Gastblog

Aankomst in het 'hoge noorden'

Zondag 28 Februari. De zondag begon met een vroege training, omdat hierna vertrokken werd naar de wedstrijd FC Twente tegen NEC. Eigenlijk stond FC Groningen tegen Feyenoord op de planning, maar deze wedstrijd was uitverkocht. We hebben deze wedstrijd bezocht om even te ontspannen en om te kijken naar het niveau in de Eredivisie.

Ik ben zelf helaas niet bij dit uitstapje geweest maar ik heb zojuist even een telefoontje gepleegd en de spelers hebben genoten van de ambiance bij deze wedstrijd en hopen op eenzelfde opkomst en sfeer in het uitvak van Veendam.

Na deze wedstrijd zijn ze met de bus doorgereden naar het hotel in het hoge noorden. Daar aangekomen kregen ze een energierijke sportmaaltijd. Daarna hebben ze even rust genomen op de kamer om bij te komen van de lange reis.

Vanavond staat nog een voetbalquiz op het programma. Na deze ontspanning zal iedereen zijn bed opzoeken om morgen uitgerust de dag te beginnen.

Morgen begint mijn dag met wat sporten om mijn conditie op peil te houden. Ik vertrek zelf om 3 uur samen met mijn ouders richting Veendam. Dit omdat ik door mijn verplichtingen bij omroep Brabant om 7 uur aanwezig moet zijn.

Morgen zullen er vanuit Eindhoven verschillende bussen vertrekken met supporters en sponsoren. Ook zullen vele supporters met eigen vervoer gaan. We hopen allemaal op een mooie en goede wedstrijd waarbij we met minimaal 1 punt huiswaarts keren.

Op naar morgen!

Op zaterdag 27 februari werd nog even teruggeblikt op de nederlaag tegen Omniworld, zoals dat gewoonlijk gaat na een wedstrijd. Natuurlijk is een bespreking na een overwinning een stukje fijner dan na een nederlaag, maar de sfeer is toch nog goed.

Dit komt ook omdat iedereen beseft dat de afgelopen twee nederlagen weggespoeld kunnen worden met een goed resultaat maandag in Veendam.

Er werd vandaag in twee groepen getraind. De wedstrijdgroep van gisteren werkte een uitlooptraining af, gevolgd door een bezoek aan de sauna. De overige spelers trainden wat langer en feller. De middag werd gebruikt om weer goed het lichaam te laten verzorgen en voldoende rust te pakken, zodat morgen iedereen weer fit en wel aan de start van de training kan verschijnen. Op dit moment is het toch wel belangrijk om daarvoor te zorgen omdat veel spelers toch wel last hebben van pijntjes.

Vandaag was dus een korte rustige dag op de club en ik zeg dus “Op naar morgen”, dan zal er
 ’s ochtends getraind worden en daarna zal de reis naar het noorden aanvangen. Helaas kan ik daar, door mijn schorsing, geen deel van uitmaken. Hopelijk kan ik maandag wel weer deel uitmaken van een feestje!

Almere FC Omniworld als tegenstander

Op de foto wordt Koen Bots geïnterviewd door 040TV. Ook zij zullen bij de wedstrijd van maandag aanwezig zijn, als ik het goed begrepen heb. Leuk!


Vandaag wacht in Almere FC Omniworld als tegenstander! Er is door de niet geselecteerde spelers getraind en de wedstrijdgroep verzamelde om 13:30 uur op het stadion om vanuit daar met de bus te vertrekken richting de wedstrijd. Ze zullen tussendoor nog een stop maken bij een hotel om daar zich vol te eten met sportvoeding! En om niet te vergeten wordt de tactische bespreking daar ook gehouden.

De taken op de bank worden vanavond waargenomen door Pascal Maas omdat Jan Poortvliet plaats moet nemen op de tribune. Vanavond kan hij dus alvast wennen aan dat idee omdat hem maandag hetzelfde lot treft. De kans dat de wedstrijd van maandag doorgaat lijkt steeds groter, er is vandaag gebeld richting Veendam om te informeren naar de staat van het veld en die werd bestempeld als 'redelijk goed'.  Dus als het weer de komende dagen niet als een gek tekeer gaat, gaan we maandagavond dan dus eindelijk spelen voor de periode.

Al langer bekend was dat Omroep Brabant de wedstrijd maandag live gaat uitzenden en nadat al bekend was dat Poortvliet als co-commentator aanschuift, hebben ze mij nu gevraagd om vooraf, in de rust en na afloop mijn visie over de wedstrijd te geven! En dat lijkt me wel leuk, kan ik toch nog eventjes op of rondom het veld acteren. En het word meteen mijn debuut als tv-analyticus.

Voor de wedstrijd van maandag hebben verschillende jongens vandaag rust gekregen, want vanavond wacht een zware pot op kunstgras en de trainer wil niet meer tegen onverwachte blessures of schorsingen aanlopen wat betreft de wedstrijd voor maandag. Ook de eventuele pijntjes als naweeën van de wedstrijd wil hij zoveel mogelijk voorkomen. 

