Van de Herdgang

Jarig

Otman Bakkal vierde een belangrijk gedeelte van zijn 26ste verjaardag zondag niet thuis op de bank in Strijp, maar een paar honderd meter verderrop, op een stoeltje.

Hij zag PSV-Ajax vanaf de tribune, terwijl bijvoorbeeld de 18-jarige Zakaria Labyad een plaats op de bank had toebedeeld gekregen.

Pijnlijk voor Bakkal, want vorig seizoen was hij in de thuiswedstrijd met Ajax (4-3) nog goed geweest voor twee doelpunten. Hij bereikte de selectie van het Nederlands elftal, maar de laatste maanden gaat het bergafwaarts.

Trainer Fred Rutten is niet tevreden over de manier waarop Bakkal zijn vak uitoefent.

De toekomst van Bakkal ligt niet in Eindhoven, dat is wel duidelijk. Zijn contract loopt af in de zomer van 2012 en er is bij PSV niemand die het initiatief heeft genomen om te praten over verlenging daarvan.

In het voetbal betekent dat: wegwezen. PSV wil niet dat hij over ruim een jaar transfervrij de deur uitloopt. Dus moet hij aan het einde van dit seizoen worden verkocht.

Weg die rommel

Na twee pogingen was Fred Rutten het zat, woensdagochtend. Toen de aanwezige cameraploegen in het Philips Stadion niet snel genoeg inrukten naar zijn zin, beende de coach van PSV zelf richting de zijlijn om zijn orders uit te vaardigen. "Weg hier met die rommel", voegde hij de cameramensen toe. Rutten wenste duidelijk geen pottenkijkers tijdens de laatste training voor de Europa League-wedstrijd tegen Lille van donderdag. Hij wil, hoe klein die kans ook is, niemand wijzer maken dan noodzakelijk. Dus gingen de camera's van de statieven en beklommen de aanwezige persmensen de hoofdtribune.

Overigens is een dergelijke opstelling heel normaal bij Europese topclubs. PSV is één van de weinige clubs waar je als journalist de training in zijn geheel kunt volgen. Bij de meeste trainers krijg je als verslaggever slechts een kwartiertje de tijd om aanwezig de zijn bij dit soort oefensessies. En meestal zie je dan alleen de warming-up.

 

Soft

PSV mist vanmiddag tegen NAC Breda zijn twee meest ervaren veldspelers. Wilfred Bouma en Orlando Engelaar haakten donderdag af met een lichte blessure en hebben daar kennelijk nog steeds teveel last van.

Ze zijn resp. vice-aanvoerder en aanvoerder, dus in principe de meest aangewezenen voor een leidende en stuwende rol in het veld. Vanmiddag zal wellicht Ola Toivonen aanvoerder zijn.

Bouma en Engelaar hebben beiden nog niet gebracht, wat er op basis van hun status en ervaring van ze mocht worden verwacht. Maar vervelender voor PSV is dat er geen gretige vervangers klaarstaan, vooral niet voor Engelaar. Op de bank zaten de laatste weken Otman Bakkal, Stijn Wuytens en Stef Nijland. Goeie jongens, aardige jongens.

Precies de jongens waar PSV er al zoveel van heeft. Een beetje soft allemaal. Benieuwd waar dat de komende week toe leidt, met die thuiswedstrijden tegen NAC, Lille en Ajax.

 

De band

Orlando Engelaar is de aanvoerder van PSV. De vraag is of hij dat ook zondagmiddag kan zijn, als zijn club het thuis opneemt tegen NAC Breda. Engelaar kreeg donderdag in het Europa Leagueduel met OSC Lille (2-2) last van zijn knie. Omdat ook Wilfred Bouma wellicht ontbreekt tegen NAC (bovenbeen), kan een interessante vraag aan de orde komen: wie draagt bij PSV 'de band'?

Tijdens de winterstop gaf coach Fred Rutten de aanvoerdersband aan verschillende spelers. In het oefenduel met Telstar was Balázs Dzsudzsák captain. Tijdens het trainingskamp in La Manga mocht ook Ola Toivonen de band een keer om zijn arm doen (tegen Anderlecht). Rutten wilde zien hoe deze spelers met de extra verantwoordelijkheid zouden omgaan.

