpunten gingen uiteraard over de ' slimste' , design, licht en Strijp-s. Na het praatje werden er diversen lezingen gehouden over licht o.a. door Daan Roosegaarde (studio Roosegaarde), Rombout Frieling (TUE/ Intelligent Lighting ). Ook de resultaten werden vertoond door zijn masterclass. Zij hebben afgelopen twee weken hard gewerkt om een concept te ontwikkelen en te maken, erg hard werken, maar het resultaat was bijzonder goed.

Foto (4) Rond lunchtijd werd ik opgepiept door Rob van Gijzel of dat ik wil aansluiten bij het gesprek met de eigenaar van District 751. Onder begeleiding van Elies Lemkes, Edgar van leest heb ik een korte presentatie geven over Strijp-S, het werd natuurlijk vertaald in het Chinees. We hebben een heel goed gesprek gehad over allerlei zaken dus nu is het afwachten wat eruit gaat komen. Maar het zou een begin kunnen zijn van een mooie samenwerking tussen Eindhoven en Beijing.

In de middag is de tentoonstelling Liberation of light, georganiseerd door Yksi, officieel geopend.Na afloop  zijn we met de hele delegatie naar de residentie van de ambassade gegaan voor een borrel met allerlei lekkere hapjes. 

Het was nogal een behoorlijk vol programma, maar wij hebben Eindhoven weer van de goede kant laten zien. Het is zo mooi om te zien hoe snel dingen kunnen worden georganiseerd omdat de lijntjes nogal erg kort zijn.

Foto Het is zeer bijzonder hoe mensen buiten Eindhoven, zelf buiten Nederland over Eindhoven denken, de stad heeft zich in een aantal jaren ontzettend hard ontwikkeld op diversen vlakken, zoals design, technologie, licht maar ook de creatieve industrie.

Ik ben al een tijdje trots op Eindhoven, maar na deze handelmissie ben ik zeer vereerd dat iets mag bijdrage aan deze mooie ontwikkelingen. Onze stad bestaat uit bijzondere mensen die vooruit willen, en iets willen, en trots zijn waar ze vandaan komen! Eindhoven, de slimste van de wereld, die moeten wij vast zien te houden, want het levert ontzettend veel op voor ons mooi bijzonder Eindhoven.

Posted by Eindhovens Dagblad on september 28, 2011 at 08:07 nm | Permalink | Reacties (0)

Bijzondere indrukken

De dag is begonnen met het bezoeken van het Beijing design center. Er zou iets verteld worden over het incubate programma. Met een kleine delegatie werden we ontvangen in een presentatieruimte, heel officieel.

De directeur stelde zich voor en begroette ons in het Nederlands, maar al snel schakelde hij over in het chinees. Het was een hele lange presentatie in het Chinees die vertaald werd door onze reisbegeleider Wei. Typisch is dat de presentatie ook in het Chinees was geschreven. Dus het was erg moeilijk om het te volgen en het was een hele eigenzinnige presentatie met alleen maar foto's van bobo's en vips.

Zij vinden dat schijnbaar heel erg belangrijk, gezien en erkend worden. Er werd heel veel verteld maar niet echt veel over het incubateprogramma. Het is nog in de opstartfase, dus dat was een tegenvaller maar het was wel een mooie ervaring.
Tijdens de presentatie zat een Chinees gewoon zonder schaamte te slapen. Heel bijzonder; zoiets zal mij nooit gebeuren wanneer een delegatie uit een ander land komt om iets te horen. Schijnbaar is dat heel normaal in deze cultuur.

Sietske_verkeer Door de drukte op de weg (foto) waren we bijna een uur te laat, dat krijg je in een miljoenenstad. Het is ongelofelijk hoeveel auto's, bussen en taxi's er rijden, maar er is helemaal geen stress op de weg, geen irritaties. Daar kunnen wij als westerling wel iets van leren. Dat vind ik wel mooi om te zien, in Azië zijn de mensen over het algemeen heel relaxt, geen hurry en stress.

We konden helaas niet veel zien in het gebouw. Wat ik heb gezien was dat mensen echt een hele kleine werkplek hebben, net 1m2. Ze zitten echt helemaal opgevouwen achter hun burootje te werken.





  Sietske_hollandpaviljoen_BDW
Na het bezoek zijn we weer teruggereden naar de Beijing design beurs. Gelukkig was het drukker geworden, want die avond ervoor was de beurs met veel bombarie geopend, heel officieel met veel licht en vuurwerk. Ik was helaas niet uitgenodigd maar allerlei bekende ontwerpers zoals Alessi liepen over de enorme catwalk. Voor Chinese begrippen was het een korte opening; normaal zijn er hele ceremonies.

(foto: het Holland Paviljoen op de Beijing design beurs)





's Middags ben ik wat gaan rondlopen in de artwijk, waar ook een artfestival op dit moment plaatsvindt. Ik vind het hele gewaagde kunst op straat, wat je helemaal niet verwacht in China. Dat maakt het wel zo apart. Ik heb wat foto's gemaakt.

Sietske_zwemstadion Op het einde van de middag ben ik samen met iemand naar het olympisch dorp geweest, want je moet de 'vogelnest' gezien hebben. Wat is dat toch een ongelofelijke plek, mijn hemel. Ik had veel verwacht maar ik had niet verwacht dat het allemaal zo groot zou zijn.
Het zwemstadion (foto) is ontzettend mooi ontworpen, zeker in het donker, heel erg mooi en groot verlicht. Ik zie onze 'Pieter van den Hoogenband' nog zwemmen, dat moet een hele ervaring zijn geweest.





Sietske_vogelnest Naast het zwemstadion staat de bekende 'vogelnest' (foto) ook erg indrukwekkend. Het is het allerduurste gebouw dat ooit is gebouwd voor de olympische spelen, eigenlijk wel absurd. Na de olympische spelen is het gebouw nooit meer gebruikt want het schijnt dat de overheid het eng vindt om grootzalige evenementen neer te zetten. Ze zijn nogal bang voor allerlei ongeregelheden tijdens een event.

Erg jammer dat het niet wordt gebruikt. Het is zo'n ontzettend mooi gebouw met daaromheen een gigantisch plein. Het was tot mijn verbazing wel heel erg druk na 3 jaar, alleen maar fotograferende Chinese toeristen.

Na het bezoekje zijn we met een groepje het Chinese nachtleven ingedoken. Dat was ook wel grappig om mee te maken. Iedereen zit netjes aan tafels te drinken, de Chinezen zien er wel hip gekleed uit en de muziek viel mij niet tegen. Mijn verjaardag is goed ingeluid...op de naar de volgende dag!

Nachtleven

 

Posted by Eindhovens Dagblad on september 28, 2011 at 10:52 vm | Permalink | Reacties (1)

Echt een miljoenenstad

Zondagochtend ben ik aangekomen in Beijing. De reis is vermoeiender dan ik had gedacht.
Het is een grappig hotel waar wij overnachten, namelijk in een voetbalstadion. Ontzettend groot complex, de kamers zijn moderne skyboxen, erg bijzonder en fraai.

Beijing_kunstwijk Daarna zijn we meteen doorgereden naar de Beijing design week. Vroeger was het een groot industriegebied, ook bekend om zijn electronicafabriek, dus ik voel mij helemaal thuis. Het is een enorme wijk waar op dit moment veel galeries, shopjes, ateliers, horeca zijn. Erg inspirerend voor Strijp-S.

