Van de Herdgang

Weinig beweging op Eindhovense transfermarkt

In Eindhoven is op transfergebied hoegenaamd niets gebeurd, de afgelopen weken. Geen speler die nog weg is, geen speler gekocht. PSV houdt zich koest zolang er niemand gekocht wordt, zoveel is duidelijk. De enige waarvan het afscheid nabij lijkt, is middenvelder Funso Ojo. Tot vanavond zes uur had zijn zaakwaarnemer geen nieuws te melden. Gaat hij niet weg, dan ontstaat mogelijk een nieuwe situatie, liet trainer Rutten eerder al doorschemeren.  

PSV heeft dit jaar misschien geluk dat er geen spelers verkocht worden, morgenavond om twaalf uur zal dat pas definitief duidelijk zijn. De ploeg heeft dan geen excuses op het moment dat de titel wordt verspeeld. De afgelopen jaren werd verwezen naar de verkoop van Afellay (2011) en Lazovic (2010) op het moment dat PSV na de winterstop het verval inzette.

Dit jaar lijkt alles anders, dus ook in de winterstop is het anders. Van de grote spelers zal zeer waarschijnlijk niemand vertrekken, ze liggen bijna allemaal lang vast en willen graag het kampioenschap met PSV halen.

Waar het met name in Enschede erg onrustig is en de nieuwtjes elkaar in hoog tempo opvolgen, is het in Eindhoven al weken rustig. Meestal is dat een goed teken.

Rare competitie, uitduels bepalend

Topploegen uit en thuis, het blijft opmerkelijk hoe groot de verschillen soms zijn. Niet alleen koploper PSV laat de punten buitenshuis (te) vaak liggen. Dat geldt net zo goed voor Ajax, AZ en FC Twente.

Thuis winnen is zowel voor PSV als AZ zelden een probleem. Beide ploegen wonnen acht van de negen thuiswedstrijden en speelden er een gelijk, allebei tegen Ajax. Uit is de balans totaal anders. PSV liet veertien punten liggen in tien wedstrijden. Vaak volstrekt onnodige remises (Vitesse, VVV, FC Utrecht), twee keer terecht verlies (AZ en Feyenoord). Opmerkelijk genoeg heeft Heerenveen van alle ploegen op dit moment de beste uitbalans met 18 punten uit negen duels. AZ en FC Twente doen het met respectievelijk 14 uit 10 en 15 uit 9 iets slechter. 

Ook onderin is duidelijk dat het belang van uitzeges enorm kan zijn. VVV is het beste voorbeeld, uit negen duels buiten De Koel pakte de ploeg nul punten. Naast Heerenveen is ook De Graafschap een ploeg die een betere uit- dan thuisbalans heeft De Doetinchemmers pakten 7 punten uit 9 uitwedstrijden en 6 uit 10 thuisduels.

 

 

PSV voor het eerst dit seizoen koploper

Het seizoen begon slecht voor PSV. Bij AZ werd verloren en de ploeg kwam daarna niet aan kop van de ranglijst. Een paar onnodige remises erbij zorgden ervoor dat PSV met een punt achterstand de winterstop inging. Na de thuiszege op Vitesse staat het er dan echt. PSV is weer koploper. Slaagt AZ er vanavond (ja, het is al na twaalven) niet in om in Kerkrade te winnen, dan blijft PSV eerste.

Volgens Fred Rutten maakt het niet uit wie er nu aan kop staat. Hij haalde het belang van de stand na 34 wedstrijden maar weer eens uit de kast. De weg lijkt nog lang, maar over ruim drie maanden is alles beslist. De kampioensambities van PSV krijgen meer en meer vorm, de ploeg is uitgegroeid tot een grote favoriet voor de titel. 

Het matige potje tegen FC Utrecht en de regelmatige zege op Vitesse verandert daar niets aan.

 

Reis en de schijn van clubliefde

Er zijn de afgelopen week nogal wat discussies gevoerd over Jonathan Reis. De jonge Braziliaan tartte eind vorig jaar de PSV-supporters door bij Vitesse te tekenen. Reis en de mythe van de ontbrekende scorende spits. De mooie lentebloem leek 19 december 2010 definitief geknakt, zijn vezels bleken echter nog veel sterker dan verwacht.

