Arnold Mandemaker

Het laatste blog

Na precies drie jaar journalistiek werk in Veldhoven ga ik bij het Eindhovens Dagblad weer iets anders doen. Meer achter de schermen, letterlijk en figuurlijk. Dat betekent ook dat dit weblog gaat stoppen. Niet de verslaggeving over Veldhoven, natuurlijk. Collega Tonny Peeters (28) neemt mijn portefeuille over. Ook de correspondenten Gijs Vrenken, Ad Adriaans en Lobke Kapteijns blijven de lezer informeren over het wel en wee van de derde gemeente in Zuidoost-Brabant.

Voor mij was deze periode in Veldhoven bijzonder. Ik heb daar gewoond vanaf midden jaren tachtig tot aan mijn verhuizing naar Den Haag (meer precies: Scheveningen) in 1996 om daar de parlementaire redactie te versterken. Na elf jaar Haagse berichtgeving kwam ik terug in de regio. Ik heb overal gezocht naar een mooi huis en vond er een in de Helmondse wijk Dierdonk. Niet in Veldhoven, dus. Maar tot mijn grote genoegen is onlangs een delegatie van de (oude) gemeenteraad naar Dierdonk gegaan om inspiratie op te doen voor de nieuwe wijk Zilverackers, waar dit jaar toch echt de eerste grondwerkzaamheden voor zullen beginnen.

Ik ontdekte dat Veldhoven in de elf jaren dat ik aan het Noordzee-strand woonde, behoorlijk is veranderd. Veel nieuwbouw, rotondes en wegen, bedrijfspanden, de Kempen Campus. Maar er zijn gelukkig ook dingen hetzelfde gebleven. Oers is, zoals het gezegde luidt, inderdaad Oers gebleven. Het kanon van Zandoerle staat, na een fikse opknapbeurt, weer waar het moet staan, onder de bomen van de Brink. Heers blijft prachtig, het oude kerkhof idyllisch, Maria staat in de eik en Zeelst houdt zijn eigenwijze karakter vier in stand. De Veldhovenaren zijn over het algemeen goedgemutst en, gelukkig, ook kritisch. Het carnaval draait misschien op een iets lager pitje, maar pit zit er nog altijd in.

De afgelopen drie jaar heb ik Veldhoven en de Veldhovenaren weer wat beter leren kennen. Ik zal niet meer zo vaak in het straatbeeld verschijnen, maar vanuit de redactieruimte in Eindhoven zal ik het wel en wee van Veldhoven blijven volgen. Dank voor de kritische noten en reacties op dit blog. Mogelijk ooit tot ziens.

Kiezen voor de verliezer, niet voor de winnaar

Het is duidelijk welke coalitie in Veldhoven de komende vier jaar gaat besturen. VSA, met zeven zetels de grootste partij gebleven ondanks een verlies van één, zet de samenwerking met de VVD voort. Die keuze is logisch. De VVD won immers één zetel (van vier naar vijf) en werd dus beloond voor het werk in de coalitie. De PvdA viel als coalitiepartner af. Ook dat is logisch na de halvering van de sociaal-democratische fractie van zes naar drie. Terzijde: de oude coalitie had puur getalsmatig geredeneerd door kunnen gaan, met een krappe meerderheid van 15 van de 27 zetels. Maar omdat Veldhoven de komende jaren voluit de gevolgen zal ondervinden van de economische tegenwind, is het verstandig om een breed draagvlak te zoeken. Dat VSA is gaan praten met de twee huidige oppositiepartijen CDA en GBV is logisch. Maar de uitkomst van die gesprekken is dat niet. VSA-onderhandelaar Albert de Jong heeft winnaar GBV (van vier naar vijf zetels) buiten de coalitie gehouden en haalt verliezer CDA (van vijf naar vier zetels) juist binnen.

