Van de Herdgang

PSV voor het eerst dit seizoen koploper

Het seizoen begon slecht voor PSV. Bij AZ werd verloren en de ploeg kwam daarna niet aan kop van de ranglijst. Een paar onnodige remises erbij zorgden ervoor dat PSV met een punt achterstand de winterstop inging. Na de thuiszege op Vitesse staat het er dan echt. PSV is weer koploper. Slaagt AZ er vanavond (ja, het is al na twaalven) niet in om in Kerkrade te winnen, dan blijft PSV eerste.

Volgens Fred Rutten maakt het niet uit wie er nu aan kop staat. Hij haalde het belang van de stand na 34 wedstrijden maar weer eens uit de kast. De weg lijkt nog lang, maar over ruim drie maanden is alles beslist. De kampioensambities van PSV krijgen meer en meer vorm, de ploeg is uitgegroeid tot een grote favoriet voor de titel. 

Het matige potje tegen FC Utrecht en de regelmatige zege op Vitesse verandert daar niets aan.

 

Reis en de schijn van clubliefde

Er zijn de afgelopen week nogal wat discussies gevoerd over Jonathan Reis. De jonge Braziliaan tartte eind vorig jaar de PSV-supporters door bij Vitesse te tekenen. Reis en de mythe van de ontbrekende scorende spits. De mooie lentebloem leek 19 december 2010 definitief geknakt, zijn vezels bleken echter nog veel sterker dan verwacht.

Reis hoeft niet te rekenen op een positief onthaal in Eindhoven. Natuurlijk niet, waarom zou het publiek ook. Aan de andere kant wordt het sentiment ook onnodig gevoed. Supporters kiezen blind voor hun club, wie overloopt is een verrader. Daarbij hebben ze vaak een te geromantiseerd beeld van de voetballerij. Door het grote geld is de praktijk voor spelers veel weerbarstiger dan het voor supporters lijkt. Ik vergelijk het met de werknemer van Philips die 3.000 euro per maand verdient. Kan hij bij ASML 5.000 euro krijgen, dan is hij normaal gesproken ook weg.

Geld heeft naar mijn stellige overtuiging ook de doorslag gegeven in het dossier-Reis. PSV heeft bewust het risico niet genomen om hem te contracteren. De directie had na zijn blessure een menselijker kant kunnen tonen, door onvoorwaardelijk vertrouwen in Reis te houden en hem een beter nieuw contract te bieden. Dat gebeurde wel na zijn cocaïneverslaving, maar niet na zijn ernstige blessure. Dat kan, het is een zakelijke afweging geweest.

Reis heeft daarna het recht gehad om voor Vitesse te tekenen omdat het geld beter was en meer rekening werd gehouden met zijn persoonlijke omstandigheden.

Natuurlijk zal het PSV-publiek hem dat morgen laten weten. Een aantal supporters zal de longen uit het lijf fluiten, ongetwijfeld. Het is begrijpelijk. Toch valt het te hopen dat er ook nog enig respect is voor de sportman-Reis. Een 22-jarige jongen die meegaat in de mores van de voetballerij en telkens grote problemen in zijn leven overwint.

De reactie van trainer Rutten en Wilfred Bouma in het ED van vandaag is in ieder geval verstandig. Zij benaderen de zaak op een sportieve manier.

Het is de bedoeling van PSV om Reis sportief aan banden te leggen.

Een tikkie voor Strootman

Het kon niet op. Kevin Strootman, nog maar 21, kwam afgelopen zomer over naar PSV. Van Sparta naar FC Utrecht naar PSV naar Oranje. De lijn ging maar omhoog. Zijn ontwikkeling ging als de aandelenkoersen in de jaren negentig.

De groeispurt van Kevin Strootman is ongekend geweest, in de tweede seizoenshelft vorig jaar kwam er al een knikje in de curve. Strootman was minder dominant, kreeg het in een aantal wedstrijden moeilijk. Afgelopen zondag werd hij tegen FC Utrecht voor het eerst gewisseld, iets wat in het begin van het seizoen ondenkbaar zou zijn geweest. Strootman was met het gif in zijn spel wel de laatste die Fred Rutten uit het elftal zou hebben gehaald.

