Boven op de berg is vrede

Vlak voordat ik naar Medina ga heb ik een paar excursies. De eerste gaan naar de tentenkampen van Mina. Hier komen alle hadjis die geen vaste verblijfplaats hebben in Mekka. Het is een gigantisch complex geworden. Tot aan de horizon staat het vol met tenten. Omdat ik een hotel vlakbij heb, hoef ik hier (gelukkig) niet te blijven.

Dan krijgen we één van de belangrijkste bergen: de berg Hira (Nur). Dit is de locatie waar de profeet zijn eerste openbaring heeft ontvangen van de engel Gabriel. Deze openbaring is: IKRA! Dit betekent LEES.

Het is een klim van bijna 45 minuten. Een stijle helling met een soort van trap. De treden zijn oneffen en dat maakt de klim alleen maar moeilijker.

Boven aangekomen kruip ik door een kleine, krappe gang van rotsblokken. Daarna zie ik de locatie waar de eerste openbaring zo een 1400 jaar geleden heeft plaatsgevonden. Het uitzicht is geweldig. Je kijkt recht over Mekka heen en kunt Mescid-i Haram voor een klein gedeelte zien.

Onvoorstelbaar hoe de klim geweest moet zijn 1400 jaar geleden.

De tweede berg is de berg Sevir, de opkomst van de islam. De profeet en (daarna de eerste Kalif) Ebu Bekir hebben zich in deze grot boven aan de berg verstopt voor de bewoners van Mekka. Zij zagen de profeet als bedreiging en wilden hem uit de weg ruimen.



Deze klim is zwaarder en moeilijker dan de Hira-berg. Ook hier oneffen treden, zodat er een trap ontstaat. De klim naar boven duurt ongeveer twee uur. Langzaam vorder ik.

Wanneer iemand me geld zou bieden voor deze klim op een willekeurige andere berg, zou ik het zeker afslaan. Nu loopt iedereen met vastberadenheid naar boven. Oud, jong, met en zonder loopgebreken. Een mensenmassa die allemaal dezelfde locatie willen zien.

Ook hier is het uitzicht fenomenaal. Terug zou makkelijker moeten zijn, maar door losse stenen en zand is het behoorlijk opletten geblazen.

Deze locaties zijn geen heiligdommen. De redenen voor bezoek zijn heel simpel: het zijn de enige locaties die nog in bijna originele staat zijn gebleven na 1400 jaar. En als je hier dan toch bent, dan kun je het niet laten om hier niet te komen.

Beide klimmen vergen veel van ons, maar eenmaal boven vergeet je de spierpijn én is er vrede.