« juli 2011 | Hoofdmenu | september 2011 »

Mijn eerste echte schooldag

Blog_aula Ik weet nog toen ik de allereerste keer deze school binnen liep en dat ik de aula (foto links) zag en dacht; wauw! Wat mooi! En nu is het dan zo ver: mijn eerste echte schooldag.

Met m'n zware boekentas stap ik op de fiets.
Nou, niet mijn eigen fiets maar mijn moeders oude fiets.
Want tja, je moet natuurlijk wel met een goeie fiets het schooljaar beginnen!
Dus mijn fiets heb ik even naar de ''fietsendokter'' gestuurd.





Eenmaal op school loop ik meteen naar mijn kluisje in de fietsenkelder. Een beetje een rare plek, maar wel een heel handige!
Mijn boekentas stop ik in m'n kluisje en loop meteen door naar de receptie waar onze klas zich moest verzamelen omdat we nog niet echt wisten waar we moesten zijn.
Vandaag begonnen we met een blokuur gym!
Ik ben net een uur wakker, en dan moet ik al meteen m'n kiezen op elkaar zetten!
Maar gelukkig viel het mee.
Ik vond het raar dat we een stuk moesten fietsen voordat we bij de buiten-sportvelden waren.
Gelukkig was het niet ver want daar had ik dus echt GEEN zin in.
Het eerste wat ik zag was een bak met handschoenen. Honkbal-handschoenen!
En het eerste wat ik dacht was; NEEEEE! GEEN HONKBAL!
Maar gelukkig, het was softbal. Ook al kende ik niet echt het verschil, ik was tóch blij!

Blog_kluisjes Toen we klaar waren en ons weer gingen  omkleden viel het me wel op dat de kinderen er hier toch wel anders uitzien. Ze letten meer op hun uiterlijk (waarschijnlijk doe ik daar ook aan mee). Meer dan in groep 8 tenminste.
Toen we weer op school waren, rende ik zomaar opeens naar mijn kluisje.
Ik had echt geen idee waarom, maar daar kwam ik later wel achter, want toen ik eenmaal bij mijn kluisje was, herinnerde ik me dat ik mijn boeken voor de volgende les daar nog in had zitten!
Niet zo slim …
Gelukkig was ik nog op tijd, want anders was ik echt dik de klos.
Dus ik had mijn boekentas, en toen was de ramp van de dag er weer.(dacht ik)
Wiskunde!
Gelukkig had ik een aardige lerares, want anders was ik pas echt doodsbang!
Maar weet je, ik zeg 't gewoon eerlijk.  Het was eigenlijk best wel leuk.

En dan, het studie-uur! Dat was nou echt melig.
We waren namelijk zo druk, dat we van de mentor maar even een rondje om de school moesten rennen! Hahaha!

Toen ik eenmaal thuis kwam, was ik echt doodmoe!
Best wel een zware dag gehad hoor.
En toen moest ik natuurlijk ook nog mijn fiets ophalen!
Gelukkig was mijn moeder zo lief dat ze me bracht en dat ik achterop kon (dan hoefde ik tenminste niet lopend). Dus dat was weer een zorg minder.

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 31, 2011 at 09:14 nm | Permalink | Reacties (0)

Nog een introdag

Dakota Tringgg!
''Is het nu al weer ochtend?'' denk ik.
Ja dus.
Maar dan denk ik weer eens bij mezelf; Brugklas!
Ik stap uit m'n (lekker zachte) bed, kleed me snel aan, borstel m'n haren, en ik ga naar beneden.
Ik zet een lekkere warme kop thee met honing, om de dag goed te beginnen!
Dan smeer ik boterham en ga aan de tafel zitten.
Hmm!




Na het eten, zet ik mijn bord weg, ga naar boven en ik poets mijn tanden.
Dan trek ik mijn nieuwe jas aan (die ik van mijn zus heb gekregen), en ik ren naar beneden.
Dan pak ik mijn tas, en stap op de fiets.
Ik haal mijn vriendin op, en we rijden naar het Van Maerlant!

Eenmaal daar, is het echt niet normaal hoe vol die fietsenstalling is!
Echt hoor, je kon er echt nergens door!
Maar gelukkig, lukte het wel na een tijdje.

Dan lopen we even naar de kluisjes, waar ik gelukkig mijn code nog van weet.
Ik stop mijn gymkleren erin, of eigenlijk 'l.o.- kleren' (lichamelijke opvoeding, red.).
We lopen naar lokaal b11.
Ik had echt geen idee waar dat zat, maar gelukkig wist een leraar het wel. ;)

En dan zitten we daar weer.
Nu ken ik de kinderen gelukkig al een beetje, maar nog steeds is het wel een raar gevoel om zonder je oude klas hier te zijn. Gelukkig hadden we vandaag nog niet echt les. Het was vandaag namelijk nog een intro-dag.
Dat was wel geluk hebben. ;D
Maar helaas, morgen moet ik wel al die boeken mee sjouwen.
Gelukkig bestaan er dan toch kluisjes.

 

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 30, 2011 at 07:06 nm | Permalink | Reacties (0)

De eerste dag!

9 uur! Eerste dag! Als ik mijn wekker hoor, sta ik meteen op.
Ik kleed me aan, poets m'n tanden, en ik borstel m'n haren (dat de hele tijd niet goed wil zitten..)
Ik moet om half twaalf naar school. Maar toen dacht ik bij mezelf: Hè, wat duurt dat nog lang zeg!
Nog zeker 2 uur!

Hoe overleef ik dat? 2 uren vol spanning!
Maar als ik eenmaal beneden ben, is dat idee al snel zijn weg kwijtgeraakt.
Dus, ik ben beneden, de hele tijd met het idee, dat ik iets vergeet.
Maar ik denk bij mezelf ; Ach ja, als ik het echt vergeet, zal het wel niet zo belangrijk zijn geweest. Dat had ik natuurlijk weer helemaal fout!
Want als ik al een uur wakker ben, komt mijn vader aangelopen.
''Nou, ze is in ieder geval zo zenuwachtig dat ze gewoon vergeet dat haar vader jarig is!''

