Van de Herdgang

De andere kant van Jérémie Bréchet

Het was een bijna vertederend gezicht. Een waterkoude maandagmiddag in hartje Eindhoven. Op de bovenste etage van de Piazza begrijpt een goede huisvader wat er van hem gevraagd wordt als zijn kind de broek vol heeft gedaan. Jérémie Bréchet, verdediger van PSV, grijpt resoluut in en legt de baby op één van de tafels in restaurant La Place. Hier moeten billen worden geveegd en de sympathieke Fransman aarzelt niet.

De zachtheid die zijn karakter kenmerkt, vloeit samen met een bewonderenswaardig geduld. Nog een papiertje, nog een papiertje en nog een papiertje: het is papa-dag vandaag.

Samen met de fraaie dame in zijn gezelschap beleeft Bréchet een waardevol familiemoment in een tijd die bol staat van onzekerheid en stress. Heel even lijkt de wereld van het voetbal niet te bestaan, of althans stil te staan. De lunch was goed bevallen, de voetballer en zijn partner genieten zichtbaar van het kostbare uurtje waarin ze even kunnen ontvluchten aan de druk die PSV in de greep heeft.

Er is niets wat erop wijst, dat deze voetballer ongelukkig is in Eindhoven. Integendeel: wie objectief waarneemt, ontwaart dezelfde liefde voor een kind als voormalig doelman Gomes zo vaak tentoonspreidde. Saillant detail: Bréchet bewoont nu het huis in Oirschot dat ooit aan Gomes toebehoorde.

Twee mensen, twee voetballers. Ogenschijnlijk dezelfde inborst. Zó gelijk en toch zo anders. Een paar rottige punten verschil op de ranglijst van een voetbalcompetitie maken het verschil.

Hun kinderen weten gelukkig nergens van. Die koesteren de vaderlijke warmte en kennen niet het onderscheid tussen bewondering en kritiek.

Karting, hanenpoten en gebak

Afleiding van de dagelijkse sores lijkt vandaag het motto bij PSV. Trainer Huub Stevens was zoals altijd in alle vroegte naar trainingscomplex De Herdgang gekomen, waar hij spelers en technische staf trakteerde op gebak vanwege zijn 55ste verjaardag, afgelopen zaterdag.

Die dag had PSV met veel moeite een punt weggesleept uit Heerenveen, wat reden was voor een uitgebreide nabespreking. Daarom werd de ochtendtraining met ruim twee uur uitgesteld. Net toen was aangekondigd, dat het team niet meer op het veld zou verschijen, en enkele supporters huiswaarts waren gekeerd, draafde de selectie toch op voor een korte, intensieve sessie.

Een partijspel acht-tegen-acht vormde de hoofdmoot van de training, waar Nordin Amrabat een opvallende aanwezige was. Gretig als altijd liet de jonge aanvaller zien dat hij klaar is voor de wedstrijd van zaterdag tegen FC Groningen.

Inmiddels was de geur van gebraden hanenpoten onweerstaanbaar. Kantinebaas Harry van Kemenade was ze 's ochtends gaan ophalen bij zijn favoriete slager op de Hemelrijken.

Na de lunch trok het gezelschap naar het kartingcentrum van Mike Hezemans aan de Vijfkamplaan in Woensel, waar de spelers zich uitleefden met een wedstrijdje autoracen.

De geplande middagtraining kwam zodoende te vervallen. Na het karten keerde PSV terug naar De Herdgang om zich voor te bereiden op het avondprogramma: een jaarlijkse bijeenkomst in Waalre met enkele grote sponsors van de club.

Manco komt eraan

Je zag ze soms al bij Jong PSV, in de training van de A-selectie of op filmpjes op youtube, de oprispingen van puur talent. Zaterdagavond in het koude Heerenveen liet Reimond Orángel Manco Albarracín ze voor het eerst op het grote podium zien. In het Abe Lenstra Stadion mocht hij slechts tien à vijftien minuten meedoen, maar in die tijd kwam PSV terug van 2-0 tot 2-2 en de invloed van Manco was niet alleen vanwege zijn assist op Danny Koevermans onmiskenbaar.

De liefhebber gaat ervan watertanden, van types als Manco. Het zal tactisch misschien nog allemaal niet zo verantwoord zijn, maar de net 18-jarige Peruviaan speelt in de grote stadions zoals hij enkele jaren geleden nog met vrienden deed in het warme zand van Lurin, aan de kust bij Lima: onbevangen, altijd op zoek naar de actie, 1 meter 70 voetbalplezier.

Overigens praat hij net zo snel als hij voetbalt. "Als je naar de wedstrijd kijkt, is dit toch een goed resultaat", zei Manco zaterdagavond over de zwaarbevochten 2-2. Hij had uitgekeken naar het moment dat hij zijn kunsten kon vertonen. "Natuurlijk! Iedereen traint en werkt hard doordeweeks om in het weekeinde te kunnen spelen. Als je dan de kans krijgt, geef je honderd procent."

De aanpassing is in de voorbije maanden niet gemakkelijk geweest. Manco stapte in de voetsporen van zijn landgenoot en grote voorbeeld Jefferson Farfán, maar toen Manco kwam was Farfán al verdwenen richting Schalke 04. "Het is niet gemakkelijk", beaamde hij zaterdagavond. "Je komt in een nieuw land terecht, met andere gewoontes, een andere taal, ver weg van je familie. Maar met de steun van iedereen bij PSV vind je toch je plekje."

De invalbeurt van iets meer dan tien minuten beloofde veel. Maar Manco is er de persoon niet naar om meteen hoog van de toren te blazen. De bravoure die hij op het veld uitstraalt, heeft hij daarbuiten nog niet. "Ik ben nog jong, moet nog veel leren. Het belangrijkste is dat er ik er sta als het team me nodig heeft." Dat kan de komende weken wel eens vaker gebeuren dan hij nu kan bevroeden.