Gastblog

Vandaag!

Vandaag is het dus eindelijk zover. We gaan het resultaat zien van het project waar we al een aantal weken mee bezig zijn geweest! Ik ben heel internet af aan het zoeken over informatie die ik kan vinden over het programma van vanavond.

Ik zie bijvoorbeeld dat we op www.tvgids.nl bij de top 5 van meest bekeken programmas staan! Dat vind ik wel heel erg goed! Zeker voor een nooit eerder vertoond programma. Het word gezellig vanavond dat is een ding dat zeker is. Op groot scherm drank je erbij en met al mijn vrienden kijken. Omroep Brabant vond het een heel leuk idee van ons om het op deze manier te gaan kijken en komen ook even langs.
Ze vonden het leuk om te filmen hoe De dorpsen meiden, Dorpse Meiden kijkt! Dat zal ook wel leuk beeld geven omdat je alle live reacties ziet! Nou, nog één dagje werken en dan is het zover! Wat zal vandaag lang gaan duren zeg!

Ik vind het echt spannend! Hoe valt het bij de kijkers in de smaak? Is het wel leuk? Krijg ik dalijk negatieve reacties? We zullen het allemaal vanzelf zien! En dat laat ik jullie allemaal weer weten!  Maar eerst allemaal kijken vanavond!

 

 

Morgen!

Morgen, dinsdag 31 augustus, is het zo ver! Wat ben ik benieuwd zeg! We hebben wel iets leuks bedacht. We gaan niet zomaar bij iemand thuis kijken, maar bij Beekman&Beekman. Een café in Deurne! Daar wordt Dorpsen Meiden! op groot scherm afgespeeld! Het lijkt wel een WK-wedstrijd!
 
Wel heel leuk, dan kan ik meteen de reactie van al mijn vrienden live zien! Ik heb net iedereen gesmst, zo’n 30 man komen kijken. Gisteren ben ik voor de laatste keer naar BNN geweest om te voice-overen. Toen heb ik wel al wat beeld gezien maar morgen wordt voor mij ook de eerste keer dat ik hem helemaal ga zien zoals hij eruit ziet. 

Ik ben vandaag nog aan het werk en iedere klant vraagt aan mij: “Morgen komt het toch? Ik kijk zeker! Hoelaat ook al weer?” Dus ik ben echt ontzettend benieuwd naar de reacties als het op tv is geweest.
Dorpsen Meiden! Wat ik er van heb gezien is het ook echt zoals we zijn. Leuke maar ook niet leuke dingen. En dat delen wij vriendinnen met elkaar!

Gisteren heb ik nog een aflevering Echte Gooische Meisjes gekeken om te kijken of het op elkaar lijkt. Maar het viel me op dat het inderdaad écht het tegenovergestelde is!

Wij wachten in ieder geval in spanning af!

Ellen van Dijk blogt over Dorpse meiden

Ellen van Dijk uit Deurne blogt over haar zelfbedachte tv-programma Dorpse meiden, deze week te zien op Nederland 3.

De laatste uren voor de optocht

Op zondagochtend ben ik al vroeg op want er worden ook bij mij thuis veel bezoekers verwacht. Rond 11 uur stromen mijn kinderen, familie en vrienden ons huis binnen. Mijn zorgzame vrouw Gerda is van mening dat je deze mensen niet rechtstreeks naar de Brabantse Dag kunt laten komen, maar dat ze eerst bij ons thuis een kopje ‘oma’s soep’ met een Brabants worstenbroodje genuttigd moeten hebben.

Hoe gezellig ook, veel krijg ik er niet van mee, want ik zit al in het gemeentehuis voor overleg om samen met de organisatie van de Brabantse Dag, politie, brandweer, EHBO, Ambulancedienst, Geneeskundige Hulpverlening bij Ongevallen en Rampen en het gemeentelijk team de laatste zaken af te stemmen. Je ziet aan de strakke gezichten dat ieder weet voor welke verantwoordelijke taak zij of hij staat. En je herkent ook meteen wat nerveuze blikken die naar de buitenlucht kijken, want: ‘wat gaat het weer doen?’

De voorbereiding blijkt echter in de praktijk veelal erg goed te zijn, dus daar plukken we de vruchten van. Iedereen weet immers wat hem of haar te doen staat. Vanaf half 1 stromen de genodigden binnen die persoonlijk ontvangen worden door Frans Bakermans en mij. Veel van deze mensen of de organisatie die zij vertegenwoordigen zijn financiële ondersteuners van de Brabantse Dag. Anderen zijn provinciebestuurder of lid van de Tweede Kamer.

Dit jaar geen minister of staatssecretaris, maar dat heeft natuurlijk te maken met het bestuursvacuüm. Het demissionaire kabinet werkt hard en bescheiden op de achtergrond en het nieuwe kabinet werkt nog in alle stilte aan zijn toekomst.

De tijd vliegt en het is al snel twee uur. De optocht begint……

Een mooie afsluiting.

Seniorenmiddag

Een van de wellicht wat minder bekende activiteiten van de Brabantse Dag is de seniorenmiddag op de vrijdagmiddag. Een luchtig en soms wat melancholisch programma voor de 55-plussers van Heeze. Het programma begint om half twee, maar al een uur van te voren staan de eerste bezoekers klaar bij de ingang om de feesttent te betreden.

Voorzitter Frans Bakermans en ik mogen het programma openen met een toespraakje waarbij we vast moeten stellen dat ook wij, met het vorderen van de jaren, meer en meer behoren tot deze doelgroep. Na ons ‘optreden’ is het de beurt aan gerenommeerde streekartiesten die het van ons overnemen om de totaal uitverkochte en tot de nok toe gevulde zaal te vermaken.

Nou en? is deze seniorenmiddag zo bijzonder zult u zich misschien afvragen? Ja die is bijzonder, omdat in de zaal de wagenbouwers en andere vrijwilligers van de Brabantse Dag van weleer zitten. Zeg maar gerust de mensen die in de afgelopen 53 jaar de Brabantse Dag hebben gevormd tot het cultureel hoogtepunt zoals wij dat nu kennen. En dat verdient veel respect. Immers, zo luidt een oud Chinees spreekwoord: ‘Wie het verleden kent, weet de toekomst’. 

Morgen kunnen we beginnen met het aftellen, de laatste 24 uren voor het spectaculaire slotstuk: de cultuurhistorische optocht…….

Veiligheid voorop

Vanzelfsprekend ben ik erg trots op de Brabantse Dag. Het zet onze gemeente op de kaart en zorgt voor erg veel cohesie binnen onze samenleving, zoals ik in mijn vorige gastblog al benadrukte. Ik heb zeer veel respect voor de grote hoeveelheid vrijwilligers die zich voor de organisatie van dit evenement inzetten.

Een ander aspect van zo’n grootschalig evenement is het feit dat je er ook op moet toezien dat alles veilig en volgens wettelijke regels verloopt. Je moet dan streng zijn op het toepassen van regelgeving die de gemeente niet altijd zelf bedenkt, maar die de landelijke overheid ons oplegt. Ik vind het belangrijk om dit punt aan te kaarten. Als burgemeester ben ik portefeuillehouder van openbare orde en veiligheid. Maar binnen de organisatie is ook een aantal personen hiermee belast, onder wie Ilka Adriaans.

