Dekking! De Beatles komen

Links op de foto: Beatles-mania

Ik heb een mail ontvangen van iemand die zich zorgen maakt over een House- en Technofeest op Strijp S. De schrijver uit zijn zorg over ‘... wanneer duizenden feestgangers voor de deur door het lint gaan’.
Ik wilde daar met een nette één op één mail op reageren. Maar aangezien ik mij nu toch in de bevoorrechte gastblog-positie bevind om mijn zegje te doen, lijkt het mij een goed idee om het ook hier te doen. Als collectief ‘sign of the times’ zou de mail namelijk ook door vele andere mensen kunnen zijn geschreven.

Beste schrijver, ik begrijp uw zorg. Natuurlijk is het ons uitgangspunt om niemand schade te berokkenen. We geven tenslotte een ‘feest’. Anders hadden we het wel PACT Revolution Smash Everything You Can Party genoemd. Maar waar ik het eigenlijk met u over wil hebben zijn de vier alleszeggende woorden ‘door het lint gaan’. Om dat te nuanceren wil ik graag één aspect van elektronische dansmuziek op z’n Jip en Janneke’s toelichten. Niet denigrerend bedoeld, maar puur voor de duidelijkheid.

Je hebt langzame elektronische muziek, denk aan een vredig vijvertje op zondagochtend. Je hebt snelle muziek, een zonnige zaterdagmiddag op een gezellig druk terras. En je hebt hele snelle muziek, denk aan een documentaire ‘Tweede Paasdag op een Nederlandse Woonboulevard’, maar dan vijf keer versneld afgespeeld. Net als met een gaspedaal kun je de snelheid naar eigen inzicht doseren en dan kun je er ook nog voor kiezen om in een oude Eend of een Merc 500 SEL te rijden. Oftewel, er zijn heel veel geuren, kleuren en gradaties mogelijk.

Rechts op de foto: Over twintig jaar

Met ‘door het lint gaan’ wordt een generiek beeld van liefhebbers van elektronische dansmuziek geschapen wat wel enige verfijning kan gebruiken. Nee, niet alle autoliefhebbers scheuren over de wegen. Nee, niet alle liefhebbers van Duitse Schlagermuziek ontbijten iedere ochtend Bratwurst mit Senf und Bier. En nee, niet alle liefhebbers en bezoekers van House en Techno feesten ‘gaan door het lint’.

Er zijn helaas altijd excessen. Natuurlijk werken Hoek van Holland- en Love Parade-taferelen niet in het voordeel van de liefhebber. Maar wanneer excessen meer worden beschouwd als uitzonderingen die de regel bevestigen, dan komen we er samen wel uit.

Hopelijk lachen we twintig jaar later met zijn allen hard over de kwestie. Vroeger waren de Rolling Stones en de Beatles schreeuwerds en heidenen. Nu hoor je ze op zondagochtend, aan de rand van een vredig vijvertje, op de radio.