« april 2011 | Hoofdmenu | juni 2011 »

San Francisco

Het aftellen is begonnen. Vrijdag zal de hele wereld weten dat Brainport regio Eindhoven de slimste regio van de wereld is. Zelf weten we dat natuulijk al langer ...

Brainport_delegatie 30 mei 2011 vertrok een deel van de ICF delegatie (zie foto, rechts Peter Portheine) al naar San Francisco, voorafgaand aan de doorreis naar New York voor het ICF (Intelligent Community Forum) Congres op 1,2 en 3 jun. Daar wordt op 3 juni bekend welke regio de slimste van de wereld is.

Omdat ik zelf vandaag (dinsdag)  pas vertrek, heb ik Peter Portheine, programmamanager bij Brainport, gevraagd over zijn eerste dag te bloggen:

San Francisco

Zelf rijden en gelukkig Memorial Day, een nationale feestdag, dus de drukte op de immense wegen rond de stad viel mee. Einde van onze lange reisdag hadden we een afspraak op het Nederlandse Consulaat in San Francisco, waar we vriendelijk en informeel werden ontvangen door Bart van Bolhuis de Consul-Generaal.
Steeds vaker gaan economie en diplomatie samen. Hij was met name onder de indruk van de intensieve samenwerking in de zorgsector, waaronder zorgaanbieders, industrie en overheden. Voor Brabant misschien een normale zaak echter voor Amerikanen zeker niet vanzelfsprekend. Je moet dat blijkbaar hier horen om je te realiseren hoe uniek onze regio is. Onderwerp van gesprek; Hoe kunnen we de rol van Brainport Eindhoven als hub voor High Tech bedrijven uit de USA verder versterken? Naast zorg bestaat er nadrukkelijk interesse voor de initiatieven in onze regio rondom smart mobility.

Morgen bezoeken we Cisco, het  bedrijf dat zijn naam ontleent aan de stad waar het werd opgericht. San Fran………Cisco

Peter Portheine
Volg ook onze tweets via: @Brainport_regio

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 31, 2011 at 10:51 vm | Permalink | Reacties (1)

Johann Beelen blogt over verkiezing slimste regio

De regio Brainport Eindhoven kan vrijdag worden uitgeroepen tot slimste regio van de wereld. Johann Beelen blogt vanuit New York over de verkiezing van de slimste regio.

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 30, 2011 at 02:19 nm | Permalink | Reacties (0)

De dag van de waarheid, Artimond weekend!

From__Be Het weer wordt door mij op de voet gevolgd en blijft een beetje onzeker……. Het zal overwegend zonnig en droog zijn, en misschien een klein buitje, maar dat zal de pret niet drukken. Artimond is zo veelzijdig en kleurrijk, stralen en schitteren zullen we altijd!

Ik ga zo met mijn “promotieteam” de stad in om programmaboekjes uit te delen. De avondvierdaagse komt namelijk om 15.00 uur in de kasteeltuin binnen, dan zijn veel kinderen met ouders in de stad, allemaal Artimond publiek!

Er wordt nu al hard op het festival terrein gewerkt; de podia worden opgebouwd, alles wordt klaargemaakt voor de grote kunstmarkt, meer dan 100 kramen en tenten, naast Berlaer wordt een grote tent gebouwd, waar onze eigen Helmondse kunstenaars hun werken tentoon zullen stellen, kortom, veel activiteit. Zonder de inzet van de vele vrijwilligers die Artimond een warm hart toedragen was dit allemaal niet mogelijk geweest, dus ook vanuit mijn blog, aan alle vrijwilligers heel veel dank, voor alle inzet voor Artimond.

 Er is nog een leuk project deze week gemaakt, een kunstwerk van grote gekleurde “donuts” die in de kasteeltuin tentoongesteld worden. Ook gaat de Stichting Open Lucht Galerie Helmond een foto tentoonstelling houden over Artimond uit het verleden! Allemaal initiatieven die zich graag aan Artimond verbinden en waar wij veel waarde aan hechten!

Ik vond het ontzettend leuk om deze blog over Artimond te schrijven en vanaf vanavond gaan we genieten van alles wat we samen gerealiseerd hebben. Een kustzinnige groet,  Simone Swinkels

 

 

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 28, 2011 at 03:07 nm | Permalink | Reacties (0)

Artimond staat nu echt voor de deur

In de week naar Artimond toe hebben we veel pers gehaald, en dat is super! Hoe meer mensen weten dat dit weekend Artimond is, hoe meer bezoekers we kunnen verwachten. Buiten de straattheater artiesten uit heel Europa zijn er zoveel verschillende initiatieven die zich op Artimond manifesteren, en allemaal een zo groot mogelijk publiek ambiëren!

Zo ook op de zaterdag avond Doe Mar Wa, een blaas en slagwerkgroep uit Bakel. Zij zullen zeker van zich laten horen, maar niet alleen dat, zij zijn gekleed in prachtige kostuums met bijhorende maskers, dus ook een genot om naar te kijken.
Ook treedt op zaterdag avond het theaterkoor Nutsz uit Helmond op, dit is een enthousiast gemengd koor in de leeftijd van 16 tot 55 jaar. Dit is echt van hoog niveau zang en dan vooral musical, opera, operette en film muziek, wat zeker een breed publiek aan zal spreken! Hiermee laten we zeker zien, hoeveel kwaliteit Helmond en omstreken op artistiek gebied in huis heeft, echt de moeite waard!

Vliscostoffen Nog een kort stukje over ArtiToen, ik heb nl in mijn 2e blog geschreven daar nog iets meer over te vertellen. ArtiToen is een samensmelting van de Erfgoed 10 daagse en Artimond. Hierin wordt een verbinding gelegd tussen het Helmondse industriële verleden en kunst. (foto: Vliscostoffen)

Hier laten we vooral zien dat Helmond ook als industrie stad een rijk verleden heeft, en zeker op de kaart staat en iets voorstelt! Ervaar tijdens Artimond het verleden op een creatieve en kunstzinnige manier!


Dit wordt vormgegeven op een aantal gebieden: Eelt: theater, de Jorisschool; kunstwerk op panelen en deuren, Haw ut hellemonds, taal als erfgoed van helmond, Elles Kessels, textielvormgeefster, De-Con-Struct; beeldende kunst, architectuur en industrieel erfgoed komen samen. Duality, een modeshow georganiseer voor jongeren en door jongeren van het ROC ter AA in Helmond. Expositie ArtEvent, presenteert een expositie van jong en creatief talent uit helmond en regio. (in de oude bibliotheek)

Het Artimond weekend staat nu echt voor de deur, en regen die we vannacht en vanmorgen gehad hebben, valt in ieder geval morgen en zondag niet meer!! Dus kom gewoon allemaal naar de stad en ervaar zelf dit Artimond gevoel!

 

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 27, 2011 at 12:20 nm | Permalink | Reacties (1)

Voor alle leeftijden

Ik heb al eerder geschreven dat Artimond voor alle leeftijden is, maar vooral op het Boscotondoplein kun je zien dat daar een ruim aanbod is voor de kinderen!