OEPS!
Ik sla mezelf voor het hoofd, knuffel mijn vader dood, en zeg SORRY, SORRY, SORRY!!
Ik bedoel, ik was gewoon zo gespannen voor de eerste dag als een echte brugpieper, dat ik gewoon de verjaardag van mijn eigen vader vergeet!  Hoe stom kun je zijn?!

Toen ik mijn tas had ingepakt, dacht ik: Sjeee, hoe zwaar kan je tas zijn?!
En toen zaten er nog niet eens echte boeken in!
Ik stapte op de fiets en reed naar de kerk, waar ik met een paar vrienden had afgesproken.
Dan hoef ik tenminste niet helemaal alleen de ''grote'' school naar binnen te lopen.
Ik heb natuurlijk ook nog het geluk dat er best wel veel kinderen uit mijn oude klas,  in mijn nieuwe klas zitten!
Dus daar gingen we dan. Op naar de middelbare!

Toen we op school aankwamen, gierden de zenuwen door mijn lijf.Maar dat ging gelukkig al snel weg.
Samen met de klas, gingen we naar een lokaal. Daar was de mentor natuurlijk ook.
Iedereen uit de klas was er, en de deur ging dicht.

Dan zit je daar, met allemaal kinderen die je misschien pas 1 keer in je hele leven hebt gezien.
Je denkt bij iedereen; ''Hmmm, hoe zou die zijn? Zou ik misschien een keer een praatje gaan maken met diegene?''
De  mentor begon over de schoolregels en zo te praten. En toen kwam de ramp van de dag: kluisjes. Je denkt vast: ''Huh? Kluisjes? Wat is daar nou erg aan?''
Nou als je dat denkt, dan ken je ze nog niet!
Want dat dacht ik dus ook.
En ik had het weer eens helemaal mis..
Een cijfercode,  dan moet je weer die kant op en dan weer die kant, NEE STOP ! VERKEERDE KANT!
Aaaargg, je word er echt totaal gestoord van, maar na een paar keer oefenen, heb je het wel onder de knie!
Ik kan niet wachten tot morgen!

 

 

 


 

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 29, 2011 at 06:35 nm | Permalink | Reacties (0)

Mee- en tegenvallers

Foto Het is vrijdagnacht, beter gezegd zaterdagochtend op het moment dat ik aan mijn blog schrijf. Het is dus nog beter gezegd maar één hele dag die ons scheidt van de dag waar we zo lang naar toe hebben geleefd; een hele hele lange dag waarschijnlijk nog ;)

Vrijdagochtend 9:00 uur zijn we begonnen op twee locaties; in de tent en op onze binnenlocatie waar we met karton kunnen werken en waar we dus zeker geen spatje regen hoeven te verwachten. Op het programma stond het hangen van schilderijen, het maken van schilderijlijsten (uit het eerder genoemde karton), het afmaken van onze ‘paarden’, het afwerken van de techniek, het schilderen, het opruimen, het ..., het ... het teveel om op te noemen dus eigenlijk. Je zou er spontaan stress van krijgen als je de lijst achteraf bekeek maar we hebben ongelofelijk veel werk verzet vandaag dus de lijst is al heel wat kleiner geworden maar zeker nog lang niet af.

Foto-1 Wel zijn er op zo’n dag veel spannende momenten; werkt de techniek die we bedacht hebben? hebben we genoeg van alles gemaakt? gaat er iets kapot? wordt het wel mooi als alles samen komt? Om een heel lang verhaal heel kort te maken; er vielen dingen mee en ook een aantal dingen tegen waardoor we nu nog steeds aan het werk zijn terwijl we eigenlijk al in bed hadden willen liggen. Kleine meetfoutjes in een vroeg stadium kunnen grote gevolgen hebben merken we nu dus wel weer. Maar die tegenvallers wegen nog niet op tegen het gevoel wat je krijgt als je de wagen en alles daar om heen steeds meer af ziet komen want dat begint toch aardig te lijken op hetgeen we in onze gedachten hadden.

Over 24 uur weten we veel en veel meer, kunnen we dan gaan slapen op dit tijdstip dan zijn we erg tevreden, kunnen we dat niet dan bouwen we nog even door want we maken af waar we aan begonnen zijn, welterusten!

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 27, 2011 at 12:52 nm | Permalink | Reacties (0)

Hollywood in Heeze

Damen1 Het bouwen van de wagen en het maken van de kleding neemt het grootste deel van de tijd in beslag die we als groep samen door brengen. Op de brabantsedag zelf is de wagen een decor en de kleding een passende outfit bij een rol. Op die dag gaat het namelijk om het geheel van je uitvoering waarbij het spel wat wordt gespeeld heel erg belangrijk is voor de bezoekers om van al die losse dingen een logisch plaatje te maken.

Afgelopen weken zijn wij al flink aan het oefenen (zie foto's) geweest om onze Romeinen perfect kloppend op de weg te krijgen. Dat oefenen valt niet altijd mee en dan heb ik het niet over  hetgeen wat we iedereen aan moeten leren maar het maken van een oefenschema waarbij iedereen kan op het tijdstip dat ze worden ingepland. Je kunt je vast voorstellen dat met meer dan 100 acteurs en dus ook meer dan 100 mogelijke vakanties, bijbaantjes en gewoon werk het een heel gepuzzel is om ervoor te zorgen dat iedereen zijn of haar rol een paar keer kan oefenen.

