« Geen bloed, wel zweet en tranen | Hoofdmenu | De Alpe als één grote Nederlandse familie »

En dan ineens... ben je boven

Eerst was er de onvermijdelijke afdaling. Vanochtend om half tien fietsten we gezamenlijk naar beneden. Een begeleidde afdaling dus. Het was al druk op de berg. En koud. Heel koud. Maar goed, dat was de eerste overwinning.

Om half elf volgde onze start van de beklimming, en nu zitten we alweer op een zonovergoten terras op de top, dat was de tweede overwinning, en kijken we voldaan terug op de eerste twee prestaties van de dag. Ineens ben je boven, na een rustige en beheerste tocht omhoog, waardoor we geen moment in de problemen zijn geweest.

De route staat vol mensen die de klimmers luid en enthousiast aanmoedigen. In enkele bochten staan complete disco's die de fietsers omhoog stuwen. Ondertussen breekt zon door en verandert de Alpe d'Huez in één groot feest. In een lange blauw-witte sliert komen fietsers binnen, zonder uitzondering dolgelukkig met hun prestatie. Er wordt gelachen en gehuild. Mensen vallen elkaar in armen, zoenen worden uitgewisseld en ervaringen gedeeld. De Alpe voor een dag als één grote Nederlandse familie.

Ondertussen pikt de NCRV ons teamlid Ine van Wijlen op. Direct live in de uitzending! Ine fietste eveneens voor de eerste keer de berg op, samen met teamleider Jef Pluijmen van het MMC. Ze is herstellende van borstkanker. Ondertussen twijfel ik over een tweede beklimming...

Posted by Eindhovens Dagblad on juni 9, 2011 at 02:46 nm | Permalink

Reacties

Hans, gewoon DOEN die tweede beklimming. En we kijken vanavond tussen 7 en 8 naar Ned. 1, misschien ben je ergens in beeld. En anders wel via deze weblog.

Geplaatst door: Harry Nijhuis | 9 jun 2011 14:58:50

Hey Hans, kei-goed..Respect..! Maarr het is toch A... .'..Zes, dus biertje naar de rand van de tafel en op het zadel. Geniet.. Frans

Geplaatst door: Frans | 9 jun 2011 15:11:14

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.