Ilka weet uit de dagelijkse praktijk hoe belangrijk het is om toe te zien op die wettelijke regels. Ook al zouden we daar als gemeente wel eens wat soepeler mee willen omgaan. Maar daar staat tegenover dat als er dan wat gebeurt de organisatie aansprakelijk kan worden gesteld voor de gevolgen en dat wil je die vrijwilligers zeker niet aandoen natuurlijk!
Goed overleg is daarom heel belangrijk. In het kader van de Brabantse Dag hebben Ilka en ik regelmatig overleg. Ook overleg ik vaak met voorzitter Frans Bakermans. Al maanden voor dit evenement is de werkgroep Brabantse Dag actief om samen tot een goede afstemming te komen. Daarbij zijn een aantal ambtenaren en contactpersonen van de organisatie van de Brabantse Dag, politie en brandweer betrokken. We bespreken dan ook de aandachts- en verbeterpunten, zoals het alcoholbeleid.

Burgemeester Paul Verhoeven en Ilka Adriaans bespreken de laatste stand van zaken op locatie waar de voorbereidingen plaatsvinden voor de activiteiten rondom de (optocht van de) Brabantse Dag.

Ik heb begrip voor het feit dat er wel eens op ons gemopperd wordt en dat er zoveel regels zijn die een organisatie moet naleven. Maar ook wij moeten staan voor onze verantwoordelijkheid en daar mogen we niet voor weglopen. Het gaat er tenslotte om dat alles zo veilig mogelijk verloopt. Binnen Ilka’s afdeling worden de vergunningen voor zo’n evenement verleend. Daarin staan de voorwaarden beschreven die, bij correcte naleving, al een hoop risico’s wegnemen. Dit zijn niet alleen maar ‘regeltjes’ maar ze beschermen ook de organisatie. De overige risico’s worden uitgebreid beschreven in een calamiteitenplan, zodat er goed voorbereid gehandeld kan worden bij incidenten. Veiligheid is nu eenmaal belangrijker dan onze populariteit.

Kortom, een zorgvuldige voorbereiding is erg belangrijk, zodat je ook achteraf samen kunt zeggen dat alles volgens de wettelijke voorschriften veilig en goed is verlopen. Onze ervaringen met de Brabantse Dag, die staat voor een professionele organisatie, zijn erg goed. En dat willen we graag zo houden!

Jubilarissen en politici met een missie

Afgelopen twee avonden ben ik samen met de wethouders op bezoek geweest bij de 19 bouwplaatsen van de wagenbouwers. Mijn top vijf staat vast. Nu wil dat overigens nog niet veel zeggen, want ik zie alleen de wagens in opbouw. En een belangrijk deel van de beoordeling door de jury is het spel dat de spelers ten tonele, of in dit geval ‘op straat’ brengen. Ik heb eigenlijk nu al medelijden met de juryleden en wens ze dan ook veel succes met hun keuze!

Zo’n bezoek aan alle groepen is een bijzonder rondje waarbij je nogal wat bijzondere wagenbouwers tegenkomt. Zoals Toon van Eersel van vriendengroep ‘Toontje Hoger’ die al voor de 53e keer, dus zolang als de Brabantse Dag bestaat, wagenbouwer is. Even verderop werkt Toon Snoeijen van wagenbouwersgroep Snoeien die dit jaar voor de 40e keer aan een prachtwagen werkt. Twee opmerkelijke jubilea, waarvan de ene weliswaar een ’50-plusser’ is.

Maar ook andere opvallende feitjes met zelfs een politiek tintje trokken mijn aandacht. Zo zag ik bij vriendengroep Kapelstraat raadslid Toon Bosmans danspasjes instuderen met een schone deerne. Voor hem even geen ‘politieke polonaise’. Geef hem eens ongelijk.
Raadsleden Piet Vos en Dennis Keuten bouwden aan de wagen van vriendengroep ‘Engelse tuin’, die wat gaat uitbeelden over een processie voor de missie. Duidelijk een voorbeeld van politiek met een missie!
Onze wethouder Jos van Bree komen we tegen bij vriendengroep ‘Ietskes Schif’ die het publiek meeneemt naar de glamourwereld van Hollywood. En ja hoor, ook voor hem is een rol weggelegd. Zo blijkt maar weer dat politiek je veelzijdig maakt!

In mijn gastblog van morgen stel ik u een van onze gemeentelijke adviseurs voor die belangrijk is voor de Brabantse Dag: Ilka Adriaans. Zij is verantwoordelijk voor de vele vergunningen die bij dit evenement horen. 

Een traditionele traktatie van en voor de hardwerkende wagenbouwers!

Traditioneel ga ik samen met de wethouders en de voorzitter van de Brabantse Dag, Frans Bakermans, op maandag- en dinsdagavond, voorafgaand aan de optocht op zondag, op locatiebezoek bij de bouwers van de praalwagens. Zij leggen deze week de laatste hand aan hun creaties. De wethouders trakteren de wagenbouwers op een even zo traditioneel Heezer hapje: blokjes kaas met diverse soorten worst.

Bij elke wagenbouwersgroep krijgen we een toelichting op het werk en de uitbeelding en worden we geattendeerd én getrakteerd op diverse subtiele details. Dat is handig meegenomen en een goede voorbereiding op de bezichtiging van de optocht aanstaande zondag. Immers, dan ben ik in staat, zoals het een goed gastheer betaamt, om voor gasten een goede toelichting te geven op de voorbijtrekkende wagens!

De meeste groepen zijn al een eind op weg met de realisatie van hun wagen en volop met de afwerking bezig, maar er zijn er ook bij waar nog zoveel moet gebeuren dat je jezelf afvraagt of dat wel goed komt. Het staat nu al vast dat enkele groepsleden toch maar een extra snipperdag nemen of de nodige uurtjes slaap gaan missen.

Er zijn gemeenten die subsidies verstrekken voor kleinschalige dorpsactiviteiten, zoals een buurtbarbecue, om zo de onderlinge samenhang in de gemeenschap te versterken. Dit gebeurt in onze gemeente spontaan door (onder meer) negentien wagenbouwersgroepen! Duizenden mensen die vrijwillig met elkaar samenwerken om tot de mooiste creaties te komen: het is met geen pen te beschrijven wat deze cohesie teweegbrengt binnen een dorp.

Daarnaast is het voor velen een nuttige tijdsbesteding in menig opzicht; zelfs een handjevol hangjongeren is ermee ‘van de straat’ om vervolgens ‘op de straat’ het resultaat te laten zien.

 Dit alles maakt Heeze en daarmee de Brabantse Dag bijzonder bijzonder.

De ‘goede week’ is weer begonnen!

Een vaste vermelding in mijn agenda: de (opening van de) Brabantse Dag. Jawel! de ‘goede week’, zoals ik het jaarlijkse Heezer cultuurfestival gekscherend wil omschrijven, is weer van start gegaan.

De aftrap vond afgelopen zaterdagavond plaats in onze gemeentehuistuin met een muzikaal openingsprogramma. Vele belangstellenden, waaronder alle vriendengroepen (lees: wagenbouwgroepen), waren hierbij aanwezig.
De laatste week van augustus in Heeze staat in het teken van een gevarieerd en uitgelezen cultuurprogramma met als apotheose de cultuurhistorische optocht, die dit jaar plaatsvindt op zondag 29 augustus aanstaande. Het thema is ‘Voor eeuwig vastgelegd’. 

Met alle respect voor het leuke culturele programma kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat de wagenbouwers daar nauwelijks in geïnteresseerd zijn. Voor hen is er simpelweg geen tijd te verliezen, want er moet vaak de laatste week nog erg veel werk worden verricht om hun wagen op tijd klaar te hebben voor de cultuurhistorische optocht op zondag. Wat dat betreft is de timing van dit voorprogramma voor hen erg ongelukkig. “Voor ons wagenbouwers”, zo vertrouwde een doorgewinterde wagenbouwer mij toe,  “is de Brabantse dag de optocht. De rest hoeft voor ons niet zo nodig.”

