RampenTourist

Wat de Tour de France betreft ben ik een rampentoerist, dat geef ik toe. Ik weet er niets of in ieder geval weinig van, maar als het moment daar is en er hartverscheurende verhalen voorbij komen, zit ik op de eerste rij. Ja, ik ben dus zo'n vrouw die vorig jaar ineens pro Kenny van Hummel was. Dit jaar vind ik Wout Poels schatting, en Johnny Hoogerland... Ik ben zelf ook een - bescheiden - fietser. Mijn mountainbike heb ik ingeruild voor een racefiets en ik heb best al wat kilometers weggetrapt. Ik ben wel een mooiweerfietser... Ik kijk uit welke kant de wind komt en fiets eerst tegen de wind in... Hoewel ik een paar bedenkingen heb bij de wielersport (zoals het dopinggebruik en het feit dat anonieme knechten zich het snot voor de ogen trappen en de kopman vervolgens met de eer gaat strijken), wegen die (nog) niet op tegen het pure van de sport. Hard en lang trappen, in weer en wind, berg op berg af; als je dat goed kunt ben je een topsporter vind ik. Tourliefhebbers wijs ik graag, met terugwerkende kracht, op een verhaal in het Eindhovens Dagblad van afgelopen zaterdag, in de zaterdagse bijlage Spectrum. Collega John Graat maakte een verhaal over de tour, een danse macabre. John Graat deed jarenlang verslag van de Tour de France voor een landelijk dagblad.