In een gemeenschappelijke verklaring van VSA, VVD en CDA staat dat samenwerking met GBV op grond van de verkiezingsuitslag én de ervaring van kandidaat-wethouder Hans van de Looij (hij was tussen 2002 en 2006 al wethouder) ’voor de hand had gelegen’. Maar tóch is gekozen voor het CDA. De argumentatie die daarvo0r wordt gegeven, rammelt. GBV zou in het verkiezingsprogramma ’vooral concrete oplossingen’ aandragen en ’minder visie’. Dat is vaag en zegt niets. Maar de tweede reden laat aan duidelijkheid niets te raden over. ’Daarnaast hebben partijen geconstateerd dat personen minder goed bij elkaar passen’. Met andere woorden: VSA en VVD willen niet samenwerken met Van de Looij. Op grond van oud zeer, denkt de betrokkene. Het argument is vooral merkwaardig omdat onderhandelaar De Jong in een toelichting stelt dat er nog niet wordt gesproken over de personele invulling van de wethoudersposten. Dat komt pas als het coalitieakkoord klaar is. Met andere woorden: nu al spreken over personen zou niet aan de orde mogen zijn. En toch wordt winnaar GBV terzijde geschoven vanwege de persoon van Van de Looij.

Het heeft er alle schijn van dat VSA en VVD liever een zwakkere derde partner (het CDA) bij de coalitie willen betrekken dan winnaar GBV. Het CDA heeft schoon genoeg van de rol in de oppositie en is dus graag bereid om toe te geven in de coalitie-onderhandelingen. Dat maakt de speelruimte voor VSA en VVD een stuk groter.

Verkiezingen, de uitslag en de krant

De verkiezingen zijn voorbij, de uitslag is bekend. In de krant van donderdag 4 maart stonden voor de Veldhovense raad zeer voorlopige uitslagen, gebaseerd op de telling in vijf stembureau's. De editie Veldhoven van het ED moet als eerste naar de drukker. Dat betekende dat ik uiterlijk tot elf uur woensdagavond de tijd had om uitslagen te melden. Daarna kon ik alleen via de internetsite van het ED nog nieuwe informatie doorsturen. In de loop van de avond, ver na elf uur, veranderde de uitslag flink naarmate meer stembureaus hun tellingen konden melden. Bovendien bleek, ver na middernacht, dat er  vier restzetels terechtkwamen bij achtereenvolgens VSA, GBV, VVD en D66. Die partijen stegen dus op het allerlaatste moment nog met een zetel elk. Dit alles stond dus niet in de papieren krant.

Ik meld dit niet omdat er op het internet veel discussie is ontstaan over de foute' uitslagen in het ED, maar louter om uit te leggen hoe het komt dat de laatste uitslagen de krant niet hebben gehaald. Mijn collega's van de Eindhovense stadsredactie kampten overigens met hetzelfde probleem, ook al konden zij nog ruim anderhalf uur langer artikelen aanpassen. Maar in Eindhoven werden maar liefst acht restzetels verdeeld, en het werd pas donderdagmorgen bekend gemaakt naar welke partijen die gingen. Dus ook in Eindhoven was de gemelde uitslag in de krant van donderdag 4 maart niet volledig.

Voor veel burgers zal het fenomeen restzetel wellicht onbekend zijn. Daarom heel summier een uitleg.

In elke gemeente wordt het aantal uitgebrachte geldige stemmen gedeeld door het aantal te verdelen zetels. In Veldhoven zijn dat er 27. De uitkomst van die berekening heet de kiesdeler. Per partij wordt berekend hoeveel maal de kiesdeler is gehaald en dat bepaalt het aantal direct toe te wijzen zetels. Maar dan blijven er nog stemmen over. Het aantal nog openstaande stemmen wordt weer door de kiesdeler gehaald en de uitkomst van die som is het aantal nog te verdelen restzetels. Op de site van de kiesraad, het landelijk orgaan dat regels voor verkiezingen opstelt en bewaakt, staat meer informatie over de gang van zaken.

In Veldhoven waren dat er dus vier. De partij die de meeste resterende stemmen heeft behaald, krijgt de eerste restzetel, daarna nummer twee op rij enzovoorts. In Veldhoven ging de eerste restzetel naar VSA, de tweede naar GBV, de derde naar de VVD  en de vierde naar D66. De complete uitslag staat op de website, maar voor de volledigheid hier de correcte zetelverdeling: VSA 7, GBV en VVD elk 5, CDA 4, PvdA 3, D66 2 en Samenwerkend Veldhoven 1. Veldhoven Peer Allicht behaalde geen zetel.