De situatie van nu kan te meer interessant worden omdat PSV sportief in een instabiele fase verkeert; goede en slechte prestaties wisselen elkaar snel af, soms binnen in één wedstrijd. En ook omdat PSV zich tegen NAC geen puntenverlies kan permitteren. Oftewel: de captain van zondag moet goed voor de dag komen. 'De band' zal deze keer niet licht voelen.

 

Nomade

In de zomer van 2012 moet het nieuwe stadion van OSC Lille klaar zijn. Het Grand Stade Lille Métropole wordt een prachtige, moderne voetbaltempel, met ruim 50.000 zitplaatsen. De club, koploper in de Franse competitie, kan zich dan eindelijk eens echt settelen.

OSC Lille leek de voorbije jaren wel een nomade, zo vaak als er voor thuiswedstrijden 'verhuisd' moest worden. In 1975 werd het oorspronkelijke stadion, Stade Henri Jooris, afgebroken om plaats te maken voor de verbreding van het Canal de la Deule, dat dwars door Lille loopt. Tot 2004 speelde de club vervolgens in het Stade Grimonprez-Jooris. Dat werd in 2000 gerenoveerd maar nauwelijks een jaar later door de UEFA afgekeurd voor Europese wedstrijden; Lille moest voor zijn Champions League-duels in het seizoen 2001-2002 uitwijken naar het Stade Félix Bollaert, de thuisbasis van RC Lens.

Sinds 2004 voetbalt OSC Lille in het uit 1976 stammende Stade Lille Métropole (foto), een gedateerd, goeddeels onoverdekt stadion met een atletiekbaan om het veld. De club kijkt reikhalzend uit naar de voltooiing van het Grand Stade Lille Métropole, dat overigens in de volksmond al Stade Borne de l'Espoir wordt genoemd, naar de locatie waarop het gebouwd wordt.

 

Landreau, een monument

De man die PSV donderdagavond van scoren moet afhouden, is in Frankrijk een monument van een doelman. Mickaël Landreau, keeper van OSC Lille, speelde afgelopen weekeinde zijn 500^ste competitiewedstrijd en is de enige actieve prof met zoveel duels op zijn naam.

Landreau debuteerde op 2 oktober 1996. Hij speelde toen met FC Nantes tegen Bastia en was 17 jaar en 4 maanden oud. Nantes was de club van zijn leven, hij speelde er 335 wedstrijden. Waaronder die heel bijzondere op 11 september 2001, thuis tegen PSV. De wedstrijd die nooit gespeeld had mogen worden, omdat eerder die dag de Twin Towers in New York sneuvelden.

Na de degradatie van Nantes maakte Landreau in 2006 de overstap naar Paris Saint Germain (114 wedstrijden), om vervolgens in 2009 naar Lille te verhuizen. Met zijn 31 jaar is hij de jongste speler uit de geschiedenis die de barrière van 500 duels heeft geslecht. Hij wil nog drie jaar prof blijven om uiteindelijk all-time recordhouder te worden van Frankrijk. Dat is nu nog Jean-Luc Ettori, met 602 competitiewedstrijden.

 

Dé fan van Manolev

Of de tekst op haar Bulgaarse vlag taalkundig helemaal juist was, wist ze niet. "Er zou moeten staan: Welkom terug", vertelde Carla Hoffman dinsdagochtend op De Herdgang. De Udense schooljuf was met haar leerlingen uit groep 7 met een speciale reden naar het trainingscomplex van PSV gekomen: ze wilde Stanislav Manolev een hart onder de riem steken. (De verdediger keerde vrijdag al terug van een interland, maar toen was Hoffman zelf verhinderd, vandaar.)

Hoffman is naar eigen zeggen 'een gruwelijke PSV-fan'. Ze heeft al vele jaren een seizoenkaart. Voor verdediger Manolev ontwikkelde ze direct na diens entree bij PSV een bijzondere sympathie. "Waarom? Nou, vooral omdat hij eigenlijk al vanaf het begin van alle kanten kritiek krijgt. Zo'n jonge jongen, helemaal uit Bulgarije. Dat verdient hij toch niet?"

