Rabiu's déjà vu

En wéér moet hij gaan wennen aan een nieuwe omgeving. Het avontuur van Rabiu Ibrahim bij PSV duurde nauwelijks negen maanden. Met de jaarwisseling eindigde de samenwerking tussen de kleine Nigeriaan en de club; zijn contract (tot medio 2014) werd met wederzijdse instemming ontbonden. PSV probeert Ibrahim (20) wel aan een nieuwe club te helpen.

PSV trok Ibrahim afgelopen voorjaar aan. De aanvallende middenvelder was transfervrij. Hij was opgevallen tijdens een winterse oefenwedstrijd van PSV tegen Telstar. Ibrahim was bij de bescheiden club uit Velsen-Zuid even daarvoor eigenlijk zomaar komen aanwaaien. De destijds 19-jarige Afrikaan had toen al vele, vele kilometers afgelegd...

Ibrahim laat al als vijftienjarige zijn ouders en verdere familie in het midden van Nigeria achter zich, om zijn geluk als voetballer te gaan beproeven bij een echte club in het zuiden van het land. Hij kan wat als voetballer. Dat bewijst hij vooral in 2007, als hij met Nigeria onder 17 wereldkampioen wordt. Engelse topclubs tonen interesse, Sporting Lissabon hapt toe.

Ibrahim wordt niet gelukkig bij de Portugese club. Hij komt er nauwelijks aan spelen toe. Medio 2010 is hij transfervrij. Via-via komt de Nigeriaan dan uitgerekend bij Telstar terecht. Die club wil hem dolgraag binnenhalen maar vindt niet het geld om de niet-EU-speler het wettelijk vastgelegde minimumsalaris (op dat moment 264.000 euro per jaar) te kunnen betalen. PSV lukt dat wel.

Coach Fred Rutten en technisch manager Marcel Brands zijn gecharmeerd van Ibrahims capaciteiten als voetballer. Toch gaat het mis voor de Afrikaan. PSV trekt in de zomer van 2011 een heel arsenaal nieuwe spelers aan, en niet de minsten. En hoewel Ibrahim in de voorbereiding op het nieuwe seizoen goede dingen laat zien, overtuigt hij allerminst bij de weinige kansen die hij later nog krijgt. Gevolg: ook in Eindhoven breekt Ibrahim niet door. Weer moet hij verder trekken. Hij is het gewend, maar leuk is anders natuurlijk.