Van de Herdgang

De vergeten PSV’er: Peter Dahlqvist

Zijn blonde lokken leken wel wat op die van Ola Toivonen. Maar zo succesvol als zijn landgenoot was Peter Dahlqvist niet. Halverwege de jaren zeventig speelde Dahlqvist drie seizoenen voor PSV, waarna hij helemaal uit beeld verdween bij de club.

Dahlqvist bezat bijna 36 jaar lang een bijzonder record. Hij was op 17 oktober 1971 de jongste debutant ooit in de hoogste Zweedse voetbaldivisie. Dahlqvist was toen 15 jaar en 278 dagen oud. Zijn record sneuvelde vier jaar terug door toedoen van Nicklas Bärkroth.

Bij PSV maakte Dahlqvist tussen 1974 en 1977 enkele goede jaren mee, al veroverde hij onder trainer Kees Rijvers nooit een basisplaats. De spits keerde terug naar zijn oude club Örgryte.

Wij zijn hem uit het oog verloren. Wie weet waar Dahlqvist is?

 

 

 

Valckx even terug

De Herdgang is nog altijd een gezellig inloophuis voor oud-voetballers. Woensdagochtend wipte Stan Valckx er even binnen voor een kop koffie. Valckx is tegenwoordig manager van de Poolse topclub Wisla Krakow en heeft het daar bijzonder naar zijn zin, vertelde hij.

In Polen gaat het er soms op Wild West-achtige wijze aan toe. Wisla is de grootste en rijkste club van het land en moet elk jaar kampioen worden. Zo niet, dan heerst er onrust. Zo was het ook aan het begin van dit seizoen, toen Wisla achtste stond. Dat de halve selectie moest worden vervangen en ook de technische staf verdwenen was, deed in de beleving van de fans niet terzake.

De laatste weken gaat het cresendo. Wisla klom na de winterstop op naar de eerste plaats en heeft onder leiding van trainer Robert Maaskant alle kans om kampioen worden.

Toch zijn de omstandigheden in Polen niet optimaal. De club heeft te weinig goede trainingsvelden en kan in professioneel opzicht nog wel een slag maken. Daarom ook had Valckx een paar medewerkers van de club meegenomen naar De Herdgang, waar zij zich een beeld vormden van hoe er bij PSV wordt gewerkt.

 

Aanslag

Lothar Matthaus is en blijft een pur sang professional. Waar PSV had gehoopt dat Stanislav Manolev misschien eens een wedstrijd van Bulgarije mocht overslaan, om helemaal te herstellen van zijn jukbeenblessure, daar dacht de Duitse bondscoach van het land zaterdag gewoon aan de punten. Logisch ook, hij heeft met andere belangen te maken en Manolev werd ondanks zijn kwetsuur ook door PSV al ingezet bij een competitiewedstrijd (tegen FC Utrecht).

Bulgarije kwam met Manolev in het eigen Levski-stadion niet verder dan 0-0 tegen Zwitserland. Intussen loopt de belasting van de internationals gestaag op. Nog zeven weken duurt het seizoen en het is voor trainer Fred Rutten hopen en bidden dat al zijn spelers heel blijven. Komende dinsdag krijgen veel internationals weer een aanslag op hun gestel te verwerken, daarna is de focus weer volledig gericht op PSV. Met zaterdag al direct de topper tegen FC Twente op het programma.

Schaamrood

Ola Toivonen is een boegbeeld van een generatie voetballers, waarvan velen zichzelf boven de wet verheffen. Het is het type 'oordopjes in-altijd in gesprek'; de i-pod en de mobiele telefoon zijn hun trouwste handlangers.

Zo ontwijken ze de pers, zich niet realiserend dat publiciteit in de media voor een belangrijk gedeelte de hoogte van hun salaris bepaalt.

Ola gedraagt zich als een vedette, maar doet dat vooral buiten het veld. Binnen de lijnen vergeet hij zijn verantwoordelijkheden nogal eens. Zoals donderdag toen hij een rode kaart opliep, nadat scheidsrechter Bekebrede hem een strafschop onthield tijdens PSV - RKC.

'Fuck you!', beet Toivonen de arbiter toe en weg was-ie weer. Met rood op weg naar de kleedkamer. Uiterlijk onbewogen ontweek Toivonen de pers weer eens, want aan lastige vragen heeft hij een broertje dood. Hij had ook eens de schaamte over zijn eigen gedrag kunnen uitspreken. Toivonen besmeurt op deze manier de naam van PSV.

 

Jonathan

Keert Jonathan Reis deze week terug in Eindhoven? Hoe is de PSV-spits er aan toe, na twee zware knieoperaties in Amerika? Hoe is het mentaal met hem? En hoe gaat zijn herstel nu verder? Veel vragen vooralsnog, en weinig antwoorden.