En dan nog even teruggrijpen om mijn voorspelling, eerder in dit weblog. Ik had alleen de halvering van de PvdA juist voorspeld. Ik dacht dat het CDA twee zetels zou winnen, maar ik had de val van het vierde kabinet-Balkenende niet voorzien. Dat heeft het CDA landelijk veel stemmen gekost, en dus ook in Veldhoven. Ik had voorzien dat Herman Kootkar met zijn Samenwerkend Veldhoven veel stemmen zou afsnoepen van zijn voormalige partij VSA, maar dat gebeurde in veel mindere mate dan ik had gedacht. VVD en GBV had ik op vier zetels ingeschat en D66 op een zetel. Dat was ook de juiste uitkomst, maar dan wel voor de verdeling van de restzetels.

Een laatste opmerking aan het adres van een andere Veldhovense blogger, Wim de Jonge. De zittend fractievoorzitter van het CDA kreeg tot zijn ongenoegen geen plaats in de top 10 van de lijst. De Jonge mocht het proberen op plaats 17. In zijn laatste weblog op de site van het CDA deed hij een oproep aan zijn lezers om op hem een voorkeurstem uit te brengen. Dat gebeurde niet. Het weblog van De Jonge is vanaf deze week verdwenen van de site van het CDA. Hij zet zijn opmerkingen vanuit de zijlijn nu op zijn eigen website, Veldhoven actueel.

'Gezeik' om verkiezingsborden

De verkiezingsborden zijn weer opgedoken in het straatbeeld van Veldhoven. Dat is gebruikelijk, zo eens in de vier jaar. En wat ook gebruikelijk is: er is weer gedoe over geweest.

In Veldhoven hebben de partijen en gemeente afspraken gemaakt over de verkiezingsborden. Die mogen hier ook aan lantaarnpalen en dergelijke worden opgehangen. Dat is in veel andere gemeenten verboden, partijen mogen hun affiches dan alleen kwijt op de speciale gemeentelijke verkiezingspanelen.

Er gelden bij het 'vrij plaatsen' van verkiezingsborden wel regels. Een maximaal aantal per partij, bijvoorbeeld. Geen borden aan palen waar ook verkeersborden aan hangen. In  de bebouwde kom moet het bord minimaal 2,5 meter hoog hangen, in het buitengebied moet het bord juist op de grond staan.

Juist omdat in Veldhoven meer mag dan elders, gaat het hier ook altijd niet van een leien dakje. De borden mochten vanaf woensdagmorgen 10 februari om 00.00 uur (middernacht dus) geplaatst worden en geen seconde eerder. Die afspraak hield niet iedereen: nog voor middernacht bleken de beste plekjes al vergeven. Andere partijen hingen meer borden op dan afgesproken. Twee gemeentelijke toezichthouders hadden er in de vroege woensdagmorgen hun handen aan vol om de enthousiaste plakkers in te tomen. Daarbij vielen harde woorden. Zo vond een politieke plakker 'dat de burgemeester niet moet zeiken''.

En dat pikte de aangesprokene, burgemeester Jack Mikkers, niet. In een email op poten, gericht aan alle partijen, sprak Mikkers al de volgende dag zijn 'grote teleurstelling' uit dat de regels weer eens waren geschonden. En die regels zijn niet opgesteld door de burgemeester, liet Mikkers weten. Ze zijn bedoeld 'om samen een ordentelijke campagne te voeren, met respect voor iedere partij'. Aan het eind van de brief komt een financiele aap uit de mouw: als partijen niet onmiddellijk hun teveel geplaatste borden zelf verwijderen, knappen gemeentelijke werklieden die klus wel op. Maar dan kost dan wel 94 euro per uur.

De brief had direct resultaat: de partijen hebben alle borden juist geplaatst en het teveel weggehaald. Mikkers besluit zijn email met de verzuchting 'Ik hoop en ga ervan uit dat dit een incident betreft'. Nou, dat merken we dan wel in 2014, bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen.

Foto Jean Pierre Reijnen.

Verloren avond in Oerle

De drie vrouwen en vijf mannen die in Veldhoven optreden als lijsttrekker van hun partijen, gingen voor het eerst tijdens deze campagne met elkaar in debat. Dat gebeurde in Oerle, in 'd Ouwe School. Het werd niet echt een sprankelend debat, om het maar voorzichtig te zeggen. Maar dat viel de lijsttrekkers eigenlijk niet aan te rekenen.