Eerst gaan we vanavond bij Omniworld voor de 3 punten en vanaf morgen zal de voorbereiding op Veendam volop beginnen! Veendam die dan ondertussen al is bekeken door uiteraard de technische staf en een aantal spelers, aan de voorbereiding zal het dus in ieder geval niet liggen.

Vanavond begint alweer het weekend en na het weekend is het meteen 'SHOWTIME!'

Tactische training

Donderdag 25 Februari is een dag voor de wedstrijd tegen Omniworld en dus staat deze dag ook in het teken van deze wedstrijd. Op de club aangekomen stond de beamer al aan, zodat we met alle spelers een wedstrijd van Omniworld konden analyseren.
Want ook morgen gaan we weer vol voor de drie punten!

De training was een tactische training, met o.a. 11 tegen 11. En wat korter werk om iedereen op scherp te zetten voor morgen. Aan het einde van de training ging de basiself nog even wat standaard situaties oefenen, terwijl de rest nog kleinere partijtjes speelde. Na ongeveer anderhalf uur trainen zat het er weer op en na afloop kon iedereen genieten van de sportmaaltijd die weer klaargemaakt was voor ons.

Na afloop van de maaltijd wordt er zoals gewoonlijk het papiertje met geselecteerde namen opgehangen.

Daarna ging iedereen weer richting huis om zijn broodnodige rust te pakken. Ik bleef nog even op de club samen met een paar geblesseerde spelers om een kaartje te leggen. Hartenjagen of poker zijn voornamelijk de kaartspellen die we spelen.

Over gisteren nog even:
Één van deze jongens wist niets over de baanwisselfout van Sven Kramer! Wie???

Eerst Sven en dan een rustige training

Woensdag 24 Februari, een dag na de oefenwedstrijden die beide in 0-0 eindigden,  was bij aankomst op de club het gespreksonderwerp even geen voetbal, maar het ging natuurlijk even over   schaatser Sven Kramer, wat een drama was dat zeg! Er was denk ik maar één iemand die niet wist waar we het over hadden en niet gezien of gehoord had wat er was gebeurd. Nou mogen jullie speculeren wie dat dan zou zijn (uit onze spelersgroep)……!? Hopelijk snapt ie wel dat hij maandag de bal niet in de verkeerde goal moet schieten, haha.

Daarna ging het dan toch nog heel even over de wedstrijden van gisteren, Waar in beide wedstrijden FC Eindhoven de bovenliggende partij was en ook de beste kansen kreeg om te winnen maar niet wist te scoren.  Maar al met al was iedereen toch wel tevreden over het vertoonde spel en de resultaten in beide wedstrijden, want ook een 0-0 volstaat volgende week maandag!

Ook nog voor de training van 10:00 uur kwam Edwin Huybers de kleedkamer binnen, want er moet nog het een en ander geregeld worden voor de wedstrijd van maandag. En zoals altijd wil hij dat ook nu weer perfect regelen! 

Dan moest er uiteraard ook nog getraind worden. Een dag na de wedstrijd is het meestal een rustige training, omdat de spelers dan toch wat stijfheid en pijntjes voelen! En die moeten uiteraard voor volgende week maandag uit het lijf zijn. En dus werd er een duurloop gedaan,  gevolgd door een hele hoop varianten van pass- en trapoefeningen die Jan uit zijn hoge hoed tevoorschijn tovert.

En ik ben eigenlijk ook wel benieuwd wat Jan uit zijn hoge hoed tovert wat betreft de opstelling voor maandag! Weten jullie het misschien? Ook hierover mogen jullie dan vast beginnen met speculeren……!

Laten we hopen dat we de spelers komende maandag weer meermalen zo zien feesten na doelpunten van ons!

Hopen op een vol uitvak

Dinsdag 23 februari is de dag waarop géén training plaatsvindt en de gehele selectie wat wedstrijdritme op zal doen. Er staan namelijk twee oefenwedstrijden op het programma, voor de 'beoogde' selectie voor Veendam staat de wedstrijd tegen jong PSV op het programma en voor de jongens die wat minder aan spelen toe zijn gekomen in de afgelopen weken, wordt er afgereisd richting Breda waar hoofdklasser VV Baronie de tegenstander is.
 

Gisteravond heeft De Graafschap zijn laatste wedstrijd in de derde periode afgewerkt en na de 1-2 overwinning van De Graafschap, weten wij nu dat we aan een gelijkspel in Veendam genoeg hebben voor het winnen van de derde periode. Wij zullen echter vol voor de winst gaan, maar het kan natuurlijk toch in een gelijkspel eindigen. Daar zal uiteraard niemand om malen en er zal toch een groot feest gevierd worden in Veendam,  want de KNVB heeft te kennen gegeven dat: mocht Veendam na 1 maart alsnog failliet gaan dat de periodestand dan blijft staan en dat is dus positief nieuws. Uiteraard hopen wij ook gewoon dat BV Veendam blijft bestaan. Maar allereerst zullen we proberen vandaag goede resultaten te boeken.