Reis hoeft niet te rekenen op een positief onthaal in Eindhoven. Natuurlijk niet, waarom zou het publiek ook. Aan de andere kant wordt het sentiment ook onnodig gevoed. Supporters kiezen blind voor hun club, wie overloopt is een verrader. Daarbij hebben ze vaak een te geromantiseerd beeld van de voetballerij. Door het grote geld is de praktijk voor spelers veel weerbarstiger dan het voor supporters lijkt. Ik vergelijk het met de werknemer van Philips die 3.000 euro per maand verdient. Kan hij bij ASML 5.000 euro krijgen, dan is hij normaal gesproken ook weg.

Geld heeft naar mijn stellige overtuiging ook de doorslag gegeven in het dossier-Reis. PSV heeft bewust het risico niet genomen om hem te contracteren. De directie had na zijn blessure een menselijker kant kunnen tonen, door onvoorwaardelijk vertrouwen in Reis te houden en hem een beter nieuw contract te bieden. Dat gebeurde wel na zijn cocaïneverslaving, maar niet na zijn ernstige blessure. Dat kan, het is een zakelijke afweging geweest.

Reis heeft daarna het recht gehad om voor Vitesse te tekenen omdat het geld beter was en meer rekening werd gehouden met zijn persoonlijke omstandigheden.

Natuurlijk zal het PSV-publiek hem dat morgen laten weten. Een aantal supporters zal de longen uit het lijf fluiten, ongetwijfeld. Het is begrijpelijk. Toch valt het te hopen dat er ook nog enig respect is voor de sportman-Reis. Een 22-jarige jongen die meegaat in de mores van de voetballerij en telkens grote problemen in zijn leven overwint.

De reactie van trainer Rutten en Wilfred Bouma in het ED van vandaag is in ieder geval verstandig. Zij benaderen de zaak op een sportieve manier.

Het is de bedoeling van PSV om Reis sportief aan banden te leggen.

Een tikkie voor Strootman

Het kon niet op. Kevin Strootman, nog maar 21, kwam afgelopen zomer over naar PSV. Van Sparta naar FC Utrecht naar PSV naar Oranje. De lijn ging maar omhoog. Zijn ontwikkeling ging als de aandelenkoersen in de jaren negentig.

De groeispurt van Kevin Strootman is ongekend geweest, in de tweede seizoenshelft vorig jaar kwam er al een knikje in de curve. Strootman was minder dominant, kreeg het in een aantal wedstrijden moeilijk. Afgelopen zondag werd hij tegen FC Utrecht voor het eerst gewisseld, iets wat in het begin van het seizoen ondenkbaar zou zijn geweest. Strootman was met het gif in zijn spel wel de laatste die Fred Rutten uit het elftal zou hebben gehaald.

Natuurlijk had de wissel zondag een tactische reden, toch kon niemand ontkennen dat Strootman totaal niet in de wedstrijd zat of dat de wissel onterecht was. Hijzelf was ook zo eerlijk, dat mag gezegd.

Niks om over in te zitten, wat Strootman nu overkomt is volkomen logisch. Geen enkele carrière verloopt vlekkeloos, bij elk talent komt er een moment dat het wat minder gaat.

De kunst is steeds om weer terug te komen, en nog beter dan voorheen.

Een quote van Pieters in de stromende regen

Het regende dat het goot, vanmiddag op de Herdgang. De beloften zaten te eten voor hun uitduel met De Graafschap. Ik wilde naar het ED gaan, maar zag uit een ooghoek ineens iemand op het veld staan, die er al maanden niet had gestaan: Erik Pieters.

Pieters brak midden oktober een middenvoetsbeentje, sindsdien zag het journaille hem alleen nog in gewone kleren. Zondag nog, bij het uitduel met FC Utrecht, zat hij in de Galgenwaard op de tribune. De regen hield aan, het bleef koud. Terwijl Pieters aan het trainen was, zat ik in de auto te wachten. De sportvergadering even laten schieten, toch een quote van Pieters opvangen.

Het verhaal dat volgde was niet opzienbarend. Toch was duidelijk dat Pieters erg opgelucht was. Hij hield een slag om de arm, logisch als je veertien weken langs de kant hebt gestaan. Er stond een hongerige sporter.

Pieters kan voor PSV wel eens een cruciale factor worden tijdens het slot van de competitie. Hij heeft meerwaarde, zeker in de tandem met Dries Mertens. Mertens is aantoonbaar minder gaan spelen sinds Pieters is weggevallen. Niet dat Jetro Willems het zo slecht heeft gedaan, Pieters heeft nou eenmaal meer ervaring. Vordert zijn herstel snel, dan zal hij over een aantal weken ongetwijfeld weer in de basis staan.