Damen2 We splitsen onze groep altijd in kleinere groepjes waarvan de rollen bij elkaar horen. Zo hebben we dit jaar Romeinse paardrijders, Romeinse voetsoldaten, Romeinse racers, decorbedieners en een orkest. Deze groepen zijn onderling ook weer verdeeld in kleinere groepjes die samen moeten spelen omdat ze of bij elkaar in de buurt op de wagen staan of omdat ze samen op de straat een spel spelen.

Vanavond houden we de generale repetitie waarbij alle groepen samen moeten oefenen. Bij ons is dat het meest hectische moment van het jaar. Meer dan honderd acteurs die geduldig moeten wachten tot hun groepje aan de beurt is alvorens we met alle acteurs tegelijk aan de slag gaan. Zoals het ook in Hollywood betaamt hebben al onze acteurs hun eigen wensen en wachten ze niet graag op de ‘set’. De regisseur rent van hot naar her om ervoor te zorgen dat iedereen tegelijk doet wat ze moeten doen tijdens de massascène die we aanstaande zondag op de weg gaan zetten, zowaar geen gemakkelijke klus maar we zijn inmiddels door de wol geverfd dus het moet vast goed komen ... alleen nu nog het decor af krijgen ...!

 

 

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 26, 2011 at 01:06 nm | Permalink | Reacties (0)

Tussen wel en niet halen ...

De laatste dagen voor der Brabantsedag gaan mijn gevoelens altijd heen en weer.

IMG_7695 Halen we het wel zoals we het willen, of halen we het niet? Onze vriendenkring heeft de twijfelachtige eer hoog te houden dat we het eigenlijk nooit echt halen of veel nachtwerk nodig hebben.

In onze eerste jaren dat we meededen (nu ongeveer 20 jaar geleden) hadden we steevast een paar nachten waarin we doorwerkten. Sommigen onder ons vonden dat zelfs heel erg leuk waarbij ik ze er nog van verdenk dat ze daarom de rest van de bouwperiode een stuk minder hard doorbouwden ;)

De laatste jaren is dit gelukkig geen traditie meer, maar dat neemt niet weg dat we nooit in het nauw zijn geraakt de afgelopen tijd. In al die jaren zijn we er namelijk achter gekomen dat een goede nachtrust toch een stuk bevorderlijker is voor het werktempo.

Ook vandaag was weer zo’n dag waarbij ik 's ochtends dacht dat we goed op schema zaten en nu terwijl ik dit opschrijf  ik toch buikpijn begin te krijgen. Iets wat vooraf weinig werk lijkt kan op sommige momenten veel meer werk zijn waardoor de ruimte die we hebben tot zondag ineens veel minder is aangezien we nog maar 72 uur hebben voor de optocht.

IMG_7698 We zijn in ieder geval nu ook al volop bezig met werkzaamheden die we sommige jaren wel eens helemaal hebben laten zitten dus van die kant bezien moeten we het toch maar eens even heel zonnig in zien. Al is dat dus op sommige momenten makkelijker gezegd dan gedaan.

Eén ding staat in ieder geval altijd als een paal boven water, zodra het startsein wordt gegeven van de optocht op zondagmiddag dan zijn wij van de partij met een wagen waaraan niemand zal zien wat wij zelf het liefst iets anders hadden willen zien of hadden bedoeld.

Het is nu woensdagavond kwart voor twaalf, goed om er nog een keer op tijd in te duiken en de nodige slaap bij te tanken voor de dagen die nog komen gaan, welterusten.

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 25, 2011 at 09:16 vm | Permalink | Reacties (0)

Regen en ruimte ...

Gastblog_brabdag1 Ik weet niet hoe het weer jaarlijks wordt geprogrammeerd maar in negen van de tien keer regent het flink in de laatste week voor de Brabantsedag. Tegenwoordig hebben bijna alle groepen een bouwtent om zich tegen die buien te wapenen maar dat neemt nog niet weg dat je dan wel eens de rest van de dag met natte voeten rond blijft lopen. Gisteren was weer eens zo’n typische regendag waarbij het water mals naar beneden kwam en de natte voeten tot tegen de avond aanhielden of tot je zelf even naar huis ging op dat probleem te verhelpen ;)

De Romeinen die wij aanstaande zondag door Heeze laten trekken hadden vast ook wel eens last van natte voeten dus we moeten ons niet aanstellen. Die zelfde Romeinen worden dit jaar door ons op de weg gezet op ongeveer 20 meter wagenlengte met een breedte van 3,50 meter en een hoogte van 7 meter. Dat wil dus zeggen dat we een behoorlijk grote tent moeten plaatsen om al die wagens te plaatsen waarbij we ook genoeg ruimte overhouden om fatsoenlijk te kunnen bouwen.

Gastblog_brabdag2 In het begin van het bouwseizoen gaat het met de beschikbare ruimte nog heel gemakkelijk; de wagens zijn nog redelijk onbebouwd en het loopt nog niet storm qua aantal leden die komen bouwen, in die tijd zitten we dan ook gewoon nog ruim in ons jasje. Tegen het naderen van de Brabantsedag wordt ons bouwonderkomen echter meer en meer op de proef gesteld. Alles wat we maken moet droog staan voor die lekker lange regenbuien of die ooit spaarzaam vallende druppels.

Als er dan op avonden veertig à vijftig mensen tegelijk in de tent bezig willen zijn dan barst die tent toch wel bijna uit zijn voegen. Elke kleine vierkante centimeter wordt benut om te zagen, te timmeren, te boren, te lassen, te knippen, te plakken of te naaien. Het zorgt in die laatste week altijd voor een goed en knus gevoel van eenheid, de wagen moet af we hebben nog maar een paar dagen we doen het dus met de middelen en de ruimte die we hebben en ook met het weer wat we meekrijgen al is het nu stikheet en benauwd of code oranje ...