Kiendje Op de Artimond zondag wordt het Boscotondoplein voor een groot deel omgedoopt tot kinderplein. Op dit terrein kunnen de kinderen terecht voor vele leuke activiteiten: het kunstlab van het kunstkwartier , waar de kinderen kunnen experimenteren met teken- en schildermaterialen, pigmenten en restmaterialen. Hierbij kunnen meewerken aan een groeiend kunstwerk “de Verbinding”. 

Het Eindhovens Dagblad heeft ook iets leuks voor de kinderen in petto: LP on TOUR  Je zet de pick-up aan, LP-tje erop, klodders verf erop, kwast erbij en hop daar ga je als VerfDeeJee. 

Maak zo je eigen creatieve LP-schilderij voor aan de muur. En met een handige vader en/of moeder kan je er thuis nog een mooie klok van maken! Ook is er de manege sans fil, kinderkunstrijden, kinderen van 8 maanden tot 11 jaar kunnen in allerlei soorten uniek vormgegeven “fietsen” over het plein voortbewegen. Dan is er nog de schilderij; een mini fabriek die bestaat uit grote witte “schildermachines”, waar de kinderen na afloop hun gecreëerde kunstwerken ook mee naar huis mogen nemen.

En daarbij kunnen de kinderen niet alleen mooie voorstellingen bekijken, en zelf kunst creëren, maar ook echt letterlijke suikerzoet genieten! Zo is er Ijsco Ali uit Turkije, hij goochelt en jongleert met verrukkelijk Turks ijs, wat je ook echt daarna op mag eten! (hij staat achter het kasteel) En de Sweet Chefs, uit ons eigen land, twee roze koks zo zoet als suiker, goed voor de lachspieren, maar slecht voor de tanden!

Voor het volledige programma kun je op www.Artimond.nl terecht.

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 26, 2011 at 10:57 vm | Permalink | Reacties (0)

Straattheater

Artimond is in eerste instantie straattheater! Daar heb ik in mijn blog nog niets over verteld, dus dat wordt tijd!

Straattheater Straattheater is niet zomaar een kunstje op straat doen, Straattheater is een kwalitatief hoogstandje. Het is wel zo dat alles mag en kan, wil het niet zeggen dat iedereen kwalitatief straattheater kan maken. Mensen komen het tegen, het wordt gratis aangeboden, dus de acteurs moeten met hun voorstelling het publiek binnen een minuut aanspreken en aangrijpen anders loopt het publiek weer verder.

Enkele acts worden op de verschillende speelplekken die we hebben, in totaal 5, opgevoerd, maar er zijn ook rondtrekkende acts, die je over op het festival terrein tegen kunt komen.

Laura Kibel met Il Teatro dei Piedi uit Italië is een absolute topper en uniek in de wereld. Het Karakter wat zij in haar straattheater act uitbeeld, zijn namelijk het lichaam van de speelster zelf, van top tot teen! Ook Bruce Airhead uit Engeland voert een spectaculaire act uit. Hij gebruikt een ballon in zijn performance, en tot grote verbazing van het publiek zal hij zelf volledig in de ballon verdwijnen! Dan hebben we nog uit Frankrijk, wat absoluut het land is waar straattheater het meeste gezien wordt, Claire Ducreux. Zij zal een prachtige straatdansvoorstelling, Barco de Arena, laten zien vol van universele emoties. Dit zijn allemaal acts uit ons eigen Europa, maar er is ook een act uit het verre Argentinië, Diego Stiman. Hier moet je echt wel even voor gaan zitten, want het is uiterst verfijnt poppenspel, uit een rieten mand, die niet voor niks de naam Pandora’s Box meekreeg.

Theater Irrwisch uit Oostenrijk, met The Grannies is een rondtrekkende act van een paar omaatjes die wat lol willen trappen, en zeker voor de nodige problemen zullen zorgen……Dan hebben we nog de Band on the Run uit België, een wandelorkest met 5 ontsnapte gevangen, die weer als dieven in de nacht verdwijnen, nadat ze hun publiek feestelijk vermaakt hebben.

Hier heb ik maar een paar acts benoemd, alles bij elkaar is het teveel om in deze blog te beschrijven. Op de zaterdag avond vanaf 20.00 uur en op de zondag van 13.00 tot 17.30 is iedereen van harte welkom op het festival, om met eigen ogen te zien hoe verrassend, divers en uniek Artimond is!

Voor het volledige programma kun je op onze website terecht: www.artimond.nl

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 25, 2011 at 10:20 vm | Permalink | Reacties (0)

Drang naar voortbestaan ...

Wat moet er allemaal gebeuren in de aanloop naar Artimond? Het festival is dit jaar al voor de 45ste keer, dus de drang naar het voortbestaan wordt steeds groter!

Maar helemaal vanzelfsprekend is het tot stand komen ieder jaar weer zeker niet, want de middelen moeten er wel zijn. Het festival is voor de bezoekers gratis en dit willen wij ook zeker zo houden. Dit betekent dat het geld ergens anders vandaan moet komen. Er zijn veel bedrijven in onze regio die ons festival een warm hard toedragen en ons daarom financieel willen steunen, daar zijn wij hen dan ook zeer erkentelijk voor.

Breda En voor een groot deel draagt Gemeente Helmond bij in de vorm van subsidies omdat het zeker ook in het belang van de stad Helmond is dat er zo’n mooi festival wordt neergezet! Daar komt nog bij dat Brabant kandidaat is voor de Culturele Hoofdstad 2018! En daar willen wij met Artimond heel graag ons steentje aan bijdragen! Wij willen hiermee als stad Helmond ook laten zien dat wij culturele manifestaties kennen op niveau.

Als we naar de toekomst kijken zien we wel dat Artimond toe is aan vernieuwing om aantrekkelijk te blijven. Deze weg naar vernieuwing hebben wij dit jaar zeker bewandelt in de vorm van verbinding met de samenleving. Wij hebben een aantal lokale initiatieven bij het festival betrokken, waar wij een zeer goed gevoel bij hebben.

Het enthousiasme van bij voorbeeld studenten die hun bijdrage leveren is enorm. Zo ook studenten van de Groen Campus, die een project gerealiseerd hebben en studenten van het ROC ter AA met L-event hun bijdrage leveren.

In Helmond wordt deze week de erfgoed 10daagse gehouden, welke op de laatste dag het hoogtepunt beleefd tijdens Artimond, in de vorm van ArtiToen. Er zijn nog meer vormen van samenwerking die tijdens deze editie naar voren komen, daar zal ik op een andere dag in mijn blog nog wat uitgebreider over vertellen.

Binnen ons bestuur hebben we allemaal een andere taak, waarin we samen naar hetzelfde einddoel streven; 28 en 29 mei, de 45ste Artimond tot een groot succes te maken!

Wim Swinkels trekt als voorzitter de kar en heeft heel veel successen geboekt op het gebied van de vernieuwing en verbinding, Jan Slaats houdt de financiën onder controle, Dorine Kuijpers en Karin van de Kerkhof hebben meer dan 100 kunstenaars aan het festival verbonden, Marcel Stevens heeft de meest unieke en fantastische straattheater artiesten naar Helmond gelokt, en Peter-Paul van Meerwijk heeft facilitair alles onder controle! En ik doe mijn best het festival onder de aandacht van jullie, de bezoekers te krijgen! Zodat iedereen in Helmond en omstreken weet waar je komend weekend moet zijn!