Lelijke zeperd in Utrecht

Wat een tegenvaller voor PSV. Goed uit de winterstop gekomen, dacht iedereen. Niet dus, de start is vals.
PSV dwong te weinig af. De ploeg deed te weinig met de gelegenheid die het tamme FC Utrecht bood. Utrecht speelde compact, toonde heel veel respect voor PSV. Waar het in de eerste seizoenshelft vaak wel lukte om een ploeg in de tweede helft dol te draaien, lukte het gisteren eens niet.

Rampzalig is het puntverlies allerminst. In een uitwedstrijd tegen FC Utrecht overkomt dat de topploegen wel vaker, gisteren was er de mogelijkheid om de volle buit te pakken. PSV liet het na. Wat resteert, is de tweede plek en de vaststelling dat de competitie vermoedelijk nog heel lang spannend zal blijven.

PSV maakt het spannender dan nodig, de ploeg heeft kwaliteit genoeg om kampioen te worden. Er zal een stuk zelfbewuster gespeeld moeten worden om de muren te slechten die de tegenstanders gaan opwerpen.

 

De opmars van Memphis Depay

Nee, hij is nog niet zover als Zakaria Labyad, zeker niet. Memphis Depay is een jaartje jonger (17), maar kan van hetzelfde kaliber worden, denken velen. Zondag zit Depay bij de eerste 19 van PSV, in de wedstrijdselectie van het eerste elftal tegen FC Utrecht.

Spelen zal hij niet, toch is het voor Depay een bevestiging van het feit dat hij heel goed bezig is. Afgelopen halfjaar kon je bij Jong PSV al zien dat hij een speler is die iets toevoegt, een aanvaller met extra klasse. Een scheurtje in de meniscus hield hem een aantal weken aan de kant, in de voorbereiding in La Manga liet Depay zien dat hij dicht tegen de eerste selectie aan zit.

Depay is een jongen die snelheid, techniek en kracht koppelt. Belangrijker nog, Depay is een jongen zonder schroom. Dat zag je afgelopen jaar in het bekerduel van PSV in Noordwijkerhout, tegen VVSB. Oud-prof Michael Ferrier was zijn tegenstander en leek naast de tiener op een cafévoetballer die zijn roes nog niet had uitgeslapen.

Mooie woorden genoeg, toch betekent dat nog niet dat Depay er al is. Er is nog werk te verrichten. Houdt hij zijn hoofd erbij en begeleidt PSV hem goed, dan kan de club aan hem een prima speler voor de lange termijn hebben. Een aantrekkelijke speler ook, die geld kan opleveren bij een langer contract.

PSV zal het zich niet nog een keer laten overkomen dat een jeugdspeler voor niks wegloopt en moet met jongens als Depay en ook Jetro Willems geen enkel risico nemen.

Op tijd vastleggen, desnoods op de achttiende verjaardag, laten rijpen en op termijn zit een mooie transfer er dan misschien wel in. Dat is voor alle partijen goed.

Voorspellen blijft heerlijk

Het kampioenschap lonkt, denkt vriend en vijand. PSV is met de nieuwe sterren Strootman, Mertens en Wijnaldum ineens dé favoriet voor de titel. Zo zie je maar......Verloren bij Feyenoord en niemand die nog een stuiver voor de ploeg gaf. Daarna twee uitwedstrijden (Heerenveen en FC Twente) imponerend gewonnen en PSV gooit weer hoge ogen.

Het is het opportunisme van de voetballerij. De ene week ben je niks, de andere week de held. Ieder detail kan het verschil maken. Matavz miste in de uitwedstrijd bij FC Twente een opgelegde kans. Had Luuk de Jong daarna Isaksson (uitstekende redding) verschalkt, dan was PSV met een heel ander gevoel de winterstop ingegaan. Was de ploeg bij een goal van De Jong wel de favoriet geweest........ik denk van niet. Dan was er het verhaal gekomen dat PSV nooit topwedstrijden wint. Dat lukte nu toevallig wel, volkomen terecht overigens.

Voetbal is in veel te vergelijken met aandelenhandel, is me opgevallen. De waan van de dag regeert vaak, er wordt zoveel vanuit de emotie gereageerd. Door die emotie vallen altijd interessante verhalen op te tikken. Over het spel, het gedrag of de inzet van spelers.