De afgelopen weken had ik al via, via begrepen dat de wedstrijd tegen Veendam live uitgezonden wordt op Omroep Brabant. Nu keek ik zojuist op Omroep Brabant en daar werd dat bevestigt. Er is nu volop positieve  media-aandacht voor FC Eindhoven en dat heeft de club ook verdiend na keihard werken in de voorbije jaren.

Het is mooi dat nu heel Brabant mee kan kijken naar deze wedstrijd, maar het is natuurlijk nog veel mooier om er ‘gewoon’ bij te zijn. Wat is er nu mooier dan een eventueel feestje vieren in het stadion? Wij als spelers hopen op een vol uitvak!  Wij weten dat het ver reizen is, maar zullen er alles aan doen om er voor te zorgen dat de reis, het reizen meer waard is !!!

Nog 1 week voor de wedstrijd

We zitten nu met FC Eindhoven nog precies één week voor de wedstrijd van het jaar, want het is al weer een tijdje geleden dat Eindhoven mee deed om de prijzen, maar volgende week kan in Veendam de periodetitel gepakt worden!

Mits het allemaal door gaat, want ook bij ons wordt het nieuws over Veendam op de voet gevolgd.

Vandaag is er zoals gewoonlijk weer 2 keer hard getraind. Ook werd vandaag bekend dat trainer Jan Poortvliet en ik (Ruud van der Rijt) geschorst zijn voor twee wedstrijden en helaas moeten wij dus plaats nemen op de tribune en daar onze spanning zien te bedwingen. Want spannend zal het worden.

Vandaag is de voorbereiding op de wedstrijd doorgenomen en naar alle waarschijnlijkheid vertrekken we op zondag al naar het noorden, zodat we maandag de lange reis niet meer hoeven te maken.

Bij het behalen van de periodetitel horen de play-offs om promotie naar de eredivisie en dus geen we maar alvast een paar mogelijke tegenstanders van volgend jaar bekijken tijdens de wedstrijd FC Groningen – Feyenoord in de Euroborg.

Het is overigens nog niet zeker dat ik zelf ook deel uit zal maken van de groep, omdat normaal gesproken alleen de wedstrijdselectie met de bus mee gaat.

Vandaag was Omroep Brabant nog bij de training waar ze o.a. Poortvliet en Vlug geïnterviewd hebben. Of het al uitgezonden is weet ik niet. Wat ik wel weet is dat we komende vrijdag ook nog een mooie wedstrijd voor de boeg hebben waarin het ook noodzakelijk is dat we winnen om zo ook nog een goede plaats in de competitie te behouden.

Toen ik thuis kwam hoorde ik dat er eindelijk weer wat positiever nieuws uit Veendam was te horen. Morgen weer een dag en ook weer een dag dichter bij 1 maart.

Zo moe als een hond !

SSDD - Alles is weer zoals het is.
 
Na onze eerste kennismaking heb ik u meegenomen naar ons Lampegatse carnaval. Hoop dat het voor u op afstand ook een beetje gezellig was.
Mijn excuses voor de taal en typefouten die zijn voorbijgekomen. Achteraf bezien valt het nog mee, aangezien ik vaak tijdens het carnavallen de stukjes geschreven heb.
 
Het was mij een genoegen in ieder geval en ik hoop dat ik u volgend jaar ook mag tegenkomen in Lampegat. In uw Neie Pekske, met uw Clupke, of met de Deurdokker shawl om.. In een van onze Feestpaleizen of zomaar ergens aan de toog onder het dweilen! Met Halfvasten zijn er diverse feestjes waar u naar toe kunt, kom in ieder geval op zondagmiddag 21 maart naar de Prinsewaag bij het stadspaviljoen. Al die gelegenheidsvrienden, Clupkes, kapellekes en Prinsen zijn daar weer bij elkaar.
 
Mijn periode als gastblogger is ten einde gekomen. Ik had nog mooie verhalen klaarliggen over trotse ouders, Elluh Zelluf en route, de verdwenen Gouwe bal, de sta-tafelcompetitie en nog meer zin en onzin.  Weet u wat? Ik plaats ze op mijn eigen weblog: daar staat ook een link naar de oude prinsesel site:  met links naar oude foto albums voor de voor- en napret!
 