 

 


 

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 24, 2011 at 09:38 vm | Permalink | Reacties (0)

Binnen tien seconden moet de boodschap duidelijk zijn


IMG_3225 Zittend aan onze snijtafel, schildert op de achtergrond onze schilderploeg de late uurtjes in terwijl ik mijn volgende blogbijdrage schrijf in deze oase van rust. Oases zouden ze die ook al in de tijd van de Romeinen gehad hebben bedenk ik me nu?

Romeinen en wat we daar mee gaan doen daar was ik gisteren bij gebleven. Binnen het algemene thema Vreemd vonden we dat we die Romeinen op een dusdanige manier neer moesten zetten dat deze aanstaande zondag voor alle bezoekers nog steeds als vreemde snuiters overkomen. Iedereen langs de kant kan zich namelijk geheid een beeld vormen bij de standaard Romein en dat versterkt niet het vreemde gevoel wat we juist zo graag over willen brengen.

Om dat zoveel mogelijk te bereiken gaan we er voor zorgen dat we de tijd van 47 voor Christus mixen met de huidige Italiaanse tijd. Door die keuze wordt er bijvoorbeeld niet met paarden gereden maar met Vespa’s, wordt het tempo van verplaatsingen bepaald door stoplichten en loopt het voetleger er bij als een stel Italiaanse Don Giovanni’s.

Het zou mooi zijn als bezoekers langs de kant zich komende zondag even verbazen en afvragen wat er aan hen voorbij komt gereden, kortom het hè-gevoel.

IMG_7657 Bezoekers zullen er niet vaak bij stil staan maar wagenbouwers wel; de boodschap die je over wil brengen moet duidelijk zijn binnen tien seconden. Het is geen exacte wetenschap maar het benadert de waarheid wel redelijk. Lukt het je niet om de bezoeker helder te krijgen wat je wil overbrengen binnen die tijd dan lukt het je ook zeker niet in de overige tijd dat ze je uitvoering voorbij zien komen.

We moeten de bezoeker dus weten te boeien en dat zonder gebruik te maken van allerlei special effects zoals Steven Spielberg ze gebruikt en ook binnen een heel kort tijdsbestek. Soms beschouwen we het zelf dan ook wel als een soort topsport met minimale middelen want ja als wij toch konden doen wat ze daar in Hollywood allemaal kunnen dan zorgden we voor de ene na de andere kaskraker met al dat talent wat in Heeze hebben!

Nu ik een tipje van de sluier heb gelicht over wat we op de weg gaan zetten wordt het tijd om het licht uit te doen en te stoppen met schilderen, morgen is er weer een dag en slaap kunnen we goed gebruiken!

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 23, 2011 at 09:26 vm | Permalink | Reacties (0)

Het begon in november ...

Op een regenachtige avond begin november werd het nieuwe thema voor de 54e Brabantsedag bekend gemaakt. De titel was kort en krachtig en sprak voor velen meteen tot de verbeelding; “Vreemd”.
Vanaf die regenachtige avond is elke groep aan de slag gegaan met “Vreemd”. Er is veel afgespeurd in bibliotheken en op internet om een goed gefundeerd Brabants onderwerp te vinden wat zoveel mogelijk voldoet aan het vreemde gevoel.

Als lid van de themacommissie binnen vriendenkring Haisjô ben ik ook zelf aan de slag gegaan met bedenken wat zou passen bij onze groep. Bij het zoeken naar iets passends houden we altijd met een vijftal criteria rekening zoals; is het onderscheidend en uitdagend? is het in onze vorm nog nooit eerder op de straat gebracht? is het leuk om te maken? kunnen we het wel maken? en is er voldoende werk voor iedereen?

Je kunt je vast voorstellen dat sommige onderwerpen wel aan één van de criteria voldoet maar de kunst en eigenlijk ook de must is dat het voldoet aan alle vijf. Voldoet het bijvoorbeeld niet aan het criteria dat er voor iedereen voldoende werk is dan kun je nog steeds best iets moois maken maar dan is het gedurende de bijna 3 maanden durende bouwperiode een heel stuk minder gezellig in de bouwtent.

In onze zoektocht naar een passend thema vergaderen we met een kleine commissie van vijf man waarbij eenieder zijn huiswerk doet en we met z’n allen afwegen wat nu het beste past bij onze groep. Het ene jaar verloopt dit wat sneller en soepeler dan het andere jaar. Zo hebben we in het verleden al wel eens, op de avond van de bekendmaking van het algehele thema, ons onderwerp bedacht maar ook is het pas ooit gelukt halverwege de lente. 

Dit jaar hebben we bedacht dat we iets zouden moeten doen met de komst van de Romeinen in Brabant. Ruim 2000 jaar geleden trokken deze ‘rare’ jongens door Brabant en dat feit bood meer dan genoeg aanknopingspunten om een vreemde uitvoering mee te maken. Hoe en wat we daar precies mee gaan doen leg ik morgen verder uit, nu wordt het eerst weer tijd om op mijn fiets richting de bouwplaats te rijden want we moeten nog heel erg veel doen.

Mark Damen, hoofdwagenbouwer van Vriendenkring Haisjo.
Vriendenkring Haisjô´ is een jongerengroep die deelneemt aan de Brabantsedag. We doen dat dit jaar voor de 19e keer met ongeveer 110 leden.

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 22, 2011 at 04:12 nm | Permalink | Reacties (0)

Tegen de stroom in

Dit gastblog is geschreven door Piet Hein Eek.