Natuurlijk had de wissel zondag een tactische reden, toch kon niemand ontkennen dat Strootman totaal niet in de wedstrijd zat of dat de wissel onterecht was. Hijzelf was ook zo eerlijk, dat mag gezegd.

Niks om over in te zitten, wat Strootman nu overkomt is volkomen logisch. Geen enkele carrière verloopt vlekkeloos, bij elk talent komt er een moment dat het wat minder gaat.

De kunst is steeds om weer terug te komen, en nog beter dan voorheen.

Een quote van Pieters in de stromende regen

Het regende dat het goot, vanmiddag op de Herdgang. De beloften zaten te eten voor hun uitduel met De Graafschap. Ik wilde naar het ED gaan, maar zag uit een ooghoek ineens iemand op het veld staan, die er al maanden niet had gestaan: Erik Pieters.

Pieters brak midden oktober een middenvoetsbeentje, sindsdien zag het journaille hem alleen nog in gewone kleren. Zondag nog, bij het uitduel met FC Utrecht, zat hij in de Galgenwaard op de tribune. De regen hield aan, het bleef koud. Terwijl Pieters aan het trainen was, zat ik in de auto te wachten. De sportvergadering even laten schieten, toch een quote van Pieters opvangen.

Het verhaal dat volgde was niet opzienbarend. Toch was duidelijk dat Pieters erg opgelucht was. Hij hield een slag om de arm, logisch als je veertien weken langs de kant hebt gestaan. Er stond een hongerige sporter.

Pieters kan voor PSV wel eens een cruciale factor worden tijdens het slot van de competitie. Hij heeft meerwaarde, zeker in de tandem met Dries Mertens. Mertens is aantoonbaar minder gaan spelen sinds Pieters is weggevallen. Niet dat Jetro Willems het zo slecht heeft gedaan, Pieters heeft nou eenmaal meer ervaring. Vordert zijn herstel snel, dan zal hij over een aantal weken ongetwijfeld weer in de basis staan.

Lelijke zeperd in Utrecht

Wat een tegenvaller voor PSV. Goed uit de winterstop gekomen, dacht iedereen. Niet dus, de start is vals.
PSV dwong te weinig af. De ploeg deed te weinig met de gelegenheid die het tamme FC Utrecht bood. Utrecht speelde compact, toonde heel veel respect voor PSV. Waar het in de eerste seizoenshelft vaak wel lukte om een ploeg in de tweede helft dol te draaien, lukte het gisteren eens niet.

Rampzalig is het puntverlies allerminst. In een uitwedstrijd tegen FC Utrecht overkomt dat de topploegen wel vaker, gisteren was er de mogelijkheid om de volle buit te pakken. PSV liet het na. Wat resteert, is de tweede plek en de vaststelling dat de competitie vermoedelijk nog heel lang spannend zal blijven.

PSV maakt het spannender dan nodig, de ploeg heeft kwaliteit genoeg om kampioen te worden. Er zal een stuk zelfbewuster gespeeld moeten worden om de muren te slechten die de tegenstanders gaan opwerpen.

 

De opmars van Memphis Depay

Nee, hij is nog niet zover als Zakaria Labyad, zeker niet. Memphis Depay is een jaartje jonger (17), maar kan van hetzelfde kaliber worden, denken velen. Zondag zit Depay bij de eerste 19 van PSV, in de wedstrijdselectie van het eerste elftal tegen FC Utrecht.

Spelen zal hij niet, toch is het voor Depay een bevestiging van het feit dat hij heel goed bezig is. Afgelopen halfjaar kon je bij Jong PSV al zien dat hij een speler is die iets toevoegt, een aanvaller met extra klasse. Een scheurtje in de meniscus hield hem een aantal weken aan de kant, in de voorbereiding in La Manga liet Depay zien dat hij dicht tegen de eerste selectie aan zit.

Depay is een jongen die snelheid, techniek en kracht koppelt. Belangrijker nog, Depay is een jongen zonder schroom. Dat zag je afgelopen jaar in het bekerduel van PSV in Noordwijkerhout, tegen VVSB. Oud-prof Michael Ferrier was zijn tegenstander en leek naast de tiener op een cafévoetballer die zijn roes nog niet had uitgeslapen.

