De laatste uren voor de optocht

Op zondagochtend ben ik al vroeg op want er worden ook bij mij thuis veel bezoekers verwacht. Rond 11 uur stromen mijn kinderen, familie en vrienden ons huis binnen. Mijn zorgzame vrouw Gerda is van mening dat je deze mensen niet rechtstreeks naar de Brabantse Dag kunt laten komen, maar dat ze eerst bij ons thuis een kopje ‘oma’s soep’ met een Brabants worstenbroodje genuttigd moeten hebben.

Hoe gezellig ook, veel krijg ik er niet van mee, want ik zit al in het gemeentehuis voor overleg om samen met de organisatie van de Brabantse Dag, politie, brandweer, EHBO, Ambulancedienst, Geneeskundige Hulpverlening bij Ongevallen en Rampen en het gemeentelijk team de laatste zaken af te stemmen. Je ziet aan de strakke gezichten dat ieder weet voor welke verantwoordelijke taak zij of hij staat. En je herkent ook meteen wat nerveuze blikken die naar de buitenlucht kijken, want: ‘wat gaat het weer doen?’

De voorbereiding blijkt echter in de praktijk veelal erg goed te zijn, dus daar plukken we de vruchten van. Iedereen weet immers wat hem of haar te doen staat. Vanaf half 1 stromen de genodigden binnen die persoonlijk ontvangen worden door Frans Bakermans en mij. Veel van deze mensen of de organisatie die zij vertegenwoordigen zijn financiële ondersteuners van de Brabantse Dag. Anderen zijn provinciebestuurder of lid van de Tweede Kamer.

Dit jaar geen minister of staatssecretaris, maar dat heeft natuurlijk te maken met het bestuursvacuüm. Het demissionaire kabinet werkt hard en bescheiden op de achtergrond en het nieuwe kabinet werkt nog in alle stilte aan zijn toekomst.

De tijd vliegt en het is al snel twee uur. De optocht begint……

Een mooie afsluiting.