1m8y_paradevdidee001 Landen gaan bankroet, de wereld staat in de fik letterlijk en figuurlijk, van gekkigheid weten de mensen die het zouden moeten weten niet meer wat te doen, maar het reizende culturele circus “De Parade van de Idee” gaat gewoon door. De tenten staan, de langste tafel ter wereld staat, er liggen dikke stroomsnoeren voor licht, geluid en andere techniek. De wereld gaat sowieso door want het is hartstikke druk. Naast de Parade van de Idee die voor het eerst haar tenten bij ons opslaat op Strijp R, hebben we met het bouwen van een enorme blokkendoostoren in de toren van het Van Abbemuseum het hoogste punt ooit bereikt en heb ik vandaag 150 afstudeerprojecten voor de Design Academie doorgenomen om de plannen voor de presentatie tijdens de Dutch Design Week te maken. Ondertussen maken we in de showroom, waar het hartstikke druk is, grappen over hoe mensen thuis hun vakantie plannen maken: zullen we vandaag een dagje Efteling doen of toch maar naar Eek? We kochten ons pand toen wereldwijd de beurzen net volledig in elkaar stortten, we komen met cultuur nu deze net in het kader van de bezuinigen de nek omgedraaid wordt (eigenlijk moet je bezuinigen als het kan en niet als het moet maar dat terzijde) en in het begin maakte ik een sloophouten kast toen vermeende perfectie de norm was. Kortom we doen lekker alles precies niet zoals de rest.

Maar wel met de handen in het haar. Als het gaat regenen is het toch minder aantrekkelijk, ook al gebeurt alles overdekt of binnen. En willen mensen in deze helse tijden zoveel vertier? Je zou je bijna schuldig voelen. Maar voor diegene die zich toch niet geheel afzijdig wil houden van de wereldse problematiek hebben we naast de prachtige voorstellingen, de acts, het dansen en eten een enorme ketel omgebouwd, daar kan er naar hartenlust fikkie gestookt worden.

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 11, 2011 at 09:26 vm | Permalink | Reacties (0)

Keihard werken

Piet_Hein_Eek_1703892a Piet Hein Eek. Foto Jurriaan Balke

De eerste tenten staan al bij op Strijp R, het terrein van Piet Hein Eek. In het Stroomhuis wordt er keihard gewerkt aan kostuums en vlaggen voor de Wilde Parade die dwars door Eindhoven gaat met als eindpunt de Parade van de Idee.

Vandaag wordt de 120 meter lange Tafel van de Idee opgebouwd door de bouwers en de weersvoorspelling wordt nauwlettend in de gaten gehouden!

Wat is het in godsnaam, de Parade van de Idee? Het is niet uit te leggen, maar ik hou er van! We zijn met z’n allen keihard aan het werk en als het goed is, valt straks alles als een puzzel in elkaar. 

Op de Parade in Amsterdam speelt Freek de Jonge oefenvoorstellingen met als titel ‘Lone Woolf’, Andre Amaro kookt er in zijn kerk Katrina, de Stuntmannen komen er aan, Jeroen en Leonard gaan met hun graafmachine te keer in het buitentheater.

In Eindhoven roept Nop Ruijgrok dat het goed is dat we grote pennen in de grond slaan tussen de gebouwen op Strijp R en Piet Hein probeert uit te leggen dat de kassa gemaakt wordt van een oude afkoelingsketel van het machinegebouw.

We proberen het goede van de Parade te combineren met het beste en leukste van Eindhoven. Eindhoven investeert als een van de weinige steden in het culturele klimaat van de stad. Dus er valt wat te beleven. Vanaf donderdagavond 18.00 uur vier dagen lang. Met als decor een van de spannendste fabrieksterreinen van Nederland. Alles onder welke weersomstandigheid dan ook, want ook de Tafel is overdekt.

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 10, 2011 at 12:54 nm | Permalink | Reacties (0)

Pretvormer doet mee!

Zoals vroeger het circus een intocht deed, trekken wij op de openingsavond van de Parade met een wilde stoet door de stad!

Met als verschil dat nu niet alleen de parade artiesten meelopen, maar dat heel Eindhoven in de optocht mee kan gaan.

283483_136626499752727_100002161347185_259715_3038963_n Vorige week woensdag zijn we hier aangekomen, om de stad te leren kennen en vooral met haar bewoners, jullie, een wilde straatparade op te zetten en hiermee een ode aan de gekste te brengen!

We hebben al veel leuke mensen leren kennen, Eindhoven heeft ons blij verrast! Verkleden zit in jullie bloed en ‘de gekste’ komt natuurlijk ook ergens vandaan..
“Waarom doen jullie dit?” Vragen ze… “omdat het leuk is en omdat het kan!” zeggen wij… “Nou dat is een hele goede reden! Ik doe mee!”

Zo hebben we bijvoorbeeld Geert Tiersma ontmoet, een lokale held die muziekinstrumenten maakt van afval en legendarische pizza avonden organiseert in zijn achtertuin met zelfgebouwde pizzaoven. Hij zal meelopen en onderweg instrumentjes maken voor deelnemers en toeschouwers.

Via Geert leerden we weer Cindy van Theetuin Tivoli kennen, die meteen haar hele netwerk mobiliseerde en een theetuinavondje organiseerde om mensen van onze parade op de hoogte te stellen. En zo stuitert het balletje verder...

Donderdag is het zover; dan verzamelen we ons om 17.15 bij het Stroomhuis en metamorfosen we tot een gekke wilde stoet en gaan we al hossend, dansend en zingend door de straten. Als slotstuk lopen we een ereronde over de 120 meter lange tafel van Piet Hein Eek die op het Parade terrein staat, om daar de boel nog even extra op stelten te zetten.

Er is niets leukers dan het veroorzaken van zo’n blije chaos! 

Meedoen? Trek je verkleedkist open en doe mee!

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 9, 2011 at 12:43 nm | Permalink | Reacties (0)

Ja … Parade komt naar Eindhoven!

Het reizende theaterfestival Parade speelt tijdens de zomer in de vier grootste steden van Nederland. De volgende stad kan dus alleen maar Eindhoven zijn. En dat klopt.

De makers van Nederland wonen en werken veelal in de grote steden en kennen elkaar. Al jaren lang werken kunstenaars uit Eindhoven ook op de Parade. Frank Lammers, Andre Amaro met wel 20 man, Piet Hein Eek en vele anderen. Het moest er vroeg of laat toch van komen, bij deze. Piet Hein Eek heeft ons uitgenodigd bij zijn fabriek op Strijp R.
 