Een goed debat staat of valt met een goede gespreksleider. Iemand die zorgt dat vragen uit het publiek kort en bondig blijven en voorkomt dat iemand de gelegenheid aangrijpt om een ellenlange persoonlijke en voor anderen nauwelijks interessante verhandeling af te steken. En dat is nu precies wat er in Oerle gebeurde. De gespreksleider, de voorzitter van de dorpsraad Oerle, dacht ook dat het goed was om elke lijsttrekker de gelegenheid te geven om op elke vraag in te gaan. Dat leidde tot oninteressante herhalingen van zetten.

Eerst kwam een meneer aan het woord die kennelijk al jaren met een nijpend probleem rondloop: geen opslagruimte voor de spullen die zijn vrijwilligersorganisatie gebruikt. Meer dan tien minuten duurde zijn betoog dat alleen voor een kleine groep van ingewijden was te volgen. De gespreksleider gaf de man alle ruimte en, nog erger, toen hij eindelijk was uitgeproken ging hij zijn betoog nog eens herhalen, hetgeen  opnieuw leidde tot een langdurige verhandeling van de vragensteller.

Daarna waren het de bestuursleden van 'd Ouwe School die de komst van de lijsttrekkers aangrepen om een lopende kwestie met de gemeente Veldhoven aan de orde te stellen. Had niets met politiek te maken. Zelfs toen de lijsttrekkers aangaven dat zij van de kwestie (over een horecavergunning) niets konden zeggen omdat ze er nog nooit van hadden gehoord, bleven beheerder en voorzitter doorzagen.

Vervolgens was het de beurt aan enkele vragenstellers die persoonlijke kwesties met gemeente, politie of andere autoriteiten breeduit meenden te moeten uitmeten. Onder het motto 'jullie hebben maar naar ons te luisteren' kregen de lijsttrekkers de wind van voren. Het was, eindelijk, eindelijk, Hans van de Looij van GBV die de moed had om eens terug te bijten. Luisteren wil niet zeggen dat je automatisch en zonder slag of stoot gelijk krijgt, betoogde hij. Politiek is keuzes maken. Als als niet iedereen die zijn mond opentrekt onmiddellijk zijn of haar zin krijgt, wil dat nog niet zeggen dat de politiek niet luistert. Andere lijsttrekkers sloten zich daar maar al te graag bij aan.

Toen de secretaris van de wijkraad Oerle voor de zoveelste keer voor eigen parochie begon te preken, hield ik het voor gezien. Ook al omdat de deadline voor de krant van donderdag naderbij kwam. Gelukkig hadden de lijsttrekkers voor de pauze nog net kans gezien om het een en ander te zeggen over Eindhoven Airport, waar ik mijn verhaal aan op kon hangen. Maar voor het overige was het een verloren avond in Oerle.

(Foto Irene Wouters)

Waarschuwing van de gaande man

Dat de bomen niet meer tot in de hemel groeien, is iedereen nu wel duidelijk. Overheden op alle niveaus (gemeenten, provincies en Rijk) moeten snijden in hun uitgaven vanwege de vele miljarden die zijn uitgegeven om de wankele economie overeind te houden. Tegelijkertijd zien gemeenten hun inkomsten teruglopen vanwege lagere inkomsten uit grondverkoop (vanouds een flinke lokale geldbron) en te verwachten lagere uitkeringen van het Rijk.

Om in deze omstandigheden te waarschuwen voor kostbare beloften in de verkiezingsstrijd (over zes weken zijn de gemeenteraadsverkiezingen), is even zinnig als voor de hand liggend. De Veldhovense wethouder Pieter Venema, die de portefeuille financien beheert, uit op de website van zijn partij zijn zorgen over de verkiezingsprogramma's van alle partijen. Zijn eigen PvdA niet uitgezonderd. Politici beloven kiezers dingen die ze niet waar kunnen maken, stelt Venema.

In de Veldhovense situatie klopt dat ook wel. Er staan een paar hele grote projecten op de rol, waarvan nog maar de vraag is of die allemaal de komende vier jaar in uitvoering kunnen komen. De drie brede scholen (onderwijs, opvang en zorg onder een dak) staan eigenlijk buiten kijf: die moeten er gewoon komen vinden alle partijen. Zij het met enkele nuances en opvattingen over maximering van kosten. Maar wat te denken van de bouw van een nieuw zwembad, de voorgenomen verdriedubbeling van theater De Schalm, de afbouw annex opknapbeurt annex uitbreiding van het CityCentrum? En dan ook nog eens alle kosten voor infrastructuur ten bate van de nieuwe wijk Zilverackers. Dit jaar al moet de aanleg beginnen van de wijkontsluitingsweg, de Zilverbaan.

