Van de Herdgang

Een eeuwig litteken

Bij veel clubs loopt nog wel iemand rond met een herinnering aan 7 juni 1989. Erik ten Hag, de assistent van trainer Fred Rutten, lepelde de fatale datum dinsdagmiddag zó op, toen de moeizame landing van de vlucht naar Genua ter sprake kwam. Veel turbulentie, een harde zijwind van zee en ‘zwaar werk voor de cockpit’ (aldus de hoofdpiloot) om het PSV-toestel in Italië aan de grond te krijgen.

7 juni 1989. Zanderij. Een selectie Nederlandse voetballers van Surinaamse afkomst crasht in de omgeving van Paramaribo. Velen vinden de dood. Onder hen Andy Scharmin, een beloftevolle speler van FC Twente. “Hij was niet alleen een ploeggenoot, maar ook een vriend van me. We kwamen allebei uit Haaksbergen. Het is heel bizar, maar als je dan zo’n moeizame landing meemaakt, schiet Zanderij je direct weer door het hoofd.” Vertelde Erik ten Hag, dinsdagmiddag in Genua. Dan ben je toch even stil.

Het moment (NAC-PSV)

Zelden gezien: Fred Rutten die oprecht boos en geïrriteerd is. Vrijdagavond laat in Breda gebeurde het toch. Rutten had naar aanleiding van NAC-PSV (4-2) een heleboel op zijn ploeg aan te merken, maar was toch het meest verbolgen over de eerste Bredase goal. De treffer van Leonardo volgde op een paar kapitale fouten die PSV onwaardig zijn. De manier waarop Marcelo zich weerde tegen Amoah was lichtzinning, maar het balverlies van Ola Toivonen getuigde van ernstig 'niet begrijpen waar het om gaat' in zo'n situatie. Achteloos leverde hij op het middenveld de bal in, met de fatale counter als gevolg. Het was precies de actie waar heel NAC op loerde. En erger nog: de gelijkmaker bracht NAC niet alleen terug in de wedstrijd, ze gaf de ploeg de overtuiging dat er tegen PSV wel degelijk wat te halen was. En daarover was Rutten terecht boos.

 

NAC thuis, pittige kost

Op basis van de thuiswedstrijden zou NAC Breda ook dit seizoen weer tot de kop van de ranglijst behoren. Acht gespeeld, zes gewonnen, één gelijk en één verloren, het zijn cijfers die precies overeenkomen met die van PSV.

NAC is ook de club die in eigen stadion de minste tegentreffers incasseerde van alle clubs in de eredivisie: vijf. PSV kan in Breda goede zaken doen, al was het maar omdat FC Twente daar twee weken geleden nog verloor. Dergelijke wedstrijden kunnen aan het slot het verschil maken.

Vorig seizoen was PSV lange tijd de beste ploeg in de uitwedstrijd tegen NAC. Het opende via Engelaar heel mooi de score, maar daarna ging eerst Jagos Vukovic in de fout en was later Dirk Marcellis het schlemielige slachtoffer van een struikelpartij.

Die spelers zijn er niet meer bij en PSV is ontegenzeglijk rijper geworden.

Onze voorspelling: 0-2. 

Sitdown-actie

Met een relatief kleine groep, van een man of veertien, werkte PSV dinsdagochtend een ongekend intensieve training af. Kleine partijtjes, vier tegen vier, vergen nou eenmaal het uiterste van voetballers. Op het scherp van de snede gebeuren er ook wel kleine ongelukjes. Elke beslissing van arbiter Erik ten Hag kan tot discussie leiden, zeker als hij besluit een penalty te geven na een overtreding op Ola Toivonen. Ibrahim Afellay en Jeremain Lens, die tot een ander viertal behoren, zijn het er duidelijk niet mee eens en laten dat op ludieke wijze weten. Ze beginnen een sitdown-actie op de strafschoppunt en Ibi is het meest resoluut: 'Het was géén penalty en desnoods blijf ik hier tot tien uur vanavond zitten'.

Zo laat wordt het niet, als een peetvader wandelt Fred Rutten het veld op om de kemphanen 'uit elkaar te halen' en de strafschop te laten nemen. Danny Koevermans houdt zijn hoofd koel, het is 1-1.

Vol overgave jagen beide teams op de winnende treffer, alsof de landstitel deze ochtend op het spel staat. Het gaat er hard aan toe. Rutten ziet het tevreden aan, dit is de spirit die nodig is om in mei landskampioen te worden.