Ik heb me inmiddels begeven in het dagelijks leven waar in alles is zoals het is. Ben als mantelzorger gister naar de voedselbank gefietst. De auto is voor de tweede keer terug naar de garage, mijn internet doet het thuis weer, de dokter kan aan de slag met mijn zere schouder en ik ga aangifte doen van de diefstal van mijn autoradio en navigator... En kan ik voor de tweede keer mijn huur en zorgtoeslag aanvragen want dat is misgegaan... Ga ik weer mijn traject in van 'ziek zijn', medicatie geklooi en UWV gedoe. En wat jammer mijn PR vrijwilligerswerk bij de weverijmuseum is niet doorgegaan, gauw op zoek naar iets anders leuks... als u nog een suggestie heeft? Een vaste baan is ook goed natuurlijk!
 
pfew...  Carnaval is vooral ook leuk omdat het echte leven dan even stilstaat... We zien elkaar! Salaai!

Mee in de bus

De residentie van de Stadsprins is het Sofitel Cogagne, na het diner vertrekken we daar met de bus. In de lobby maakt de Prins en zijn Gevolg zich klaar door op de tafel los uit de heupen te dansen en de StadsHofkapel (foto) blaast er nog eentje!

Vanavond hebben we 5 adressen, de verenigingen Tongelreepers, De Lichtstadnarren en CV Wilhelmina, de Tent op de Markt en woongemeenschap Pieter Eijffhuis voor de 'oudere jeugd' zoals de Stadsprins dat mooi zegt.

Er is zoals ik al eerder zei een strakke regie, dat wil zeggen, de volgorde van binnenkomst en vertrek zijn van tevoren afgesproken en ook wie waar gaat zitten in de bus. Goede time management! De Chef Protocollaire zaken houdt alles goed in de gaten en met een wit handschoentje in je rug prikkend wordt je vriendelijk doch dringend verzocht naar de bus te gaan (ik ben nogal van het plakken dus dat was wel nodig hier en daar).
Officieel is dit de correcte volgorde van uitstappen: Kapel - de karakters: d'n urste Burger, d'n Asessor, de veldwachter en tenslotte Chef Protocollaire zaken - Oranjegarde - Stadsprins - Gevolg en tenslotte het gezelschap. (bij die laatste zat ik )
 
In de bus ligt het aan de stemming of het gezellig is, er gezongen wordt, moppen worden getapt of dat men rustig een uiltje knapt in afwachting van het volgende bezoek. Ik had mazzel, want het was nu erg gezellig! 'Potje met vet' klonk door de bus in een versie die ik nog nooit gehoord had. En de fles Pina Colada ging gemoedelijk van mond tot mond. Bij het uitstappen was er steeds de vriendelijke hand van Henny die ervoor zorgde dat niemand uitgleed bij het uitstappen.
Ook kennis gemaakt met de mama van Timo de jongste adjudant ooit in Lampegat en hij met die sigaar was er ook bij.

Mee in de bus met de Stadsprins

Vanavond mag ik mee in de bus met de Stadsprins. Ben benieuwd hoe dat is? Heel lang gelee ben ik al eens mee geweest, gewoon voor de gein met een heel clupke. Ik beloof dat ik nu goed op zal letten hoe alle protocollen verlopen. Want om op een strak schema te blijven is er een strakke regie nodig.

Wordt vast en zeker gezellig en dan zie ik de verenigingen ook eens van binnen. We eindigen bij de Willemien, bij de buren is het ook gezellig bij Prins Hendrik en wie weet is het 'Pruikie Ruiluh' dan ook weer begonnen!

Salaai! Veel leut nog vanavond allemaal!

Het Prinsenontbijt op dinsdagochtend

Het is een traditie geworden sinds Stadsprins Jan Veeke een minuut stilte vroeg voor een konijntje dat hij per ongeluk naar het hiernamaals stuurde op de snelweg. Dat vonden een paar carnavalsvierders zo'n sneu verhaal dat ze de prins probeerden bij het ontbijt op te beuren met de rencarnatie van een springlevend konijntje.

Sindsdien wordt de Stadsprins op dinsdagochtend verrast met een ontbijtje, vooral ook om hem te ondersteunen bij de laatste loodjes van de laatste dag zogezegd. Ruim voor de carnaval krijgt de prins een telefoontje met de vraag waar kunnen we je voor wakker maken. De keuze is heel divers, van oesters, hamburgers, hazepeper tot tapas dit jaar. Ik weet niet hoe een knoflookgarnaal smaakt in de ochtend, maar als ik 9.00 uur haal, mag ik erbij zijn morgen.

Als het een echt leuke prins is zit er nog een leuk uitje aan vast en krijgt hij een badge voor op z'n jas. U begrijpt het al, waar gaggut um? Ook dit Prinsenontbijt gaat echt nergens um. Maar is wel weer een leuke traditie en Carnaval draait nou eenmaal om tradities.

Attributen zijn onontbeerlijk bij goede act

Je ziet ze lopen; postbodes met verdachte pakketjes, feetjes met toverstokjes, prinsessen met kroontjes...