Naamloos-1 We gaan klein beginnen met de Tafel van de Idee, drie theatertenten en een zestal voorstellingen. Freek de Jonge komt met een experiment ‘Greatest Hits’, Hendrik-Jan de Stuntman met de gratis voorstelling ‘GRATIS’ en in de voorstelling van het duo Jeroen en Leonard speelt de ‘Graafmachine’ de hoofdrol.

Stephanie Louwrier haalt het beest in jezelf naar boven in ‘Pauvre Lola’ en studenten van de Theaterschool Amsterdam hebben een doorlopende installatie gemaakt. ’s Middags spelen er kindervoorstellingen en iedere avond wordt afgesloten met de Silent Disco en een live band.

Het hart op Strijp R wordt gevormd door de Tafel van de Idee, een 120 meter lange tafel ontworpen door Piet Hein Eek, waaraan wordt gegeten. De tafel is tegelijkertijd een podium is voor dansers, snoepmeisjes, verhalenvertellers en theaterschoolstudenten.

Op de Parade kan je laten zien wie je bent en wat je kunt. Paraderen dus en elkaar inspireren. Dat doen Nina en Nena letterlijk door met vele Eindhovenaren ‘Wilde Parades’ door het centrum van Eindhoven te organiseren.

De Parade-artiesten komen naar Eindhoven om nader kennis te maken. We willen ieder jaar groter en uitgebreider terugkomen en of dat lukt hangt af van het feit of wij bij u in de smaak vallen. Zo simpel is dat en nu aan de slag want er moet gewerkt worden. Tot donderdag 11 augustus op de opening.

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 8, 2011 at 12:12 nm | Permalink | Reacties (0)

5 augustus: van Erenhot naar Jining

Bever5 Bever3 Het zou een dag van wachten worden voordat we de kentekens zouden krijgen, het is werkelijk een soap geworden, zelfs de gids was ten einde raad. Het was de bedoeling dat we om 12.00 uur de auto’s mochten gaan halen maar er moest nog geld overgemaakt worden, echter de banken zijn dicht tussen 12.00 en 15.00 uur.

Nu kwam het: de douane geeft een rekeningnummer op en wel het verkeerde...... dus nogmaals geld overmaken en om 17.15 uur kregen we de auto mee, en we moesten blij zijn want ze werken maar tot 17.00 uur. Uiteindelijk zijn we vertrokken om 17.30 uur naar de volgende bestemming 350 kilometer verderop. Het is één grote bureaucratie en centenklopperij.

Bever2 Het weer is de hele dag bewolkt geweest met een temperatuur tussen de 25 en 30 graden. Iedereen heeft een beetje uitgeslapen en we zaten met ons allen om 8.30 aan het ontbijt. Een aantal wilde wat internetverslagen bijwerken en Arie en Steven zijn met de gids Chloe de stad ingegaan om deze te gaan bezichtigen. We hebben eigenlijk niet veel aan de gids gehad want die was de hele tijd aan het bellen, misschien was dat wel een voorbode van de doaune-soap.

Arie en Steven hebben twee verschillende Chinese markten bezocht, de markten waren overdekt en het Beverwijk waren allemaal kleine winkels, de ene markt zag er eigenlijk meer uit als een winkelcentrum en de andere als de overdekte hallen van Beverwijk. Wij waren aan het rondkijken en maar wat het meeste opviel was dat wij de bezienswaardigheid  waren, hier komen maar weinig buitenlanders van ver.  Het “winkelcentrum” was qua sfeer een stuk vriendelijker dan de Beverwijk-markt.

Nadat we waren uitgekeken zijn we teruggegaan naar ons hotel, de gids moest nog wat bellen en Arie en Steven hebben in de omgeving koffie en thee gedronken in een Chinees eethuis. Toen we om 12.00 uur in het hotel terug waren moesten we ons weer melden om 14.00 uur. Daarop hebben Arie en Steven besloten om terug te keren naar het eethuis om iets te eten. Na wat handen- en voetenwerk  en een bezoek aan de keuken hebben we bami met stokjes gegeten wat erg lekker was.

Bever4 We hebben Mongolië nu definitief achter ons gelaten en de eerste kilometers van de weg naar Jining is er één van een vrijwel kaarsrechte weg in een vlak, zeer vlak wijds landschap. We zijn benieuwd hoe het hotel zal zijn, daar zullen wij u morgen over berichten. We verwachten tussen  22.00 en 23.00 uur aan te komen.

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 5, 2011 at 03:50 nm | Permalink | Reacties (0)

4 augustus: de grensovergang Mongolie naar China


00079 e op weg naar hotel Zoals gister aangegeven hebben we in twee hotels geslapen, het ene hotel was niet bereikbaar per auto en moesten naar de auto lopen. Wij (Piet, Nathalia, Arie en Steven) moesten via het station lopen waar net de trein uit Ulaanbaatar aankwam, dit had een lawine aan rennende mensen tot gevolg. Deze rennende massa ging naar een plein waar allemaal bussen en taxis gereed stonden om de grens over te gaan, deze grensovergang (bleek achteraf) mag niet te voet overgestoken worden.  De temperatuur was om 8.30 al 22,5 graden en zou in de middag oplopen naar 39 graden, met heel weinig wolken aan de hemel.

Toen we de grens benaderde kregen we meteen een aparte behandeling, we werden naast de weg gedelegeerd en kregen te horen dat we een uur moesten wachten. Nadat we werden gesommeerd om te vertrekken (zijde Mongolie) werden we bestookt door beambten die nog even allerlei kleine bedragen wilde hebben, het leken net sprinkhanen.  Bij de volgende exit poort van Mongolie  moesten we allerlei formulieren invullen en weer inleveren (bleek later grote fout te zijn). In China

Bij de voorportaal van de Chinese grens werd er naar formulieren gevraagd, u snapt hem al, welke we hadden ingeleverd. Piet en Nathalia zijn deze gaan halen en heeft uiteindelijk 1,5 uur geduurd voordat ze de formulieren terug hadden gevonden (lijkt ergens op waar we in Nederland ook wel eens last van hebben).