Ook voor mij het onvermijdelijke lijstje voor de tweede seizoenshelft. Ik denk ook dat PSV kampioen wordt, hoewel ik voor de competitie Ajax erg sterk vond ogen. De Amsterdammers hebben dat niet waargemaakt. De eindstand wordt denk ik als volgt:

1. PSV, 2. Ajax, 3. FC Twente, 4. AZ, 5. Feyenoord, 6. Vitesse, 7.Heerenveen 8. FC Groningen, 9. Roda JC, 10. NAC, 11. Heracles, 12. FC Utrecht, 13. ADO, 14. NEC 15. De Graafschap, 16. RKC, 17. Excelsior, 18. VVV.

 

Rabiu Ibrahim komt goed terecht

Celtic wordt het dus voor Rabiu Ibrahim. De 20-jarige Nigeriaan liet een goede indruk achter op de trainingen en mag nu in Schotland gaan wennen aan een nieuwe omgeving.

Ibrahim werkte zich de afgelopen maanden uit de naad bij PSV, maar kon in Eindhoven niet overtuigen. In de voorbereiding tijdens de zomer maakte hij een aardige indruk tegen amateurclubs als Staphorst en Halsteren. Daarna was het afgelopen, hij kwam niet meer aan de bak. Bij Jong PSV onderscheidde hij zich af en toe, maar onvoldoende. Ibrahim is balvast, vaak aanspeelbaar en technisch vaardig. Ondanks zijn geringe fysiek is hij krachtig. Voor PSV kwam hij desalniettemin tekort.

In oktober kreeg hij nog een keer een kans, in het bekerduel thuis met FC Lisse. PSV won met 3-0, Ibrahim faalde. Op een voor hem ongebruikelijke positie weliswaar (linksbuiten), het spel van de kleine PSV'er leek nergens op. Hoe sympathiek hij ook overkwam, Ibrahim leek absoluut geen versterking.

Vorige maand werd zijn driejarige contract door PSV na een half jaar ontbonden, er zat een ontsnappingsclausule in. PSV moest hem fors betalen omdat Ibrahim een non-EU-speler is. Dat geld was hij niet waard, die beslissing was te rechtvaardigen.

Celtic durft het nu wel met hem aan, Rabiu kan er tot medio 2015 tekenen. We zullen zien of hij het ongelijk van PSV kan bewijzen.

Vaak is een afwijzing een goede drijfveer om het beste uit jezelf te halen. De kans is dus aanwezig dat Rabiu nog mooie dingen zal laten zien.

 

Twijfel over terugkeer van Reis in Philips Stadion

Jonathan Reis is terug. En hoe. In twee oefenduels scoorde hij al drie keer. In de eerste wedstrijd tegen Limassol scoorde hij twee keer voor Vitesse. De Arnhemmers wonnen dat duel met 0-9, dus het niveau van de tegenstander was niet hoog.

Reis scoorde ook in de volgende wedstrijd, tegen een mix van jeugdspelers en selectieleden van Schalke '04. Een serieuze tegenstander, waarvan Vitesse met 2-1 verloor. Zijn goal was er een van klasse, net dat beetje extra dat Reis ook bij PSV altijd bracht.

Reis was een exceptioneel talent, daarover was iedereen het altijd eens. Toch kleefden aan zijn aanwezigheid ook risico's. Hij is (te) goed van vertrouwen, naïef soms. Een club moet hem strikt begeleiden, anders kunnen moeilijke situaties ontstaan. Dat gebeurde ook bij PSV, telkens overwon hij slechte periodes. Zelfs na zijn ontslag wegens cocaïnegebruik.

Het overwinnen van zijn blessure belooft toch nog veel moois. Na die donkere decemberdag in 2010 laat hij onmiddellijk zien wat hij kan. Onvoorstelbaar eigenlijk, vlak na zijn ongeluk gaven velen geen stuiver meer voor zijn carrière. Binnen dertien maanden heeft hij afgerekend met een compleet kapotte knie. Een medisch wonder is het niet, volgens deskundigen. Toch blijft het knap hoe hij na al die tegenslag is teruggekomen.

Jonathan Reis is geen PSV'er meer en de manier waarop dat gegaan is verdient zeker niet de schoonheidsprijs. Moreel had hij een verplichting jegens PSV, maar in de voetballerij komt het vaker voor dat vertrouwen niet beloond wordt. Als sportman is respect voor Reis toch op zijn plaats, de emoties van veel supporters van PSV zitten evenwel nog hoog.