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 24, 2011 at 12:07 nm | Permalink | Reacties (1)

Alle facetten van Artimond

Artimond Ik zal me eerst even voorstellen, zodat je als lezer enig idee hebt wie deze blog schrijft. Ik ben Simone Swinkels-Jongen, en ben binnen het bestuur van Artimond verantwoordelijk voor de pr en de communicatie van alles wat met het festival te maken heeft. Dit gaat dus van programmaboekje, tot posters die langs de weg hangen, tot de website; www.artimond.nl

Toen de vraag vorige week kwam om een week gastblogger te zijn bij het ED, was dit eerst even schrikken, en heb ik die mail snel weer gesloten. Een week lang iedere dag iets nieuws vertellen, gaat me dat lukken??? Maar goed ik dacht doe eens gek, en tegelijk gewoon mee in de tijd, een beetje tiener met een interessant leven, houdt een blog bij, ik doe het gewoon! Ben dan wel zeker geen tiener meer, maar ook nog net geen veertiger…….

En nu ik begin te schrijven weet ik al niet meer van ophouden…… Artimond kunstfestival in Helmond, zo veelzijdig, zo leuk, zo breed en voor iedereen toegankelijk, ik wil dit gewoon aan iedereen vertellen!!! Maar ik wil ook horen wat jullie ervan vinden, en wat je van het festival verwacht???

Nog een paar dagen en dan is het zover, voor de 45ste keer Artimond  in Helmond. Als je me gewoon iedere dag volgt kun je beslist niet wachten om er zaterdag en zondag bij te zijn, en zelf te beleven hoe uniek, onderhoudend en gewoon gezellig Artimond ook dit jaar weer zal zijn! Nu vooral ook het weer in de gaten houden, want goed weer voor het succes van een gratis te bezoeken buitenfestival wel belangrijk!

Ik zal deze week in mijn blog over alle facetten van het festival iets schrijven, zodat je als je zaterdag en zondag op het festival rondloopt echt vele momenten van herkenning zult hebben.

Artimond2 Artimond heeft sinds dit jaar een nieuw en goed herkenbaar woordmerk wat je hiernaast op de afbeelding terug ziet. Doordat het puntje van de i op de eerste stam van de m staat gaat de verbinding van Artistiek en Helmond nog verder dan we gewend waren.

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 23, 2011 at 04:42 nm | Permalink | Reacties (2)

Kunst geeft veel voldoening

In onze westerse maatschappij zijn we vaak vergeten hoe dingen tot stand komen. Steeds meer kinderen denken dat melk uit een fabriek komt en leggen de link niet meer met koeien. Ons eten komt steeds vaker uit een soort van pretpakketje waar je alleen nog water en kipfilet bij hoeft te doen.

Voor de tweede wereldoorlog maakte men zelf ook nog veel in het huishouden. Denk aan wekken, groentetuintjes e.d. die ervoor zorgden dat we wisten wat we aten. Van mij uit is dit een pleidooi voor kleinschaligheid zodat we weer gewoon spercie boontjes eten uit Nederland en niet uit Kenia.

We vervreemden van de natuur en gaan en masse naar pretparken waar je kunstmatig iets beleefd van “avontuur”. Zeker de jonge generatie voelt zich daar vaak wel bij.  We vinden alles normaal. Het water uit de kraan, altijd eten in de koelkast etc. etc. Dat we bevoorrecht zijn hoor je zelden.

We zijn een mopperend volkje geworden en de t.v. doet daar lekker aan mee. Consumenten- en politieprogramma’s zorgen voor veel onvrede en soms ook angsten. Niet aan meedoen, daar is het leven te kort voor.

Pleunsiensaar aprilmei 2011 242 Als je bijgaande foto ziet van een stel mensen die lekker aan het spelen zijn met papierpap en tot mooie resultaten komen zie je een goed voorbeeld van hoe het ook kan. Kunstzinnige dingen maken zijn vaak niet zo moeilijk en geven veel voldoening. Ga thuis eens aan de slag of schrijf je in voor iets creatiefs. Je zult er geen spijt van krijgen en je zult ontdekken dat je meer kunt dan je van te voren wist.

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 20, 2011 at 02:55 nm | Permalink | Reacties (0)

Muziek en dans verbinden

Zo lang de mensheid bestaat zijn mensen bezig met het uiten van emoties door middel van muziek, dans en beeldende kunst. Ook heeft het vaak een religieuze of ceremoniële betekenis. Het is van belang om wat ons roert naar buiten te brengen. Zowel individueel en als groep.

Het is interessant om te zien hoe dat zich overal op de wereld heeft ontwikkeld. Van invloed zijn de leefomstandigheden, het klimaat en de het aantal mensen dat er leeft. Maar in wezen is er niet veel veranderd aan het principe van de rotstekening, het eerste trommeltje en snaarinstrument of blaashoorn en de dans rondom het eerste houtvuur.

We smeren nog steeds met dierenhaar ( penseel) en verf ergens verf op en bewegen ons nog steeds op muziek. Muziek en dans hebben het in zich om ons te verbinden. Denk maar aan de huidige popfestivals en houseparty’s. Maar er is in het verleden ook veel ontwikkeld waar we nu nog op verder bouwen.

Blog_wak_dansen Al Tira (foto), een groep die zich bezig houdt met werelddans laat zien hoeveel varianten er in de wereld ontwikkeld zijn op het gebied van dansen. Naast de dans instuderen en het uitvoeren is er ook plaats voor gezelligheid. Zo zie je dat een dans die in Griekenland ontwikkeld is voor een bruiloft hier in Geldrop de aanleiding is om zich met elkaar te verbinden en sociaal met elkaar te verkeren.

Ofschoon er personen rondlopen die het maar linkse hobby’s vinden ben ik samen met nog 3,5 miljoen Nederlanders van mening dat er niemand slechter wordt van het volgen van een passie.

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 19, 2011 at 10:48 vm | Permalink | Reacties (0)

Improviseren in een veilige omgeving

Blog_wak Een kleine groep jonge mensen van het Zig Zag theater uit Geldrop staat te improviseren op de vloer. Telkens schakelen ze naar andere emoties. Soms schreeuwen ze naar elkaar soms maken ze bijna elkaar het hof. Ze reageren op elkaar en doen onverwachte dingen.

Waar het om gaat is dat ze zich bewust worden wat je met je lijf en stem kunt doen. Belangrijk in een maatschappij waarbij jezelf presenteren steeds belangrijker wordt. Je hebt per slot van rekening maar een eerste kans.

Toneelspelen kan een bijdrage leveren aan het bewust worden van je eigen ik. Tijdens het spelen stel je jezelf erg kwetsbaar op en kun je afgaan. Dat kan en mag in een veilige omgeving. Het is een proeftuin voor het ontwikkelen van tools die je in het dagelijks leven helpen om beter te functioneren. Als je daar op die manier naar kijkt, is toneelspelen een prima ding.

Een veilige omgeving is essentieel bij leerprocessen. Centrum Voor Creatieve Mensen De Wiele is altijd alert op dit fenomeen. Alleen wanneer je jezelf veilig en beschermt voelt, kun je jezelf overgeven en tot de essentie komen van wat je wilt. Het is mooi te zien als mensen iets van zichzelf durven te laten zien, wanneer ze zich “echt”opstellen.