Uiteindelijk mochten we naar het volgende voorportaal van China, hier werd geconstateerd dat we nog niet alle formulieren uit Mongolie hadden en Piet is samen met Douane Nathalia wederom teruggekeerd, dit zou ruim 3 uur duren.  Deze actie werd veroorzaakt door de Chinezen; ze hadden de regels 2 dagen geleden aangepast..... Misschien is het verstandig om een en ander af te stemmen tussen deze twee landen,  levert in ieder geval 4,5 uur minder wachten op.

We waren tegen 15.00 uur de grens over en zijn we op weggegaan naar ons hotel en hebben we de auto weggebracht zodat deze voorzien kan worden van een Chinees kenteken, we hebben begrepen dat we deze mogen houden. Daarnaast hebben we allemaal een Chinees rijbewijs gehad, gelukkig zonder af te rijden en/of het doen van een theoretisch examen, anders was iedereen gezakt. Onze start in Mongolie

We zijn in China, maar helemaal af van Mongolie zijn we nog niet, morgen kunnen we officieel op weg in China nadat de auto´s zijn voorzien van een Chinees kenteken. Nu gaan we eerst wat eten in een echt Chinees restaurant!

Als laatste willen wij onze sponsoren nog even bedanken we hebben nu ruim 10.000 euro binnen en de logo’s kunnen gezien worden op de site www.tobeijing.nl , we zullen de verdeling van de gelden in Nederland bekend maken, maar alvast bedankt!

 

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 4, 2011 at 12:17 nm | Permalink | Reacties (0)

3 augustus: van Saynshand naar Erenhot (grens met China)

00080 a klooster Piet en Steven hadden aan de andere groep de coördinaten via de sms gegeven echter de andere twee konden gister uiteindelijk het kamp niet vinden, zij hebben in een hotel geslapen. We zijn de volgende dag naar het klooster Hamarïn gegaan en daar zijn we weer bij elkaar gekomen. Daar bleek dat de Lada bijna geen brandstof meer had en hebben we een jerrycan benzine in de tank gedaan. Om zeker te zijn van een brandstofpomp zijn we teruggereden naar Saynshand, een kleine 30 kilometer terug. Het was maar goed ook, we hebben geen tankstation meer gezien tot we aan de grens waren.

Tot op heden is de communicatie via de 27-MC bakjes niet altijd even soepel verlopen. De ene hoorde de ander wel maar kon niet terugpraten en nog wat van dat soort storingen. Dit gebeurde weer bij het wegrijden bij het klooster. Piet raakt wat achterop en hebben gebrekkig contact, we zien elkaar niet en besluiten in Saynshand  bij de benzinepomp weer te groeperen, wat uiteindelijk gebeurde. Het vreemde is wel dat we in de woestijn maar een paar kilometer uit elkaar hebben gereden en elkaar niet zagen, geen stofwolk, niets, het blijft dus oppassen. We zijn de rest van de dag in elkaars zicht gebleven.

00080 d lekkeband Voor de Gobi woestijn waren we gewaarschuwd, de weg is slecht maar minder slecht dan in West Mongolië, het is meer zand en minder stenen, toch hebben we onze eerste lekke band (bij de Ford) in het team gehad. Dit is gebeurd nadat Arie een bodemplaat van de BMW had afgereden en de niveauregeling is inactief geworden (is offroad modus, maar staat gelukkig in hoogste stand). Als laatste moet ik melden dat de magnetische antenne van de BMW het helemaal heeft gehad met het hobbelen en was van het dak gevallen. Zo’n antenne is goed voor in Nederland maar werkt uiteindelijk in Mongolië wat minder.

Het landschap is erg saai maar wordt gecompenseerd door de aanleg van een nieuwe weg (hopelijk af in 2013 en we hebben, als het kon, stukken van gebruikt) en veel meer vrachtverkeer. Naast kleinere vrachtwagens zijn er nu ook grotere opleggers bij. De temperatuur in de woestijn was in de ochtend al 26 graden en opgelopen in de middag tot 32,5 graden, wederom bijna geen bewolking aan de hemel.

00080 e tafereel De aankomst in Erenhot was tegen 20.00 uur, we hebben dus wederom bijna het klokje rond gereden. We hebben vandaag bijna 350 kilometer gereden en het gemiddelde is dus heel laag. We zijn samen met een politieagent, welke wij om een hotel vroegen, een slaapplaats aan het zoeken gegaan en gevonden in twee eenvoudige hotels (alles zat bijna vol in deze grensplaats) en zullen morgen in de rij moeten staan om China binnen te gaan, we (met name Steven) zijn nieuwsgierig welke bureaucratische drempels ze hebben opgeworpen.

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 3, 2011 at 04:12 nm | Permalink | Reacties (0)

2 augustus - van Ulaanbaatar naar Saynshand, een ger in de Gobi woestijn

Muziek Gister hebben we (Piet, Nathalia, Arie en Steven, de anderen wilden nog naar een winkelcentrum en hebben gegeten in het gasthuis) gegeten in het restaurant City Nomad.

We werden niet alleen getrakteerd op goed eten, er  was er ook orginele Mongoolse livemuziek. Dit laatste was bij ons niet bekend en het was een aangename verrassing om Ulaanbaatar op deze manier af te sluiten. De zang kreeg ondersteuning van verschillende snaar- en strijkinstrumenten en trommels. De band Altain Orgil was gekleed in traditionele Mongoolse kledij en de muziek is het beste te omschrijven als melodische volksmuziek met een treurige klank.