Toch attendeer ik u ook graag op het hoogstaand weekprogramma, te bekijken op www.brabantsedag.nl. Want er is voor ieder wat wils, zowel om te bekijken als te beluisteren. Dat kan zelfs de wagenbouwers niet ontgaan!
Zelf ga ik maandagavond en dinsdagavond samen met de wethouders en de voorzitter van de Brabantse Dag de bouwplaatsen af om de wagenbouwers een hart onder de riem te steken voor de laatste loodjes. Hieraan wil ik in mijn gastblog van morgen graag aandacht schenken.

Foto: Burgemeester Paul Verhoeven houdt een toespraak tijdens de opening van de Brabantse Dag afgelopen zaterdagavond. Foto: Martin Broekhuysen, Heeze

Paul Verhoeven blogt over de Brabantse Dag

Paul Verhoeven, burgemeester van Heeze-Leende, blogt deze week over de 53e Brabantse Dag.

Hotel met Rwandese signatuur

Gisteren heb ik mijn voorlopig ontwerp gepresenteerd aan de directie van het hotel, mrs. CH en mr. JN.

Ik heb de indruk dat ze tevreden zijn. Enkele dagen gelden heb ik immers met hen mijn uitgangspunten besproken. Hierover waren ze enthousiast en hebben me dan ook op basis daarvan carte blanche gegeven voor verdere uitwerking.

Het is vanuit verschillende perspectieven een interessante oplossing. De realisatie kan gefaseerd, afhankelijk van tijd en geld, worden uitgevoerd. Bij de uitvoering van het ontwerp zijn lokale partijen betrokken, wat voor de directie de positie in het lokale netwerk versterkt.

Uiteindelijk wordt het een hotel met een Rwandese signatuur. Dat maakt het hotel bijzonder ten opzichte van andere locaties. En niet in de laatste plaats; het is goedkoop. Rwanda produceert niets in dit opzicht. Men zou dan ook aangewezen zijn op het invoeren van objecten en materialen.

Het resultaat zou ik niet in Nederland bedacht kunnen hebben. Het is afgestemd op tijd, plaats en omstandigheid.

Kigali, 22 augustus 2010.

Nawoord:

Geachte lezer,

Ik neem afscheid van u in de hoop dat ik u een positief beeld heb kunnen schetsen van Rwanda. Zelf neem ik hier komende donderdag afscheid. Aanvankelijk had ik niet verwacht wat het uiteindelijk heeft opgeleverd. Voor mij is het dan ook meer dan de moeite waard.

Mr. Ve

Zoals eerder geschreven is mr. Ve mijn partner in Kigali. Hij doet me denken aan Manuel, één van mijn partners maar vooral ook vriend in Mozambique. Sterker nog, ik kan Manuel niet van mijn netvlies krijgen als ik met mr. Ve ben. Merkwaardig dat deze twee zo op elkaar gelijkende mannen op mijn pad komen. Ze vertonen gelijkenis door hun postuur, charisma, het ondragelijke verleden, levenswijsheid, maar vooral door hun respect voor de medemens.

Ve, nazaat van de koninklijke familie (de koning is in 1959 na een staatsgreep gevlucht), was een jaar of twintig. Aangezien hij goed kon voetballen, werd hij gevraagd om deel te nemen in het leger.

De toenmalige machthebber Habyarimana was sinds 1973 na een staatsgreep aan de macht.

Als Ve zou weigeren, zou men vragen naar de reden. Instemmen zou betekenen dat zijn doopceel zou worden gelicht, met als resultaat dat hij als Tutsi zou worden vermoord. Restte hem slechts te vluchten.

Hij ging naar Uganda. De toenmalige president was een sympathisant van de Tutsi’s. Daarom was hij ook daar niet veilig. Vervolgens week hij uit naar Congo. Zijn ouders, broers en zussen hebben ieder voor zich een vergelijkbare weg moeten gaan.

In 1995 is hij teruggekeerd met achterlating van zijn bezittingen, maar vooral met achterlating van het verleden en met het vaste vertrouwen dat Rwanda zijn vaderland is.

Mijn vriend Ve heeft me gevraagd maandag met hem het land in te gaan. Op zijn uitdrukkelijke verzoek gaan we met het openbaar vervoer. Het spreekt voor zich dat ik aan zijn lippen hang.

Kigali, 21 augustus 2010

Foto: De kogelgaten en granaatinslagen zijn na de genocide in 1994 bewust niet gerepareerd in het parlementsgebouw in Kigali

Bezoek aan de ambassade

Vanmiddag samen met mr. Vi, de locale vertegenwoordig van PUM, een bezoek gebracht aan Hare Majesteits ambassade. Onze gesprekspartner mr. A is adviseur Economische
Samenwerking Private Sector.

Allereerst hebben over de aanvraag van het hotel gesproken. Ik heb de richting geduid waarin ik mogelijke oplossingen zie, te weten in de toepassing van lokaal voorhanden zijnde producten. Ik denk daarbij aan schilderijen, beeldhouwwerken, traditioneel gevlochten manden, schalen, wandkleden, etc.

Mr. Vi was geïnteresseerd in mogelijke financiële steun van de Nederlandse overheid aan Rwandese bedrijven. Die blijkt er zeker te zijn, zij het onder strikte condities. Een voorwaarde is dat deze bedrijven een samenwerking aangaan met Nederlandse bedrijven. Tevens moet het een nieuw en oorspronkelijk initiatief zijn.

Als de ambassade positief heeft geadviseerd over de aanvraag, gaat deze naar de EVD, onderdeel van het Ministerie van Economische Zaken. De EVD bemiddelt in het vinden van de geschikte Nederlandse partner. Als dat zover is, ontvangt het verzoekende bedrijf in Rwanda € 5.000 voor het inschakelen van een Nederlandse consultant om de samenwerking verder te concretiseren.

Beide partners moeten samen de helft investeren, de EVD de andere helft. De investering is in afgeronde fasen op te delen en overeenkomstig geschiedt de investering. De EVD draagt haar helft pas bij als de fase is afgerond. Daar wringt volgens mr. Vi een schoen. Dit is voor bedrijven in Rwanda een handicap. Mr. A bevestigt dat er nog slechts een paar aanvragen zijn gehonoreerd en enkele in de aanvraagfase zijn.

Ik heb mijn suggestie ingebracht om een bedrijfje te starten voor het maken van verlichtingsarmaturen met toepassing van het schitterende typisch Rwandese vlechtwerk. Slechts de meest afschuwelijke armaturen, en dan ook nog in een beperkt assortiment, zijn hier te koop.

Kigali, 20-08-2010

Vrouwen verdienen geld met agaseke

Allereerst wil ik Janne, onze oudste kleindochter, van harte feliciteren met haar vijfde verjaardag. Janne, jammer dat ik niet op je feestje ben! Doe je de groeten aan oma?

De ‘agaseke’ is Rwanda’s oudste traditionele mand welke nu de ‘vredesmand’ wordt genoemd, een symbool van eenheid.

Vandaag bezochten we een coöperatie waar onder andere de techniek en de verkoop van deze manden centraal staan. Het succes van de coöperatie is gebaseerd op ambachtelijke weeftechnieken en op het in staat stellen van de vrouwen van Rwanda om te profiteren van de sociaaleconomische ontwikkelingen van het land. De coöperatie streeft ook naar bevordering van een eerlijke handel.

Traditioneel hadden vrouwen geen eigen taak met bijbehorende inkomsten. Zij verzorgden het vee en verbouwden de akkertjes. Nu kunnen de vrouwen vanuit huis hun eigen werk met inkomsten hebben, op momenten dat hen dat past.

