Van de Herdgang

Jonathan alleen op reis

Het was een triest gezicht, vanochtend op vlucht SK 1630 van Düsseldorf naar Kopenhagen. Op stoel 3A van het bescheiden vliegtuig van Scnadinavian Airlines prikte een in geelzwart trainingspak geklede jongeman voorzichtig in een taartje. Bosbessen of kersen zaten ertussen, dat kon ik niet goed zien.

Hij leek helemaal alleen en was me wellicht niet eens opgevallen als hij dat geelzwarte pakje niet had aangehad.

Het bleek Jonathan Reis te zijn, van PSV. Was hij alleen op reis? Nee, achter hem zat perschef Pedro Salazar-Hewitt. Die begeleidde hem op zijn vlucht (het woord vlucht is hier verkeerd gekozen voor wie het verkeerd wil lezen). Reis had weinig te melden. Beiden zouden normaal gesproken twee uur later met de complete PSV-selectie zijn meegereisd. Maar het aantal tickets was op. Dus moest er één man apart van de rest vliegen.

Dat werd niet de masseur, de hulptrainer of een onverkoopbare speler zonder toekomst. Nee, de keuze viel op Reis.

De Braziliaan heeft wat goed te maken bij PSV, zoveel is duidelijk. Gisteren, tijdens de ochtendtraining op De Herdgang, was zijn status nog geringer dan vandaag. Toen moest hij een rood trainingspak aantrekken, want daarin steken de spelers van het tweede zich.

Ook mocht hij niet meeëten met de grote jongens, Reis rende na de training met het eerste het halve sportcomplex over om zich bij de jeugd om te gaan kleden.

De psychologische benadering waarvoor PSV kiest, is bedoeld om Reis te testen. Een grote speler, hoe jong ook, laat dit niet te lang duren. Die zal getart zijn en reageren. Morgenavond, in het oefenduel tegen Bröndby, zal Reis opnieuw laten zien hoe goed hij kan voetballen. Eén doelpunt maakt-ie zeker, waarschijnlijk wordt een knalharde pegel van buiten het strafschopgebied.

Trainer Fred Rutten zal na de wedstrijd zeggen dat hij "niet ontevreden" is over Reis. Maar inwendig zal hij jubelen om de wraak van de jonge Braziliaan.

Verhoeven en Vennegoor

Ik dacht altijd dat Jeroen Verhoeven eigenlijk de keeper was van het vijfde of zesde van de rksv Volendam en dat hij wegens een waslijst aan blessures wel eens mocht meedoen met het eerste. Typisch zo'n cafévoetballer, wat trouwens ook bleek uit de shirtreclame van zijn club.

Nou blijkt dat Verhoeven met zijn gezellige postuur kennelijk zoveel doelpunten heeft weten te voorkomen dat Ajax - ja, Ajax! - hem wil aantrekken als derde doelman. Ajax. Dat was veertig jaar geleden een club waarvoor zelfs in Eindhoven respect en waardering bestond.

Ajax slaagt er allang niet meer in om belangrijke oud-spelers terug te halen naar ... eh.... Zuid-Oost. Dan kom je dus blijkbaar terecht bij Verhoeven. De vraag is ook hoe 'eager' je als club moet zijn om mannen op leeftijd te laten reïntegreren. PSV haalde André Ooijer terug en dat lijkt, zeker voor komend seizoen, een prima keuze.

Maar volgens directeur Jan Reker is vorig jaar zowat elke oud-speler gepolst. Ik denk dat PSV kritisch en selectief moet zijn. Vennegoor of Hesselink is genoemd, nadrukkelijk, als een mogelijke versterking, maar hoe genereus moet PSV zijn? Als Vennegoor haalbaar is, moeten Lazovic en Koevermans vertrekken. Hun gezamenlijke salaris ligt hoger dan dat van VofH, die bovendien niks kost, terwijl die anderen misschien nog een transfersom opleveren. Financieel lijkt het dus interessant.

Vennegoor is echter geen jongen voor de bank. Moet PSV dan straks Toivonen op de bank zetten? Of, als Toivonen op tien speelt, Afellay uit de ploeg zetten?

Beide opties lijken onwerkelijk, zeker omdat trainer Fred Rutten heel veel vertrouwen heeft in Toivonen. Dus denk ik dat Vennegoor geen serieuze optie moet zijn. Al is dat om andere redenen dan Verhoeven bij Ajax.

Zware arbeid in rustiek Oisterwijk

De training werd vrijdag een half uur vervroegd om de hitte een beetje voor te zijn, maar vervolgens liet Fred Rutten zijn spelers twee uur en een kwartier hard werken. ’s Middags stond er bovendien nog een bosloopje op het programma.

PSV is sinds deze week voor het eerst (bijna) compleet en in de rustieke bossen van Oisterwijk, op het terrein van amateurclub Taxandria, werd in de voorbije dagen stevig aan de fysieke gesteldheid gewerkt. Altijd als er een nieuwe coach voor de groep staat, zijn de eerste trainingen extra interessant om te bekijken. En dan niet vanwege het onvermijdelijke loopwerk. Je ziet al vrij snel vanuit welke basisideeën iemand werkt. Bij Fred Rutten staat alles in het teken van de ‘voetbalgedachte’, met veel aandacht voor combinatie- en positiespel, altijd in een hoog tempo en met veel zorgvuldigheid uitgevoerd. Rutten, Eijkelkamp, Ten Hag en donderdag ook Cocu staan er bovenop om de uitvoering op het vereiste niveau te krijgen; elke pass moet de perfectie naderen: het juiste tempo, de juiste richting, op het juiste been van de medespeler.

Na afloop van de training van vrijdag zei Fred Rutten dat ‘het eerste fysieke blok is afgerond'. Hij stelde de selectie en passant nog veel zware arbeid voor de komende week in het vooruitzicht. "We gaan ze wat meer pijn doen." De spelers zullen daarom blij zijn dat de intense warmte van de laatste dagen na het weekeinde voorbij is…..