Oranje-koorts / Nooit vergeet ik... (Deel 2)

Ook op de sportredactie van het Eindhovens Dagblad begint de Oranje-koorts inmiddels de kop op te steken. Nu het clubvoetbal even helemaal stilligt, gaat de komende weken alle aandacht uit naar de nationale ploeg. Daarom gaat deze weblog even in de 'pauze-stand'. Over een paar weken, als PSV met zijn voorbereiding begint, pakken we de draad natuurlijk weer op.

Wel nog even twee dingen. Allereerst: de prijsvraag van 6 mei. Op de foto zien we Saint Etienne-spits Dominique Rocheteau en de PSV'ers Willy van de Kerkhof en... Huub Stevens (nr. 3). Maar één persoon had alle drie de namen juist: Edwin Smelt. Hij ontvangt de eerste uitgave van het PSV Jaarboek.

Dan willen we graag nog een oproep doen: anekdotes over PSV voor de rubriek 'Nooit vergeet ik...' zijn welkom! We hebben er nog niet heel veel binnen gekregen. Wel de volgende, van Hans Peeters, die we bij deze danken voor zijn inzending:

Het moet in de jaren zeventig zijn geweest dat PSV een vriendschappelijk toernooi speelde in Haarlem. Aan het toernooi nam ook een Engelse club deel (ik ben vergeten welke). Tijdens de wedstrijd van PSV tegen de Engelsen scoorde Willy van der Kuijlen achter elkaar twee fabuleuze doelpunten. Engelse supporters die achter ons zaten waren kennelijk ook danig onder de indruk en een van hen tikte mijn buurman, een authentieke Helmonder, op de schouder en vroeg : "Excuse me, who is the number 9, please?“. Nu moet men weten dat kort hiervoor de legendarische Matt Busby geridderd was en dus SIR Matt Busby was geworden. Mijn Helmondse buurman - dit kennelijk in gedachten hebbend - antwoordde in onvervalst Helmonds:  “Witte gij da nie? Da is SIER Willy!“. De Engelsman, verbijsterd kijkend, kon slechts 'very British' antwoorden: “Oh yes, I see, thank you”.