De nieuwsgierigheid bij de fans zal groot zijn. Ze hopen dat de Braziliaanse goalgetter zijn oude niveau weer zal bereiken. Dat niveau werd ooit in een mooi filmpje verpakt door PSV tv en is ook te vinden op Youtube:

http://www.youtube.com/watch?v=yMxv6k0AufI

Zomaar een dag

In veel andere beroepen zou het worden gezien als 'another day at the office'. Op De Herdgang bestaat een ander soort routine, die van de flexibiliteit. Van een afstand bezien, lijken de dag op elkaar, maar in detail zijn ze altijd weer totaal anders dan de vorige.

Neem dinsdag. De ochtendzon warmt zich op als de resterende spelers van de A-selectie zich opmaken voor een lichte training. Het zijn de non-internationals, die hier het veld betreden. Onder hen vier spelers die nog niet zo heel lang geleden Oranje-waardig werden gekeurd: Bouma, Engelaar, Bakkal en Koevermans. Ook erbij: Toivonen. Verrassend.

De talenten van Jong PSV hebben een dagje vrij, zij hebben maandagavond Helmond Sport met 4-0 verslagen en de landstitel zowat binnengesleept.

Het is rustig deze dinsdag, want de vaste harde kern van senioren ontbreekt. Weinig ach & wee dus dit keer.

Na de training neemt Engelaar alle tijd voor een uitgebreid interview. Het veld wordt 'geprikt' als manusje-van-alles Carlos Lopes komt aanrijden. Hij parkeert zijn auto, Klaas van Baalen en Fred Rutten stappen uit. Ze zijn net terug uit Portugal, waar ze Benfica de avond ervoor met 5-1 zagen winnen.

Op het terras wordt een drankje geserveerd. Uitbater Paul van Kemenade brengt het naar het terras. En nog eens, en nog eens. De man die ze aangereikt krijgt, is Marcelo.

Het blijkt om een reclamespot te gaan. Na drie pogingen staat-ie erop.

 

Benfica, Puskás & Dzsudzsák

Benfica is de grootste naam die nog in de koker zat, vrijdagmiddag tijdens de loting. In de kwartfinale van de Europa League stuit PSV dus op een legendarische club, die ook in het Nederland van de jaren zestig een diepe indruk achterliet.

De verhalen zijn, zoals wel vaker, veel mooier dan de beelden. De Europa Cupfinale van 1962 werd in Amsterdam gespeeld en daarin stond Benfica tegenover Real Madrid.

Magische namen, schitterende illusies.

Maar kijk eens op onderstaande link. Die finale van '62? Elk schot op doel was raak. De keepers konden er helemaal niks van. Benfica won met 5-3, maar veel mooier dan dat vind ik de beelden van Ferenc Puskás. De vermaarde Hongaarse linksbinnen speelde bij Real Madrid en zelfs vijftig jaar na dato kan Balázs Dzsudzsák nog wel wat opsteken van zijn landgenoot. Die ballen van toen waren loeizwaar en je had geluk als er geen ventiel uitstak... En hem dan toch zo makkelijk binnen schieten, een keer of drie...?

http://www.youtube.com/watch?v=N4FDefBLkkc&feature=player_embedded

Me stadsie

In Utereg me stadsie, daar gebeurt van allerhand

`t bruis an alle kant, in `t hartje van `t land

De beste fans van Nederland komen zondagmiddag naar Eindhoven. De supporters van FC Utrecht hebben een slechte reputatie overgehouden aan de jaren zeventig en tachtig, toen de Bunnik-side een legendarische naam had.

Wie nu bij Utrecht komt, treft nog steeds de restanten van die harde sfeer van toen, maar vooral humor en gezelligheid. Het is vreemd dat die fans met zo weinig successen genoegen nemen. Utrecht heeft de laatste jaren, dankzij Frans van Seumeren, flink kunnen investeren in de spelersgroep, zonder dat daar dit seizoen een goede klassering tegenover staat.

Aan de kwaliteiten van de spelers ligt het niet: Vorm, Mertens, Van Wolfswinkel, Duplan en nu ook Strootman zijn gewoon prima voetballers.

Utrecht was ooit één van dé voetbalsteden van Nederland. Natuurlijk dankzij Tonnie van der Linden en het kampioenschap van DOS in 1958, maar later ook toen Marco van Basten, Gerald Vanenburg en Jan Wouters vanuit de Domstad het Nederlands elftal haalden.

Het bruis van alle kant, daar in het hartje van het land. Zondag trekt het Utrechtse legioen naar Eindhoven. Wint de FC, dan stijgen de kampioenskansen van Ajax. En dat is iets waar geen Utrechter aan moet denken.