Je kunt daarom betwijfelen of Van den Brom Reis over tien dagen wel moet opstellen in het Philips Stadion tegen PSV. Gebeurt dat toch, dan zullen de fluitconcerten en spandoeken ongetwijfeld boekdelen spreken.

Trainen tussen de sinaasappels en golfbanen

Bijna perfect was het trainingskamp in het Spaanse La Manga. "Jammer dat we die laatste oefenwedstrijd niet gewonnen hebben", vond PSV-trainer Fred Rutten. PSV-Kaiserslautern eindigde in 0-0, terwijl PSV veel beter was. Tussen de sinaasappels en golfbanen legde PSV de basis voor de tweede seizoenshelft. Zonder Erik Pieters en Abel Tamata en grotendeels zonder de wegens een blessure snel naar huis vertrokken Orlando Engelaar. Met Atiba Hutchinson en Stijn Wuytens, die allebei nog een lange weg te gaan hebben. Veel ruimte voor gedoe was er in het vooral voor golfers idyllische La Manga niet, het is rustig binnen de club. PSV strijdt nog op drie fronten mee en transfers worden niet verwacht. Het is alleen onrustig rond Zakaria Labyad. Op basis van het trainingskamp kun je concluderen dat Rutten de komende weken niet veel zal veranderen in zijn basisopstelling. De formatie die in Heerenveen en Enschede won, straalde iets uit. Het moet de coach overtuigd hebben. Het zou mij niks verbazen als die elf spelers ook komende week in de belangrijke uitwedstrijd tegen FC Utrecht aan de aftrap staan.

Twitterkamp of trainingskamp?

Iemand twitterde mij de afgelopen dagen of PSV nou op twitterkamp of op trainingskamp is. Tussen de trainingen door hebben de spelers plezier op het internet, dat is wel duidelijk. Mentor Khalid Sinouh wordt gedold door de jongere Memphis Depay. Ondertussen zijn ook Mertens en Strootman met eigen accounts tot het twittergilde toegetreden.

Een tijdje terug had ik al beloofd om onderscheid te maken tussen de valse accounts en de echte. Hieronder het lijstje. Niks nieuws voor mensen die vaak twitteren en makkelijk het onderscheid tussen een echt en vals account kunnen onderscheiden. Aardig voor degenen die wat minder tijd met het medium doorbrengen.

 

De spelers:
Khalid Sinouh
Georginio Wijnaldum
Nigel Bertrams
Memphis Depay
Dries Mertens
Jan Vennegoor of Hesselink
Kevin Strootman
Marcelo

Niet echt zijn accounts van Ritzmaier, Matavz en Locadia.

En voor de duidelijkheid: ook Fred Rutten twittert niet. Op zijn naam loopt wel een account met 640 volgers, maar dat is een flauwekul-account. Dat hadden jullie zelf waarschijnlijk ook al gezien.

Een compliment van de trainer voor Menno Koch

Met zijn 17 jaar is Menno Koch de benjamin van het trainingskamp van PSV in het Spaanse La Manga. Drie maanden jonger dan die andere, nog meer verbazende jongeling Jetro Willems. Vijf maanden jonger dan de al wat bekendere aanvaller Memphis Depay.

Koch mocht mee naar Spanje omdat trainer Rutten hem aan het werk wilde zien tussen de grote jongens. De trainer wordt er enthousiast van. De Heezenaar is niet bang voor de gevestigde orde, staat zijn mannetje. Soms heeft de jeugdinternational het moeilijk, vanmiddag tijdens de training troefde Wijnaldum hem in een onderling duel genadeloos af.

Niettemin heeft PSV met Koch weer een talent voor de verdediging in huis. De jeugdopleiding leverde de afgelopen periode op dat gebied niet veel op, Koch is weer zo'n speler waar de technische staf het in ziet zitten. Net als bijvoorbeeld Depay en Ritzmaier.

Telkens weer blijkt niet alleen de fysieke, maar ook de mentale ontwikkeling van extreem belang. Koch gaat krachttraining doen om sterker te worden. Dat hij met de voeten op de grond staat, is een pré. Tijdens een gesprek met het ED in verband met de NextGen Series (een soort Champions League voor jeugdspelers) toonde hij zich uitermate volwassen en leek het alsof hij al tientallen keren de pers uitgebreid te woord had gestaan. Een jonge, zelfbewuste speler uit Heeze, die probeert om dit jaar zijn VWO-diploma te halen. 