De producten zijn gevlochten in traditionele, oorspronkelijke Rwandese patronen en zijn van een hoge kwaliteit om een duurzame markt voor de wevers te verzekeren. De ambachtelijke producten zijn mooie geweven manden, maar ook versieringen voor in huis, sierraden en textielproducten als tassen, sjaals, etc.

Aanvankelijk werden vrouwen in het centrum opgeleid om de technieken tot in perfectie te beheersen. Nu bestellen de vrouwen van het platteland de basisproducten bij het centrum en leveren de kant-en-klare artikelen. Het centrum zorgt naast het bezorgen van de grondstoffen en het ophalen van de gerede producten voor levering aan de belangstellenden. De bestellingen vinden wereldwijd plaats via internet.

Lijkt me een waardevolle aanvulling op het assortiment van de Wereldwinkels.

Kigali, 19 augustus 2010.

Architecture without architects

Mr. Ve is mijn partner voor de komende dagen. Een aardige open man, groot van postuur en naar schatting een vijftiger. Hij heeft op een katholieke middelbare school gestudeerd. De directeur was een Rotterdams broeder, van een Franse orde. Hij spreekt enkele woorden Nederlands omdat de studenten toentertijd zeven uur per week Nederlandse les hadden. Zijn uitstekende kennis van de Engelse taal is vanwege zijn verblijf in Uganda. Met regelmaat brengt hij de genocide ter sprake.

Na een eerste rondrit met hem in de stad en een bezoek aan enkele plaatsen waar typisch Afrikaanse en Rwandese attributen worden verkocht, krijg ik wel het idee dat er met eenvoudige middelen een sfeervol geheel te maken is, zonder te vervallen in de ‘harde’ en kille uitstraling van nu.

Zo ook bezochten we het woonhuis van een man die bij de staatstelevisie werkt, maar van professie kunstschilder is. In zijn vrije tijd praktiseert hij dat beroep nog steeds. Zijn woonhuis is een oase in een volkswijk met hutjes en barakken. Het is een veilig ommuurd ensemble van gebouwtjes en zowel groene als steenachtige patio’s. Het uitzicht over de stad is werkelijk fantastisch. Architecture without architects

Kigali, 18 augustus 2010.

Het voelt goed weer terug te zijn in Afrika

Kigali, 17 augustus 2010 - Gisteren ben ik vanuit Nairobi (Kenia) gearriveerd in Kigali (Rwanda). Ik werd keurig afgehaald door de directeur-gérant met zijn chauffeur.

Het voelt goed weer terug te zijn in Afrika. Mijn laatste bezoek aan dit continent was in 2007. Voor dezelfde stichting bezocht ik het noorden van Mozambique om te adviseren over de plannen voor een project voor vakantiewoningen.
Ook de herinneringen aan ons vierjarig verblijf in Mozambique komen weer helder op mijn netvlies. Reacties en houding van de mensen, kleine onnodige onzorgvuldigheden, waardering voor westerse oplossingen, veel gedoe om, naar onze maatstaven, futiliteiten.

Het eerste wat me onderweg naar het hotel opvalt, zijn de vele bouwwerken in uitvoering, de goed onderhouden wegen en de afwezigheid van verkeerslichten.

Het hotel is gelegen tussen Kigali International Airport en Kigali in Remera, een voorstad van de hoofdstad. Het hotel ziet er degelijk en goed verzorgd uit.
Na een eerste ontmoeting met de directeur-gérant mr. JP, zijn manager mr. M, een blanke man van Belgische komaf, zijn assistent mr. Ve en de local representative mr. Vi, van PUM, zijn we direct aan de slag gegaan. Mr. JP wil blijkbaar volledig profijt van mijn aanwezigheid. Naar blijkt, wenst hij attributen toe te voegen en geen aanpassingen aan het gebouw. Dat is jammer, maar wel begrijpelijk gezien de vrijwel nieuwe staat. Het gebouw is ondoordacht ontworpen. De lay-out is niet logisch en ruimtelijk niet interessant. Er is onvoldoende geprofiteerd van het fantastische uitzicht op de heuvelachtige omgeving. Klimatologische en culturele omstandigheden waren ook geen inspiratie voor de architect. Het is merkwaardig dat er geen tekeningen voorhanden zijn.

Videoblog Folkwoods: terugblik

Aangekomen in Rwanda

Gisteren (15 augustus) ben ik vanuit Vessem via Nairobi (Kenia) vertrokken naar Kigali de hoofdstad van Rwanda.

Het bezoek was tot op het laatst moment onzeker omdat eerst werd afgewacht of de situatie in het land na de verkiezingen van vorige week maandag (9 augustus) niet zou veranderen. Paul Kagame, die in 2000 aan de macht kwam, is met ruime meerderheid herkozen als president.
Rwanda kwam in 1903 onder Duits en na de Eerste Wereldoorlog onder Belgisch koloniaal bewind te staan. Rwanda is onafhankelijk sinds 1962. Er wonen ca. 11 miljoen mensen.

Het doel van het bezoek is een hoteleigenaar te adviseren over de inrichting van zijn hotel. Het hotel, 7 verdiepingen met 35 kamers, is recentelijk gebouwd. Op dit moment ontbreekt het nog aan een sfeervolle inrichting/aankleding met een eigen signatuur.

De eigenaar heeft de aanvraag tot advisering ingediend bij Stichting PUM.
De stichting heeft zich de opdracht gesteld te ondernemen tegen armoede. Wil de armoede afnemen dan zal de economische groei in ontwikkelingslanden van de grond moeten komen. De achterliggende gedachte is dat Nederland beschikt over experts met veel ervaring die belangeloos willen helpen bij kennisoverdracht. De stichting streeft, middels uitzending van senior-experts, naar positieverbetering van bedrijven, uitbreiding van de werkgelegenheid en de toepassing van schone productieprocessen. De stichting wil een verbinden schakel zijn tussen de aanvragers en het Nederlandse bedrijfsleven.

Concreet betekent dat dat PUM mijn heen- en terugreis voor de uitvoering van het project bekostigt, zorg draagt voor de verzekering voor wat betreft ongevallen, ziekte, bagage en wettelijke aansprakelijkheid. De aanvrager bekostigt de locale reis- en verblijfkosten gedurende de periode van advisering. Ikzelf stel mijn diensten kosteloos ter beschikking.

Kigali, 16 augustus 2010.

Jan Timmers blogt over zijn verblijf in Rwanda

De Vessemse architect Jan Timmers blogt deze week over zijn verblijf in het Afrikaanse Rwanda waar hij een hotelinterieur ontwerpt.

Life is lief . . .

 Het filmpje dat ik gisternacht niet in voltooide staat der uploading heb achtergelaten in de achterkamer van mijn hoofd, bleek tijdens mijn hazeslaapje zichzelf te voltooien. Handig, zo'n WIFI verbinding, een laptop en enkele internettelefoons. De techniek staat voor . . . alles/ziek?

Deze eerste dag is me goed bevallen. De mensen hier houden van muziek en dansen, maar ja. What's new?
Na het vele heen en weer sjouwen de afgelopen dagen gaan mijn dagen er nu heel anders uitzien. Campinggast, journalist en crewlid combineren met de agenda's van enkele andere personen. Plannen en vooruitwerken is het devies in deze, daar ben je zo achter, haha. Met een beetje flexibiliteit is er veel te bewerkstelligen, zo blijkt wel weer. We doen onze dingen buiten het terrein en zijn tegen de klok van drie uur weer op location d'action  . . .

16.00uur:
De Klippeleaters beginnen op de gastcamping te bloazen en te trommelen; de wandeling in the Woods heeft haar eerste muzikale stappen naar het festivalterrein achtergelaten . . . 
Deze dag is er extra aandacht voor vaste lezers en lezeressen van het Eindhovens Dagblad. Abonnees met een ED/Folkwoodskaartje hebbeen vanavond vrij entree voor 2 personen.
Duizend vrijkaarten zijn in omloop gebracht. Nice, . . .