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 18, 2011 at 10:46 vm | Permalink | Reacties (1)

Dansen brengt de passie weer in hun leven

Je herkent het wel. Maandag, eerste dag van de week. Veel te laat geworden gisterenavond.'s Ochtends is het weer werken en een wat stroeve start van de week. Daarbij heb je ook nog pijn aan je rug. Geen goed begin.

Geldrop_rolstoeldansen



Vanmiddag, dezelfde dag, start er in de danszaal van De Wiele een repetitie van de rolstoeldansers. Mensen die niet gevraagd hebben om afhankelijk te zijn van een rolstoel. Ze zijn van verschillende leeftijden van jong tot oud. Wel zie ik dat iedereen straalt. Blij bewegen ze samen met wel valide danspartners op de muziek. Dit dansen brengt de passie weer in hun leven. Ze voelen zich optimaal mens op dat moment.

Terug naar mijn stroeve start. Nu ik dit gezien heb, is mijn rugpijn weg, voel ik me fijn en denk aan hoe het ook kan zijn. Ik werp nog een laatste blik de zaal in. Ik zie op iemands gezicht een lach die haast te groot is voor het bijbehorende gezicht. Ik heb veel geleerd vandaag.

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 17, 2011 at 09:54 vm | Permalink | Reacties (0)

Een aarzelende start

Dit jaar start voor het eerst de Week van de Amateurkunst. Het is een initiatief van de Kunstconnectie, een landelijke vakvereniging voor amateur kunst onderwijs. Het is de bedoeling om er een jaarlijks terugkerend evenement van te maken. In de toekomst moeten steeds meer verenigingen, instellingen en ook individuele beoefenaars daar op inhaken. Ik ben directeur van creativiteitscentrum De Wiele, de organisator van de Week in Geldrop.

Wak Zondag beleefden we een aarzelende start van de Week, maar we wisten van te voren dat zo’n evenement moet groeien. Amateurkunst is belangrijk voor mensen. In Nederland doen ruim 3,5 miljoen personen iets aan kunst of cultuur. Dat komt niet zomaar. Het heeft te maken met een drang om jezelf ergens in te verliezen. De passie in jezelf eruit te laten. Een talent te ontdekken en te ontwikkelen. Zeker in een wereld die snel, rationeel en voor velen best gehaast kan zijn. Een goed voorbeeld is een klein jongetje dat tijdens een les tekenen en schilderen verzuchtte, dat deze les de enige plek was waar hij rust ervaart. 

Alle partijen binnen de cultuursector moeten met elkaar proberen om zoveel mogelijk faciliteiten in de lucht te houden. Een evenement als de Week van de Amateurkunst leent zich daar uitstekend voor. Partijen weten elkaar te vinden, er kan kruisbestuiving ontstaan en tijdens de optredens kan men zich profileren en op een laagdrempelige manier aan het publiek presenteren. Toeschouwers nemen eerder de stap om zich aan te melden voor een cursus of vereniging. Dat is de achterliggende gedachte voor deze Week.

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 16, 2011 at 03:59 nm | Permalink | Reacties (0)

Migranten

Toen ik 3,5 jaar geleden als immigrant aankwam op het Dulles International Airport nabij Washington DC, had ik geen idee hoe het voelde om onderdeel te zijn van de immense groep nieuwkomers die elk jaar op legale dan wel illegale wijze de grens oversteken, op zoek naar een nieuwe zakelijke en/of persoonlijke toekomst. Verhuizen naar een land buiten de Europese Unie heeft nogal wat voeten in de aarde; na een visumprocedure in Nederland, twee dossiers met foto's, getuigschriften van familie, reisgegevens, bewijs van samenwonen en overleggen van financiele gegevens, twee biometrische afspraken (iris-scan, vingerafdrukken en foto) en uren in de immigratie-afdeling van het vliegveld, heb ik gisteren eindelijk mijn definitieve verblijfsvergunning mogen ontvangen, geldig tot 2021! De wereldberoemde Green Card!

Dit land is - volgens de overlevering - gebouwd op migranten, op lieden die in Europa niet gewenst waren Green%20Card%20SampleFINAL en naar Amerika trokken om een beter bestaan voor zichzelf op te bouwen. Veel van de onafhankelijkheid in de cultuur en in de Amerikaanse wetgeving komt voort uit dit gevoel van "ik doe het allemaal zelf wel". De maatschappij ben ik langzaam gaan zien als een 'geraamte' dat openstaat voor nieuwe ideeen en nieuwe mensen, waar je als nieuwkomer instapt, met jouw unieke idee. De taxichauffeur uit Iran die me naar het vliegveld brengt, de Russische supermarktbediende, de twee Salvadoraanse verhuizers van Two Guys and a Truck, maar ook de Indiase IT'er, mijn oogarts uit Hong Kong en mijn huisarts uit Indonesie, allemaal hier met dezelfde reden als ik.

Naast al dit 'land of milk and honey' gedoe is politiek gezien immigratie natuurlijk een veel minder mooi verhaal. Gisteren hield president Obama hierover een speech in Texas, samen met Arizona en New Mexico de staat die het meest gebukt gaat onder problemen met illegale Mexicaanse immigranten. De grens met Mexico is zo lang dat het onbegonnen werk is om deze afdoende te bewaken, met als gevolg dat er in het door drugsoorlogen getergde Noorden van Mexico een verfijnde mensensmokkelindustrie is ontstaan.
Behalve de grens zijn er ook nog tal van issues met illegalen die zich al op Amerikaans grondgebied bevinden. Hoe krijgt men deze vlekkeloos en eerlijk in het systeem? Geschat wordt dat er zo'n 11 miljoen mensen zonder documenten werken in de (voornamelijk service-) economie. Vragen die Democraten en Republikeinen bezighouden zijn bijvoorbeeld: Moeten migranten die 5 jaar in de VS wonen en werken automatisch een verblijfsvergunning krijgen? Moeten kinderen van illegalen automatisch een status krijgen, mogen zij naar een door de staat gefinancierde high school ? Het moge duidelijk zijn dat immigratie als een politiek zwaard van Damocles boven elke verkiezingskandidaat hangt in 2012. En in Arizona denken ze er heel anders over dan in New York!

Ook al is het overgrote deel van de migranten afkomstig uit heel andere werelddelen, en hebben zij vaak veel grotere offers moeten brengen om naar de VS te komen, toch voel ik een verwantschap. Het respect dat elke Amerikaan heeft voor de nieuwkomer die probeert zijn droom te verwezenlijken, of ie er nu is slaagt of niet, is nog steeds aanwezig.

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 13, 2011 at 06:58 nm | Permalink | Reacties (0)

Nieuwe media

Woensdag twitterde de oud-voorzitter van het Huis van Afgevaardigden Newt Gingrich dat hij zichzelf verkiesbaar stelt voor de Republikeinen in de presidentiele verkiezingen van volgend jaar. Heel eigentijds, dat getwitter en gefacebook, komiek David Letterman voegde diezelfde avond eraan toe dat Gingrich zijn verliesspeech dan maar op Youtube moest uitzenden!

