Mijn eerste echte schooldag

Ik weet nog toen ik de allereerste keer deze school binnen liep en dat ik de aula (foto links) zag en dacht; wauw! Wat mooi! En nu is het dan zo ver: mijn eerste echte schooldag.

Met m'n zware boekentas stap ik op de fiets.
Nou, niet mijn eigen fiets maar mijn moeders oude fiets.
Want tja, je moet natuurlijk wel met een goeie fiets het schooljaar beginnen!
Dus mijn fiets heb ik even naar de ''fietsendokter'' gestuurd.





Eenmaal op school loop ik meteen naar mijn kluisje in de fietsenkelder. Een beetje een rare plek, maar wel een heel handige!
Mijn boekentas stop ik in m'n kluisje en loop meteen door naar de receptie waar onze klas zich moest verzamelen omdat we nog niet echt wisten waar we moesten zijn.
Vandaag begonnen we met een blokuur gym!
Ik ben net een uur wakker, en dan moet ik al meteen m'n kiezen op elkaar zetten!
Maar gelukkig viel het mee.
Ik vond het raar dat we een stuk moesten fietsen voordat we bij de buiten-sportvelden waren.
Gelukkig was het niet ver want daar had ik dus echt GEEN zin in.
Het eerste wat ik zag was een bak met handschoenen. Honkbal-handschoenen!
En het eerste wat ik dacht was; NEEEEE! GEEN HONKBAL!
Maar gelukkig, het was softbal. Ook al kende ik niet echt het verschil, ik was tóch blij!

Toen we klaar waren en ons weer gingen  omkleden viel het me wel op dat de kinderen er hier toch wel anders uitzien. Ze letten meer op hun uiterlijk (waarschijnlijk doe ik daar ook aan mee). Meer dan in groep 8 tenminste.
Toen we weer op school waren, rende ik zomaar opeens naar mijn kluisje.
Ik had echt geen idee waarom, maar daar kwam ik later wel achter, want toen ik eenmaal bij mijn kluisje was, herinnerde ik me dat ik mijn boeken voor de volgende les daar nog in had zitten!
Niet zo slim …
Gelukkig was ik nog op tijd, want anders was ik echt dik de klos.
Dus ik had mijn boekentas, en toen was de ramp van de dag er weer.(dacht ik)
Wiskunde!
Gelukkig had ik een aardige lerares, want anders was ik pas echt doodsbang!
Maar weet je, ik zeg 't gewoon eerlijk.  Het was eigenlijk best wel leuk.

En dan, het studie-uur! Dat was nou echt melig.
We waren namelijk zo druk, dat we van de mentor maar even een rondje om de school moesten rennen! Hahaha!

Toen ik eenmaal thuis kwam, was ik echt doodmoe!
Best wel een zware dag gehad hoor.
En toen moest ik natuurlijk ook nog mijn fiets ophalen!
Gelukkig was mijn moeder zo lief dat ze me bracht en dat ik achterop kon (dan hoefde ik tenminste niet lopend). Dus dat was weer een zorg minder.