Kortom: de waarschuwing van Venema is op zijn plaats. Maar wat zijn betoog zwakker maakt, is dat de PvdA'er zelf de komende jaren niet verantwoordelijk is voor gemeentelijk beleid. Venema houdt er na de formatie van een nieuwe coalitie mee op en verhuist naar het zonnige zuiden om een pension te beginnen. Hij staat uiteraard helemaal vrij om die keuze te maken, maar het maakt zijn oproep wat gratuit. HIj zegt bijvoorbeeld dat de Veldhovense bevolking een verhoging van de Onroerend Zaak Belasting (OZB) zou moeten accepteren. Terwijl hij als politicus weet hoe moeilijk het is om dat verhaal over het voetlicht te brengen zonder stemmenverlies te incasseren. Datzelfde geldt voor zijn oproep aan de achterblijvers in de politieke arena om 'terughoudend en zuinig' te zijn.

Pieter Venema hoeft de verkiezingsmarkt niet meer op, zijn collega's wel. Zijn afscheidsgroet is makkelijk gezegd, maar moeilijk gedaan.

Papegaaienleed (vervolg)

Het jaar 2009 begon met nieuws over het Oerlese papegaaiencentrum en eindigt daar ook mee. Het was, zegt oprichter en directeur Tonnie van Meegen, een rampjaar.

Op maandag 12 januari bracht het Tros-programma Radar een lang item over de Stichting Nederlandse Opvang Papegaaien (NOP), zoals het Oerlese park officieel heet. Het park zou slecht omgaan met de papegaaien die particulieren brengen omdat ze, om welke reden dan ook, niet meer thuis gehouden kunnen worden. Hoge sterftecijfers zouden daarvan het gevolg zijn. Een Britse papegaaiendeskundige kwam aan het woord en een dierenarts die, naar later bleek, al jaren ruzie heeft met Van Meegen. Ook was een Radar-medewerker als vrijwilliger in het park aan de slag gegaan. Hij maakte achter de schermen opnamen met een verborgen camera. Het item werd afgesloten met een soort derdegraadsverhoor dat Van Meegen werd afgenomen.

Voor het Oerlese park waren de gevolgen enorm. Sponsoren en donateurs (vaak mensen die hun papegaai hadden afgestaan) liepen massaal weg. Ook de bezoekersaantallen liepen terug, al lijkt dat meer te liggen aan de economische situatie dan aan de slechte publiciteit. Het park werd ook uit de VOND gezet, de koepel van dieropvang-instellingen in Nederland. Die zaak moet nog voor de rechter komen.

In het ED verscheen de zaterdag voor de uitzending al een eerste bericht van mijn hand, waarin de Raad van Bestuur van het NOP onder voorzitterschap van Peter van de Baar het vertrouwen in Van Meegen uitsprak. Er volgde een lange reeks artikelen. Reacties op het Radar-verhaal van deskundigen. Reacties van Van Meegen en Van de Baar. Over het onderzoek van oud-Blijdorp-directeur Ton Dorresteijn zou gaan uitvoeren. En uiteindelijk het onderzoek zelf, waarin Dorresteijn vrijwel alle beschuldingen kon pareren. Ja, er gaan tamelijk veel papegaaien dood. Maar nee, dat komt niet door slechte verzorging. Wel omdat veel papegaaien in slechte conditie verkeren als ze binnenkomen. Oud, ziek of gek geworden van eenzaamheid. Ik heb rondgekeken in de voor het publiek afgesloten ruimtes waar nieuwelingen worden verzorgd en ik kan als leek alleen maar bevestigen wat Dorresteijn stelt. Het is nu eenmaal beleid van het NOP dat geen enkele vogel wordt geweigerd, hoe slecht die er ook aan toe is.

Deze week zat ik opnieuw bij Van Meegen aan tafel. Een aangeslagen man, bleek al snel. Het gedoe met Radar plus het wegblijven van publiek lijkt het park kopje onder te duwen. Daar komt bij dat Van Meegen een grote investering heeft gedaan die dreigt op een ramp uit te lopen. Voor  600.000 euro kocht hij in 2007 de grond van de voormalige camping 't Vlutterke. Daar wilde Van Meegen een nieuwe activiteit ontwikkelen: zoogdieren houden. Maar nu blijkt dat dit terrein geen publieksfunctie mag hebben vanwege de aanvliegroute van Eindhoven Airport. Dat was indertijd ook de reden dat 't Vlutterke moest verdwijnen.