Ginigrich Het gebruik van nieuwe media is in 2008 door Obama  geintroduceerd in de Amerikaanse politiek, zelfs nu nog krijg ik bijna wekelijks een e-mailtje van Barack (en soms van Michelle) met Witte Huis updates. Of Twitter en Facebook van Gingrich net zo’n dynamisch ogende kandidaat zullen maken, betwijfel ik ten zeerste.
Bij de naam Newt denkt men hier toch vooral “1995”. Gingrich (hier links op een archieffoto van Stefan Zaklin/EPA) was “speaker of the House” tussen '95 en '99 en een luidruchtig aanvoerder van de Republikeinse Partij die met man en macht probeerden president Bill Clinton uit zijn ambt te zetten. De Monica Lewinsky-affaire domineerde het nieuws in die dagen en Gingrich was voorzitter van een commissie die moest bepalen of Clinton meineed had gepleegd. Later bleek echter, dat in die periode Gingrich er zelf ook een buitenechtelijke relatie op nahield, met een 23 jaar jongere medewerkster van de Republikeinse partij nog wel!

Zelfs als we persoonlijke aspecten achterwege laten, zijn er nog talloze voorbeelden te noemen van zijn gebrek aan geloofwaardigheid. Zo staat hij zij aan zij met verschillende top-Democraten op het gebied van educatie, milieuvriendelijke energieoplossingen en gezondheidszorg, iets wat hem in een mogelijke verkiezingscampagne niet veel zal helpen. Daarnaast is hij ook meer dan eens van standpunt veranderd in de media en kreeg hij ooit een reprimande en boete van $300.000 wegens belastingfraude.

Ondertussen is het opvallend stil in het Republikeinse kamp als het gaat om potentiele tegenstanders voor Obama. Zoals in 2008, zal de winnaar van de verkiezingen degene zijn die de “zwevende kiezer in het midden van het spectrum” naar zich toe kan trekken, niet degene die zich helemaal rechts positioneert, zoals bijvoorbeeld een Donald Trump of Sarah Palin.
Time Magazine columnist Mark Halperin voorspelde de kansen van Newt Gingrich op 40-1, Sarah Palin op 60-1 en Tea Party kandidaat Michele Bachmann op 1000-1.

Ik las in de biografie van Gingrich dat hij naast de politiek een grote interesse heeft voor.. De dinosaurus!  Misschien zegt dat al genoeg over 's mans imago. Om als waardig tegenstander van president Obama te worden gezien, zal Rechts toch echt met een frissere kandidaat moeten komen.

 


 

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 12, 2011 at 10:28 nm | Permalink | Reacties (0)

Zwervers nu elders in Washington DC

De eerste keer dat ik Washington DC bezocht stond ik voor de ingang van de roemruchte club Nation, in het zuidoosten van de stad.

In de verte was het Washington Monument en het Capitool te zien, dat overbekende beeld dat ik kende als backdrop van het journaal, met Washington correspondenten als Charles Groenhuijsen en Max Westerman. Een groot verschil echter, was dat ik me niet bevond in dat prachtige centrum vol met marmeren trappen, groteske monumenten en statige regeringsgebouwen, nee,

Blog Nation had als buurmannen een paar daklozen die ‘s winters hun handen probeerden te warmen aan de motorkap van een zojuist geparkeerde auto van een clubganger. Een dealer op de ene hoek van de straat en een politieauto op de andere, terwijl op een kilometertje of twee afstand beslissingen werden genomen die op de hele wereld kunnen beinvloeden. 

Dit contrast is overal in deze stad aanwezig. Washington is een mooie, nette, klassiek aandoende hoofdstad, maar tegelijkertijd ook een stad met veel problemen, criminaliteit en armoede. Het heeft ook een unieke positie in dit in vijftig staten verdeelde land, het ligt namelijk in een autonoom district (the District of Columbia – DC) en heeft daarom geen vertegenwoordigers in de Amerikaanse Senaat of Huis van Afgevaardigden.

De autonummerplaten in “the District” hebben daarom ook het onderschrift “Taxation without Representation” ofwel “Belasting zonder Vertegenwoordiging”. Waar elke staat afgevaardigden heeft die hun best doen om miljoenenprojecten in hun thuisstaten te realiseren, komt DC er vaak bekaaid vanaf, met een burgemeester die dan mag hopen dat er nog wat geld over is aan het eind van het debat.

Daarnaast is de stad voor Amerikaanse begrippen ook nog eens vrij klein, “slechts” 600.000 inwoners, net als Rotterdam. (met de suburbs in Virginia en Maryland erbijgeteld 5,5 miljoen)

Het gebied rond Nation is de laatste jaren trouwens enorm ‘opgewaardeerd’. De club heeft plaats moeten maken voor een nieuw honkbalstadion en luxueuze appartementen voor jonge bankiers, regeringsmedewerkers, consultants en lobbyisten.

De zwervers, dealers en politieauto’s zijn inmiddels doorgeschoven naar een andere hoek van de stad. In al haar politieke glorie blijft Washington DC als stad waar mensen wonen en werken toch een beetje een ondergeschoven kindje. 

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 12, 2011 at 09:16 vm | Permalink | Reacties (0)

Hollow country

In haar boek “No Logo” uit 2000 beschrijft de Canadese auteur Naomi Klein hoe een groot bedrijf als Nike in feite niets meer produceert maar alles “outsourced” naar goedkopere producenten in landen als China. Ze noemt Nike een “hollow company”, een uitgehold bedrijf dat in feite alleen nog de marketingstrategie bedenkt voor bijvoorbeeld een nieuwe basketbalschoen, maar de produktie en distributie ervan geheel uitbesteedt aan externe bedrijven.  Sinds 9/11 is de Amerikaanse regering steeds meer dit Nike-model gaan volgen. Taken die in Nederland ongetwijfeld onder Binnen- of Buitenlandse Zaken zouden vallen, worden hier uitgevoerd door bedrijven die zich specialiseren in consultancy, IT, wapen- en vliegtuigindustrie en cybersecurity.

Dat in deze industrie een flinke duit te verdienen valt, merk ik wel als ik door de “metro area” van Washington DC rijd, het gebied dat de stad zelf en gedeeltes van de staten Virginia en Maryland omvat. In de vijf minuten rijden van mijn woonplaats naar het vliegveld zie je de kantoren van alle grote jongens:  Lockheed-Martin, Airbus en Northrop-Grumman (vliegtuig- en wapenbouw), Booz Allen Hamilton (consultants voor o.a. defensieprojecten en cybersecurity), Sun en Verizon (telecommunicatie). De gemeentes Fairfax en Loudoun, ten westen van Washington DC, zijn nummer een en twee op de lijst van hoogste gemiddelde inkomens per gezin in de VS, beide boven de 100.000$ per jaar (!),beide boven het gemiddelde in Silicon Valley in California. Schijnbaar stond na 11 september niemand stil bij de vraag of het omgaan met gevoelige informatie niet beter een taak van de regering moest blijven!