Makkelijk gaat dat niet worden, ik veronderstel dat het Koch zeker zal lukken. In Zuidoost-Brabant zijn de scholen alweer gestart, Koch doet deze week gelukkig op het veld van zich spreken en verrijkt zijn voetbalinstrumentarium. 

Kennis die op het VWO niet bij te spijkeren valt.

PSV kan fluiten naar miljoenen bij vertrek Labyad

Zakaria Labyad had gelijk. Als hij niet bijtekent bij PSV, is hij eind dit seizoen transfervrij. Binnen PSV bestaat die overtuiging ook, maar geen van de clubfunctionarissen kan daarover vrijuit met de pers spreken.

Een transfervrij vertrek van Labyad is dramatisch voor de club en de beeldvorming. Besluit Labyad tot een aftocht, dan ontvangen de Eindhovenaren geen transfersom. Heel zuur voor PSV dat niet de vruchten plukt van het binnen de jeugdopleiding zorgvuldig gekweekte talent. Met zijn leeftijd en talent is de jonge Marokkaan miljoenen waard, Labyad is voor buitenlandse clubs een interessante prooi. Zeker nu hij transfervrij is. 

Hoe kon het zover komen? PSV vertrouwde op Labyad, zo is de lezing van meerdere betrokkenen. In goed vertrouwen ging de vorige directie ervan uit dat hij na het spelen van een aantal wedstrijden (30) zou bijtekenen. Hij zou meer salaris krijgen en het contract zou daarna tot en met juni 2014 lopen. Getracht is om daarmee internationale regels te omzeilen. Labyad kon volgens die regels begin 2010 een contract ondertekenen dat maximaal drie jaar duurde. Met de geregisseerde verlenging zou dat meer dan vier jaar zijn.

Met dat laatste punt is Labyad het nu niet meer eens. Hij zal daarin gelijk krijgen van de sportbonden, PSV trekt aan het kortste eind in een geschillenzaak. De club kan de al uitgevoerde salarisverhoging van Labyad mogelijk terugdraaien, maar die pijnlijke maatregel weegt absoluut niet op tegen de gemiste miljoenen uit zijn transfer.

Het in Labyad gestelde vertrouwen wordt nu op de proef gesteld. Tekent hij bij, dan is er niets aan de hand en kan een transfer PSV in de toekomst mogelijk alsnog miljoenen opleveren. Gaat hij weg, dan blijft PSV met een kater achter. Het laatste is niet ondenkbaar, Sporting Portugal heeft een prima aanbieding voor hem klaarliggen. Gaat Labyad naar Lissabon, dan kan het zwartepieten bij PSV beginnen. Had de vorige directie dit contract wel moeten sluiten? Had de huidige directie hem niet eerder vast moeten leggen of hem daartoe moeten verleiden?

Vragen die nu nog niet aan de orde zijn. Het is afwachten wat de woorden van Labyad tijdens de nieuwjaarsreceptie waard zijn. Daarin gaf hij aan bij PSV te willen blijven en van de club te houden.

Clubliefde hoeft niet onbeperkt te zijn, zeker niet als de zilvervloot echt komt binnenvaren. Voor Labyad valt een langer verblijf in Eindhoven, waarbij hij ook prima kan verdienen, sportief dusdanig te prefereren dat hij zou moeten blijven.

Of hij dat ook doet? Ik heb op dit moment geen idee.

Positieve energie

PSV trekt door het jaar heen de nodige mensen aan die denken de club ergens mee te kunnen helpen. Maandagochtend was er weer eens zo iemand op De Herdgang. Hij had in het vastgoed gezeten, geloof ik, en was een jaar of tien geleden een heel andere weg in geslagen, die van de mentale begeleiding.

Positieve energie hebben we nodig, ook PSV, verzekerde de man. Hij had gewerkt met onder anderen Björn Vleminckx, die ex-spits van NEC. Die maakte kort daarna twee hattricks op een rij, aldus de man, die de indruk wekte te willen aangeven dat van toeval geen sprake was.

Nu was hij dus bij PSV. Alle spelers zouden hun persoonlijke doelen moeten opschrijven en vervolgens alle blaadjes bij elkaar op een grote tafel leggen. En dan kijken wat er gerealiseerd kan worden en hoe. En ze moeten niet meer, zoals veel coaches steeds zeggen, alleen bezig zijn met de eerstvolgende wedstrijd, maar juist met het einddoel, aldus de man.

Positieve energie is ook vaak te halen uit muziek, meldde de man. Geen speld tussen te krijgen. Daarom dit stukje positieve energie, speciaal voor PSV, maar óók voor de mevrouw die de plek van PSV's trainingskamp niet helemaal goed had meegekregen....

