« En dan ineens... ben je boven | Hoofdmenu | Applaus »

De Alpe als één grote Nederlandse familie

Eerst was er de onvermijdelijke afdaling. Vanochtend om half tien fietsten we gezamenlijk naar beneden. Een begeleidde afdaling dus. Het was al druk op de berg. En koud. Heel koud. Maar goed, dat was de eerste overwinning.

Om half elf volgde onze start van de beklimming, en nu zitten we alweer op een zonovergoten terras op de top, dat was de tweede overwinning, en kijken we voldaan terug op de eerste twee prestaties van de dag. Ineens ben je boven, na een rustige en beheerste tocht omhoog, waardoor we geen moment in de problemen zijn geweest. De route staat vol mensen die de klimmers luid en enthousiast aanmoedigen. In enkele bochten staan complete disco's die de fietsers omhoog stuwen.
Ondertussen breekt zon door en verandert de Alpe d'Huez in één groot feest. In een lange blauw-witte sliert komen fietsers binnen, zonder uitzondering dolgelukkig met hun prestatie. Er wordt gelachen en gehuild. Mensen vallen elkaar in armen, zoenen worden uitgewisseld en ervaringen gedeeld. De Alpe voor een dag als één grote Nederlandse familie.

Ondertussen pikt de NCRV ons teamlid Ine van Wijlen op. Om half drie opnamen, uitzending vanavond tussen zeven en acht! Ine fietste eveneens voor de eerste keer de berg op, samen met teamleider Jef Pluijmen van het MMC. Ze is herstellende van borstkanker. Vanavond allemaal kijken! Ondertussen twijfel ik over een tweede beklimming...


 

Posted by Eindhovens Dagblad on juni 13, 2011 at 09:23 vm | Permalink

Reacties

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.