Rond 1950 werd door Oost-Duiters gebouwd in Bauhausstijl en vormde ooit het centrum van Chinese technologie, onderdelen gemaakt voor China's eerste atoombom en satellieten. Op dit moment is het een hippe kunstwijk in Beijing waar de Beijing design week afspeelt, maar ook een art festival.



Je verwacht dit niet zo snel in Beijing, maar het is echt een levendige wijk met geweldige kunstobjecten in de publieke ruimte. Daar kunnen wij wel van leren. 
Maar er loopt ook een leidingstraat door de wijk, dus ik voel mij helemaal thuis. Gisteren is de design beurs geopend en het is vandaag open gegaan voor publiek. 

Beijing_liberation_light  
Foto: Expo liberation of light Georganiseerd door Yksi. 













Beijing_frits Foto: Frits Philips, element van de expo liberation of light: georganiseerd door Yksi 










 

 









Beijing_nynyo Foto: Toevallig van een huurder van het Klokgebouw, onderdeel van de expo liberation of light Georganiseerd door Yksi.













Beijing2 Vandaag heb ik een rondje gemaakt door de stad. Het is echt een miljoenenstad, dat ken je niet in Nederland. Ontzettend veel hoogbouw maar niet mooi. Wel een paar mooie gebouwen gezien, oa het gebouw wat ontworpen is door Rem Koolhaas, helaas in 2009 een gedeelte afgebrand door een illegaal vuurwerk festival, ongelofelijk. Enorm kolossaal gebouw, ik moet denken aan La Defense in Parijs.

Ze bouwen op dit moment dat verbrande gedeelte opnieuw op. Een ongelijk groot bouwtrein, nog nooit zo'n groot bouwbord gezien. Ik vind het een maffe stad met vele contrasten, maar wel bijzonder. Communiceren is erg lastig met mensen, dus het lijkt of dat je soms in de film ' lost in translation' zit, nu begrijp ik dat gevoel.

Posted by Eindhovens Dagblad on september 26, 2011 at 04:18 nm | Permalink | Reacties (0)

Even voorstellen

Sietske Even voorstellen, ik ben Sietske Aussems, werkzaam als relatiebeheerder/ PR voor Trudo.

Ik houd mij oa bezig met de ontwikkelingen op Strijp-s, zoals verhuur, acquisitie maar ook de PR van Trudo. Ik ben zaterdag 24 september naar Beijing vertrokken met een handelsmissie. Tijdens de handelsmissie gaan we diversen plekken bekijken zoals de Beijing Design Week (ongeveer 500.000 bezoekers), Eco city (stad vlakbij Beijing) en we gaan oa naar het consulaat.

Er zijn maar een paar mensen uit Eindhoven, oa Rob van Gijzel, Elies Lemkes (Brainport), Robert-Jan Marringa (directeur design-brainport). Rob van Gijzel gaat ook oa de expositie Liberation of Light openen van Leone Cuppen.

Tijdens die week ontmoet ik allerlei bijzondere mensen en wil ik een paar projecten gaan bezoeken die misschien iets kunnen betekenen voor Srijp S.

Posted by Eindhovens Dagblad on september 26, 2011 at 04:06 nm | Permalink | Reacties (2)

PSV roept scouts op het matje

Topaankopen Willy van der Kuijlen, Berry van Aerle, Klaas van Baalen, John de Jong en Denny Spronck zitten om een tafel in de Ronaldo-zaal in het PSV stadion. Ze zien wit om de neus. Het is doodstil. Zojuist hebben de 5 (inter)nationale scouts een gesprek gehad met Marcel Brands, Fred Rutten en Tiny Sanders. De namen van Kezman, Van Nistelrooij, Robben, Nilis, Cocu, Van Bommel, Romario, Ronaldo, Alex, Gomes, Lee en Park staan in grote rode letters aan de rechterkant van het whiteboard. Daaronder staat in grote letters: HEEL LANG GELEDEN!!!

Aan de linkerkant staan de namen van maar liefst 35 andere voetballers: Leandro, Jacobsen, Rodriguez, Manolev, Vukovic, Cassio, Tardelli, Zhou, Manco, Isaksson, Alcides, Bréchet, Da Costa, Nguen, Coe, Ball, Xiang, Beasley, Ferreya, Feher, Vonlanthen, Robert, Berg, Marcelo, Thompson, Kromkamp, Engelaar, Smit, Van der Schaaf, Zonneveld, Sibon, Reiziger, Van der Leegte, Kluivert en Van der Meyde. Deze namen zijn klein en miezerig en zo te zien met trillende hand op het witte bord gekrast. Daarboven een grote schreeuwende kop:  MISKOPEN AFGELOPEN 7 JAAR!!!

In het midden van het bord staat het missiestatement van de scoutingafdeling van PSV:  PSV Scouting draagt zorg voor het toeleveren van kwaliteitsspelers aan de selectie. Onder kwaliteit staat een dikke rode streep.

Voor de 5 scouts op tafel liggen de smeulende resten van de scoutingrapporten van tientallen voetballers van de afgelopen jaren. 

John de Jong graait zenuwachtig een paar pinda’s uit een bakje. Denny Spronck heeft rode vlekken in zijn hals. Klaas van Baalen probeert ongezien een binnenkomend telefoontje uit Papoea-Nieuw- Guinea weg te drukken. Willy van der Kuijlen heeft een T-shirt aan waarop staat: PSV Scaut. Ze kijken allemaal naar Berry van Aerle. Berry zit erbij alsof ie net een biertje uit de koelkast heeft gepakt na een middagje post rondbrengen.

‘Wah ‘n flauwekul,’ zegt Berry. ‘Archie Thompson had er ooit 13 gemaakt in een wedstrijd tegen Samoa. Dan ken de echt wel wah’  ‘En trouwens, Rutten moet niet zo zeuren, die bracht zelf Engelaar mee.’ John de Jong kijkt naar Denny Spronck: ‘Scoutte jij echt uit de database van die voetbalgame FIFA?’
‘ Footballmanager! verbetert Spronck hem nijdig. ‘Lach er maar om. Xiang was daarin 3x gekozen tot Chinees voetballer van het jaar en Bréchet legde er elk seizoen 25 in.’
Van der Kuijlen veert op. ‘Jérémie Bréchet? Dat kan helemaal niet man. Bréchet is een verdediger. Volgens mij klopt die game van jou niet,’ zegt Mister PSV zonder een spier te vertrekken.

‘Nou, ik vind het niet eerlijk,’ zegt Spronck. ‘Ze zijn wel erg hard. Matavz, Mertens, Strootman en Wijnaldum hebben we toch goed gescout?’
‘Denny, Denny heb je dan niet geluisterd naar Brands,’ valt Van Baalen hem vaderlijk in de reden. ‘Die hebben we niet gescout, maar van de tv en uit de kranten gehaald. Elke Nederlandse voetballiefhebber had met die namen op de proppen kunnen komen. Net zoals Fer, Douglas, Eriksen, Ruiz, Vormer, Dost en Assaidi ook op het lijstje hadden gestaan.’

De Jong pakt zijn scoutingblocnote die hij voor zijn verjaardag heeft gekregen snel uit zijn binnenzak. ‘Hohoho effe terug, herhaal die namen nog eens een keer…’

Posted by Eindhovens Dagblad on september 23, 2011 at 03:42 nm | Permalink | Reacties (0)

Wie helpt Fred?