Van Meegen rekende mij voor dat zijn park op een jaarbudget van 1,2 miljoen euro een omzet van 300.000 euro is kwijtgeraakt. ''Als het publiek niet direct terugkomt, is het met een, hooguit twee jaar gedaan met het park", zei Van Meegen. En als dat gebeurt, wat met er dan gebeuren met de 3500 papegaaien en andere vogels die in het park wonen? Die kan je niet zomaar loslaten, maar alternatieve opvang is er ook niet.

Het ziet er alles bijeen naar uit dat ik ook in 2010 nog vele malen over het NOP zal schrijven.

Primeur: de verkiezingsuitslag van 3 maart 2010

Op mijn bureau ligt een blaadje met de verkiezingsuitslag van 3 maart 2010. Een voorspelling dus. Acht partijen, acht lijsttrekkers en 27 zetels. Wie pakt stemmen van wie? Wat doen de nieuwkomers, worden coalitiepartijen beloond voor hun beleid in de afgelopen vier jaar, of juist gestraft? Krijgen de oppositiepartijen loon naar werken?

Ik geef hier mijn voorspelling, in de wetenschap dat die waarschijnlijk niet zal uitkomen. De echte verkiezingsstrijd moet tenslottte nog losbarsten. Met die kanttekening is dit mijn lijstje:

PvdA 3 zetels (verlies van 3)

CDA 6 zetels (winst van 1)

GBV 4 zetels (blijft gelijk)

VSA 5 zetels (verlies van 2)

VVD 4 zetels (blijft gelijk)

Nu de drie nieuwkomers:

Samenwerkend Veldhoven 3 zetels

D66 1 zetel

Fractie Peer 1 zetel

Totaal 27 zetels.

Als dit de uitslag wordt, zal de formatie van een nieuwe coalitie niet zo moeilijk zijn. De huidige oppositiepartijen CDA en GBV zullen dan al snel bij de VVD uitkomen. Die combinatie heeft dan veertien zetels. Precies de helft plus een die nodig is om te kunnen functioneren als coalitie. Het CDA levert dan twee wethouders, Caroline van der Weijden plus een andere prominent (terugkeer van Peter Smetsers?), GBV komt met Hans van de Looij en Selma Koegler zet voor de VVD haar wethouderschap nog eens vier jaar voort.

Andere combinaties zijn of onmogelijk vanwege het zetelaantal, of vanwege persoonlijke blokkades. Zo zie ik het nog niet gebeuren dat Herman Kootkar met zijn Samenwerkend Veldhoven in een coalitie zal stappen met zijn oude partij VSA. Ook samenwerking tussen de PvdA en de oud-fractievoorzitter Ted Peer is uitgesloten. Vier partijen delen straks belangrijke uitgangspunten (aangenomen dat VSA nog altijd trouw is aan de progressieve wortels), maar zullen dus nooit een sterk progressief blok kunnen vormen. Sterker nog: ik voorspel straks een hoop persoonlijke spanningen in de raad.

Lijsten en trekkers (2)

De namen van alle lijsttrekkers die de komende maanden in Veldhoven stemmers over de streep gaan trekken, zijn bekend. De PvdA heeft, als laatste in de rij, de kandidatenlijst vastgesteld. Zeven partijen doen dit jaar mee. Drie lijsttrekkers zijn vrouw, vier man. Keurige verdeling over de geslachten dus. En ook is bekend welke politieke smaakmakers van de afgelopen vier jaar het strijdveld zullen verlaten.

De lijsttrekkers op een rij. Eerst de dames. Namens het CDA Caroline van der Weijden. In de afgelopen vier jaar als raadslid vooral bezig met inhoudelijk-technische zaken. Nu moet zij een veel meer politieke rol gaan spelen. En dat heeft ze de afgelopen weken al enkele malen in de raad getoond. De VVD komt met een door de wol geverfde politica: Selma Koegler. Al twintig jaar actief voor de VVD (uiteraard begonnen bij de JOVD), de afgelopen vier jaar wethouder van onder meer economie en onderwijs. Kan een geharnaste VVD-visie neerzetten. VSA zet eveneens een zittend wethouder op plaats een: Nicole Ramaekers. Indertijd opvolgster van Herman Kootkar die zijn wethouderschap moest opgeven. Ramaeker is tamelijk inhoudelijk gericht, ik heb van haar nog niet veel politieke uitspraken mogen optekenen. Maar dat kan nog komen. Het milieu lijkt bij haar in ieder geval in goede handen.