ELFDE EDITIE

Het feest kan beginnen,
lekker buiten, knus binnen,
actueel moment
 van bezinnen en beminnen.

Ten volle glore,
standvastig als een toren,
Folkwoods is zojuist
voor de elfde keer geboren

17.00uur:
We gaan nu filmen, eten, monteren en genieten. Een aangename combinatie factoren met veel bekenden en vrienden in de buurt.
Ad van Meurs en DJ Bob spelen vanavond in de grote tent, tevreden gezichten "all over the place" en muziek en dans waarvoor men jaarlijks wederkomt. Het is genieten om te zien!
We lopen rond met camera en schrijfwerk en nemen de sfeer goed in ons op, om dat middels beeld en geluid op de volgers over te brengen.

Even een simpele vraag stellen aan bezoekers: "Waarom Folkwoods?"
Ja, waarom Folkwoods? Wat houdt dat nu in: "Folkwoods"?
Ik heb het eerder deze week al eens proberen te beschrijven (dat doen schrijvers nu eenmaal) en ga jullie gewoon met MP-video(?) de sfeer wat genuanceerder proberen over te brengen. Beeld en geluid bij de tekst leveren het voorstellingsvermogen een positieve bijdrage, en dat is opzich al positief te noemen. Ja toch? Ook het tijdelijk afscheid van het ó zo zonnig weer kan het Folk niet uit de Woods verdrijven folks! Tinus voorspelde in de namiddag dat het droog zou blijven. De werkelijkheid dacht daar anders over en dat leverde dan weer stampvolle tenten op. En de rest bekommerde zich niet zo over wat natuurlijk vocht, aldus ondergetekende sympatisant. Joep kon zich daar ook niet druk over maken. Lastig wel voor de camera, pen en papier en de rest!
We wisselen elkaar af en werken nauw samen en zijn in the nabourhood, dus . . . 
watch out and keep on checking this EDtv/videoblog!

 

The final countdown

Ground control to Major Tom, ground control to Major Tom.

Take your proteïne pills and put your helmet on.

Ground control to Major Tom.
Five, four, three, two, one, . . . LIFT OFF!

This is ground control to Major Tom. We gaan waarvoor we staan...

Na een gezellige campingnacht met WIFI zoeken en via een iPhone behouden, zit ik nu pas (vrijdag 10.15uur) dit artikel te schrijven. Net zo als gisteren doe ik dat in de crewkantine omdat de verbinding en stroom hier het betrouwbaarst blijken. De sfeer wordt steeds beter en gezelliger. Logisch, want na al die dagen van vermoeidheid, slaat dit nu over in een enorm enthousiasme voor de aftrap 2010. En dan te bedenken dat het al een grote enthousiaste bedoeling was, nog voordat de voorbereidingen ter sprake kwam!

Na het uploaden van ons dagelijks filmpje hebben we er nog een gemaakt, welke ik gisteravond en vannacht na lang proberen heb weten te uploaden. Er zijn vandaag dus twee video's te zien en te HOREN. Jawel, we hebben net zo lang gesleuteld tot we het geluid erbij konden mixen, en zie hier: het voorportaal van de interviews met diverse artiesten!

De Klippeleaters trappen af op het hoofdpodium(16.00 uur) en Suroit sluit het vandaag af met hun optreden dat om 21.00 uur aanvangt. In tent 2 en 3 staan onder andere LQR, van Meurs and friends, Beoga, DJ Bob, Jolie Folie, Travak en VOLT op de planken. Uiteraard is ook dit jaar weer Gerard van Maasakkers onze beschermengel, dus het ziet er allemaal weer Folks uit! Drie dagen genieten van relaxte sfeer, dito muziek en publiek, goed eten en drinken en hopelijk mooi weer, al blijft dat laatste altijd weer een Nederlands klimaatgokje . . .!? Vanaf nu wordt het echt flink doorwerken voor deze twee videobloggers. Snel filmen en gelijktijdig op een andere locatie monteren. Muziek schrijven en repeteren, interviewen, eten, bezoekers te woord staan, artikelen schrijven en nog slapen ook??? Jah man, this is the real life for a man like me! Ontspannen werken, praten en schrijven in een atmosfeer die me helaas te weinig voorkomt in deze vluchtige welvaartsmaatschappij anno 2010! Dus... we gaan genieten van dit jaarlijks samenzijn; WATCH IT!

Op de camping lopen nogal wat muzikale virtuozen rond. Zo zul je dat komende dagen terugzien in onze video's die nu in de montagekamer vol ongeduld liggen te wachten.

Impressies van de camping by night, optredens, bloopers en ander onverwacht materiaal zal ten deel vallen aan onze creativiteit. En creativiteit in overvloed hiero, YO!

Lekker jammen met enkele gitaristen uit verschillende muzikale hoeken en niveaus, gezellig voor de tenten en met wat lekkers binnen handbereik. Verzekerd van de goede zorgen van Circus Kanters&Co staat garant voor de inwendige verzorging en de naast mens. Dat . . . zouden meer mensen moeten doen, zal ik maar zeggen!

 

De klokt tikt, het is elf uur. Dit artikelen de filmpjes gaan nu de lucht in en de rest komt eraan!

Tot blog,

tot zo,

tot

FOLKWOODS2010

Halfweg

Ik lig voor mijn klein huttentje en snel bij elkaar geraapte spullen in het gras onder de zon. Een beetje mijmerend over de dag en een pen in de hand geniet ik van de rust op deze plek.

Gezellig druk is het hier onder de vermoeide en tevreden vrijwilligers en de organisatie. Joep heeft tussen het filmen en monteren door een tentje gehaald en ik thuis wat noodzakelijke spullen. Ook even naar WC Woensel voor de benodigde campingboodschappen.


Denk je even uit de Folkwereld te zijn, kom je geheid boodschappen doende organisatieleden tegen in deze zó grote winkel á la XL. En maar op de kleintjes letten . . . ??

Gemoedelijkheid troef bij de 040-weergoden! Halverwege het voorwerk siert Circus Kanters met de kleuren van het Folk; blauw, rood en geel het groene hart van dit mooi natuurlijk Eindhovens park rustiek op. Met de natuurlijke 'flowerpower' en extra aandacht voor de innerlijke mens, wordt men vrijelijk geïnspireerd tot het nadenken over tal van ander zaken. Andere cultuur, gedachten en gewoontes. Andere omgeving op 5 minuten fietsafstand van mijn woning/werkruimte annex geluidsstudio met twee fijne computers, maar die zijn STUK!!! Andere mensen, ander werk, ander ritme en andere doelstelling. Terwijl Joep zorgdraagt voor de montage en het eindresultaat met een link naar mijn mailadres stuurt, schrijf ik wat verder met pen en papier om het morgenvroeg op het productiekantoor in Word af te werken en naar het ED te mailen.

Gezellige avond op de camping later, wordt ik redelijk uitgeslapen en monter wakker in mijn tijdelijke bloghut. Een nieuwe Folkdag staat alweer voor de alom bekende spreekwoordelijke deur en het op dít moment afgerond artikel gaat samen met de video richting ED.nl

Schrijven, mailen, koffie en dan . . . eten en verder aan de slag!

Prettige dag,
Patrick van Schaijk

 

De tenten de lucht in!