Psv1 Ik vind Fred Rutten een aardige, sympathieke man. Hij groet mij namelijk altijd vriendelijk als we elkaar tegen komen tijdens het hardlopen. Fred groet zoals ie is. Een beetje in elkaar gedoken, de ogen flitsen onrustig heen en weer tussen mij, het rode fietspad en de weg voor hem. Het handje gaat even omhoog, gevolgd door een nimmer, echt goed verstaanbare groet.

Ik baal daar een beetje van. Ik wil weten of Fred een hé- of een hoi-groeter is. Of misschien gooit ie er wel een ‘hallo’ uit. Of een deftig ‘goedemorgen’. Of zou ie net doen alsof. De mond open doen en de groet playbacken?

Laatst was het weer zover. Ik zag hem al vanaf een afstand aan komen rennen in zijn donkerblauwe PSV-Psv2 outfit. De nog spaarzame witgrijze krullen wegwaaiend in de wind. Zodra ik zie dat het Fred is ga ik altijd net even iets harder en soepeler lopen. Ik weet niet goed waarom ik dat doe. Dat effect heeft Fred op mij.  Misschien hoop ik wel stiekem dat ie me scout. Dat hij stopt in opperste verbazing en roept: “Wat loop jij gemakkelijk! Wat een talent. Jij bent mijn nieuwe spits.” En dat ik er dan 10 inschop in mijn eerste wedstrijd.  Zoiets.

 Zegt Fred hoi of hallo

Fred is vlakbij nu. Ik moet die groet horen. Ik wijk iets van mijn pad af. Hoe dichter langs Fred ik ga des te beter. Ik draai mijn hoofd iets naar links zodat mijn rechteroor vrij baan heeft om alles wat uit Fred’s mond komt op te vangen. Ik buig ook iets voorover om nog dichter bij Fred te komen en zie vanuit mijn rechterooghoek dat Fred nog maar 2 meter van me is verwijderd. Ik  hef mijn hand zo nonchalant mogelijk even op en gooi er met iets zwaardere stem een uitermate coole hoi uit en focus me op zijn tegengroet. Dat van die zware stem komt ook weer door Fred. Dat doe ik anders nooit. Fred, die trouwens ook makkelijk loopt, doet een vingertje omhoog en zegt… niets.

Ten Hag: meeknikkende schaduw

Psv3 Dat is nu typisch Fred. Als je verwacht nu komt er wat, nu gaat Fred iets zeggen en vooral er iets ván zeggen, dan hult Fred zich in stilzwijgen. Dat is doodzonde. Fred’s enige minpuntje.  Als Manolev de bal voor de 34e keer verkeerd voorslingert, als Marcelo weer eens staat te dromen, als Wijnaldum te laat komt op de training, als Toivonen weer eens  een tegenstander geniepig trapt… Fred ziet het aan, zwijgt en laat ze staan en begaan. Fred zweert namelijk bij vertrouwen hebben in een speler. Dan komt alles goed. Dat vertrouwen betaalt zich uiteindelijk terug, denkt Fred. Ook nog steeds na het debacle met Marcus Berg. Fred is namelijk een beetje goedgelovig. Naief. Te goed van vertrouwen. Een, ‘ah trainer, de volgende keer beter hè’ of een ‘ik zal volgende keer beter mijn best doen’, werken nog bij Fred. De man is gewoon veel te aardig.

Daarom is het zo jammer dat Fred zijn eigen assistenten mocht aantrekken. Ten Hag is zijn immer mee-knikkende schaduw en Cocu is  uit hetzelfde hout gesneden; rustig, bedaard, stil, een beetje tegen het bedeesde aan.

Een wij-zijn-de-beste-type

PSV moet eigenlijk iemand naast Fred zetten die hem aanvult. Een winnaar. Iemand die hard durft te zijn. Niet iemand die spelers immer de hand boven het hoofd houdt met teksten als:  ‘hij moet vertrouwen hebben, hij is groeiende of hij is belangrijk voor het team’. Presteren of opdonderen!  Vol erop. Aanvallen. Niet dat voorzichtige.  Zo’n Wij-zijn-de-beste-type. Kom maar op! Dat zou een ideale combinatie zijn. Een garantie voor succes.

Laat Fred dan maar lekker trainen en met de spelers omgaan. Dat kan hij als geen ander,maar het moet niet allemaal te soft worden. Fred vraagt er af en toe om gecorrigeerd te worden. Intern. Door zijn assistenten. Daar zijn ze toch voor. Input! Laat het niet te laat zijn. Oktober nadert. Met uitwedstrijden tegen NEC, Vitesse en Twente. Ten Hag, handen uit die zakken en hervind  je eigen ik. Cocu, stop met staren. Het gaat om Fred. Ons Fred. Help Fred.

 

Posted by Eindhovens Dagblad on september 22, 2011 at 03:35 nm | Permalink | Reacties (0)

Jeugdopleiding PSV: scouten, opleiden en dan... een mooie amateurclub

Selectie-psv 11 juni 2011. Technisch directeur Marcel Brands van PSV zegt tegen het Algemeen Dagblad: ‘Wij slaan nu een andere weg in. PSV moet de koopzucht inperken en eigen jeugdspelers laten doorstromen. In die jeugdopleiding hebben we veel geld gestoken. Een jochie van 12 moet zien dat er een opening is naar het eerste elftal. Deze koerswijziging gaat per direct in.’

Amper 10 weken later heeft PSV maar liefst 9 nieuwe spelers (Mertens, Strootman, Wijnaldum, Matavz, Derijck, Sinouh, Tyton, Bentancourt en Ibrahim) aangetrokken en daarvoor 28 miljoen uitgegeven. 9 spelers! Dat is een heel elftal. Dat lijkt me een duidelijk signaal naar de eigen jeugdopleiding. Talenten als Locadia, Ritzmaier en Depay zitten blijkbaar in een wachtkamer waar ze, als ze bijna aan de beurt zijn, weer opnieuw een nummertje moeten trekken.  Bovendien blijkt het beleid van PSV 180 graden om te draaien als Marcel Brands een zak geld krijgt. Nu is die ommezwaai van Brands niet zo vreemd, want de jeugdopleiding van PSV faalt al jaren.

KNVB geeft PSV jeugdopleiding 4 sterrenstatus
PSV heeft al jaren een eigen jeugdopleiding (vroeger zelfs een eigen jeugdinternaat). Die PSV jeugdopleiding heeft een vier sterrenstatus. Dit is de hoogste status die door de KNVB toegekend wordt. In 2007 ontving PSV de trofee voor beste Jeugdopleiding van Nederland. De opleiding bestaat uit 12 teams. Uiteindelijke doel is dat er spelers doorstromen naar het 1ste elftal.

Om die jeugdopleiding te vullen met talenten heeft PSV meer dan 60 regioscouts en tipgevers in dienst die jaarlijks duizenden wedstrijden en spelertjes bekijken. Bovendien heeft PSV een samenwerkingsverband met vijfentwintig grote amateurclubs en de jeugdafdelingen van drie Betaald Voetbal Organisaties in de regio.

Achter die jeugdopleiding steekt dus een geweldige organisatie waarin al jaren veel, heel veel geld wordt gepompt. Dan vind ik het vreemd dat daar zo bar weinig uitkomt. Een blik op de huidige selectie leert dat alleen Labyad, Ojo en Tamata eigen kweek zijn.  Maar een basisplaats hebben ze niet.

