Van de Herdgang

Te vroeg

Het was vandaag (donderdag) weer tijd voor de scheidsrechtersuitleg. Sinds een aantal jaren brengen de arbiters uit het Nederlandse betaald voetbal bij het begin van een nieuw seizoen een bezoekje aan de verschillende profclubs. Om de spelers van die clubs nog eens te wijzen op een aantal regels; wat wel mag en wat níet mag.

Nu was Jack van Hulten op De Herdgang. De scheidsrechter kwam binnen via het bezoekersdeel van het PSV-trainingscomplex en bleef even hangen bij de bar. Waar hem direct werd medegedeeld dat-ie een week te vroeg was, ...omdat Ola Toivonen* nog niet terug is van vakantie. Van Hulten kon er om glimlachen.

[* Toivonen vestigde afgelopen seizoen een aantal keer de aandacht op zich met vervelende overtredingen. Voor een elleboogstoot tegen Ajacied Jan Vertonghen werd hij voor vier wedstrijden geschorst.]

 

Tiny Sanders op de apenrots

Het was na al die zenuwachtige maanden een opmerkelijk gezicht. Tiny Sanders, de man van 80 miljoen, mocht zich even de ongekroonde koning van Eindhoven wanen. Luid bejubeld door enkele honderden supporters stond hij te glunderen. Even mocht hij bovenop de apenrots staan. Een heerlijk gevoel voor de man die zo graag de regie wil houden.

Mag het? Het enthousiasme van de supporters is begrijpelijk. Sanders heeft voor PSV een geweldige deal gesloten. De club heeft met de verkoop van grond een uitstekende zaak gedaan. 48 miljoen euro stroomt naar de balans en daarnaast komt er nog eens 30 miljoen aan garantievermogen bij. En of dat nog niet genoeg is, verhoogt een aantal sponsors de bijdrage.

PSV stond er heel erg slecht voor een paar maanden geleden en zat op het randje van surseance van betaling. Nu is al het gevaar afgewend en is de club gered.
Sanders mag de pluim in zijn zak steken. Maar hij is er nog niet. Een aantal gaatjes moet nog gedicht worden en de club gaat intern ook flink op de kosten letten. De continuïteit is echter gewaarborgd. Voor de supporters is dat een fantastisch gevoel. Vandaar hun nieuwe strijdkreet.

Oh-ho-o-ho. Oho-ho-o-ho. Ti-ny Ti-ny Sanders, we wor-den kampioen.

Tandje erbij……….nog niet

We zitten nog vroeg in de voorbereiding. De eerste krampjes spelen dan snel op bij de spelers. Aan het einde van de dinsdagtraining lieten Lens en Bouma al even verstek gaan. Waar menig atletiekcoach zijn vedettes zou adviseren nog een tandje bij te steken, wil Fred Rutten de rust bewaren. "Niet forceren, geen kramp nu", klinkt het over het trainingsveld.
Rutten vindt dat de ploeg nog heel vroeg in de voorbereiding zit en heeft geen zin in nieuwe blessures of vermoeidheidsklachten. "In het seizoen hebben we iedereen nog keihard nodig."

Als hardloper aanschouw ik het met interesse. De spelers gaan nog niet tot op de bodem, waar atleten dat soms in elke training doen. Pieken op het juiste moment is bij voetballers minstens zo belangrijk. De echte snelheid blijft bewaard voor de wedstrijd. "Toch zijn er altijd jongens die je moet afremmen", weet Rutten. "Atiba is er zo een. En Marcelo. Hoef je nooit aan te sporen, maar moet je eerder afremmen."

Waarom ik daar dan de meeste sympathie voor op kan brengen, is voor mij een raadsel. Want uiteindelijk gaat het natuurlijk om de prestaties in de wedstrijden.

 

Arme Orlando

 Zelden zo'n keurig interview gekregen als gisteren. Orlando Engelaar loopt een beetje met zijn ziel onder zijn arm. Gewaardeerd binnen de spelersgroep en door de technische staf, maar afgelopen seizoen uitgefloten door het eigen publiek. Niets pijnlijker voor een speler als dat.

Gisteren kwamen we elkaar tegen vlak voor de gang naar de parkeerplaats op de Herdgang. In eerste instantie had hij weinig trek om iets te zeggen. Nadat een collega hem op de rol van de journalisten wees, lag het hart ineens op de tong. In een goed gesprek gaf hij kritiek op uitspraken van de directie.
Engelaar begrijpt heel goed waar de schoen wringt, vindt zelf ook dat hij onvoldoende heeft gebracht in het afgelopen seizoen. Dat hij ermee zit dat directeuren dat dan niet rechtstreeks tegen hem zeggen, is volkomen logisch.

Engelaar staat open voor een vertrek, liet hij verrassend genoeg ineens optekenen. De reden moge duidelijk zijn. Engelaar mag weg van de club, omdat zijn salaris aan de hoge kant is. De grootverdiener binnen de huidige selectie zou de verpersoonlijking zijn van het gebrek aan passie op het veld. Hij scoort te weinig en straalt geen wil uit om te winnen, vinden veel supporters. Binnen de groep is Engelaar ondanks het mindere seizoen nog altijd een vedette, spelers kijken letterlijk en figuurlijk tegen hem op.

Net als voor Rutten geldt ook voor Engelaar: nieuwe ronde, nieuwe kansen. Wordt-ie verkocht, dan is de club verlost van een financieel probleem. Blijft-ie, dan is het goed hem te blijven gebruiken. Misschien gaat de 31-jarige nog voor een verrassing zorgen. Revanchegevoelens halen altijd het beste in de mens naar boven.