Gisteren stond ik in de tent en kwam een vriendin van de vriendin van een oud-collega tegen. Waar ik ooit samen mee op kookles zat. Zij vertelde dat haar man er ook zo aan kwam, maar dat-ie een essentieel onderdeel van zijn outfit was vergeten en weer naar huis moest. Komt er ineens een wielrenner binnen met een fietsband om zijn schouders. Precies: het essentieel onderdeel! Waarschijnlijk is hij z'n fietsband al na drie cafeś kwijt, maar daar gaat het niet om, het gaat om de entree!

Later op de avond kwam ik Gerrie tegen, een jongen uit Bergeijk die een enorme grote koeienbel bij zich had. Loodzwaar en echt niet handig bij een avondje stappen. Ik vroeg me af waar die die voor nodig had? Hij was verkleed als officier, dus het paste niet eens bij z'n outfit. Er kwam een mooi verhaal over de opkamer bij zijn oma, waar de koeienbel hing. “Als oma er niet meer is, wil ik die koeienbel hebben” vertelde hij zijn ouders. Glimlachend en trots steekt hij de koeienbel omhoog, “Oma gaat al jaren mee carnaval vieren”.

Vlak voor de carnaval bij het Toeterstemme kwam ik Chantal tegen in haar Chanelpakje compleet met handtasje en hondje. Gister zag ik haar weer, zonder hond. "Die is nu in de kennel, want dat kun je een hondje niet aan doen al die drukte en alle dagen alleen thuis is ook geen doen". Zo kan ook de afwezigheid van een attribuut toch bijdragen aan je act. Wonderbaarlijk toch?

Elluh Zelluf sleept deze carnaval een minilaptop mee. Niet dat je die ziet; hij zit veilig in mijn tas, maar toch, het is dit jaar mijn attribuut bij mijn act als ED gastblogger!

In pakket van de Voedselbank zit geen bier

Voor sommigen in Lampegat is dweilen geen vrije keuze. Zij hebben geen middelen om carnaval te vieren. Onze regio is het hardste getroffen qua werkeloosheid. Sommigen zitten met hypotheekschulden, kunnen de dagelijkse boodschapen of de huur nauwelijks betalen. Mensen die onder het bijstandsniveau moeten leven hebben vaak minder dan 50 euro per week te besteden. Maar gelukkig is er nog zoiets als de Voedselbank.

Elke donderdag worden pakketten uitgedeeld. Deze charitatieve instelling draait volledig op privé giften en schenkingen van supermarkten. De overheid mag formeel niet betrokken zijn bij deze activiteiten. Zo zouden ze erkennen dat het bar slecht geregeld is als de uitkering nog niet rond is en er geen officieel vangnet bestaat voor deze groep minderbedeelden. Wel vullen ze een papiertje voor ze in zodat ze naar de Voedselbank mogen. Misschien kunnen ze beter de aanvragen sneller behandelen.

Bij de Voedselbank moet je een nummertje trekken en mag je op je beurt wachten van 1 à 2 uur. Zo worden per uitgiftepunt gemiddeld 100 pakketten uitgedeeld. De donderdag na Aswoensdag wordt er weer een nieuw distributiepunt geopend, in Tongelre. Want het is nodig schijnbaar.

Iets om over na te denken als u nog een blaadje bier haalt. Misschien heeft u nog iets van de pot over om aan dit onbaatzuchtig Clupke te doneren?

Zondag: dweilen met kraan open, ooievaars en de mis gemist

As we speak zit ik in café Playerz op het Stratumseind. Het is hier letterlijk dweilen met de kraan open. Het is een beetje nat buiten, maar binnen gelukkig binnen ook, De kapellekes lopen van kroegje naar kroegje en maken veel geluid.

Vertrokken vanaf de Mert na de lunch kom ik onderweg allerlei clupkes tegen waar ik even mee klets en natuurlijk ben ik dan mijn eigen clupke snel kwijt. Bij de cd-presentatie van de Smarteez blijf ik even staan. Er is taart, beschuitjes en een echte ooievaar om de geboorte van de nieuwe cd 'Kei lekker' eet een beschuitje, sla een Jagermeister achterover (kei lekker werrum van binnen) en dweil weer verder.

Gelukkig zijn de Dora's goed te herkennen en vind ik ze snel weer terug. Ook de man met de Pot Dr. Frank. (de pot is een meestal onhandig portemonneetje waar geld in zit waar het gehele clupke voor moet 'lappen').

In het café klinkt nu 'Desiree'. Tsja, die gaat vertrekken; da's wel echt een gemis voor Lampegat. Mijn Dora 1, de Hofdame van Rens en natuurlijk juffrouw Dees van de Talisman!

De mis heb ik helaas gemist, na een fijn fiske gisteravond heb ik me nog maar eens omgedraaid. Het was wel heel erg mooi heb ik gehoord. Volgend jaar weer een nieuwe kans!

(Inmiddels is het alweer 19.30 en zit ik bij de Mac te posten. Na een middag iedereen kwijtraken, teveel bier en een pita gyros houd ik het voor gezien en ga lekker mijn hondje uitlaten thuis).