Wat was het een drukke dag voor ons gisteren zeg.
De klok sloeg gelaten 22.00uur toen de video en tekst onderhand af en ge-uploaded waren, en toen waren we klaar. Dat was dus een werkdag van 14.5 uur!
Vanmorgen meteen aan de slag met het opbouwen van het hoofdpodium, daar er nog geen koffie gezet kon worden omdat een nog niet aanwezig persoon de sleutel van de koffiekamer op zak had! Hmmgrrrr... jammer. Gelijk de handen uit de mouwen dan maar en de firma van Ham ondersteunen(en filmen) met de podia en diverse tenten. Steigers in elkaar zetten, heipalen in de grond verankeren (in plaats van tentharingen), tentzeilen aan elkaar reigen en de tenten "de lucht in". Het is een mooi gezicht te zien dat het festivalterrein weer de Folkloristische vormen krijgt waaraan we samen bouwen!

De crew was vandaag aanzienlijk groter dan gisteren, en dat is maar goed ook. Zo'n tenten en podia in elkaar en overeind zetten vergt ontzettend veel kracht, en dus zijn extra manschappen uiteraard zeer gewenst! Heftrucks rijden af en aan, evenals bedrijven voor de watervoorziening, stroomvoorziening, catering(wederom ontzettend lekkerr). De crewcamping begint ook al aardig vol te lopen door medewerkers die liever niet tussen festivalterrein en huis willen pendelen. Logisch, want na een lange dag hard werken kan je dat na enkele dagen wel eens flink gaan opbreken!. En dan zul je tijdens het festival te moe zijn om erven te genieten? Me dunkt! Zélf gaan we vanavond of morgen ook een tent plaatsen zodat we komend weekend zoveel mogelijk ter plekke aanwezig zijn en vanaf de camping online kunnen werken. Er is namelijk WIFI mobiel internet aanwezig! En hopen dat we minder computerproblemen hebben dan gisteren en vandaag!

Ondanks het vele zware werk dat we verzetten, is iedereen vrolijk en gemoedelijk. Als een hecht team helpen we elkaar en springen elkaar daar waar nodig bij. Een gemoedelijk staaltje saamhorigheid zoals ik helaas slechts zelden aan den lijve ondervind. Niemand die zeurt of klaagt en gezelligheid troef!
Zo zie je maar dat zaken en vermaken wel degelijk samen kunnen gaan! 

En . . .
we hebben nog enkele leuke verrassingen voor jullie in petto!
Dus volg de videoblog tot het laatste moment, te beginnen bij morgen; dag 3 van de opbouw!


Houdoe en tot morgen.

Tot blog, . . .

tot Folkwoods!!!

Meters hekwerk verzetten

Folkwoods herrijst in dit schitterend mooi park. waar de psv-selectie dagelijks op de Herdgang traint. We zijn aan de vroege kant, maar dat was de bedoeling. Echter de enigen waren we niet, en ook dát was de bedoeling.

Op de eerste dag van het opbouwen van een festival van dit formaat, is het vooral aanpakken om het terrein niet meer vrij toegankelijk te maken voor de vele dagelijkse bezoekers. Klinkt logisch misschien, maar er al eens over gedacht hoeveel meter hekwerk er met de hand geplaatst dient te worden? 3 meter brede hekken á 2 meter hoog, rondom ruim de helft van dit groot park. Buitenhekken, (kinder)campinghekken, areahekken, backstagehekken, parkeerhekken en alle hande andere hekken. Hekken plaatsen neemt nu eenmaal veel tijd en mankracht in beslag, zo ook het plaatsen van de vloeren en inrichten van de catering.
Vanaf de grond af iets moois opbouwen en afsluiten met drie dagen muzikaal, kunstzinnig, rustiek, gezellig en gemoedelijk festival. Lekker eten, drinken, relaxt de workshops bekijken, optredens bekijken en zelf een half uur podium vullen. Aardige mensen om je heen, waaronder enkele goede vrienden en bekenden om je heen die allemaal aan hetzelfde doel werken. Druk, maar leuk. 
En helemaal als je dit als dichter/schrijver vanuit inside met tekst en videoblog voor het Eindhovens Dagblad mag verslaan!

Werken, filmen, monteren en schrijven is alléén bijna niet te doen op een dag. Maar elk nadeel heeft zo in voetbaljargon(al doet dat hier ter zake) zijn voordeel, en dít voordeel bestaat uit het gegeven dat ik nu nog meer met mijn compagnon(Joep van Kol) kan werken. En dát maakt onze taak/werkverdeling nog duidelijker en efficiënter, waarbij we ons voordeel kunnen doen in flexibel en creatief werken. Onze andere projecten zijn namelijk ook creatief, evenals deze blog vullen met woorden, één enkele pocketcamera en een gsm. Één van de andere lopende projecten is het online veilen van één der kunstwerken van LEONIE MARECHAL. Gedurende deze blogweek kan eenieder persoon een bod uitbrengen op het 95x130cm acryl/canvas schilderij van haar hand. Biedingen van minimaal 500euro kunnen worden uitgebracht via www.pvscreatief.nl

Tussen het werken en filmen door snelt Joep zich naar huis voor de eerste opzet van de video, waardoor hij de goedverzorgde lunch misliep, haha! Lekkere broodjes met salades, vlees en kaas. Vers gesneden fruit, melk, karnemelk . .  Je kent het wel? Ik weer met de hekken aan de gang en Joep nog wat filmen en verder monteren.
Na dit gedeelte van de werkdag snel eten, samen afmonteren en dit artikeltje schrijven.

Het is maar goed ook dat deze gedigitaliseerde versie van pen en papier met woorden kan worden uitgedrukt, daar waar gesproken woord voor een pocketcamera welhaast niet te verstaan is voor een reportage.
En dat laatste is dan weer jammer, want vanaf vrijdag zullen we back/onstage in gesprek gaan met diverse artiesten die komend weekend akte de présence zullen geven!

Dus lezers, als jullie nog materiaal hebben liggen waarmee we mobiel goede geluidsopnames kunnen maken...

Patrick van Schaijk videoblogt over festival Folkwoods

Dichter Patrick van Schaijk videoblogt deze week over het Eindhovense folkfestival Folkwoods. In de onderstaande video stelt hij zich voor.

Park Hilaria : allerlei lekkers en leuke straatartiesten

De circusartiesten van Les Têtes en L’Air hadden ons uitgenodigd voor een lunch vandaag om 12.00 uur. Blijkt maar weer dat er toch een behoorlijk cultuurverschil is tussen Fransen en Nederlanders…. We hebben een uur staan wachten en inmiddels zijn de Fransen wel gearriveerd, maar nog zonder eten!
Aangezien ik deze laatste blog nog mag schrijven, ben ik maar weer terug naar m’n organisatiekeet gelopen en dan kijk ik wel als ik klaar ben of er nog iets over is. Natuurlijk heel leuk dat ze ons uitnodigen. Ze wilden ons met deze lunch graag bedanken voor de hartelijke ontvangst, de prettige samenwerking en de fijne tijd die ze hier in Eindhoven hebben gehad.

Over eten gesproken, op Park Hilaria zijn er steeds meer verschillende versnaperingen te krijgen. Naast de traditionele “kermisetenswaren” zoals oliebollen, friet, vis, suikerspinnen, zuurstokken en ijsjes is er ook vers fruit, of fruit in chocolade, churros, belegde broodjes, döner kebab, Duitse bratwursten of een lekker bordje te verkrijgen. Voor ieder wat wils hier op de kermis.

Graag wil ik in deze laatste bijdrage aan het weblog nog even aandacht schenken aan de artiesten van het straattheater. Heeft u al kennis gemaakt met onze Gouden Gidsen? Zij wijzen u de weg op ons park. De Kegelkunstenaar begeleidt mensen van en naar het circustheater en bij Poi kun je demonstraties in jongleren zien of zelf een workshop volgen. Toiske en Tieske zijn twee hele gezellige dames die wel van een praatje houden bij de borrel. Op het terras in de Variété-vallei is er elke avond vanaf 21.00 uur live muziek en de Beestenboel met Belle Fischer houdt er enorm van om geknuffeld te worden!