Al deze bedrijven werken met vertrouwelijke informatie, wat gebeurt daarmee wanneer het contract afloopt en de regering besluit met een concurrent in zee te gaan? En wat gebeurt er met die informatie wanneer een hooggeplaatste werknemer ontslagen wordt en een tijdje werkeloos ronddoolt?  De Washington Post houdt sinds Juli vorig jaar een dossier bij over deze industrie onder de naam “Top Secret America”. Hierin is te zien hoe enorm groot deze verborgen industrie is in deze streek, hoeveel mensen toegang hebben tot gevoelige informatie (854.000!) en hoeveel dollars er per jaar van de belastingcenten richting deze bloeiende bedrijfstak gaan. Misschien kan men in het volgende debat over te hoge kosten voor de gezondheidszorg eens naar deze budgetten kijken. 

De moeite waard om een keer door te spitten: http://projects.washingtonpost.com/top-secret-america/

 

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 11, 2011 at 07:15 vm | Permalink | Reacties (0)

De spin

Zaterdag zat ik na een kort bezoek aan New York te wachten op de vlucht terug naar DC toen ik het 'breaking news' zag op een tv in de gate: het Witte Huis had vijf video-opnames vrijgegeven die gevonden waren in de compound van Osama bin Laden. Op vier van de video’s zien we de voormalig Al Qaeda leider zoals we hem kennen; recht in de camera kijkend, goed gekleed en op een ijzige manier waarschuwend voor mogelijke aanslagen.

Veel interessanter echter, is de vijfde video. Hierop is een heel andere bin Laden te zien. Hij zit voorovergebogen, oud en vermoeid en met grijze baard, gekleed in een zwaar ogende mantel, een afstandsbediening in de hand. Hij kijkt naar een Al Jazeera reportage over hemzelf. (Een opname van bin Laden, kijkend naar bin Laden, gefilmd door bin Laden!) Hier in de VS zijn ze niet vies van een vrije interpretatie van dit soort beelden. Na uitzending werd de terroristenleider omschreven als een 'leider geobsedeerd met zijn eigen beeltenis', een man die zijn baard verfde voor officiele videoboodschappen om vitaler en sterker over te komen, maar die in werkelijkheid oud, zwak en vermoeid was. Waar eerder twijfel bestond over de dagelijkse leiding van de terreurorganisatie, zegt CNN nu dat Bin Laden 'Very much in control of day-to-day operations' was. De pers geeft de feiten een 'spin', zoals dat hier genoemd wordt, een 'draai'. De bemachtigde propagandavideo’s uit Abottabad worden nu dus gebruikt voor, juist, propaganda.

Een TV-dag in de Verenigde Staten ziet er ongeveer als volgt uit:  De ochtendprogramma‘s beginnen met quasi luchtig nieuws afgewisseld met een beetje politiek, wat lokaal nieuws, weer/verkeer, een paar celebrities en een grappig item over dieren. ‘s Middags is het vrij recht-toe-recht-aan nieuws (veel minder kijkers omdat men aan het werk is) en ‘s avonds, dan zijn de grote kijkcijferkanonnen aan de beurt, de politiek commentatoren, die hun mening over het nieuws geven, van links en rechts de feiten 'spinnen'. Meestal zap ik heen en weer tussen Elliot Spitzer (CNN), Lawrence o’Donnell (MSNBC, links, liberaal) en Bill o’Reilly (Fox News, rechts!!!) die deze vijfde video en alle andere gebeurtenissen rondom Osama bin Laden en de Amerikaanse strijd tegen moslim fundamentalistische terreur elk op een andere manier uitleggen, hun eigen 'experts' aan het woord laten en de nadruk leggen op wat zij zelf denken te zien. Het merendeel van de Amerikanen volgt dus eigenlijk geen echt nieuws, maar opinie.  Na de feitelijke moord op Bin Laden vorige week zondag, vindt zijn persoonlijkheid nu elke avond opnieuw de dood in de 'spin'.

Een voorbeeld van afgelopen week van The 'Reilly Factor op Fox News, waar Bill o'Reilly in gesprek gaat met een priester over hoe de dood van Bin Laden te"vieren": 

 

en een voorbeeld van The Last Word met Lawrence o'Donnell op MSNBC die oud-burgemeester van New York tijdens 9/11 Rudy Giuliani door de mangel haalt:

 

en dan Elliot Spitzer op CNN "In The Arena" met een psychologe over Photoshop, aliens en Osama's dood:

 

 

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 10, 2011 at 08:04 vm | Permalink | Reacties (0)

Met mijn neus in de boter

Obama In de aanloop naar de Amerikaanse verkiezingen van 2008 werd de toenmalig Democratische kandidaat Barack Obama in een interview gevraagd wat hij vond van de spijkerharde Republikeinse anti-Obama tendensen op TV. Met een glimlach reageerde hij laconiek: “Wanneer ik ‘s avonds van kanaal naar kanaal zap om te zien wat ze nu weer over me te zeggen hebben, beeld ik me altijd in dat ik naar het WWE showworstelen zit te kijken, twee partijen die op het scherpst van de snede strijden omwille van publieke opinie en gunstige kijkcijfers!” En zo wordt politiek in de Verenigde Staten beleefd, gedeeltelijk als de serieuze aangelegenheid die het natuurlijk is, maar ook is een niet onbelangrijk gedeelte puur entertainment en (dus) goed voor kijkcijfers.

Ongeveer drie en een half jaar geleden ben ik van Nederland naar de Verenigde Staten verhuisd. Ik woon hier samen met mijn Amerikaanse vrouw net buiten Washington DC, op de stoep van het Witte Huis zogezegd. Naast mijn levenswerk als muzikant is politiek veruit m’n favoriete gespreksonderwerp, en in de eerste maanden van mijn verblijf hier viel ik met m’n neus in de boter, de verkiezingsstrijd van 2008! Ik werd meteen gegrepen door het eindeloze enthousiasme waarmee Amerikanen hun favoriete kandidaat proberen te promoten. In Europa bestaat er een gezonde skepsis omtrent dat gekke tweepartijenstelsel, al die extreme kandidaten, Oostenrijkse bodybuilders die gouverneur van California worden en al die andere “vreemde” aspecten van de Amerikaanse politiek, maar het blijft een feit dat wat hier gebeurt in al zijn gekte van grote invloed is op de situatie in de wereld, en dat alleen al maakt het super interessant om zo dicht bij het vuur te zitten.

Met de “neutralisatie” van Al Qaeda leider Osama Bin Laden bijvoorbeeld hebben de tientallen nieuwszenders al flink wat uren kunnen vullen. Prachtig gedetailleerde computeranimaties van Navy Seal militairen die de Bin Laden compound binnenvallen, allerhande buitenlandexperts die tekst en uitleg geven, en vooral heel veel uitzinnig blije Amerikanen die “USA! USA!” zingen. Toch roept dit alles bij de man in de straat ook vragen op:  moeten we dit wel vieren als een overwinning? Is Pakistan nog steeds een bondgenoot? Wat doen we nog in Afghanistan? Is Amerika nu veiliger of juist onveiliger? Strijkt Obama de eer op als president of loopt George W. er nog mee weg als de man die naar Afghanistan trok om een einde aan Al Qaeda te maken? De tijd zal het uitwijzen, maar de beslissing van Obama om de foto’s van de dode Bin Laden niet vrij te geven zet in ieder geval de toon ten opzichte van het buitenland: “dit was een belangrijke stap, maar laten we dit niet op een overdreven manier vieren en andere landen voor het hoofd stoten. We zullen de strijd tegen Al Qaeda gefocust moeten voortzetten.” Of alle commentatoren het hier mee eens zijn, valt nog te bezien. Morgen meer!