Gevoelswarmte Lampegat maakt alles goed

Het was koud,maar de gevoelswarmte van Lampegat maakt alles goed!

Helaas, de Tentmeester was niet op de hoogte van die andere ubercoole bloglocatie, namelijk de Tent op de Mert. Morgen komt het vast en zeker goed, Na de Carnavalsmis in de Catharina kerk gaan we in de Tent brunchen. Wie de kerk niet in kan of een vrijwilliger is en druk met koffie zetten en eitjes koken kan toch meegenieten. In de Tent wordt de mis live uitgezonden. Ja, Eindhoven leadng in Technology - ook tijdens Carnaval.

Anyhow, ik zit nu in cafe de Hoogste Tijd. Daar is altijd een lijntje open! en wat leuk, de toegangscode is mijn lievelingssoep. Geen toeval zeg maar!

Het was een genoeglijke middag, Onverwachte ontoetingen met mensen met leuke verhalen. Vandaag was carnaval zoals carnaval moet zijn, overal klinkt muziek, ook op de meest rare plaatsen, zomaar ergens in de Heuvelgalerie bij de terrasjes wordt een spontaan foxtrotje gedanst. Vage gesprekken over onderwerpen die er echt niet toe doen. Sigaretten gedeeld met onbekenden. Heupflesjes leeggeschud om te warmen aan wat sterkers. Koude is net als regen of een te hete zomerdag, het verbroedert zondermeer. De gevoelswarmte van Lampegat was optimaal!

Na het Bitteruurke in het muziekcentrum, wilde ik nog even een kijkje nemen bij het kindercarnaval... maar dat evenement was ik misgelopen. Vanavond is het gabberen tijdens Hakkuhgat zegt een van de opruimers van de Dynamo. Mmm dat laat ik toch maar aan mij voorbijgaan.

Ik ga lekker een hapje eten met mijn lieffie die ook aangekomen is, bij het vertrouwde adresje waar ik altijd ging eten met de Dora's en al dat roze spul wat eromheen ging. Als setje daar gaan eten is toch anders dan met 13 man. Ik kom nog een andere Lampegatse Twitteraar tegen en voorkom dat ie zijn Iphone vergeet. Mijn karma is weer gered voor vandaag.

We lopen daarna richting Markt en ik weet nu weer waarom ik met mijn 1,50 m. niet zo happig ben op het avond programma en kroegen carnaval. Wat is het druk overal, een goed teken. De jeugd neemt de nacht over. Iedereen heeft het naar z'n zin en zo hoort het ook.

Zo! en nu ga ik ook dansen!

Clupkes les 5 - de Alternatieve Clupkes

Soms kom je van die clupkes tegen die een goede houdbaarheid tonen. Een paar jaar geleden kwam ik ze al tegen, paar vrolijke meiskes die samen carnaval vieren.

Over wie hebben we het hier? 6 Vriendinnen, zusjes, buurvrouwen, schoolvriendinnetjes, tja zoals dat gaat, samen feesten en voordat je het weet heb je een clupke. Ik kwam al niet bij van hun act de Hopeloze huiswijven, dat zag er echt goed fout uit. Volgens mij waren het gewoon verdwaalde sherrydrinkende vrouwkes uit Stratum.

Opvallend was hun entree als Nep Bont Meiskes, Op zoek naar James kwamen we ze overal tegen in Lampegat. Heel knap als je clupke maar uit 6 bestaat. We verspreiden ons heel strategisch zodat het lijkt alsof we met velen zijn. Het werkt! want je ziet ze echt overal. Dit jaar wordt het wat lastiger, want vanaf zondag zijn ze maar met z'n drien. (waarom gaan mensen toch altijd met carnaval skieen? wat is dat voor raars?)

Let op de kapstok, dat is hun Trefplekske. De kapstok van vorig jaar is ritueel verbrand, maar gelukkig kwam Marielle met een bouwpakket en hebben ze een nieuwe gepimpte kapstok dit jaar.

Terwijl ik dit schrijf zit de Binnenstadprins, lekker werrum bij de verwarming en trekt Guus van de konincklyke (EKOBHT..of zo) zijn warm ondergoed aan, want het is echt verrekkus kouw dees jaar! Oh wacht het is geen warm ondergoed maar zijn pekske voor de carnavalsmis op zondag.

En ook dit clupke heeft maar 1 doel, samen carnaval vieren en dat doen ze goed, deze moeders (samen goed voor 15x nageslacht).Ellen, Kirsten, Marianne, Marielle, Judith en Myrte, heul veul plezier!

Zo! En nu ga ik weer een biertje drinken! en bedankt voor de wifi weekkaart

D'n 1e dag: we halen de prins op!

Terwijl ik nu schrijf trekt de optocht aan het bordes voorbij. Ik zit nu dus in een ander opslagruimte (hotelkamertje in Sofitel Cocagne) omringd met koper, horecagerei en ander praktisch spul.