Trein We vertrokken om 7.15 uur. De temperatuur was al 15 graden en zou in de woestijn oplopen naar 37,5 graden. We hebben bijna geen wolk aan de hemel kunnen spotten. We rijden ruim 450 kilometer (waarvan de helft geasfalteerd). Deze afstand hadden we al afgelegd om 10.00 uur. De rest van de dag (kleine 9 uur) reden we van links naar rechts over zandpaden. We hebben de spoorlijn, oftewel het trace waar de nieuwe weg naar China moet komen te liggen (verwachte opleverdatum ergens in 2013) gevolgd. Op het einde hebben we zelfs over een stuk nog 'niet' gereedzijnde asfaltweg gereden. Militaire-basis Onderweg hebben we minimaal 5 oude verlaten Russische militaire complexen gezien, meestal voorzien van een vliegveld en shelters voor waarschijnlijk Migs en zwaar materieel. Ze zijn redelijk goed te zien omdat ze worden vergezeld van flats waar de Russische militairen gelegerd waren. Ze liggen allemaal langs de transsiberische spoorlijn waar wij alleen treinen tegemoet hebben zien komen (zowel goederen als personen). De treinen halen ons niet in en het lijkt erop dat we ongeveer even snel rijden als de betreffende treinen in dezelfde richting, al met al dus gemiddeld heel langzaam. Vandaag rijden de auto’s twee aan twee en we hebben via de radio zo nu en dan contact.

Bron in woestijn
Het landschap is erg vlak en we vragen ons af 'hebben we daar nu al meer dan 10.000 kilometer voor gereden voor een vlak landschap?'. Het grote verschil is wel de droogte en de hitte. Zo nu en dan komen we een bron (pomp) tegen waar voor het vee water opgepompd kan worden. Arie heeft het geprobeerd:  echter veel water kwam niet naar boven.

We (Piet, Nathalia, Arie en Steven) zijn rond 19.00 aangekomen in het gerkamp in de Gobiwoestijn, vlakbij Saynshand. Gerkamp De anderen zouden snel volgen. Morgen gaan we met zijn allen op weg naar de grens. We verwachten minimaal één tot anderhalve dag voor nodig te hebben om deze over te komen, dit is waarschijnlijk inclusief een praktijktest voor de auto (rijden) om aan te tonen dat we rijvaardig genoeg zijn voor China. Echter voordat we naar China rijden brengen we een bezoek aan een klooster in de Gobi woestijn.

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 2, 2011 at 02:02 nm | Permalink | Reacties (0)

1 augustus: stadsbezoek Ulaanbaatar

Gastblognaardestad Iedereen is wat later opgestaan, Arie en Steven om 7.45 uur en hebben rustig ontbeten voordat ze met de taxi naar het centrum van Ulaanbaatar zijn gegaan. We hebben Piet zijn Russiche vriendin Nathalia op sleeptouw genomen, want aan Piet zijn Ford moet gelast worden.
We hebben afgesproken om 13.00 uur terug te zijn zodat Piet in de middag met ons naar een lokale markt kan gaan om ook het Mongoolse leven in Ulaanbaatar op te snuiven.

Helaas kwam de lasser pas om 12.30 (even als wij) en daar bovenop had Nathalia de sleutels van de Ford bij zich en Piet had niets kunnen voorbereiden en zal in de middag niet meegaan. Aan de start van de dag was het 12,5 graden en om 13.00 uur was het 24 graden en gedurende de dag kwam daar wat bewolking bij.

Arie, Nathalia en Steven zijn met de taxi naar het centrum gegaan en de andere Patrick, Ilja, Erik en Gastblogparlementsgebouw Jaenette waren nog later opgestaan en zijn eveneens later die ochtend naar het centrum afgereisd. We hebben ons laten afzetten (zowel door taxichauffeur als letterlijk, want de terugreis was helft van de prijs van de heenreis) bij het Gandan Khiid (Boedistisch kloostercomplex) en hebben daarna een stadswandeling van ongeveer 3 kilometer gemaakt naar het Sükhbaatar plein bij het parlementsgebouw, onderweg hebben we het vrijheidsplein aangedaan.De Russische invloed in de stad is goed te zien aan de gebouwen en kunstwerken, het heeft een hoog communistische vormgeving.

Gastblogautoonderdelmarkt In de middag, na wat gegeten te hebben in ons gasthuis Gastblogondersteunenpiet Oasis zijn we zonder Piet nog naar een zogenaamde zwarte markt geweest (bus heen en taxi terug). dit was eigenlijk geen succes, de markt bestond hoofdzakelijk uit auto-onderdelen. Steven moest nog een magneetje met Mongolie erop voor iemand meenemen, maar dat heeft hij niet gevonden. Hierop hebben we besloten terug te keren naar het gasthuis en Piet te ondersteunen.

Vanavond gaan we eten in een echt Mongools restaurant (aanbevolen door eigenaar gasthuis). Hier is Piet wel mee naartoegegeaan, want zijn auto is klaar. Ik (Steven) heb het verslag geschreven voordat we naar het restaurant gingen, dus zal ik morgen daar uitsluitsel over geven.

Gastblogstadswandeling Arie en Steven hebben ondertussen meer dan 2300 foto’s genomen. Een digitale camera is buitengewoon handig, maar het is wel lastig om mooie foto’s uit te kiezen. Al met al eigenlijk een saaie dag, we hebben niet vastgezeten..... morgen zal er weer zand gehapt moeten worden (Gobi woestijn). We gaan op weg naar de Chineese grens en zullen daar twee dagen over doen. We hebben twee Dakargangers (race parcours gereden) bij ons en zij geven aan dat de wegen in Mongolie slechter zijn dan in Afrika.

Posted by Eindhovens Dagblad on augustus 1, 2011 at 11:53 vm | Permalink | Reacties (0)