Hoffman wil graag een tegengeluid laten horen. Dat valt niet altijd mee. "Ik stuur élke uitzending een mailtje naar VI tv maar ik word er nóóit uitgepikt. En dan gaat die René van der Gijp hem weer belachelijk lopen maken", zei ze verontwaardigd. Haar idool luid aanmoedigen als de rest van haar vak in het Philips Stadion hem juist begint uit te jouwen, is ook al geen sinecure. Maar Hoffman houdt vol. Speciaal voor Manolev bestelde ze via internet een Bulgaarse vlag. Die gaat steeds mee naar het stadion. Onlangs werd de tekst erop gezet.

Hoffman en haar leerlingen kregen deze dinsdag de smaak aardig te pakken. Naar het eind van de training toe werd Manolev steeds harder toegejuicht. De rechtsback van PSV had het ook wel verdiend; hij gaf twee keer achter elkaar een puike voorzet, waaruit gescoord kon worden. De derde keer was minder. "Ah, zo kennen we hem weer", zei Hoffman, kennelijk ook niet vies van een beetje humor. De tekst op de vlag was overigens bijna goed. Manolev gaf zelf uitsluitsel: "'Welkom', staat er."

 

AZ-uit was ooit een makkie

Het opportunisme dat bij de voetbalwereld hoort, was vrijdagochtend weer goed voelbaar op De Herdgang. Ineens geldt AZ-PSV als een 'cruciale wedstrijd', ook al duurt het seizoen nog twaalf wedstrijden. Het was ook te merken aan de hoeveelheid journalisten die rondhing op het trainingscomplex van PSV. Na maanden van afwezigheid waren het ANP en de NOS ook weer eens afgezakt naar Eindhoven, kennelijk in de veronderstelling dat er bij de koploper iets van een crisissfeer te proeven zou zijn.

De oud-gedienden bij PSV zijn die spanning wel gewend, vinden haar zelfs aangenaam. En het ís natuurlijk ook een enerverende pot die PSV zaterdagavond in Alkmaar te wachten staat. De laatste twee seizoenen won het niet in het DSB Stadion, maar wie wat verder terugkijkt, ziet juist dat PSV jarenlang nauwelijks problemen kende bij AZ.

Buiten de verliespartij van twee seizoenen geleden (1-0, de wedstrijd waarin trainere Louis van Gaal zijn hoofd redde), leed PSV sinds 1998-1999 geen enkele nederlaag in Alkmaar. Het kwam tot drie gelijke spelen en zeven overwinningen, waaronder enkele zeer ruime en zeer fraaie.

AZ-uit heet lastig te zijn, maar AZ-uit biedt ook altijd ruimte om te voetballen. Dat is wat PSV zoekt.

 

Latertje voor Maza

Het heen- en weergereis over de continenten pakte vooral voor Francisco Rodriguez heftig uit, deze week. De Mexicaanse verdediger van PSV speelde woensdagavond laat met Mexico de oefeninterland tegen Bosnië-Hercegovina. Dat duel werd in het Georgia Dome in Atlanta gespeeld. In de Verenigde Staten dus en het was donderdagmiddag nog onduidelijk of 'Maza' op tijd aanwezig zal zijn voor de competitiewedstrijd van zaterdag bij en tegen AZ.

Waarschijnlijk gaat dat wel lukken. Als Maza donderdag met de ploeg naar Mexico reist, zou hij aansluitend een vlucht kunnen nemen die hem - mede door het tijdsverschil - vrijdagochtend op Schiphol brengt. Mocht er iets misgaan, en dat gebeurt wel eens, dan wordt Maza pas zaterdag in Amsterdam verwacht. Van daar af is de weg naar Alkmaar maar kort...

Om op alle eventualiteiten voorbereid te zijn, was de technische staf van PSV donderdagochtend extra intensief in de weer met Marcelo. De Braziliaanse verdediger staat te popelen om na zijn blessure weer aan de bak te kunnen. Het zal wellicht nodig zijn.