Vamorgen weer op tijd opgestaan, want we gaan de Stadsprins ophalen op de Statie. Een mooie traditie, die de zaterdag van carnaval plaatsvind op het perron van ons Station. om 12.00 uur komt de Stadsprins en zijn Gevolg aan in Lampegat. Een bonte stoet van carnavalsvierders staan hem op te wachten.

Onder begeleiding van muziek en de Hoge adel, maar sinds dit jaar is door de Stichting Federatie Eindhovens Carnaval iedereen verheven tot deze Hoge adel.Dus iedereen welkom! Voor het station staat het podium klaar om de sleutel oer te dragen van de stad. Want tijdens carnaval regeert de Stadsprins over Lampegat! Ludiek dit jaar is de huissleutel van Maquinarius die overgadragen wordt aan de burgemeester. We moeten even kou lijden, want de optocht kwam niet direct op gang. Maar er is genoeg te doen, leuk weer van die mini renietjes met oude bekenden.

Na het een en ander genuttigd te hebben en de vrolijke kinderoptocht trekken we verder naar het bordes. Maar niet nadat ik shawltjes, bier en kettinkjes kon regelen, verhip ik lijk wel een soort Pieleke, even wennen hoor, zelf bier halen na 11 jaar luxe prinsessegedoe.

Pure voorpret: Lampegatse Twitteraars onder elkaar

Als Prinses EL had ik al jaren een weblog, een hyvesprofiel en een twitter-account onder die naam. En dat heb ik voor het gemak zo gehouden op Web 2.0. Een paar weken geleden heeft u in het gastblog van medetwitteraars @marcdubach en @jwalphenaar al van alles kunnen lezen over Twitter, web 2.0 en crowdsourcing. Ik las in de Lampegatter (de bijlage van Groot Eindhoven in de week voor carnaval-bewaren! Daar staat waar, wat en wanneer en hoe laat, het te doen is tijdens de carnaval) dat ook de Stadsprins een twitter-account heeft, maar die heb ik nog steeds niet gevonden.

Ik heb al leuke gesprekken gevoerd met Lampegatters via twitter.
Zo heb ik mijn prinsessecape geruild tegen een rokje, precies die ik nodig had! (thanX Inette) en zelfs een nieuwe naaimachine gevonden, maar die moet ik nog ophalen. En het zal u niet verbazen dat ook het feit dat ik hier zit te bloggen komt omdat ik Twitter! En ik denk dat @jvdtillaart niet echt wist dat ik een fanatieke Lampegatterinneke ben. Carnaval echt mijn ding is, zeg maar. (taal ook wel een beetje hoor, zei de beroepsdeformaat).

Verder wil ik vanaf hier de groetjes doen aan @Bettieke! Die heeft echt meegeleefd toen ik mijn pekske aan het maken was, vooral mijn tennisarm van het borduren van mijn hertje. Ook groetjes aan AriadneB die ik zoetjesaan weer terugvind via Twitter, een lieve oude vriendin die Lampegat en carnaval op afstand moet volgen (Nootdorp WTF-wie gaat daar nou wonen) en via haar Nuenense mama die ook twittert. Van mij mag die nieuwjaarsspeech van Trix ook in de prullenbak.

We zien elkaar in de tent of op Twitter zeg ik! 

Hoe dan ook, beste Mark van de ED.nl Multimediaredactie, zou je zo'n twitterbox kunnen plaatsen ergens in deze blog? Dan kan ik tussendoor in 140 karakters, ook micro-bloggen. Foto's laten zien van het moment op Twit pic en filmpjes op Youtube.

En anders kun je me volgen op @prinsesel

Op zoek naar een blog locatie tijdens carnaval

Gisteren fietste ik voor een boodschapje naar de stad en dacht, ik ga meteen kijken voor een locatie om op locatie te bloggen. Ik zelf dacht "ik mag vast wel een plekje bij McDonalds op kantoor bij Joske". Die was er zelf niet, maar de aardige manager en hostess wisten dat ze een hotspot waren (gratis Wifi internet), maar of die het al deed? Ik snel de minilaptop uit de tas gehaald en ja hoor, hij doet het!!!

De blog van gisteren heb ik daar geschreven. Maar mijn locatie was nog niet wat ik zocht, wel gratis internet in de lobby, maar geen stopcontact. Gemiddelde accu gaat een uurtje mee, dus daar moest ik nog wat op verzinnen.

Toen ik in de tent zat te kletsen, kwam ook mijn digitaal probleempje ter sprake. Of die nog een suggestie had. "Wij zitten in de feesttent aangesloten op het glasvezelnetwerk van Eindhoven. Ik neem wel een kabel en een router voor je mee".

Ik had nog nooit van dat netwerk gehoord, maar dat is speciaal aangelegd voor de gemeente en beschikbaar op alle evenementen pleinen, (hebben ze oa. nodig voor live tv uitzendingen) dus ook op de Markt Wauw!

