« ‘Mensen kom maar, hier brandt de lamp, hier is het feest' | Hoofdmenu | Internationale Bellenblaasdag »

James denkt mee

James James is al elf jaar een beste maat. Altijd kan ik op hem rekenen en hij laat mij nooit in de steek, tenzij er overmacht in het spel is en hij echt niet anders kan. De keren dat James ziek was, zijn op één hand te tellen. James en ik hebben alle PACT Festivals en DommelVallei-feesten meegemaakt, en bergen deco en apparatuur gesjouwd.

James is mijn oude trouwe Volvo en hij is vernoemd naar James de butler en James Bond. Butler, omdat hij altijd voor mij klaar staat. En Bond, omdat ik alléén butler ook maar saai vind.

Tijdens de laatste opbouwdag van PACT vorig jaar, kreeg James ineens last van een mank been. Best lastig, wanneer je van hot naar her moet rennen met van alles en nog wat op je rug. Dus moest James onverwachts naar de dokter. Na een dikke pleister en wat extra verse zuurstof was hij gelukkig weer de oude. Maar door dit akkefietje begon mijn strakke schema minder strak dan normaal.

Er zijn voetballers die beter voetballen wanneer hun eerste balcontact goed is. Een bal die bij de eerste aanraking van de voet springt betekent voor hen achter de feiten aanhollen en hard werken om de balvastheid en souplesse weer in het spel te krijgen. Een chaotisch begin van een festival betekent vanaf de eerste minuut dat je achter de feiten aanholt en naarstig naar je ritme zoekt. Het publiek heeft geen weet van de duizend dingen die nog door je hoofd razen en zet de feestelijke dag volgens plan in. En zo hoort het ook. Later vind je het ritme meestal wel weer terug, maar niet nadat je een hele hectische beginperiode, die lang doordreunt, achter de rug hebt.

Opbouw James heeft niet alleen het gestel van een tank, maar ook nog eens het geheugen van een olifant. Precies één dag eerder dan de dag van vorig jaar, herinnert hij zich mijn hectische begin van PACT en trekt hij aan de bel. ‘Hee maat, vorig jaar morgen liep ik niet zo lekker en daar had jij ook nogal last van. Ik heb het idee dat mijn energiepeil een beetje laag staat. Laten we vandáág maar even langs de dokter gaan.’

Zo gezegd, zo gedaan. James was er toch wat erger aan toe dan hij zelf door had. Maar de dokter besefte dat James hard nodig was, stak de handen uit de mouwen en bracht James’ energiepeil ras weer op het optimale niveau.

Met een fitte James en één stap voorsprong begin ik de laatste opbouwdag voor PACT. De zon schijnt, de eerste materialen zijn mooi op tijd geleverd. We zijn begonnen.

Posted by Eindhovens Dagblad on april 29, 2011 at 11:31 vm | Permalink

Reacties

Laat een reactie achter