 

 

Rutten selecteert door bij PSV

Het is zo'n typisch voetbalwoord: doorselecteren. PSV en Rutten zijn er volop mee bezig. De bijna 22-jarige Género Zeefuik ging via verhuur naar NEC, een terugkeer lijkt ver weg. Funso Ojo (20) kan vertrekken. Zijn contract loopt af, de middenvelder lijkt bij PSV niet te gaan slagen. Bij Jong PSV wordt het komende periode erop of eronder voor een aantal jeugdige talenten.

De 20-jarige Jason Bourdouxhe (middenvelder/aanvaller) weet nog niet of zijn toekomst in Eindhoven ligt. Datzelfde geldt voor Maikel Verkoelen (19), die al wel speelminuten in het eerste maakte. Rutten meldde de pers vorige week dat Verkoelen voorlopig naar een ander niveau moet. Hij bedoelde daarmee te zeggen dat de centrale verdediger vermoedelijk elders speeltijd moet maken om in de toekomst nog een plek te kunnen afdwingen.

Zo zitten er aan het einde van de jeugdopleiding nog veel meer jongens voor wie de toekomst niet duidelijk is. Spelers die waarschijnlijk niet goed genoeg zijn voor het eerste, en maar moeten afwachten of ze in Eindhoven ooit nog aan de slag kunnen.

Voor de namen hierboven komt vast wel een club voorbij. Het meest realistische scenario voor veel anderen is dat ze het betaald voetbal niet eens halen.

Verharding in zaak Labyad en PSV

Zakaria Labyad wil mogelijk weg bij PSV. Althans, aan het einde van het seizoen. Hij stelt dat hij transfervrij is. Gisteren sprak hij met het Algemeen Dagblad over zijn situatie en dat heeft veel duidelijk gemaakt.

De zaak is pijnlijk voor betrokkenen. Labyad is een product dat voortkomt uit de jeugdopleiding van PSV. Hij is miljoenen waard, zeker nu hij basisspeler is geworden. PSV komt op voor de eigen rechten, de club wil een opbrengst realiseren voor de speler die het zelf heeft opgeleid. Dat zou het transferresultaat absoluut ten goede komen, al meer dan tien jaar een pijnpunt van PSV.

De speler zelf wil profiteren van het feit dat PSV hem als jeugdspeler niet langer dan 3 jaar mocht binden en heeft een lucratief contract in het buitenland voor ogen. Met een optie is in het verleden getracht de periode van 3 jaar te omzeilen. Voorlopig heeft de KNVB geoordeeld dat deze optie geldig is. PSV kan Labyad dus binden tot midden 2014.

Labyad kan daarmee dus niet zomaar weg bij PSV. Als hij daadwerkelijk naar het buitenland wil nadat PSV de tweejarige optie heeft gelicht, zal hij naar de geschillencommissie van de FIFA moeten om de geldigheid van de optie aan te vechten. 

We zullen moeten afwachten of hij het zo hard wil spelen. En misschien kan Sporting Lissabon,of een andere club die geïnteresseerd is, de kou met een fiks aantal miljoenen (voor PSV) uit de lucht halen en de impasse doorbreken.

Een knuffel van Manolev........

Woensdag was niet alleen de dag waarop trainer Fred Rutten zijn afscheid bij PSV in juli toelichtte. Voor de spelers stond ook de gang naar een aantal ziekenhuizen in de regio op het programma. In Geldrop, Veldhoven, Eindhoven, Den Bosch, Vught en Nijmegen spraken de spelers vooral met kinderen. 

Dit soort acties haalt zelden de kranten. Het is niet nieuw, andere ploegen doen het ook en daarom wordt het vaak als niet bijzonder beoordeeld. Natuurlijk zit er ook een belang voor de club achter, die zich kan profileren.

Wat mij betreft doet dat laatste er allemaal niet zoveel toe. De dag draait om de kinderen en hun belevingswereld. Voor die zieke dreumessen is het gelukkig wel heel bijzonderl. Met hun helden aan het bed wordt de dag simpelweg een stuk vrolijker. Uitstekend dus.

PSV deed het ziekenbezoek gisteren voor de zevende keer op rij in de winterstop. Als het aan mij ligt, mag de ploeg dat best nog vaker doen. Ook dit past in het nemen van maatschappelijke verantwoordelijkheid, zoals eerder afgedwongen door de gemeente Eindhoven. De media-aandacht voor dit soort initiatieven is doorgaans beperkt, daar hoeft de club het echt niet voor te doen.