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 9, 2011 at 10:59 vm | Permalink | Reacties (2)

Gastblogger deze week: Martijn Deijkers

Martijn Deijkers (artiestennaam MARTYN) is een Eindhovense dj/producer van techno, house en dubstep. Hij reist de hele wereld over om op te treden en woont sinds 3,5 jaar in Washington DC. Daar volgt hij de Amerikaanse politiek met veel interesse.

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 9, 2011 at 10:45 vm | Permalink | Reacties (0)

Internationale Bellenblaasdag op station Eindhoven

Taxichauffeur Daar stond ik dan om 6.45 uur op station Eindhoven met een boodschappentas vol bellenblaas. Om 6.50 uur ging mijn telefoon. 3FM aan de lijn, om in de uitzending van Giel Beelen (die zelf helaas een dagje vrij had) iets over mijn initiatief te vertellen. Grappig om te ervaren hoe social media dingen oppikt. Ik besloot om aan de noordzijde bij het busstation mijn bellenblaasjes te gaan uitdelen, omdat mensen daar wat langer staan te wachten. Ik stapte op iemand af en zei: “Hallo goedemorgen, het is vandaag internationale bellenblaasdag. En daarom wil ik u graag dit bellenblaasje geven, om de dag vrolijk te starten.”

Deze vraag werd op diverse manieren beantwoord. Met blikken van argwaan (die wil iets verkopen), blikken van verrassing of met een vrolijke lach. De manier waarop iemand vervolgens zijn/haar bellenblaasje aanpakte of afwees was ook zeer interessant. Er waren mensen die hem direct snel wegstopten in hun zak of tas, bijna alsof ze er bang voor waren. Soms kwam er een antwoord als: “Die neem ik mee voor mijn kinderen!” Eén man kwam me zelfs waarschuwen dat bellenblazen in het openbaar gevaarlijk is, omdat een bel kapot kan spatten in iemands ogen. Daarnaast waren er mensen die een tijdje met hun bellenblaasje in de hand stonden en eerst even rondkeken wat anderen deden. En er waren enthousiaste doeners die hem meteen opendraaiden en begonnen te blazen, alleen of samen met anderen.

Ik verwonder mij over de angstige reactie. Waar zijn deze mensen bang voor? Blijkbaar worden ze belemmerd door overtuigingen: bellenblaas is voor kinderen, bellenblazen doe je niet in het openbaar, bellenblazen (als volwassene) is gek, bellenblazen is stom, enzovoort. Ik vraag mij af hoeveel van dit soort denkbeelden ze nog meer hebben, over andere ongewone en nieuwe dingen die ze in hun leven tegenkomen.

Zal ik meedoen De meest interessante groep, vind ik de mensen die in eerste instantie de kat uit de boom kijken. Bij deze groep is verandering mogelijk. Zij kijken naar de doeners en besluiten of ze mee willen doen. Soms hebben ze een beetje aanmoediging nodig. En als ze dan besluiten tot actie, leidt dit altijd tot heel veel positieve energie. Het doorbreken van de comfortzone (waarin je doet wat je altijd doet) wordt gevoeld als een soort persoonlijke overwinning. Mensen beginnen te lachen en contact met anderen te maken. Prachtig om te zien gebeuren.

En met de enthousiaste doeners voel ik altijd direct een klik, omdat ik er zelf ook één ben. Deze zijn nodig om de twijfelaars aan te moedigen en over de streep te trekken. Hierover zag ik laatst een leuk (Engelstalig) filmpje:

 

Ik wens iedereen een vrolijke bubbelige dag, en hoop dat mijn 82 bellenblaasjes vanavond allemaal leeggeblazen zijn.

PS: Lees hier meer over andere bellenblaas initiatieven, die zich vandaag op onze wereldbol afspelen: 

 

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 6, 2011 at 01:54 nm | Permalink | Reacties (1)

De zin van onzin

Wanneer heb je voor het laatst bellengeblazen?

Als dit minder dan een jaar geleden is, is de kans groot dat dit was met of voor kinderen. Immers, bellenblaas wordt gezien als kinderspeelgoed en lijkt voor ons volwassenen een onzinnige bezigheid. Wij dienen ons als verantwoordelijke en serieuze burgers te gedragen. Toch? Behalve op het voetbalveld, waar het spel, vooral gericht op winnen, ineens enorm serieus wordt genomen. Het gaat ons blijkbaar niet meer om puur spelplezier, maar om de knikkers. In de knikkers; winnen, winst, sponsorcontracten, promotie en status zien we blijkbaar wél de zin.

Gek_gewone (2) Hiermee wil ik niet zeggen dat de knikkers er niet toe doen. Ik zie alleen (en ik spreek uit eigen ervaring) een bij-effect ontstaan. Door voortdurend gericht te zijn op het verkrijgen van uiterlijke resultaten, meten we ons een sociaal masker aan. Eentje waardoor we geaccepteerd en gezien worden door de groep(en) waar we bij willen horen. Ons authentieke zelf komt als het ware onder een verflaagje te zitten. En paradoxaal genoeg, leidt dat niet tot een grotere verbinding met anderen, maar juist tot afstand.

Om deze reden nodig ik mensen in mijn workshops en trainingen uit om geoorloofd ‘gek’ te doen en te spelen. Hoe onzinniger (op het eerste gezicht), hoe beter. Met name oefeningen vanuit improvisatietheater en ervaringsleren zijn hier uitermate geschikt voor. Het is elke keer wonderbaarlijk om te zien hoe snel mensen hun sociale maskers afgooien en als kinderen met elkaar spelen en écht contact met elkaar maken. Achteraf creëert ieder vanuit zijn of haar eigen beleving een persoonlijke leerervaring. Dit genereert enorm veel positieve energie, dat de motor wordt voor het veranderproces waarin het team of bedrijf zit. Conclusie: Er zit absoluut zin in onzin.

Station eindhoven (2) Uitnodiging:
Kom je morgenochtend onzinnig met me bellenblazen? Ga dan vandaag nog naar een winkel, koop een paar bellenblaaspotjes en deel deze samen met mij uit op station Eindhoven tussen 7 en 8 uur morgenochtend. En je laatste potje blaas je natuurlijk vrolijk zelf leeg.

Verzamelen om 7am in de hal (aan de stadskant) onder de blauwe vertrekborden. Van daaruit lopen we waarschijnlijk naar de andere kant, om onze bellenblaasjes uit te delen op het busstation, omdat daar veel mensen wat langer staan te wachten.

 

Volg mij op twitter: @steentrain

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 5, 2011 at 03:44 nm | Permalink | Reacties (0)

Herdenkingsdag

Schouw Als kind ging ik in de vakanties altijd zeilen met mijn ouders. Ze hadden een oud-Hollandse platbodem. Met mooi weer was mijn favoriete plek aan boord het voorste puntje van de boot. Ik lag dan op mijn buik op het warme voordek, met mijn hoofd net over de rand, zodat ik al meedeinend kon zien hoe de boot door het water kliefde en waterdruppels en wit schuim liet opspatten. Ik vond het een prachtig spel der beweging en kon er uren naar staren.

