« En wij moeten nog | Hoofdmenu | De spanning stijgt voelbaar »

Alpe d'HuZes: voor wie of wat doe je het?

Het regent vandaag, al de hele dag. Vanwege het slechte weer (glad!) en de nadering van donderdag (overmorgen!) bleef het fietsen beperkt tot een overwegend vlak tochtje van Bourg-d'Oisans, onderaan de Alpe, naar het dorpje Venosc.

Een kleine twintig kilometer met wat licht klimwerk. Hier hebben we geluncht in Au Bon Acceuill, een fameus wielerhotelletje. Shirtjes aan het plafond, krantenknipsels aan de muur, houten Alpentoppen in de tuin. Nadat de lunch was uitgeserveerd vroeg de uitbater zich hardop af waarom wij in hemelsnaam fietsten in de regen en ook nog eens de lelijkste berg van de hele omgeving gingen beklimmmen.

Daarop volgden enkele bruikbare tips voor het bedwingen van het sportieve monster dat eigenlijk alleen heel geschikt is om bovenop te skieën. Bochten aan de buitenkant nemen, enkele tandjes bijschakelen, wat drinken, terugschakelen en weer omhoog. En zo 21 scherpe bochten lang. Rustig aan doen, we hebben immers tijd zat. En genieten, vooral genieten. Van de natuurpracht, en van alle supporters op de berg. Het gaat niet om de prestatie, maar om de opbrengst. Voor het goede doel, en voor jezelf. Eenmaal de berg opfietsen kan een veel grotere prestatie zijn dan zesmaal. Iedereen kan de berg op, zo luidt zijn verhaal.

Maar voor wie of wat doe je het? Zijn vraag grijpt terug naar de oorspronkelijke gedachte achter de Alpe d'HuZes. Door de berg zes keer te beklimmen ervaar je wat een kankerpatiënt zowel fysiek als psychisch doormaakt op weg naar lichamelijk herstel. Maar die zesmaal zijn geen doel op zich. Voor veel (ex-)kankerpatiënten kan eenmaal de berg opfietsen een enorme overwinning zijn. De prestatie is onderdeel van hun herstel en het streven naar een volwaardige terugkeer in de samenleving. De meest gehoorde vraag hier -'En, hoe vaak heb jij 'm gefietst?'- roept daarom niet zelden irritatie op. De prestatie is persoonlijk. Belangrijker nog is de hoeveelheid geld die wordt opgehaald.

Desondanks groeit de Alpe d'HuZes langzaam uit tot een wielerevenement, dat steeds meer renners op hun conduitestaat willen bijschrijven. Bedrijven  ontdekken in toenemende mate de commerciële kracht en uitstraling van de actie. De media storten zich op de Alpe en claimen nu zelfs het evenement groot te hebben gemaakt. Niets is minder waar. De (ex-)kankerpatiënten hebben de Alpe d'HuZes groot gemaakt. Door hun doorzettingsvermogen, karakter, fanatisme, enthousiasme,  sportiviteit en de gedachte aan alle dierbaren die de strijd tegen de ziekte verloren of die binnenkort dreigen te bezwijken. En door hun overtuiging dat zij door hun wil bergen kunnen verzetten en mensen kunnen activeren, professoren, hoogleraren, artsen, om wereldwijd een einde te maken aan de gevreesde ziekte met de verzamelnaam kanker. We hopen voor morgen op beter weer. Donderdag wordt in elk geval een mooie dag.

 

Posted by Eindhovens Dagblad on juni 8, 2011 at 12:22 vm | Permalink

Reacties

Jammer dat het zoveel regent.
Eigenlijk hadden jullie na Venosc rechtsaf en het bruggetje over moeten gaan richting la Brerarde. Een beklimming die, zoals Leon van Au Bon Accueill) ongetwijfeld verteld zal hebben, 100x mooier is als Alpe d'Huez.
Vergeet morgen elke klimtijd, ga gewoon elke bocht genieten.
Heb ik in 2010 ook 63 bochten lang (omhoog) gedaan.

Zal duimen dat het op 9 juni tussen 04:00 uur en 20:15 uur kurkdroog blijft.

Heel veel succes morgen, enne: daal veilig!

Geplaatst door: con w.cathalina | 8 jun 2011 10:51:10

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.