Afellaybakkal Slechts 2 doorgebroken spelers in 10 jaar
Als je naar de afgelopen 10 jaar kijkt zie je hetzelfde patroon. Er breekt amper een talent door. En als er dan eindelijk een doorbreekt, vindt PSV hem vaak uiteindelijk toch niet goed genoeg en stuurt hem weg. De wereld op zijn kop! Afellay en Bakkal zijn namelijk de enige positieve uitzonderingen. Alhoewel die laatste inmiddels ook aan de kant is gezet door Rutten en verhuurd is aan Feyenoord. Op zijn plek speelt nu Wijnaldum, een vergelijkbare speler.

En de rest? Huntelaar werd van de hand gedaan aan Heerenveen omdat ie niet snel genoeg zou zijn. Auw! Marcellis was te klein voor een centrumverdediger en laat nu wekelijks bij AZ zien dat hij een betere rechtsback is dan Manolev. Beerens werd te licht bevonden en is nu een van de beste rechtsbuitens van Nederland. Tussen Aissati en PSV boterde het niet meer en hij werd verkocht aan Ajax.

En dat was het wel. Twee echt doorgebroken spelers in 10 jaar tijd! En miskleunen met 5 talenten. Wanbeleid ten top. Wie verzint dit? Je vraagt je af wat er met al die A1-spelers is gebeurd die de hele peperdure, zo bejubelde en bekroonde jeugdopleiding van PSV hebben doorlopen de afgelopen jaren… Je zou je kind bijna adviseren niet naar PSV te gaan.

Posted by Eindhovens Dagblad on september 21, 2011 at 02:45 nm | Permalink | Reacties (0)

Stadiontour PSV: kneuterigheid uit de jaren ‘50

Grasmat Ik heb een voetballend zoontje. Negen jaar is ie. Spits. Snel, handig met een bal. Hij is nu al beter dan zijn vader. PSV is zijn droom. Daar voetballen. In het eerste. Hij heeft het er elke dag over. Het PSV-stadion oefent dan ook een haast magische aantrekkingskracht op het ventje uit. Vandaar dat ik ons heb aangemeld voor de stadiontour.

Na 5 nachtjes slapen is het eindelijk zo ver. Daar staat ie dan. Met bonkend hartje. Te wachten op de meneer van de rondleiding. Alle grote PSV-geheimen zullen binnen een uurtje aan hem worden onthuld. Van spelerstunnel tot kleedkamer en niet te vergeten de 'Cup met de grote oren'. Na 5 minuten wachten in de FANshop is het grote moment daar; de stadiontour begint, want onze gids is er. Ome Timo, zo stelt de meneer zichzelf voor en hij strijkt nonchalant over het bolletje van het dichtst bijstaande kindje. Ome Timo! Hij blijkt erg aardig. Een beetje als clown Bassie. 

  Kleedkamer-uitWe wandelen met zijn twintigen naar de hoofdingang van het PSV-stadion. We stoppen na een minuutje bij een klein, duister, bijna weggestopt gat. Kinderen draaien zich om en kijken vragend naar hun ouders. Hoofdingang staat er boven in smoezelige letters, dus het zal wel. Ome Timo is ondertussen al naar binnen. De groep volgt gedwee. Langs de receptie, naar een onopvallende ruimte met een zuil met tientallen slordige bedrijvenbordjes, 2 vitrinekasten en 2 grote schilderijen. Ik zie sommige mensen verwonderd omkijken. Is dit het? Wat nou topclub! Het heeft meer weg van de entree van een zuipkeet in de Achterhoek. Ik zoek tevergeefs naar een videowall met hoogtepunten uit de rijke historie. We zijn toch bij Philips? Een standbeeld dan van Gullit? Romario? Dillen? Van Beveren of Ronaldo? Posters misschien van Van der Kuylen, Afellay, Koeman, Edstrom? Bekers? Niets van dat alles. Slechts spaarzaam licht in een muffe ruimte. We stoppen om het hoekje bij de 2 schilderijen. Blijkbaar heeft de slager van Eindhoven een hobby. Ome Timo kijkt plechtig rond en begint 2 verhalen te vertellen over de hoofdpersoon op beide schilderijen; Romario. De groep staat er verveelt bij. Spuuglelijke woorden, bij een amateuristisch werkje van een magisch moment. Alsof je Doutzen Kroes beschrijft met piepend krijt op een aftands schoolbord.
De hele rondleiding gaat op dat niveau door. Herstel, niet de rondleiding, want Ome Timo doet zijn stinkende best om er nog iets van te maken, maar het stadion en dus PSV. Kneuterigheid uit de jaren '50. Wat een miserabel visitekaartje. Beckham had het juist toen hij zei dat de kleedkamer veruit het slechtste was wat hij ooit had gezien. Ik loop rond met beginnende schaamte. 


BusinessclubDe derde verdieping is ingericht door Jan des Bouvrie en springt er tussenuit, als een bloem in een woestijn. Net als de 4e verdieping met de prachtige business-seats. Maar waarom PSV nu juist de Europa Cup I en UEFA-Cup tussen de zakenmannetjes met hun vettige vingertjes van het fingerfood uitstalt, is mij een raadsel.  De gewone seizoenkaarthouder of fan wordt keihard geweerd. Verboden toegang. Alleen wie een paar duizend euro lapt mag naar het moois staren.


Dieptepunt van de sneue rondleiding is een blik in het stadion. Ome Timo wil dat we een wave doen en 'boeruh, boeruh' roepen. Niemand reageert. De goeie man gaat ook nog uitleggen waarom analfabeet Eindhoven juist die naam scandeert. Tenenkrommend! Ik vraag aan hem of ie zichzelf ook vetlel zou gaan noemen als ik hem daarvoor dagelijks uitmaak. Timo lacht het weg en loopt richting de grasmat. Wederom doffe ellende. Voor de dugouts ligt kunstgras. Ergens op de kop getikt. Het sluit niet goed aan op de echte grasmat en verschilt duidelijk van kleur. Bij de zijlijn verschijnen nu al zandplekken.
De rondleiding zit erop. Ik ga met mijn zoontje nog even naar eetcafé de Verlenging vanwege de gratis consumptie die bij de rondleiding is inbegrepen. "En, wat vond je ervan?" vraag ik hem. Het manneke glundert. Hij vond alles geweldig en vertelt honderd uit. Vooral de kleedkamers vond ie prachtig. Ik krijg door zijn enthousiasme weer kleur op mijn wangen en mijn hartslag komt weer enigszins op gang.

Posted by Eindhovens Dagblad on september 20, 2011 at 03:07 nm | Permalink | Reacties (0)

Doelpuntenmachine moet Fred Rutten redden

PSV liet gisteren tegen Ajax bij vlagen zien hoe goed het kan voetballen. Dat mag ook wel. De voorhoede en het middenveld zijn  voor Nederlandse begrippen van topniveau en kunnen in de Europa League wel eens  gaan verrassen. De verdediging stuntelde echter weer eens ouderwets. Bij de eerste goal lieten Marcelo en Manolev zich kinderlijk eenvoudig wegzetten door Sigthórsson en de tweede goal werd ingeleid door slecht uitverdedigen van Pieters. 

Wat heeft Fred Rutten toch met spelers die bijna wekelijks door de mand vallen? Waarom blijft hij ze maar de hand vergoelijkend boven het hoofd houden én vooral opstellen? 

