« De Alpe als één grote Nederlandse familie | Hoofdmenu | Evert Vugs, deelnemer aan World Transplant Games: Wat vooraf ging »

Applaus

Ik heb de Alpe toch maar niet voor tweede keer beklommen. Ik wil het euforische gevoel van de eerste keer vasthouden. Het ging relatief gemakkelijk, in een goed tempo, zonder lichamelijke ongemakken en ben bang om me alsnog kapot te fietsen. Ik ben meer dan tevreden met mijn eerste prestaties in de bergen van Frankrijk. Ben pas twee maanden in het trotse bezit van een renfiets. Heb altijd gedacht dat ik niet zo'n fietser was.
We verwelkomen onze collega-teamleden aan de finish, gaan douchen en zoeken het terras op om onder het genot van de zon en een biertje de laatste klimmers voorbij te zien komen. De sfeer is nog het beste te vergelijken met die op het Stratumseind tijdens de marathon van Eindhoven.

Vanwege niet helemaal onprettige verplichtingen in het weekend (Pinkster Polo Picknick in Waalre, Eindhoven Culinair én een interview met PSV-directeur Tiny Sanders voor de aankomende FRITS) keren we vrijdag terug naar huis. Dat betekent dat we het afsluitende feest in het Palais des Sports bovenop de Alpe moeten missen. We vertrekken nadat teamcaptain Jef Pluijmen van het MMC de resultaten van de twee ploegen (MMC/Sportmáx en MMC/Human-Support, onder leiding van Marlies
Kivits) bekend heeft gemaakt. Het totale aantal beklimmingen van de Alpe d'Huez door beide teams bedraagt 46. Het opgehaalde bedrag is circa 50.000 euro.
De fietsers waren Rikie Senders; Dirk Senders; Ine van Wijlen; Theo Liebregts; Anke de Kruijf; Menno Keij; Marit van Albada; Silvy Bindrahan; Kristel van der Heijden; Monique Timmermans; Inge Borsje; Vincent Evering; Lars Dolman; Goof Schep; Jef Pluijmen en Marlies Kivits. Zij werden ondersteund door Joep van Kesteren; Laurens van Oosterwijk; Bea Liebregts; José Jansen; Jolande Kraneveld; Ans Pastoor en mijzelf. De laatsten deden buiten mededinging mee, hetgeen de prestatie alleen nog maar groter maakt.
Een applaus voor alle teamleden is op zijn plaats. Te meer omdat er nogal wat debutanten bij zaten. Jef en MMC-sportarts Goof Schep fietsten voor de vijfde keer. Marlies deed al vier keer mee. De eerste actie was in 2006, toen zo'n zestig renners tussen het lokale verkeer door naar boven fietsten.

Uiteindelijk halen ruim 4600 deelnemers, onder wie 68 hardlopers, in totaal (voorlopig) 20.106.345,75 miljoen euro op. Een nieuw record. De oudste fietser is 79, de jongste acht jaar. Iedereen vraagt zich af waar de grens ligt. Hoeveel rek zit er in de Stichting Alpe d'HuZes? 
Hoeveel fietsers kan de organisatie aan? Nee, hoeveel fietsers en supporters (volgens de Franse politie 20.000 donderdag) kan de Alpe d'Huez aan? De eerste geluiden over een splitsing (in twee dagen) zijn er al.
Overigens zijn de Zuidoost-Brabantse varkensboeren de absolute recordhouder tot nu. In drie jaar haalden zij een miljoen euro op. In 2009 fietste Herman Houweling met zijn BIG Challenge ruim een ton bij elkaar. Hij overleed in januari 2010 aan de gevolgen van darmkanker. Zijn collega's haalden vorig jaar 300.000 euro op. En dit jaar zamelden tachtig (!) teamleden een dikke zes ton in.
Het resultaat maakt van het wetenschappelijke onderzoek naar kankerbestrijding steeds meer een particuliere aangelegenheid. Daar mogen de overheid (kanker is volksziekte nummer één) en de zorgsector (cq de verzekeraars) zich eigenlijk best voor schamen.

En nu? Doorfietsen. Zondag staat de Ronde van het Eindhovens Dagblad op het programma. Ook leuk. Mits het goed weer is. Van de zomer nemen we de fiets mee op vakantie. Mont Ventoux heet de nieuwe uitdaging. 
Dit alles leidt ongetwijfeld tot een nieuwe kennismaking met de Alpe in 2012. Hoeveel keer dan, luidt nu al steevast de vraag. Ik weet het niet. (Ex-)kankerpatiënten met hun verhaal mee naar boven brengen, biedt voorlopig meer dan ruime voldoening. Dat weet ik wel.

 

Posted by Eindhovens Dagblad on juni 13, 2011 at 09:25 vm | Permalink

Reacties

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.