Mooie woorden genoeg, toch betekent dat nog niet dat Depay er al is. Er is nog werk te verrichten. Houdt hij zijn hoofd erbij en begeleidt PSV hem goed, dan kan de club aan hem een prima speler voor de lange termijn hebben. Een aantrekkelijke speler ook, die geld kan opleveren bij een langer contract.

PSV zal het zich niet nog een keer laten overkomen dat een jeugdspeler voor niks wegloopt en moet met jongens als Depay en ook Jetro Willems geen enkel risico nemen.

Op tijd vastleggen, desnoods op de achttiende verjaardag, laten rijpen en op termijn zit een mooie transfer er dan misschien wel in. Dat is voor alle partijen goed.

Voorspellen blijft heerlijk

Het kampioenschap lonkt, denkt vriend en vijand. PSV is met de nieuwe sterren Strootman, Mertens en Wijnaldum ineens dé favoriet voor de titel. Zo zie je maar......Verloren bij Feyenoord en niemand die nog een stuiver voor de ploeg gaf. Daarna twee uitwedstrijden (Heerenveen en FC Twente) imponerend gewonnen en PSV gooit weer hoge ogen.

Het is het opportunisme van de voetballerij. De ene week ben je niks, de andere week de held. Ieder detail kan het verschil maken. Matavz miste in de uitwedstrijd bij FC Twente een opgelegde kans. Had Luuk de Jong daarna Isaksson (uitstekende redding) verschalkt, dan was PSV met een heel ander gevoel de winterstop ingegaan. Was de ploeg bij een goal van De Jong wel de favoriet geweest........ik denk van niet. Dan was er het verhaal gekomen dat PSV nooit topwedstrijden wint. Dat lukte nu toevallig wel, volkomen terecht overigens.

Voetbal is in veel te vergelijken met aandelenhandel, is me opgevallen. De waan van de dag regeert vaak, er wordt zoveel vanuit de emotie gereageerd. Door die emotie vallen altijd interessante verhalen op te tikken. Over het spel, het gedrag of de inzet van spelers.

Ook voor mij het onvermijdelijke lijstje voor de tweede seizoenshelft. Ik denk ook dat PSV kampioen wordt, hoewel ik voor de competitie Ajax erg sterk vond ogen. De Amsterdammers hebben dat niet waargemaakt. De eindstand wordt denk ik als volgt:

1. PSV, 2. Ajax, 3. FC Twente, 4. AZ, 5. Feyenoord, 6. Vitesse, 7.Heerenveen 8. FC Groningen, 9. Roda JC, 10. NAC, 11. Heracles, 12. FC Utrecht, 13. ADO, 14. NEC 15. De Graafschap, 16. RKC, 17. Excelsior, 18. VVV.

 

Rabiu Ibrahim komt goed terecht

Celtic wordt het dus voor Rabiu Ibrahim. De 20-jarige Nigeriaan liet een goede indruk achter op de trainingen en mag nu in Schotland gaan wennen aan een nieuwe omgeving.

Ibrahim werkte zich de afgelopen maanden uit de naad bij PSV, maar kon in Eindhoven niet overtuigen. In de voorbereiding tijdens de zomer maakte hij een aardige indruk tegen amateurclubs als Staphorst en Halsteren. Daarna was het afgelopen, hij kwam niet meer aan de bak. Bij Jong PSV onderscheidde hij zich af en toe, maar onvoldoende. Ibrahim is balvast, vaak aanspeelbaar en technisch vaardig. Ondanks zijn geringe fysiek is hij krachtig. Voor PSV kwam hij desalniettemin tekort.

In oktober kreeg hij nog een keer een kans, in het bekerduel thuis met FC Lisse. PSV won met 3-0, Ibrahim faalde. Op een voor hem ongebruikelijke positie weliswaar (linksbuiten), het spel van de kleine PSV'er leek nergens op. Hoe sympathiek hij ook overkwam, Ibrahim leek absoluut geen versterking.