 

Linten

Net als elke andere grote voetbalclub heeft ook Glasgow Rangers een aantal bekende fans, tv-kok Gordon Ramsay bijvoorbeeld, golfer Colin Montgomerie en - last but not least - acteur Sean Connery. Die laatste was oorspronkelijk een Celtic-supporter, maar stapte begin jaren '90 over naar Rangers, vooral vanwege zijn vriendschap met clubeigenaar en -voorzitter David Murray.

Ook professioneel snookerspeler Graeme Dott is een Rangers-fan. Nadat hij in 2006 wereldkampioen was geworden, liet hij in Ibrox Stadium tijdens de rust van een duel met Hearts zijn trofee zien aan het publiek. Met die trofee was toen iets bijzonders aan de hand: er hingen blauwe linten aan. Toen Dott de prijs uitgereikt had gekregen, hingen er nog groene linten aan, de huiskleur van toernooisponsor 888.com. Maar groene linten op het door en door blauwe Ibrox, dat kon natuurlijk niet; alles wat maar enigszins doet denken aan de 'groene' aartsrivaal Celtic, is in de thuishaven van Rangers uit den boze. Met speciale toestemming van 888.com mocht Dott de groene linten vervangen door blauwe.

 

Atiba past

Atiba Hutchinson moest woensdagochtend even passen toen hem naar zijn paspoort werd gevraagd. Op het vliegveld van Eindhoven kwam de Canadese middenvelder van PSV erachter dat hij geen geldig document in zijn bezit had om mee te reizen naar Glasgow voor de wedstrijd tegen Rangers.

Halsoverkop werd Hutchinson richting huis gebracht, terwijl zijn vrouw de omgekeerde weg reed. Halverwege kwamen de twee elkaar tegen en zo keerde de speler binnen no time terug op de luchthaven. Niks aan het handje. Toen Hutchinson het vliegtuig weer binnenkwam, ging er gejuich op bij de andere spelers.

Ook Marcel Brands voelde zich gevleid. De manager van PSV vierde aan boord zijn 49ste verjaardag.

 

Rangers goudmijn

Tegenwoordig spelen er geen aansprekende voetballers meer, maar een jaar of tien geleden was Rangers een club voor goudzoekers. Dick Advocaat had dat als één van de eersten in de gaten: zonder veel gene leverde hij in 1998 zijn contract bij PSV in om voor een baan in Glasgow te kiezen.

In de jaren die volgden, werd Rangers een uitstekende sponsor van het Nederlandse betaalde voetbal. Arthur Numan leverde PSV een bedrag op van 4,5 miljoen pond en Feyenoord ontving in totaal 9,3 miljoen pond voor Giovanni van Bronckhorst en Bert Konterman. Ook Ronald de Boer was met 4,5 miljoen pond een dure kracht, al kwam hij over van FC Barcelona.

De duurste speler die Rangers ooit kocht, was Tore André Flo, die in 2000 voor 12 miljoen pond werd overgenomen van Chelsea. De één na duurste is niemand minder dan Michael Ball. De Schotse club betaalde in 2001 maar liefst 6,5 miljoen voor de linksback van Everton. Enkele jaren later kwam Ball (foto) naar PSV, waar hij zelden een wedstrijd speelde.

Zo gingen er bij Rangers tientallen miljoenen doorheen, zonder dat daar enig Europees succes tegenover stond.

Neil's waarschuwing

Lang was het donderdagmiddag gezellig in de Eindhovense binnenstad. De supporters van Glasgow Rangers en die van PSV bereidden zich er voor op het onderlinge treffen van hun clubs in de achtste finale van de Europa League. Veel vlaggen, veel clubshirts, veel bier. Prima sfeer. Maar aan het eind van de middag sloeg de stemming bij sommigen om. Aan het Stationsplein ontstond een vechtpartij tussen fans van beide clubs. Volgens de Eindhovense politie waren er in elk geval onder de Rangers-supporters enkele aanstichters.

Op de website van het ED was uren eerder al een intrigerende reactie geplaatst, onder een bericht dat meldde dat het hartstikke gezellig was in het Eindhovense centrum. De letterlijke tekst was: "I feel sorry for the good people of Eindhoven who will have to put up with these people today. They are known as 'Scotland's Shame' and with very good reason. I just hope your city doesn't suffer the same treatment as Barcelona and Manchester have in the last few years." Afzender: Neil Lennon.