Nog twee dagen te gaan hier op de John F. Kennedylaan, nog twee dagen zwieren, zwaaien, kijken naar al het moois en genieten op de gezellige terrasjes. Komt het zien en beleven, ga nog even “uit je dak” op deze geweldige negende editie van Park Hilaria!!!

Uit je dak op Park Hilaria

De (gratis te bezoeken) live-optredens in de Dance Area en op het Holland Plein zijn al 7 dagen helemaal gezellig. Gisteravond stond Ricky Rivaro in de Dance Area en hing er een hele enthousiaste sfeer. Vanavond treden RawEndz en DJ Kruh op. RawEndz zijn een bekende verschijning in deze regio, eerder stonden zij op het podium bij Club Rembrandt, de Effenaar, het Klokgebouw en de Rechter. DJ Kruh belooft op zijn website dat de voetjes van de vloer komen, dus dat wordt voor vanmiddag energie sparen zodat we vanavond uit ons dak kunnen gaan!

In de Hollandiotent was het gisteren één groot feest met de muziek van Double DJ’s en de Deurzakkers. Er hing zowaar een heuse carnavalssfeer. Vanavond komen Henk Damen en Sieneke optreden. Sieneke was in 2008 al eens op Park Hilaria, maar toen was ze nog redelijk onbekend. Nu ze mee heeft gedaan aan het Songfestival met ‘Ik ben verliefd-Sja La Lie’ is ze wereldberoemd (in ieder geval in Nederland), dus we zijn benieuwd wat dat gaat opleveren. Henk Damen staat voor het eerst op Park Hilaria en volgens zijn neef Grad (die zondag zijn opwachting maakt) moest hij er een keertje bij zijn!

Overigens gaan we morgenmiddag weer op zoek naar de H-factor met de Hollandse Nieuwe Talentenjacht, dus kom kijken wat onze regio in huis heeft!!!

 Ik ben ontzettend blij met de inzet van de EHBO op ons Park. Deze mensen zijn allemaal lid van de Eindhovense EHBO-vereniging en dagelijks zijn er 6 vrijwilligers aanwezig, vanaf de opening tot en met sluitingstijd. Ik hoop natuurlijk dat zij zo min ingeschakeld worden, want dat betekent dat er weinig vervelende dingen gebeuren op het terrein. Tonny Jansen, de teamleider, denkt daar op zich hetzelfde over, maar vindt het ook fijn om iets te doen te hebben. Gisteren heeft het team de hele dag nog niet één pleister hoeven te plakken. Laten we dat zo houden!! En dan houden we de EHBO-ers wel op een andere manier bezig ...

Een opgeruimd terrein en betaalbare ritprijzen

Eerder heb ik geschreven dat wij het als organisatie heel belangrijk vinden dat het evenemententerrein van Park Hilaria schoon is. Samen met afvalspecialist Van Gansewinkel zorgen wij ervoor dat het afval op Park Hilaria gescheiden wordt ingezameld. We kennen hier vier afvalstromen: papier/karton, glas, swill (etensresten) en restafval. Tijdens de openingsuren is er continu een serviceteam aan het werk om het terrein schoon en netjes te houden en voor opening wordt alles tot in de puntjes gereinigd. Vanaf deze plek dan ook een groot compliment aan Van Gansewinkel voor de wijze waarop wij op Park Hilaria samenwerken! En natuurlijk ook aan alle bezoekers die ons helpen om het terrein opgeruimd te houden.

Ook bieden wij op Park Hilaria enkele faciliteiten die ik graag onder uw aandacht wil brengen. Bij de toiletten op het Biergartenterras hebben we een babyverschoonplaats ingericht, waar al veelvuldig gebruik van gemaakt wordt. Een invalidentoilet staat bij de EHBO-post en voor gevonden voorwerpen kunt u terecht bij het organisatiekantoor achter de EHBO.

Gisteren ving ik op straat nog een gesprek op tussen twee collega’s die met elkaar over Park Hilaria aan het praten waren.
A: ‘Ben je al naar de kermis geweest?’
B: ‘Nee’
A: ‘Maar die is nog tot en met zondag, hè’
B:’ Oh ja Park Hilaria, ik dacht dat je Tilburg bedoelde. Park Hilaria is wel beter, daar heb je tenminste normale prijzen; in Tilburg betaalde ik 7,50 voor een ritje. Niet normaal meer…’

Ik word altijd erg vrolijk als ik bovenstaande geluiden hoor en men dus vindt dat Park Hilaria goed betaalbaar is. Al jaren hanteren we vaste ritprijzen op Park Hilaria. Het grootvermaak kost maximaal € 3,00 per rit en het kindervermaak maximaal € 1,50. Voor een kaartje voor het circus betaal je € 5,00 en deze voorstelling duurt ruim een uur!

Maar we krijgen ook mailtjes binnen waarin mensen schrijven dat ze zich gefopt voelen. Het venijn zit hem erin dat familieattracties niet gezien worden als kindervermaak. De Rockin’Tug en de achtbaan Goldmine Express zijn familieattracties die voor maximaal  € 3,00 mogen draaien. De exploitant hanteert dus de juiste prijzen.

Bezoekersonderzoek en Larie-Koek

Al sinds een aantal jaren voeren we bij Park Hilaria een bezoekersonderzoek uit omdat we willen blijven monitoren wat het publiek van het evenement vindt. Zo ook dit jaar.

De vragenlijst is te vinden op www.parkhilaria.nl en dan klikken op enquête. U maakt bij invulling van de enquête kans op kaarten voor de voorstellingen van "Circque ici" tijdens Circustheaterfestival Circo Circolo, vrijdag 22 oktober op Landgoed Velder in Liempde.

 

Dagelijks loopt er ook een enquêteteam van marktonderzoekbureau Dynamic Concepts Consultancy uit Eindhoven op Park Hilaria om het publiek tijdens hun bezoek te ondervragen. Vorig jaar kregen we een 7,7 van het publiek. Ik ben benieuwd wat het dit jaar gaat worden.
De eerste geluiden die we opvangen zijn heel positief in ieder geval. Mensen ervaren Park Hilaria als een gezellig en gemoedelijk evenement. Het is goed ingericht, zegt men, en ook erg schoon. Die waarden vinden wij als organisatie erg belangrijk, dus dat moeten we vast zien te houden.

Onze mascotte, Larie de Kanarie, heeft haar eigen koek inmiddels te koop. Bij de kermiskoeken van Frans en Karin van Morkhoven kun je een heuse Larie-Koek kopen. 

 Wat ging hier nou aan vooraf? Sinds woensdag 14 juli is heel Eindhoven in de ban van het gestrande nest en het ei, dat na het hevige noodweer op een beschadigde schoorsteen aan de Kennedylaan was aangetroffen.  Vele specialisten hebben het ei verzorgd en onderzocht, zonder duidelijke conclusies te kunnen trekken. Zondagavond 25 juli is het ei uitgekomen. Een opmerkelijk fel geveerde vogel van het soort kanarie kwam uit het ei gekropen.

De vogel is een echte kermisvogel, omdat hij heeft gereageerd op de trillingen die vrij kwamen bij het proefdraaien van de kermis. De meeste vogelsoorten reageren hier niet op of ontwijken juist de kermis. Dit exemplaar kwam vrolijk en swingend uit het ei. Larie heef het ontzettend naar haar zin op Park Hilaria en nu zijn er dus ook al koeken van haar te koop.
 