Stanislav Manolev acteert al jaren de rechtsback, maar kan in die rol nooit overtuigen. Hij blijft vooral opvallen door mislukte voorzetten en clownesk balverlies. Marcelo Guedes Filho speelde ooit bij het Santos van Pélé, maar rijgt  sinds hij bij PSV speelt al 31 Eredivisiewedstrijden de fouten aaneen. De afgelopen 2 jaar zweerde Rutten bij zijn oogappel Orlando Engelaar, maar de lange middenvelder betaalde dat vertrouwen met zijn slowmotion-spel nooit terug. Ook Carlos Salcido en Francesco Rodríguez mochten in het veleden min of meer het hele seizoen blijven staan.

Onbegrijpelijk! Salcido had er in zijn laatste seizoen allang geen zin meer zin, straalde dat ook uit op het veld en dat resulteerde menigmaal in kinderlijk balverlies en ridicule terugspeelballen. Rodríguez bleek een trage Houten Klaas die veel te vaak te laat kwam. En dan had je ook nog Marcus Berg. De arme Zweed speelde zo slecht dat ie zich bijkans tussen de grassprieten probeerde te verstoppen, keek wekelijks smekend naar de reservebank, maar Rutten weigerde hem uit zijn lijden te verlossen.

Het resultaat van dit bijna obsessieve vertrouwen van de PSV-trainer:  2 jaar geen prijzen en veel te vaak matig tot slecht voetbal.

Dat Rutten leert van zijn fouten, die hoop heb ik allang opgegeven. Manolev’s positie lijkt wel onaantastbaar en in Fred’s pikorde staat Marcelo nog altijd boven Derijck. En diep in zijn hart stelt hij nog steeds het liefst Engelaar op. Zonodig als verdediger! Zou het dan weer een rampseizoen worden?

Nee, dankzij de 28 miljoen euro is de kwaliteit in de aanval en op het middenveld nu zo hoog dat Matavz, Lens, Mertens, Wijnaldum, Strootman en Toivonen in staat moeten zijn het geklungel achterin ruimschoots te compenseren. Tegen Ajax lukte dat net niet, maar het is nu aan Rutten om van deze 6 een geoliede doelpuntenmachine te maken.

 

 

 

Posted by Eindhovens Dagblad on september 19, 2011 at 05:32 nm | Permalink | Reacties (3)

Vervolg werkperiode te zien in Nederland

Blogmeisje Het project loopt. Ik denk, dat het wennen zo snel gaat door het samen koken, eten afwassen en ook de lezing zorgde ervoor dat  veel reserve is verdwenen. Vanochtend is dan ook geopperd naar aanleiding van een filmpje, over de beperkende werking van educatie voor creativiteit, wat Marjolijn en Naro  al gezien hebben, een gezamenlijk gesprek te houden onder leiding van Liesbeth.

Het vervolg van de werkperiode is te zien in Nederland. Er gaan 3 verschillende exposities plaatsvinden, die gepresenteerd worden met een catalogus.

 

Ten eerste: Het uiteindelijke resultaat van de werkperiode zal geëxposeerd worden in Artspace Flipside (www.artspaceflipside.nl), op vrijdag 2 december 2011. In deze expositie worden de werken die door de kunstenaars in Tripkau gemaakt zijn getoond.

Ten tweede: Er wordt een week met de groep kunstenaars aan een tentoonstelling  gewerkt in Vertoningsruimte Argument te Tilburg (www.argument-tilburg.nl ). Het resultaat daarvan wordt gepresenteerd op de opening in het weekend van  15 januari en loopt t/m 29 januari 2012.

Blogpaard En als laatste: Een expositie in het CBK’ s-'Hertogenbosch in Den Bosch. Waar een overzicht van elke kunstenaar te zien is met hun werk en wellicht dat er verschillen tussen oud en nieuw werk te zien is.

De datum van deze expositie is nog niet bekend, let op de website van het CBK: www.cbks-hertogenbosch.nl  Wij zitten hier nog even tot 25 september te werken. Er komt nog een gezamenlijke rondgang naar ieders atelier onder leiding van publicist/kunstenaar Aquil Copier. Dit was mijn laatste dag blog, Ik zou zeggen kom kijken naar de resultaten!

Posted by Eindhovens Dagblad on september 16, 2011 at 08:56 nm | Permalink | Reacties (0)

Woensdag 14 september, dag 3

Lezing2 (2) Na een sterke bak koffie en ontbijt, een wandeling gemaakt om vanuit de tuin, die overloopt in een groot stuk bos wat paddenstoelen te plukken. En vanuit de wandeling, met wederom gesprekken over kunst en plannen voor de periode weer terug aan te komen bij de Artist-in-Residence plek.

Met frisse moed duikt ieder in zijn eigen atelier.
Het is fijn op zo’n afgelegen plek met een goede groep kunstenaars te kunnen werken.
Rond drie uur gaat kunsthistorica, Drs. Liesbeth Schreuder een lezing en dialoog voeren,
met als thema Het belang van het oeuvre voor de kunstenaar, wat betekent autonomiteit nog in het huidige kunstenaars bestaan.

Het gesprek belicht vele kanten: de visie van het museum, de kracht van de taal van een kunstcriticus,  het belang van subsidie voor experimentele kunst, en de toekomst van het kunstklimaat in Nederland (hoe leg je aan een leek het belang van gesubsidieerde kunst uit?)

Kortom teveel om nu alles uit te lichten. Met een vol hoofd loop ik nog even mijn atelier binnen om nog even wat te schilderen. Luk, Rijnder en Bert  gaan koken dus heb ik even nog even tijd.
De bel gaat! Eten is klaar….

Posted by Eindhovens Dagblad on september 16, 2011 at 03:52 nm | Permalink | Reacties (0)

Ontmoeting met een galerist

Blogkazerne2 Blogkazerne

 

 

 

 

 

 

De Kazerne, de plaats waar de werkperiode plaatsvindt, is een oude legerkazerne die dienst deed om het ijzeren gordijn te bewaken. Na 5 jaar geleden te zijn aangekocht door een groepje Eindhovenaren, is deze plek grondig onder handen genomen met beperkte middelen. Overal zijn nog wel de sporen van zijn geschiedenis aanwezig: de kooktoestellen waarmee voor een heel leger gekookt werd, de pin-up plaatjes in de kelder, naamsborden, oud behang enz. 

Nu is deze in zo’n staat dat deze “Kunstkolonie” grote groepen kan herbergen.

Zo heeft iedere kunstenaar een slaapkamer en een eigen atelier. En kan je je, wanneer de drukte je even teveel wordt terug trekken in je eigen atelier.

Blogkunstenaars2 Blogkunstenaar

 

 

 

 

 

 

Vandaag zijn Aagje, Liesbeth en ik even naar Neu Kaliss gereden, een dorpje verderop. Daar ligt op een heel mooie locatie galerie: “Kunstraum Heiddorf” en hebben we de galerist uitgenodigd om de Grenswerkperiode met de deelnemende kunstenaars te ontmoeten.  Zij was zeer enthousiast en zal maandag of dinsdag komen kijken.

Blogschilderijen Verder moeten we het vanavond bij het eten nog hebben over de vorm van de catalogus, (aangezien het project niet gesubdieerd is zullen de kunstenaars zelf moeten bijdragen aan deze catalogus.) Hierover moeten we het allen eens zijn.

Ik geloof dat er nu weer gekookt wordt, Stamppot met groente en zelfgeplukte paddenstoelen (voor de kenners: eekhoorntjesbrood, kastanjeboleten en reuze parasolzwammen!) en ik zou vandaag meehelpen dus snel naar de keuken! Onee, ik ben niet te laat….