Hè? Neil Lennon? Zo heet de manager van Celtic, de stadgenoot en aartsrivaal van Rangers. Op het eerste oog leek het onwaarschijnlijk dat hij een reactie zou hebben achtergelaten op de ED-site. 'Hij zal toch echt wel druk zijn met andere zaken', was de gedachte; 'er zal wel sprake zijn van een grappenmaker'. Maar ja, er is sprake van vlekkeloos Engels, de haat en nijd tussen Celtic en Rangers is groot genoeg voor zo'n initiatiefje, én: de schrijver kreeg (op zijn minst ten dele) gelijk. Zou het dan toch dé Neil Lennon zijn geweest????

 

Opkikker

Wat heeft PSV-spits Jonathan Reis sinds maandag gemeen met Ron Vlaar, Niels Kokmeijer, Berry van Aerle, Edward Sturing en Rob de Wit? Allemaal ontvingen ze ooit de carnavaleske oppeppingsprijs D'n Opkikker. Ploeg- en landgenoot Cássio Ramos nam het beeldje maandag namens Reis in ontvangst tijdens het Eindhovense carnaval. Reis zelf is in zijn vaderland Brazilië, waar hij herstelt van een zware knieblessure.

D'n Opkikker is een initiatief van Sociëteit D'n Opkikker, dat ooit voortkwam uit de carnavalsvereniging van voetbalclub EVV Eindhoven. Sinds 1973 steekt men jaarlijks met carnaval een door een zware blessure getroffen profvoetballer een hart onder de riem. Nu was het dus de beurt aan Reis, die in december tijdens de competitiewedstrijd tegen Roda JC alle banden van zijn rechterknie afscheurde.

Reis is de 39e speler die D'n Opkikker kreeg, de 3e Braziliaan en de 13e PSV'er. De andere PSV'ers waren: Jan van Beveren (1974), Adrie Koster (1981), Jurrie Koolhof (1985), Frank Arnesen (1988), Hans van Breukelen (1989), Erwin Koeman (1993), Berry van Aerle (1995), Ronaldo (1996), Eidur Gudjohnsen (1998), Stan Valckx (1999), Jan Heintze (2002) en Tommie van der Leegte (2008).

Een overzicht van alle voetballers die ooit D'n Opkikker ontvingen, is terug te vinden op de website van Sociëteit D'n Opkikker, www.denopkikker.nl

Veldbeheer

 

 

 

 

 

Direct nadat de spelers van PSV vrijdagmiddag op De Herdgang van het trainingsveld af waren, trokken de mannen van het veldbeheer ten strijde. Eerst werkten ze met een schop en een hark de grootste oneffenheden weg door polletjes weer keurig in de grond terug te duwen. Daarna kwam de tractor met roller eraan te pas.

De velden op het trainingscomplex van PSV liggen er allesbehalve florissant bij deze winter. Hoofdcoach Fred Rutten dacht er het zijne van. Zijn team zal het zaterdag in Rotterdam op het kunstgras van Woudestein nooit slechter hebben dan vrijdag op het eigen echte gras, redeneerde hij. "Het is zeker dat we tegen Excelsior op een beter veld spelen..."

Als het aan de trainer ligt, gaat het volgend seizoen anders. "Marcel (Brands, technisch manager van PSV, red.) is aan het bekijken hoe we kunnen zorgen dat de situatie volgende winter optimaler is dan nu." Van de komst van kunstgrasvelden is Rutten geen voorstander, gaf hij aan. "Maar je zou kunnen denken aan verwarming eronder, of vaker een nieuwe grasmat leggen. Want dit is natuurlijk niet ideaal, zeker omdat wij een ploeg zijn die de bal niet steeds met lange halen naar voren trapt."

 

Drijfnat

Ze zaten donderdagmiddag gedrieën aan de bar op trainingscomplex De Herdgang. Drie mannen die 'vruuger' tot de harde kern behoorden van de PSV-aanhang. En dan maakte je wel eens wat mee.

Een kloppartijtje kwam voor, een drankje ging er in en er werd veul gelachen, heul veul.

Mooie verhalen. Sommige herkende ik wel. Hoe de Franse politie in Lille tekeerging tegen de aanhang van PSV was ronduit lachwekkend. Die agenten stonden vanaf 's ochtends negen uur in vol ornaat te wachten, tot ze eindelijk eens wat tikken mochten uitdelen. Aan het einde van de middag was het zover.

Tegen Rangers zal er niets gebeuren. Schotten zijn zelf ook geen mietjes, zeiden de mannen, maar ze zijn wel fair en ze komen tenminste voor het voetbal.

Nee, bij Anderlecht destijds, dat was pas lachen. Je had nog geen glas bier besteld of het eerste waterkanon dreef de aanhang al uit elkaar. En toen voorzitter Jacques Ruts zich ermee ging bemoeien, werd het helemaal grappig. Hij beende zich richting de Brusselse politie met de mededeling dat hij de voorzitter was van PSV. Het waterkanon draaide een kwart slag en flats! Ook Ruts drijfnat...