Vorige maand werd zijn driejarige contract door PSV na een half jaar ontbonden, er zat een ontsnappingsclausule in. PSV moest hem fors betalen omdat Ibrahim een non-EU-speler is. Dat geld was hij niet waard, die beslissing was te rechtvaardigen.

Celtic durft het nu wel met hem aan, Rabiu kan er tot medio 2015 tekenen. We zullen zien of hij het ongelijk van PSV kan bewijzen.

Vaak is een afwijzing een goede drijfveer om het beste uit jezelf te halen. De kans is dus aanwezig dat Rabiu nog mooie dingen zal laten zien.

 

Twijfel over terugkeer van Reis in Philips Stadion

Jonathan Reis is terug. En hoe. In twee oefenduels scoorde hij al drie keer. In de eerste wedstrijd tegen Limassol scoorde hij twee keer voor Vitesse. De Arnhemmers wonnen dat duel met 0-9, dus het niveau van de tegenstander was niet hoog.

Reis scoorde ook in de volgende wedstrijd, tegen een mix van jeugdspelers en selectieleden van Schalke '04. Een serieuze tegenstander, waarvan Vitesse met 2-1 verloor. Zijn goal was er een van klasse, net dat beetje extra dat Reis ook bij PSV altijd bracht.

Reis was een exceptioneel talent, daarover was iedereen het altijd eens. Toch kleefden aan zijn aanwezigheid ook risico's. Hij is (te) goed van vertrouwen, naïef soms. Een club moet hem strikt begeleiden, anders kunnen moeilijke situaties ontstaan. Dat gebeurde ook bij PSV, telkens overwon hij slechte periodes. Zelfs na zijn ontslag wegens cocaïnegebruik.

Het overwinnen van zijn blessure belooft toch nog veel moois. Na die donkere decemberdag in 2010 laat hij onmiddellijk zien wat hij kan. Onvoorstelbaar eigenlijk, vlak na zijn ongeluk gaven velen geen stuiver meer voor zijn carrière. Binnen dertien maanden heeft hij afgerekend met een compleet kapotte knie. Een medisch wonder is het niet, volgens deskundigen. Toch blijft het knap hoe hij na al die tegenslag is teruggekomen.

Jonathan Reis is geen PSV'er meer en de manier waarop dat gegaan is verdient zeker niet de schoonheidsprijs. Moreel had hij een verplichting jegens PSV, maar in de voetballerij komt het vaker voor dat vertrouwen niet beloond wordt. Als sportman is respect voor Reis toch op zijn plaats, de emoties van veel supporters van PSV zitten evenwel nog hoog.

Je kunt daarom betwijfelen of Van den Brom Reis over tien dagen wel moet opstellen in het Philips Stadion tegen PSV. Gebeurt dat toch, dan zullen de fluitconcerten en spandoeken ongetwijfeld boekdelen spreken.

Trainen tussen de sinaasappels en golfbanen

Bijna perfect was het trainingskamp in het Spaanse La Manga. "Jammer dat we die laatste oefenwedstrijd niet gewonnen hebben", vond PSV-trainer Fred Rutten. PSV-Kaiserslautern eindigde in 0-0, terwijl PSV veel beter was. Tussen de sinaasappels en golfbanen legde PSV de basis voor de tweede seizoenshelft. Zonder Erik Pieters en Abel Tamata en grotendeels zonder de wegens een blessure snel naar huis vertrokken Orlando Engelaar. Met Atiba Hutchinson en Stijn Wuytens, die allebei nog een lange weg te gaan hebben. Veel ruimte voor gedoe was er in het vooral voor golfers idyllische La Manga niet, het is rustig binnen de club. PSV strijdt nog op drie fronten mee en transfers worden niet verwacht. Het is alleen onrustig rond Zakaria Labyad. Op basis van het trainingskamp kun je concluderen dat Rutten de komende weken niet veel zal veranderen in zijn basisopstelling. De formatie die in Heerenveen en Enschede won, straalde iets uit. Het moet de coach overtuigd hebben. Het zou mij niks verbazen als die elf spelers ook komende week in de belangrijke uitwedstrijd tegen FC Utrecht aan de aftrap staan.