Het moment (Ajax-PSV)

Zonder een positieve bijdrage te leveren, was Luis Suárez zaterdagavond de man die bij alle memorabele momenten betrokken was. De spits van Ajax schreef geschiedenis door zijn tegenstander Otman Bakkal te bijten. Tja, wat voor straf hoort daarbij? Heeft de tuchtcommissie van de KNVB een dossier paraat met alle bijtincidenten van de laatste jaren, bijvoorbeeld in de allerlaagste klassen van het amateur- of damesvoetbal?

Bestaan er andere straffen dan een schorsing? Bijvoorbeeld een taakstraf in een heropvoedingsgesticht? Is het bijten van een ander persoon sowieso aanleiding tot strafvervolging door de burgerrechter of volstaat het oordeel van de voetbalbond? En wat doet Ajax? Tolereert die gedrag het gedrag van Suárez? En daarmee dus alle vergelijkbare uitingen in de toekomst? Ik bedoel: spugen, schoppen, slaan, schelden, beledigen, ziek thuis blijven, een lichte diefstal, contractbreuk - het is allemaal niet netjes, maar vrij onschuldig in verhouding tot hetgeen Suárez zaterdag flikte.

 

Einde voor Jol nadert

Fred Rutten heeft zaterdagavond niet alleen het perspectief van PSV in handen, ook het lot van Martin Jol lijkt bezegeld te kunnen worden. Toen algemeen directeur Rik van den Boog van Ajax vorige week zei dat hij Jol 'nooit' zou ontslaan, was duidelijk dat de interne onrust nauwelijks meer beheersbaar is.

De Telegraaf onthult vanochtend hoe het werkelijk zit in de kleedkamer van Ajax. Uit het artikel blijkt dat Jol een uiterst moeizame (zeg maar: geen) relatie heeft met zijn assistent Danny Blind. De twee vertrouwen elkaar niet, zo lijkt.

Het is ook een moeizaam huwelijk tussen die twee. Blind is een aanhanger van de filosofie van Cruijff en zijn oud-trainer Van Gaal, die Ajax altijd op de helft van de tegenstander lieten voetballen in een 4-3-3-systeem en liefst een inschuivende libero.

Jol gokt nu al anderhalf jaar op de inbreng van Luis Suárez, het elftal mist verder een logische veldbezetting, kent geen vaste structuur en organisatie. Logisch dat Blind, met zijn achtergrond, daarop afknapt. Het bewijst maar weer dat dit Ajax-bestuur er niet in slaagt om de juiste mensen op de juiste plaats te zetten.

'Eindhovenaar' vlagt bij PSV

Het is niet de eerste keer dat hij PSV 'vlagt', maar wel de meest bijzondere. Berry Simons uit Son en Breugel fungeert zaterdag als assistent (zeg maar: grensrechter) bij de topper Ajax-PSV.

Dat is bijzonder, omdat regionale (en landelijke) gebondenheid op een hoger niveau strikt wordt vermeden. Het past echter binnen de professionalisering van de KNVB om arbitrale teams te formeren. Zo is Simons de vaste vlagger bij Björn Kuipers, die als scheidsrechter voor de topper is aangewezen.

De komende maand staan Simons en zijn mannen nog meer toppers te wachten. Als enige Europese arbiters zijn zij in december actief tijdens het WK voor clubteams, dat gehouden wordt in de Verenigde Arabische Emiraten. Tijdens dat toernooi wordt Europa vertegenwoordigd door de continentale bekerwinnaar Internazionale.

 

Rookgordijn

De zon liet zich niet zien, het vliegverkeer op Eindhoven Airport lag stil, automobilisten werden bekeurd omdat de verlichting van hun voertuigen niet in orde was. Het was dinsdag mistig in Eindhoven en omgeving, erg mistig. 's Morgensvroeg viel het nog enigszins mee, daarna werd het zicht snel minder. En het grijze gordijn trok niet meer op.

Ook op De Herdgang hing de mist. Desondanks waren ook deze keer enkele tientallen PSV-fans naar het trainingscomplex van hun club gekomen. Van één ding konden ze zeker zijn: dat er een select gezelschap op het veld stond. Want de diverse internationals van PSV waren weg met de nationale teams van hun landen. Tellen ging nog wel, maar wie was wie?