Op een dag lag ik daar weer en bedacht me dat we als mens ook niet veel meer zijn dan een opspattende druppel. Even losgemaakt uit de zee, om met een heleboel andere druppels door de lucht te zweven, voordat we weer neervallen en worden opgenomen in die grote oceaan.


Soap-bubble Een druppel kan vele vormen aannemen, zo ook de vorm van een bel. Transparant, licht, fragiel en sterk tegelijk, volmaakt, vergankelijk, kleurrijk en zwevend op de adem van degene die hem geblazen heeft.
Vandaag op dodenherdenking, denken we aan de druppels die voor onze vrijheid vielen, opdat wij in vrijheid kunnen zweven. Dank en diep respect daarvoor. Ik zal vanavond om 20.00 uur in stilte een paar mooie bellen blazen om jullie te herdenken…

 

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 4, 2011 at 03:02 nm | Permalink | Reacties (0)

Run op bellenblaas in Veldhoven Dorp

 

Bellenblaas1 In het kader van Internationale Bellenblaasdag aanstaande vrijdag wil ik niets vermoedende reizigers op station Eindhoven tussen 7 en 8 uur ’s ochtends bellenblaaspotjes uitdelen. Om de dag vrolijk en speels te beginnen. Iedereen die dit een leuk initiatief vindt, nodig ik van harte uit om mee te doen.

Vanochtend ging ik op pad om mijn bellenblaaspotjes te gaan inkopen. Lopend met dochterlief in de buggy door de Kromstraat in Veldhoven. De eerste winkel die ik binnenliep was de Blokker. Het vak van de bellenblaaspotjes was helemaal leeg!! Wel hing er nog een kaartje dat ze afgeprijsd waren van € 0,59 naar € 0,29. Het winkelmeisje snapte er niks van. Ze had ze niet zo lang geleden nog aangevuld. In het magazijn was ook niets meer te vinden. Van Internationale Bellenblaasdag had ze nog nooit gehoord. Blijkbaar was iemand me net voor geweest.

De volgende winkel was het Kruidvat. Er lagen nog 10 potjes bij de kassa. De laatste volgens het winkelmeisje. Als een miljonair zei ik: "Doe me maar alles wat je hebt." Kosten: € 2,90. Waar kan je je nog rijk voelen voor minder dan drie euro? Luna wilde graag meehelpen, en hield het tasje als een trofee voor me vast.

Bellenblaas2 De volgende stop had ik meer geluk. Bij Zeeman stonden er nog twee volle dozen met vrolijk gekleurde Disney-potjes. Ook hier voor € 0,29 per stuk. "Wilt u een tasje?", vroeg het winkelmeisje. "Nee hoor, ik neem ze zo mee", antwoordde ik, en laadde de buggy vol met bellenblaas. Ik ben er met 82 potjes om uit te delen helemaal klaar voor.

Uit nieuwsgierigheid toch nog even bij de speelgoedwinkel binnengewandeld. Ja, daar hadden ze nog voorraad. Echter wel voor de wat hogere prijs van € 0,50 per stuk. En bij de supermarkt was ik inmiddels gefocust op eten inkopen, zodat ik het rek van de bellenblaas vergeten ben te checken.

Doe je mee?
Vrijdag 6 mei station Eindhoven, om 7 uur verzamelen onder de blauwe vertrekborden, met jouw bellenblaasjes om uit te delen.

Volg mij via twitter

@steentrain

 

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 3, 2011 at 03:31 nm | Permalink | Reacties (0)

De aanleiding

Bellen in sneeuw Een paar weken geleden kwam een twitterbericht voorbij dat het vrijdag 6 mei Internationale Bellenblaasdag is. Dit vond ik grappig en ik kreeg er een blij gevoel van. Bellenblaas en balonnen vind ik de twee beste uitvindingen die er zijn, als het gaat om puur spelplezier. Het idee om op 6 mei iets te doen op Bellenblaasdag, was er eigenlijk meteen.

Het lijkt me leuk om met zoveel mogelijk mensen te gaan bellenblazen op station Eindhoven, in de vroege ochtendspits van 7 tot 8 uur. Waarom? Omdat mensen ’s ochtends vroeg erg op zichzelf gericht zijn en niet veel blijheid uitstralen. Bellenblazen brengt plezier, en plezier verbindt mensen. Ik wil mensen die dit idee aanspreekt vragen om naar een winkel te gaan om zoveel bellenblaasjes te kopen, als ze kunnen en willen bijdragen. Op 6 mei gaan we deze aan niets vermoedende reizigers uitdelen, en voor je het weet staan we met veel mensen te blazen. Een leuke start van de dag.

Googelend ging ik op zoek naar de geestelijk vader van Internationale Bellenblaasdag, en kwam terecht op de site van Flip Looyen, kunstenaar en beeldend therapeut. Ik meldde mijn idee bij hem aan via de mail, en ontving direct een enthousiaste reactie.

Snow Zo zijn er initiatieven op alle continenten, zelfs op een kunstacademie in Liberia.  Ik vroeg hem hoe hij op het idee was gekomen. Hij vertelde mij, dat hij afgelopen december in de barre kou en sneeuw buiten besloot om te gaan bellen blazen. Hij werd ontroerd door de schoonheid van het moment en vroeg zich af, hoe het zou zijn als veel mensen een dergelijk moment konden delen.

Bellenblazen heeft voor Flip twee kanten. De plezier- en lolkant, maar ook de meer serieuze andere kant, die hij als therapeut regelmatig inzet, bijvoorbeeld om mensen te leren loslaten.

Het mooie van bellenblazen is, dat het zo’n klein en simpel iets is. Het gaat Flip vooral om de individuele
beleving. Dus of er nu straks 3, 30 of 300 mensen samen staan te blazen, dat maakt niet uit. Hij hoopt dat de persoonlijke ervaring en het gevoel vooral blijft hangen, lang nadat de laatste bel uit elkaar gespat is.

Doe je mee?
Vrijdag 6 mei station Eindhoven, om 7 uur verzamelen onder de blauwe vertrekborden, met jouw bellenblaasjes om uit te delen.

Volg mij via twitter @steentrain

Met enthousiaste groet,


Bellenblaasmeisje

(Foto's: Flip Looyen)

 

 

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 2, 2011 at 02:14 nm | Permalink | Reacties (0)

Internationale Bellenblaasdag

Een paar weken geleden kwam een twitterbericht voorbij over Internationale Bellenblaasdag. Daar werd ik blij van. Het idee om op 6 mei zoveel mogelijk mensen te laten bellenblazen op station Eindhoven was er eigenlijk meteen. Op stations in de ochtend is iedereen erg in zichzelf gekeerd en stralen ze niet veel blijheid uit. Spel brengt plezier en plezier verbindt mensen. Ik hoop met deze actie bij te dragen aan een vrolijke start van de dag op 6 mei en wie weet brengt het mensen dichter bij elkaar. Geluk en blijheid zit 'm in kleine dingen.

Annemarie Steen is spreker, trainer en actrice. Zij creëert graag bijzondere en effectieve leerervaringen voor diverse doelgroepen.

Posted by Eindhovens Dagblad on mei 2, 2011 at 12:00 nm | Permalink | Reacties (0)