Posted by Eindhovens Dagblad on september 15, 2011 at 09:34 nm | Permalink | Reacties (0)

Op deze plek is alles mogelijk

Eerst maar eens flink boodschappen inslaan met Bert en Liesbeth.  Eten voor 10 man. Groenten niet, die halen we uit de tuin: gele courgette, heel veel tomaten, sla en verse kruiden.  De kippen leggen voldoende eieren.  Creativiteit moet wel gevoed worden.

Aagje (2)
Rijnder (2)Roosmarijn (2) 
  

 Opvallend bij thuiskomst is dat sommige kunstenaars al helemaal zijn opgestart (zie foto vlnr Aagje, Rijnder en Roosmarijn), anderen moeten nog  wennen aan de groep, de geluiden, de wc’s en de omgeving.  Wat wel meteen is gelukt zijn de gesprekken.  Het gaat over het werk, technieken, inspiratiebronnen en subsidiemogelijkheden. 

Er worden keuzes gemaakt om door te gaan op bestaand werk, of de rust en de tijd nemen om hier aan iets nieuws te beginnen.  Op deze plek is alles mogelijk.

Laat in de middag verschijnen Naro Snackey en Marjolijn de Wit en is onze groep compleet.  Ook zij moeten bijkomen van een vermoeiende reis en de nieuwe indrukken.  Onze huismeester Munne, als een “ vliegende Duitser”  vanochtend gearriveerd, trakteert ons na een heerlijk avondmaal op Kaffee und  Kuchen. De sfeer is goed; alles is aanwezig om er een goede werkperiode van te maken.

 

Posted by Eindhovens Dagblad on september 13, 2011 at 10:48 nm | Permalink | Reacties (0)

Geland op de Artist-in-Residence in Tripkau

 
Blog_12-sept Rond 10:30 zijn we vandaag (maandag) vertrokken vanuit Eindhoven. En uiteindelijk zijn we  aangekomen om 19:17 op de Artist-in-Residence plek in Tripkau.  We gaan werken aan het project Grenswerk 2011.

Deelnemende kunstenaars zijn: Rijnder Kamerbeek (Nijmegen), Bert Jacobs (Amsterdam), Roosmarijn Schoonewelle (Amsterdam), Luk Sponselee (Antwerpen),  kunsthistorica drs. Liesbeth Schreuder (Waalre), Lilia Scheerder (Eindhoven),  Marjolein de Wit (Amsterdam), Naro Snackey (Amsterdam), Aagje Linssen (Eindhoven) en ik, Jeroen Vrijsen (Eindhoven). Samen met Aagje organiseer ik het project.


Deze avond staat in het teken van ‘het landen‘ op de plek. We verblijven in een voormalige grenskazerne, die dienst deed tijdens het ijzeren gordijn. Dit is nog een plek waar je je als kunstenaar kan terugtrekken.

We gaan hier op deze inspirerende plek werken. Tekenen, schilderen, muziek en ruimtelijk werk. De inspiratie vinden we in de omgeving, de geschiedenis en de isolatie. Op woensdagavond gaat de meegereisde kunsthistorica  een lezing geven  over het belang van een oeuvre. Ook gaat zij schrijfoefeningen geven om teksten over eigen werk te verbeteren.

Maar nu even bijkomen van de lekkere maaltijd en de afwas (foto). Daarna een voorstelrondje en dan na een hele donkere avondwandeling onder de wol.

Jeroen

(de foto in de header is gemaakt door Judith Ambags)

Posted by Eindhovens Dagblad on september 13, 2011 at 10:56 vm | Permalink | Reacties (0)

Het Badhuis

Eind jaren 60 werd in Helmond zwembad de Wissen in gebruik genomen. Er was bedongen, dat het zwembad ook de badhuisfunctie zou overnemen. Daarmee werd het badhuis in de Pastoor van Leeuwenstraat (volgens mij toen nog Tolpoststraat) overbodig en werd het in gebruik genomen als tijdelijk jongerencentrum.

Huisje Het jongerencentrum werd verhuisd naar de Gerardusschool en er werd weer een nieuwe bestemming gezocht voor het badhuis. Begin jaren 80 kwam ik er voor het eerst. Het was toen in gebruik als dependance van de Bakkerij. Een groepje jonge meiden gaf er Nederlandse les aan Spaans sprekende vrouwen.

Ik was een van die jonge meiden. Als snel werd duidelijk, dat wij ook leerden van de vrouwen. Over andere culturen en hoe moeilijk het was als bijvoorbeeld een familielid in Spanje ernstig ziek was.

Na oplevering van de Fonkel is het badhuis weer grondig gerenoveerd en is het weer in gebruik als jongerencentrum. Er worden allerlei activiteiten georganiseerd, zoals rappen, dans, voetbaltraining, maar ook huiswerkbegeleiding en personal coaching.  Als er geen georganiseerde activiteiten zijn, kunnen jongeren toch binnenlopen voor een potje biljart, ping pong, of gewoon om een kop koffie of iets fris te drinken.

Regels Er zijn duidelijke, strenge huisregels en die worden goed gecontroleerd. Ook de contacten met de ouders zijn over het algemeen goed. Tijdens de laatste ramadan waren er aangepaste openingstijden, zodat jongeren ook buiten de normale openingstijden nog terecht konden en samen konden eten. Dat is door iedereen (jongeren, ouders, beroepskrachten en buurt) als heel positief ervaren. Nu staat de toekomst van het badhuis weer ter discussie. Jongerencentra moeten gesloten worden, zeggen ze. Geldgebrek wordt er dan gemompeld.

Uit eigen ervaring weet ik, dat jongeren privacy nodig hebben en het liefst onder elkaar zijn. Als ze dan af en toe een duwtje in de goede richting krijgen (vreemde ogen dwingen), komt het met de overgrote meerderheid wel goed. Openhouden die jongerencentra, dus…

Posted by Eindhovens Dagblad on september 8, 2011 at 11:01 nm | Permalink | Reacties (0)

Verkeer

Toen we in 1982 in de Heistraat kwamen wonen, was het een winkelstraat richting centrum. Iedereen die autorijles kreeg in |Helmond en wijde omgeving kende deze straat. Het verkeer van rechts had voorrang, er waren volop fietsers en voetgangers en de zijstraten waren onoverzichtelijk. Tegen de tijd van het rijexamen werd je de straat doorgestuurd en had je geen ingreep gehad, dan was je klaar voor het rijexamen. Begin jaren negentig werd de straat heringericht.

De straat veranderde in een voorrangsstraat. Om de snelheid te remmen werden er een aantal drempels gemaakt. De drempels waren echter niet genoeg om de snelheid te temperen. Ook in het rechte stuk Heistraat gebeurde met zekere regelmaat (ernstige) ongelukken, zoals die keer dat een auto rechtop tegen de gevel van een café belandde. Auto’s hadden overal voorrang, behalve bij het rode fietspad ter hoogte van het Tolpostplein. Dat zorgde voor veel verwarring, en dus veel meestal kleine aanrijdingen.. De hele buurt was er op getraind om bij een harde klap even buiten te kijken om te zien of de  ambulance of de politie gebeld moest worden.