Lange tijd bleef onduidelijk welke naam bij welk silhouet hoorde, was het een kwestie van gissen, van vermoedens. Vrijdag houdt PSV pers en publiek weg van de training. Coach Fred Rutten wil zich met zijn selectie in alle rust voorbereiden op de topper van zaterdag tegen Ajax. Het rookgordijn zal dan nóg groter zijn, ook als het minder mistig is.

Applaus!

Youness Mokhtar joeg de bal tijdens de maandagtraining snoeihard in de kruising en... het bleef stil. Enigszins verbaasd keek de speler van Jong PSV naar de kant. Geen applaus?! Nou vooruit, de handen gingen alsnog op elkaar.

Die handen waren de handen van vier Turkse jongens uit Ankara. Ze zijn in Nederland voor de oefeninterland tussen Oranje en Turkije, woensdag in de Amsterdam Arena, maar brachten maandag een bezoekje aan De Herdgang.

De vier (foto) waren er vooral voor Jonathan Reis. Ze leerden hem onlangs kennen toen ook in hun land de beelden van de 10-0 zege van PSV op Feyenoord op tv verschenen. De jonge Braziliaan scoorde in dat duel driemaal. Bij elke keer dat Reis de bal nu tijdens de training achter een van de keepers (Ramos, Castro, Van Leer) in de goal liet ploffen, kreeg hij applaus.

Reis genoot ervan en trok de trukendoos steeds verder open; halve omhaal, hele omhaal, schieten vanachter het standbeen langs. Applaus, applaus, applaus. Dat werkte natuurlijk aanstekelijk. Uiteindelijk werd er ook voor mooie goals van de andere PSV'ers geklapt. Maar - verschil moet er wezen - alleen met Reis gingen de vier na afloop op de foto.

 

Marcelo is los

Toen hij binnenkwam bij PSV straalde het zelfvertrouwen van zijn vriendelijke gezicht. Daarna bleek Marcelo Antonio toch moeite te hebben om zich snel aan te passen aan het Nederlandse voetbal en werd de blik allengs doffer.

De vertwijfeling had hem kennelijk ook zaterdagavond in de greep, want zijn eerste actie was een hopeloze. Marcelo dacht op zijn gemakje twee, drie spelers van Excelsior voorbij te kunnen lopen, maar werd direct onder druk gezet en verloor de bal.

Gelukkig was daarmee de wedstrijd niet  voorbij voor de sympathieke Braziliaan. Hij beperkte zich lange tijd tot sober verdedigen, hervond zijn zelfvertrouwen en sloot de wedstrijd af op grootse wijze. De steekpass van Lens was subliem, de aanname van Marcelo ook, waarna hij op de rand van het strafschopgebied een prachtige pegel losliet die hoog in het doel verdween. Marcelo is los! Denken we.

Nordin is de leukste

Nordin Amrabat is de leukste voetballer van PSV. Hij is sowieso een bijzonderheid in het betaald voetbal. Amrabat is spontaan, gezellig, heeft het hart op de tong en kan er inmiddels waarschijnlijk wel mee leven dat hij tekortkomt voor de absolute top.

Dat is geen schande, want Amrabat heeft het op basis van zijn achtergrond (hij speelde tot voor een paar jaar nog bij de amateurs van Huizen) voortreffelijk gedaan. Hij kan met het voetballen zijn toekomst veiligstellen en dat is geweldig voor hem.

Amrabat is echter meer dan een prof. Hij is vooral liefhebber, een pleintjesvoetballer eigenlijk, die zich het liefst met zijn lijf door een hele verdediging wurmt en dan zijn schotkracht kan gebruiken. Omdat hij bij PSV nooit kan voetballen zoals hij zou willen, wil Amrabat het liefste naar een andere club.

In de normale maatschappij een gezonde houding, maar als je voetballer bent en je roept zoiets dan wordt de trainer boos.

Ik vind het een beetje flauw van Fred Rutten dat hij die onschuldige opmerkingen van Amrabat zo hoog opneemt. Nordin heeft zijn hart laten spreken en daar is niks mis mee. Aan Rutten de taak om dit als peoplemanager op een goede manier te begeleiden.