De sympathie die in kleine kring wordt verworven, is al voldoende om het op rustige momenten in het seizoen te herhalen.

 

Het miljoenenspel rond Zakaria Labyad

Voor Zakaria Labyad ligt een (ongetwijfeld) goudgerand contract bij Sporting Lissabon klaar, meldt de Telegraaf vanmorgen. Bij elkaar gaat het in al die jaren om miljoenen. Overigens meldde Voetbal International dit al eerder, maar dat terzijde.

Bij Sporting kan Labyad zijn financiële toekomst nu al zeker stellen, met een contract voor vijf jaar. Ook PSV wil hem langer binden, maar Labyad liet eerder al weten de aanbieding van PSV teleurstellend te vinden.

Wat nu? Een conflict ligt op de loer. PSV houdt Labyad aan zijn contract. De club heeft hem tot het einde van dit seizoen gebonden, maar veel belangrijker is een optie in zijn huidige verbintenis. PSV kan die eenzijdig lichten, waardoor Labyad tot midden 2014 aan de Eindhovense club is verbonden.

De optie die PSV heeft, is onderwerp van discussie. De club bond de speler voor zijn achttiende. Met de optie zou het een constructie hebben bedongen waardoor Labyad langer dan drie jaar is gebonden. Formeel mag dat niet, of het met de optie wel mag, is op dit moment onduidelijk.

PSV stelt zich op het standpunt dat het van niets weet en houdt Labyad aan zijn contract. De Telegraaf stelt dat Labyad transfervrij is. Daarmee ligt een enorm conflict op de loer. Voor beide partijen is het te hopen dat snel duidelijkheid wordt bereikt.

Labyad is vele miljoenen waard. Natuurlijk laat PSV hem niet zomaar de deur uitlopen en Sporting voor een dubbeltje op de eerste rang zitten.

Toekomstig voer voor juristen, zoals het er nu naar uitziet. Wordt vervolgd.

Rabiu's déjà vu

En wéér moet hij gaan wennen aan een nieuwe omgeving. Het avontuur van Rabiu Ibrahim bij PSV duurde nauwelijks negen maanden. Met de jaarwisseling eindigde de samenwerking tussen de kleine Nigeriaan en de club; zijn contract (tot medio 2014) werd met wederzijdse instemming ontbonden. PSV probeert Ibrahim (20) wel aan een nieuwe club te helpen.

PSV trok Ibrahim afgelopen voorjaar aan. De aanvallende middenvelder was transfervrij. Hij was opgevallen tijdens een winterse oefenwedstrijd van PSV tegen Telstar. Ibrahim was bij de bescheiden club uit Velsen-Zuid even daarvoor eigenlijk zomaar komen aanwaaien. De destijds 19-jarige Afrikaan had toen al vele, vele kilometers afgelegd...

Ibrahim laat al als vijftienjarige zijn ouders en verdere familie in het midden van Nigeria achter zich, om zijn geluk als voetballer te gaan beproeven bij een echte club in het zuiden van het land. Hij kan wat als voetballer. Dat bewijst hij vooral in 2007, als hij met Nigeria onder 17 wereldkampioen wordt. Engelse topclubs tonen interesse, Sporting Lissabon hapt toe.

Ibrahim wordt niet gelukkig bij de Portugese club. Hij komt er nauwelijks aan spelen toe. Medio 2010 is hij transfervrij. Via-via komt de Nigeriaan dan uitgerekend bij Telstar terecht. Die club wil hem dolgraag binnenhalen maar vindt niet het geld om de niet-EU-speler het wettelijk vastgelegde minimumsalaris (op dat moment 264.000 euro per jaar) te kunnen betalen. PSV lukt dat wel.

Coach Fred Rutten en technisch manager Marcel Brands zijn gecharmeerd van Ibrahims capaciteiten als voetballer. Toch gaat het mis voor de Afrikaan. PSV trekt in de zomer van 2011 een heel arsenaal nieuwe spelers aan, en niet de minsten. En hoewel Ibrahim in de voorbereiding op het nieuwe seizoen goede dingen laat zien, overtuigt hij allerminst bij de weinige kansen die hij later nog krijgt. Gevolg: ook in Eindhoven breekt Ibrahim niet door. Weer moet hij verder trekken. Hij is het gewend, maar leuk is anders natuurlijk.