Vandaag heb ik “m’n bedrijfskleding” maar eens aangetrokken (zie bijgaande foto). Door mijn dikke buik, ik ben zo’n 7 maanden zwanger op het moment, komt het Reuzenrad wel leuk uit in het midden. En nou maar afwachten hoeveel mensen het vandaag in de gaten hebben….

 

Met rolstoel in de draaimolen, geluidsoverlast en een doosje eieren

We hebben op Park Hilaria iets unieks: wij zijn de eerste kermis in Nederland met een Draaimolen waarin een rolstoelgebruiker rondjes mee kan draaien. De Draaimolen is van rond 1900 en is in 1916 door een Duitse exploitant verkocht aan een Nederlandse exploitant, de heer Van der Vorst uit Helmond.

De Draaimolen is 19 jaar geleden gekocht, opgeknapt en gerestaureerd door Johan Paashuis, die eerder een draaimolen bezat die bij een brand in Sint Oedenrode helaas is vergaan.

De Draaimolen heeft een doorsnede van 10 meter en heeft normaliter 85 zitplaatsen. Speciaal voor Park Hilaria heeft Johan Paashuis er een attribuut afgehaald, waardoor hij iets minder zitplaatsen biedt, maar wel ruimte heeft gecreëerd voor een rolstoel. Aan de achterzijde van de attractie ligt een grote rijplaat waarmee een rolstoelgebruiker op de molen geholpen kan worden.

Als bezoekers van Park Hilaria bij zijn kassa aangeven dat een rolstoelgebruiker een paar rondjes mee wil draaien, dan zorgt de heer Paashuis met zijn personeel ervoor dat de rolstoel op de molen wordt geholpen. Tot nu toe zijn er al zo’n 25 rolstoelgebruikers op de Draaimolen geweest en zij hebben er allemaal zeer van genoten. Meer informatie over de Draaimolen en zijn eigenaar op www.johanpaashuis.nl.

Gisteravond hadden we een aantal klachten uit de wijk over geluidshinder. Met onze meetsystemen hebben we geprobeerd te achterhalen waar de overlast vandaan zou moeten komen. We constateerden dat al het geluid binnen de in de vergunning toegestane normen bleef.

Wat overblijft is overlast die mensen ervaren vanwege de bassen in de muziek. Toen we met de geluidsmeter achter een attractie gingen meten, werd dit opgemerkt door een bewoner van de Woenselse Watermolen. Hij vertelde ons last te hebben van het geluid, niet zozeer het geluid van de kermis, maar van de lage tonen in de muziek en met name vanuit de Dance Area.

De bassen zorgen niet voor overschrijdingen van de geluidsniveaus, maar omwonenden ervaren de constante dreun wel degelijk als overlast. Vanmiddag zijn we dus hard aan het werk gegaan om daar waar mogelijk en noodzakelijk de bassen bij te laten stellen. 

Verder maken we voor de exploitanten op het terrein dagelijks een nieuwsbrief met de laatste nieuwtjes en ... een raadseltje. Hierover breekt het team van Park Hilaria zich een paar uur de hoofden om het te verzinnen en vervolgens, als de brief is uitgedeeld, gaan de exploitanten aan de slag om het antwoord te vinden.

De fanatiekelingen komen zelfs naar het organisatiekantoor gerend om de juiste oplossing door te geven, want dit levert (als je de eerste bent) een prijsje op. De beloning van gisteren: een doosje eieren van onze mascotte Larie de Kanarie. Zo houden we de lol er wel in hier!!!

 

 

Park Hilaria is begonnen ... circus en stroomstoring

Vrijdag 30 juli 14.00 uur: na een, zoals gebruikelijk, dynamische voorbereiding gaat Park Hilaria van start. Gelukkig, de bezoekersstroom komt meteen aardig op gang. ’s Avonds lekker druk, alleen op de Variété-vallei nog rustig. Dit gedeelte van het evenemententerrein hebben we er nu voor de derde keer bij en de bezoekers moeten het nog een beetje zien te vinden. Maar daar doen onze ‘gouden gidsen’ enorm hun best voor. Zaterdag en gisteren was het al veel drukker.

Op vrijdagavond heb ik de voorstelling van Les Têtes en l'Air gezien. Het is een hele mooie show, een combinatie van acrobatiek, jongleren, mime, muziek en moderne dans. De voorstelling duurt iets langer dan een uur en is geschikt voor kinderen. De spanning loopt op richting het einde. Het circusgezelschap Les Têtes en l’Air komt uit Toulouse en heeft tot nu toe alleen in Frankrijk gereisd.

Ze zijn nu voor het eerst in Nederland met deze fantastische voorstelling. Daarnaast zijn het hartstikke aardige, gezellige mensen met heel veel passie voor hetgeen ze doen.

De circustent ligt in de Variété-vallei waar ook de nostalgische attracties staan en een heel gezellig terras van het Javaans Eetcafé uit Eindhoven. Ik vind het er heerlijk toeven op dat terrein, je waant je in een oase van rust zo naast het kermisterrein met zijn kakofonie aan geluiden. Ik raad dan ook alle lezers aan om er een kijkje te komen nemen.

Zaterdagavond hadden we te kampen met een stroomstoring op een gedeelte van het terrein. Park Hilaria werkt volledig op aggregaten en heel soms overkomt het ons dat de techniek ons in de steek laat, zo dus ook op zaterdagavond. Een aantal attracties is een paar keer stilgevallen en de kermisexploitanten moesten handmatig het publiek uit de attractie laten stappen. Gelukkig gingen ze hier professioneel mee om en kon iedereen er snel en veilig uit  komen. Ook de beveiliging en politie op het terrein konden de mensen snel informeren en geruststellen. Via mail kregen we een bericht binnen dat mensen genoten hadden van Park Hilaria die avond, maar dat ze zich afvroegen waarom het op een gedeelte van het terrein zo donker was en waarom er al attracties zo vroeg gesloten waren ... Dat had dus alles te maken met deze stroomstoring!

Marieke Berkvens blogt over Park Hilaria

Deze week blogt Marieke Berkvens (Projectmanager, CityDynamiek Eindhoven) over Park Hilaria in Eindhoven

Aan alles komt een einde

Aan alle leuke dingen komt ook een einde.
Vandaag zijn we al vroeg opgestaan, om ervoor te zorgen dat we op tijd onze spullen konden pakken.  Iedereen heeft goed zijn best gedaan om zelf zijn bedje, slaapzak en de rest van de spullen weer in de tas te doen. Dit is soms nog een hele puzzel en enkele kinderen hebben hier dan ook zeker wat hulp bij nodig.
Daarna nog even ontbijten. Vandaag maar gewoon een boterham uit de hand. De tafels en banken zitten namelijk al in de aanhanger. En ook de borden waren al opgeruimd.
Na het ontbijt nog even een rondje over het terrein lopen om alle prulletjes op te ruimen en daarna is het tijd om het terrein te verlaten. De kinderen zijn op een ander veldje gaan spelen met een paar van de leiding, zodat de rest van de leiding rustig de tenten af kan breken en de overige aanhangers in kan laden.
Het wachten op de bus duurt altijd lang, maar de busreis terug was weer heel gezellig. Iedereen was vrolijk en er werd volop gezongen. De ouders stonden al vol spanning te wachten en de kinderen rende de bus uit, om de verhalen te gaan vertellen. Of om een dikke knuffel te krijgen van papa en mama.
Nadat de kinderen al lekker naar huis waren, zijn wij natuurlijk nog een hoop spullen op gaan ruimen. De tenten moesten weer terug gebracht worden en de kookspullen en het speelgoed hebben we naar de blokhut gebracht.
Wij zijn blij dat we thuis zijn en lekker kunnen gaan genieten van een douche en een bed. Maar we kunnen terugkijken op een hele leuke geslaagde week.