(de foto is gemaakt door PSV Media)

 

Rutten en Paus

Echte vrienden waren het niet. Ze sliepen rond wedstrijden nooit op dezelfde kamer, maar vormden wel zeven seizoenen lang een sterk verdedigingscentrum bij FC Twente. Morgenavond treffen ze elkaar weer eens, als coaches van PSV en SV Spakenburg. Fred Rutten en Andre Paus vulden elkaar op het voetbalveld uitstekend aan. "Hij was een zeer sterke mandekker, waardoor ik vaak kon doorschuiven naar het middenveld'', memoreerde Rutten gisteren. "Onder leiding van Kees Rijvers en later Theo Vonk begonnen we in Twente met een jong team vol talenten. We werden uiteindelijk drie keer op rij derde in de eredivisie, wat net zo goed was als de landstitels van PSV.''

Daarna gingen zij hun eigen weg. Paus belandde ondermeer in Japan, Rutten tot twemaal toe in Eindhoven. Rutten (47) maakte van zijn ambities nooit een geheim, Paus (45) leek wat losser in het leven te staan. "We hebben elkaar al een paar jaar niet ontmoet, dus is het hartstikke leuk om elkaar weer te zien'', vindt de trainer van PSV.

 

Onverstaanbaar schelden

FC Utrecht had zondagmiddag een primeur: toen het legioen zich verloor in grenzeloos gescheld op scheidsrechter Jan Wegereef gingen de luidsprekers in stadion Nieuw Galgenwaard vol open. Het gejuich dat werd afgespeeld overstemde dat van de vaste aanhang, zodat de gesproken teksten (‘Wegereef hoerenzoon’) lange tijd onhoorbaar bleven.

Ludiek zo’n actie, maar wel een wreed contrast met de actie die FC Utrecht en PSV in samenwerking met KWF Kankerfonds hielden. Hans van Breukelen, ex-speler van beide clubs en tegenwoordig commissaris van PSV, sprak het publiek toe in een oproep om nooit meer het woord kanker in een stadion te laten horen. Hij verwees daarbij ondermeer aan de dood van zijn vrouw Karen ten gevolge van die ziekte. “Ik vraag jullie allemaal óp te staan tegen kanker en donateur te worden”, zei Van Breukelen. Het publiek rees massaal uit zijn stoeltjes en beloonde Van Breukelen met een warm applaus. Anderhalf uur later was de stemming alweer compleet omgeslagen. Oh ja, de inzamelactie rond het stadion leverde 4.000 euro op. Een kleine pleister.

 

Het moment (PSV-Debrecen)

De mooiste actie van de wedstrijd leverde donderdag geen doelpunt op, simpelweg omdat Ola Toivonen te laks met zijn kans omging.

In de 40ste minuut ontpopte Jonathan Reis zich in een flits weer als de man die bij PSV het verschil maakt. Hij werd aangespeeld door Toivonen en zette de Zweedse spits met een intelligente hakbal alleen voor de keeper.

Reis heeft, als enige spits, om uit het niets kansen te creëren voor zichzelf en voor anderen. Hij is niet afhankelijk van de kwaliteit van de assists, zo bewees hij donderdag weer. De pass die voorafging aan zijn doelpunt (de 2-0) kwam eigenlijk net ónder hem, maar Reis maakte er toch een geslaagde actie van door de bal in één beweging voor zijn rechter te leggen.

Daarmee was de wedstrijd gespeeld.   

Altijd trouw aan Balázs

Niet alleen de wedstrijd in Boedapest, maar ook die in Eindhoven maakt grote gevoelens van trots los in Debrecen. Vanuit Hongarije reist deze woensdag een bus naar Brabant af met daarin louter vrienden en familieleden van Balázs Dzsudzsák. Ze zijn 25 man sterk en de ouders van de PSV'er zitten ook weer aan boord om hun held te ondersteunen als PSV het donderdagavond opneemt tegen Debreceni VSC.

Voor de ouders van Balázs heeft PSV een goedkoop onderkomen geregeld aan de Smalle Haven in Eindhoven, vlakbij het appartement dat Dzsudzsák in de stad bewoont.

De overige supporters worden in aantal trouwens ruim overtroffen door de fans die vanuit Hongarije de vliegreis ondernemen. In totaal zullen donderdagavond 500 landgenoten op de tribunes zitten voor Balázs en zijn voormalige club. 300 daarvan nemen plaats in het uitvak, 200 beter bedeelden hebben een plek op de hoofdtribune bemachtigd.