Dat veranderde later met de komst van de mobiele telefoon. De veroorzakers en de slachtoffers konden dat voortaan zelf bellen, enkele uitzonderingen daargelaten. Zoals die keer in november 2003. Een (allochtone) moeder met twee kinderen op de fiets werd aangereden. De twee kleine kinderen, helemaal in paniek, stonden naar hun bewusteloze moeder te kijken. Het zag er ernstig uit. De buurtbewoners kwamen direct in actie. Er werd een deken gehaald, en vanuit de hengelwinkel werd een grote paraplu aangesleept. Het regende namelijk pijpenstelen. Ook voor de kinderen werd gezorgd.

 Gelukkig is met de laatste herinrichting van het Tolpostplein deze onoverzichtelijke situatie aangepast. Er gebeuren nog maar heel weinig ongelukken met fietsers. Dat is dus een hele verbetering. De Heistraat zelf is nog steeds “under construction”, maar het begin is in ieder geval gemaakt. De drempels verderop in de straat zijn zodanig gemaakt, dat de snelheid er wel uit moet en het verkeer van rechts krijgt weer voorrang. De bestrating past weer bij de rest van de bebouwing en ook aan de straatverlichting is gedacht. We kijken uit naar het moment dat alles klaar is en we zonder omwegen van het Tolpostplein naar Binderseind kunnen rijden.

Posted by Eindhovens Dagblad on september 7, 2011 at 10:28 nm | Permalink | Reacties (1)

Winkel(en) in de Heistraat

Ik heb eens een inventarisatie gemaakt van de winkels (foto) die we hebben in de Heistraat. Het zijn er nogal wat. We hebben een Turkse slager, een Turkse bakker, een Marokkaanse slager, een Marokkaanse bakker, een Marokkaanse supermarkt, een Turkse supermarkt, twee viswinkels, een belwinkel, een pizzeria, een chinees, een Marokkaans eethuis, een cafetaria, een muziekwinkel, een tweedehands winkel, een fietsenzaak, een tattooshop, een snuisterijenwinkel, een winkel in woonaccessoires, een new age winkel, twee kappers, een kapperszaak met groothandel, een schoonheidssalon, een juwelier, een schoenmaker, een winkel in kantoorartikelen en drukwerk, een schoenwinkel, een shoarmazaak, een Nederlandse bakker en een slijterij/wijnwinkel. Het zou zomaar kunnen dat ik er nog een paar vergeten ben.

 Blog_bakkerij
Blog_nwwinkels2














Nu denkt u natuurlijk, huh, wat heb ik daar nu aan? Nou, de wijnwinkel die we hebben, is maar mooi De wijnwinkel van het jaar 2011 (van heel Nederland dus), en niet zo lang geleden bakte onze bakker het beste worstenbroodje van Brabant. Ook de muziekwinkel heeft een brede klandizie, die zich niet alleen tot Helmond beperkt. De winkel in woonaccessoires heeft het vertrek van een groot deel van de bevolking van de binnenstad overleefd en menige communiefiets is uitgezocht in de fietsenwinkel in de Heistraat.

Verder kun je in de Marokkaanse en Turkse winkels terecht voor lekkere biefstukken, lamskoteletjes, kip, fêta, olijven, dadels, noten en verse groenten. Vers gekruide olijven zijn een aanrader. De kenners komen van heinde en verre om hier hun boodschappen te doen. Dus als u een keer lekker wilt koken met alles erop en er aan en niet te duur, dan kunt u hier terecht! Dat vergat ik nog even, de bediening en klantvriendelijkheid zijn perfect.

Posted by Eindhovens Dagblad on september 7, 2011 at 11:42 vm | Permalink | Reacties (0)

Nieuw gastblog op ED.nl: Heistraat woonstraat

In 1982 kochten mijn vriend en ik ons eerste huis in de Heistraat. Het was een jaren dertig huis, waar nog het een en ander aan opgeknapt moest worden, maar het was ruim en had een grote tuin. Voor ons was het ideaal. De Heistraat was  in die tijd nog voornamelijk een winkelstraat met de slager en bakker op loopafstand. De Gerardusschool stond er nog, maar was inmiddels in gebruik als  filmhuis en jongerencentrum. Met de buren en winkeliers was er een goed contact.

Tolpost-2 Een aantal jaren later lieten we ons oog vallen op een hoekwoning met een enorme tuin, ook weer in de Heistraat. We besloten te verhuizen. Onze oude woning konden we kwijt aan vrienden.
Het wonen in de Heistraat beviel prima. Inmiddels waren ook onze twee kinderen geboren. In de buurt waren er meer kinderen van dezelfde leeftijd. De buren en overburen waren vriendelijk. Iedereen hield een oogje in het zeil. Het was wel een levendige straat. Er gebeurde altijd wel iets.

Ballorige heren in een net pak, die met zijn drieën in de heg sprongen, een Sinterklaas die duidelijk te diep in het glaasje had gekeken, voetballers die in polonaise de taxi in geloodst werden, maar andere de andere kant van de taxi weer uitstapte om weer terug te keren naar de kroeg, feestende mensen als het Nederlands elftal weer eens gewonnen had, urenlang toeterende auto’s door de straat als het Turkse nationale team een belangrijke wedstrijd gewonnen had….

Vanaf het moment dat gemeente de saneringsplannen voor de binnenstad aankondigde werd het allemaal even minder. Bewoners trokken weg, en een aantal winkeliers besloot hun zaak te beëindigen. Met de  lege huizen en lege winkelpanden zagen er allemaal wat troosteloos uit. Daarin is echter een jaar of 4 geleden gelukkig weer verandering gekomen. Het breed centrum “de Fonkel” werd opgeleverd en het Tolpostplein werd opgeknapt.

Een groot aantal leegstaande panden werd gesloopt en de overgebleven winkelpanden werd grondig opgeknapt. Ze kregen vaak een compleet nieuwe voorgevel. Daarnaast werden de eerste nieuwe winkelpanden en woonhuizen opgeleverd. Allemaal in een mooie stijl, die past bij de overige panden in de straat. Met de nieuwe panden kwamen er ook weer nieuwe bewoners en nieuwe winkels. Het eerste deel van  het winkelplein is onlangs opgeleverd.

Binnenkort wordt gestart met de rest van het winkelplein en er komt een nieuw zorgcentrum tegenover de Fonkel. Op de site http://helmond.virtuocity.eu/3d/ krijg je een hele goede indruk hoe het er allemaal uit gaat zien.
 

Posted by Eindhovens Dagblad on september 6, 2011 at 08:00 vm | Permalink | Reacties (0)

Er toch al veel over Heistraat geschreven?

Tja, waarom deze gastlog over de Heistraat?

Heistraat1  Er is toch al genoeg over geschreven? Iedereen kent het verhaal toch? Een afbraakbuurt, criminaliteit, hangjongeren en andere problemen. Nou, niet dus.

Wij, de buurtbewoners herkennen onze buurt niet in die berichten. Dat bleek op een buurtbijeenkomst half augustus in buurthuis de Fonkel (wij hebben volgens mij het mooiste brede wijkcentrum van Helmond) . Daar kwamen maar liefst 140 mensen bij elkaar om te praten over de buurt.

Het bleek een heel gemêleerd gezelschap, jong en oud, autochtone helmonders, mensen van allochtone afkomst, professionals, mensen die al lange tijd in de binnenstad wonen, maar ook nieuwkomers in de wijk en een aantal winkeliers.