Dan de heren. Ik begin met een nieuwkomer: D66-voorman Willem Hornman. Wie de krant volgt, heeft zijn naam vele malen boven verhalen zien staan. Hornman was tot voor kort correspondent van deze krant in Veldhoven. Op de avond waarop hij werd aangewezen als eerste man van D66 heeft hij die functie neergelegd. Journalistiek en politiek actief zijn kan immers niet samen gaan. D66 was eerder in de Veldhovense raad vertegenwoordigd, maar kon de afgelopen acht jaar niet meedoen. De vraag is vooral van welke partijen D66 stemmen gaat afsnoepen. GBV wees in mei van dit jaar al oud-wethouder en zittend raadslid Hans van de Looij aan als eerste man. Geen verrassing. De PvdA is met een stevige verjonging aan de startstreep verschenen met de 29-jarige Robert Tops op plaats een. Inderdaad, zoon van wethouder Jack Tops. Vader en zoon ontzien elkaar overigens in het debat geenszins. De laatste lijsttrekker is de eerder genoemde Herman Kootkar die zich na de wethouderskwestie van VSA heeft afgescheiden en de laatste drie jaar als onafhankelijk raadslid opereerde. Hij doet nu mee met zijn nieuwe partij, Samenwerkend Veldhoven. Ook bij deze nieuwkomer is het vooral de vraag van welke zittende partijen de zetels moeten komen. Want dat blijven er, ook met meer kapers op de kust, 27.

In de nieuwe raad is in ieder geval geen plaats meer voor twee mannen die de afgelopen periode het debat hebben gedomineerd: Wim de Jonge en Ted Peer. De Jonge, nog altijd fractievoorzitter van het CDA, staat nog wel op de lijst van zijn partijj en kan dus, in theorie, op grond van voorkeurstemmen gekozen worden. Maar dat zie ik niet snel gebeuren. Peer, tot voor kort fractievoorzitter van de PvdA, kreeg van zijn achterban geen plaats toegewezen op de lijst. Hij accepteerde dat 'uiterst sportief', zei partijvoorzitter Frans Hofmeester. Maar in zijn binnenste moet het gerommeld hebben.

Feit is dat met het vertrek van deze twee oudgedienden niet alleen veel ervaring weglekt, maar ook veel oud zeer. Burgemeester Jack Mikkers sprak onlangs in deze krant over de 'koppeling tussen emotie en ratio' in de lokale politiek. Ik wil niet teveel overhoop halen, maar laat ik voorzichtig constateren dat de verhouding tussen emotie en ratio in de Veldhovens raad de afgelopen vier jaar niet altijd evenwichtig was.

Fotoshoppen

Enige tijd geleden werd ik door een vormgeefster tegen de muur gezet. Vriendelijk lachen, gebood zij, en begon te schieten. Met een digitale camera, gelukkig.

Daarna werd er ergens in het technolab (hoekje rechtsachter op de werkvloer) enige tijd stevig geknutseld en gefotoshopt. Wie denkt dat dit laatste te maken heeft met de aanschaf van fotograrische materialen: fout. Fotoshop is de naam van een Adobe-programma waarmee digitale beeldbestanden gemanipuleerd kunnen worden. Fotoshoppen is intussen synoniem geworden voor rotzooien met foto's. Mijn zus (professioneel fotografe) heeft al eens kans gezien een groepsfoto te fabrieken van een familiereunie waarbij sommige feestvarkens te vroeg weg moesten en anderen te laat arriveerden. Kan allemaal met fotoshop.

Afijn, het resultaat van al dat gefrobel, geklick en zo voorts, staat nu boven dit blog. En niet alleen hier. Alle ED-bloggers hebben een fris logo boven hun stukje staan. Laat U vooral niet afschrikken door mijn hoofd. Het gaat om de inhoud, nietwaar? Moet U maar even dat hoofd over het hoofd zien.