Na een korte introductie gingen we in kleine groepjes uit elkaar. Daarin werd gebrainstormd over de toekomst van de buurt. Het doel was, om vanuit een positieve insteek ideeën aan te dragen om het een en ander te verbeteren. Later werd dat gepresenteerd aan alle aanwezigen. Een korte samenvatting van de ideeën die genoemd werden:

- Niet meer praten over wij en zij, maar alleen nog over wij. Autochtone Helmonders en Helmonders van allochtone afkomst, jong en oud zijn samen verantwoordelijk voor de leefbaarheid in de wijk.
- Mensen aanspreken op hun concrete gedrag. Lukt dat om de een of andere reden niet, dan contact opnemen met buurtwerkers
- Bij gedrag dat echt niet door de beugel kan, de politie bellen
- Er voor zorgen dat mensen een zinvolle dagbesteding hebben
- De jongerencentra openhouden, zodat de jongeren een ontmoetingsplek hebben en ze niet op straat hoeven rond te hangen.
Heistraat2 - Andere berichten naar buiten brengen dan de tendentieuze berichtgeving tot nu toe. Er is al heel veel in positieve zin gebeurd in onze buurt. Dáár willen we mee verder.

Dat laatste punt is dus de reden van deze blog. Ik ben wat je noemt een ervaringsdeskundige,  omdat  ik met mijn gezin al bijna 30 jaar met veel plezier in de Heistraat woon!
 

Posted by Eindhovens Dagblad on september 5, 2011 at 04:13 nm | Permalink | Reacties (1)

Over de Heistraat

Mijn naam is Ivonne Sprengers. Ik woon sinds eind 1982 in de Helmondse Heistraat. Deze straat is de laatste jaren veelvuldig in het nieuws geweest, maar zelden in positieve zin. Daarin wil ik, samen met een aantal buurtgenoten (bewoners en winkeliers) verandering brengen. De Heistraat is een levendige, gezellige straat waar mensen vanuit alle windstreken met plezier wonen en werken.

Posted by Eindhovens Dagblad on september 5, 2011 at 12:12 nm | Permalink | Reacties (0)

Eindelijk weekend!

Grasveldje En de eerste schoolweek zit er weer op! Woohoooww!
En ik moet zeggen, het was lang niet zo erg als ik had verwacht. Maar ik heb nu wel even een weekend nodig om een beetje uit te rusten.
In ieder geval, vandaag was zoals altijd weer een leuke dag!
Eerst even een uurtje aardrijkskunde, ik dacht dat dat wel leuk was door de lerares, maar ze was vandaag ietsje strenger … Helaas …
Wat wel leuk was, is muziek. Ik had gehoopt om meteen echt te beginnen, en al samen te zingen en te spelen, maar het was de eerste les, dus de docent wilde eerst even een beetje ''kennis maken''.
Dat is natuurlijk begrijpelijk. ;)
De docent vroeg aan iedereen;
a- ''Welke muziek vind je leuk?''
b- ''Speel je zelf een instrument?''
c- ''Heb je ooit een instrument gespeeld?''
Enz.
Mijn antwoorden waren;
a- ''Eigenlijk alles wel, als ik een liedje leuk vind, nou dan vind ik het leuk!''
b- ''Nee ik speel geen instrument, maar ik zou graag op piano of keyboard willen.''
c- ''Nee ook nooit gespeeld.''

Na muziek was er een uurtje geschiedenis. En als ik eerlijk moet zijn … Ik denk dat geschiedenis vanaf nu mijn lievelingsvak is!! Die docent vertelde alles zo geweldig leuk!
Als eerste ging het over farao's, toen de Titanic, en toen weer dit en dat en dit en dat. Zo grappig, een beetje van de hak op de tak, maar wel heel leerzaam.

En toen ging de bel. Pauzeeeeeee! Zoë, Solei, Tallulah, Marek, Asli en ik gingen naar het grasveldje achter de school. Lekker een beetje lunchen enzo. Niet heel speciaal. ;)

Na de pauze kregen we weer les van de ''hyper-actieve-maar-toch-lieve'' docent. Niet veel huiswerk gelukkig. Voor de rest was het niet echt een schooldag. ;)
Na school ging ik met Zoe nog even naar de stad. Wat sieraden kopen, haha!

Dan neem ik nu afscheid van mijn trouwe lezers, en van de blog zelf …
Houdoe & Bedankt ! =]

Posted by Eindhovens Dagblad on september 2, 2011 at 09:32 nm | Permalink | Reacties (0)

Nooit als eerste de klas in gaan

Eens even kijken, wat voor dag was het vandaag? Nou, een grappige.
Ten eerste: ik had me verslapen... misschien omdat ik gisteravond ietsjes later naar bed ging?
In ieder geval, ik moest me een beetje haasten want ik wilde natuurlijk niet te laat op school komen! Gelukkig had ik het nog wel gehaald.

Eenmaal op school gingen we als eerste naar aardrijkskunde. Heel saai vak (als ik eerlijk moet zijn) maar je moet weten dat een leuke lerares wonderen kan doen! En gelukkig … GEEN HUISWERK!
Toen de bel ging, waren de gangen zoals altijd stikdruk. Je moet jezelf er echt letterlijk doorheen zien te wurmen!
Daarna een lesje levensbeschouwing (nog saaier!!) Wat wel handig was waren een paar ''brugklas-tips''.

TIP 1: Nooit als eerste de klas in komen! (dan lijk je namelijk een beetje een ''nerd'')
TIP 2: Nooit als laatste de klas in komen!
TIP 3: Nooit 3 of meerdere tassen meenemen! Een klein plastic tasje of een keer een gymtas is prima, maar als je met al die andere tassen sjouwt kom je vaak heel rommelig over!

Nou zo kan ik nog wel een uur verder gaan maar daar heb ik niet bepaald zin in ;-)
Na levensbeschouwing moesten we naar lokaal b13, maar natuurlijk een roosterwijziging …
Dus het werd b11, daar kregen we (moeilijke) Franse les. Gelukkig staan er ook leuke dingen tussen zoals spelletjes! Helaas wel Franse spelletjes, maar hé, van ''spelen'' kun je leren. ;)

Daarna uurtje wiskunde, dat was niet zo bijzonder, dus ja... En na wiskunde, was het zover, drama! Jeeeeeej.
Dat was nou een melig stuk, we moesten allemaal een bijvoeglijk naamwoord verzinnen, waarvan de eerste letter van het woord, ook de eerste letter van je naam moet zijn. Zoals; zeurende Zoe, machtige Marek, nadenkende Naud, domme Dakota, hobbyloze Hugo, enz. Moeilijk maar grappig!
Toen de les eenmaal afgelopen was, moesten we naar Nederlands. Wij stonden daar allemaal voor het lokaal te wachten, tot dat er 5 min. later alweer een wijziging in het lesrooster was, in plaats van c8, moesten we naar c13.
Toen kregen we dus les van de ''hyper-actieve-maar-toch-lieve'' docent. Serieus, ze is echt heel hyper! Maar wel heel aardig en behulpzaam.

En natuurlijk … WEER EEN WIJZIGING!
Nou nou, ik kreeg er toen toch wel genoeg van.
En het eerste wat ik dacht toen ik het biologie lokaal binnen liep was; ''Aaaaah! Eeen opgezette eekhoorn!!'' We bleven allemaal voor het lokaal staan, niemand wou natuurlijk als eerste het lokaal binnen... Toen we eenmaal zaten, ontstond er al meteen een lachbui, en volgden er nog zo'n 700!

Dat was het wel een beetje...ik vind het nog steeds altijd jammer als de '' school-is-uit-bel'' gaat.

Posted by Eindhovens Dagblad on september 1, 2011 at 08:59 nm | Permalink | Reacties (4)