Het kan altijd gekker dacht ik dus, " goh kunnen we daar niet iets leuks mee?" En zo kan het zijn dat ik af en toe in beeld verschijn in de buurt van het podium om een verhaal te schrijven en te posten naar dit blog. ("Wel oordoppen meenemen!" zegt Emilio).

Zo werk je jezelf van low profile (was de bedoeling dit jaar) als Elluh Zelluf toch naar een act toe tijdens de carnaval.

De modeshow, Elluh Zelluf als razende reporter...

Oude gewoontes gaan helaas niet zomaar over, wie mij kent, weet direct waar ik het over heb. Ik mocht al om 16.00 uur naar de repetitie komen kijken, maar had andere bezigheden en kwam dus een uurtje van tevoren naar de Salon Carnavalesque (bij Sofitel Cocagne) waar de modeshow van Astrid Tomasse plaatsvond.

Ik had er niet op gerekend maar de regisseur Ruud had een interview voor mij met Astrid geregeld, gelukkig had ik wel al een notitieblok meegenomen, dus het zag er wel professioneel uit volgens mij ;-)

Ik moest dus ineens een paar vragen verzinnen, nieuwsgierig als ik ben en als echte textielvakvrouw lukte dat wel. Van die dingen die je je afvraagt als er weer een mooi pak voorbijkomt in het Lampegatse.

Het pekske, klinkt oneerbiedig, maar ja het blijft carnaval natuurlijk. Het pak dat de cursisten zelf maken bij Astrid is eigenlijk een soort van taart, je maakt een goede bodem en er komen steeds meer laagjes met lekkers op, het groeit en er komen steeds meer kersen op. De bereidingstijd is maar liefst 10 maanden. De temperatuur? Er zullen flink wat verhitte uurtjes bij zitten als er weer getornd of meditatief glitterstenen op genaaid worden. Het schijnt dat iedereen het kan, "Als je maar bereid bent naar me te luisteren'" volgens Astrid. Ai ai, die kostuummakers zijn altijd zo streng, want het moet wel perfect zijn. Dus beginners en ervaren naaisters en ook mannen, een gemeleerd gezelschap dus die over de catwalk ging.

Het pak is een echt project, er wordt gekeken naar het doel van het pak, wat wil je ermee, wat past bij je. Na veelvuldig overleg wordt 9 maanden aan het pak gewerkt, de laatste maand wordt gereserveerd voor de finishing touch en de accessoires, de kersjes op de taart zogezegd.

De jongste pekskemoaker is Loes Verschuren die heeft met haar 12 jaar ene prachtig pekske genaaid, Wally Rijks de presentator vertelde er nog bij dat ze aan de applicatie op het rugpand wel 2 weken had gewerkt in haar zomervakantie! Stoer zeg! Ik heb er het geduld niet voor! Sinds ik mijn schuur had opgeruimd deze zomer en per ongeluk ook de naaimachine naar de stort heb gebracht was ik dit jaar van de lijmpistool en 2-componenten lijm, maar ook veiligheidsspelden zitten veelvuldig stiekem in mijn jas verwerkt.

Oei, al 395 woorden en ik mag er max maar 300 inleveren... Nou nog even snel dan: er waren 450 plaatsen verkocht en nog wat staplaatsen. Inspirerend was het zeker, de modeshow staat bij mij weer op de agenda voor volgend jaar! Lees alles over Astrid Tomasse en haar persoonlijk verhaal in de Spectrum bijlage deze zaterdag. Ik moest er een dikke traan van wegvegen bij het dankwoord van Astrid afgelopen maandag. En ook mooi dat de jas van Elise op het podium stond, die er zo toch een beetje bij was.

Over Feestpaleizen, Salons, Residenties en de Tent! Deel 2.

Toen ik onderweg was naar een werkplekje om ook tijdens de carnaval te bloggen zag ik dat er flink geklust werd in de Tent op de Mert. Ik maakte een fotootje van de noeste werkers en dacht "Ach wat, ik loop even naar binnen, misschien kan ik hier ook wat wetenwaardigheden ontfutselen van een van die tentenbouwers".

"Je moet die met die rode shawl hebben". Voordat ik het wist had ik een leuk gesprek met Emilio de Vlam, de evenementenorganisator. Ik dacht al "wat weet die man veel voor een tentenbouwer". Even wat feiten: de Alu-hal (zo heet de tent)staat er al voor het 11e jaar. In eerste instantie was er een 'spantentje' als uitwijkmogelijkheid voor Federatieve en gemeentelijke activiteiten omdat het Stadhuis in verbouwing ging. Daarna pas het veel stevigere Alu hal. Vruuger vonden deze plaats in het Stadhuis voor de verenigingen en een select gezelschap. Onder andere Het Gemintefist, de in de onecht verbinding (das nu nog zo), maar ook de Boerenbruiloft en het ceremonieel afsluiten van de carnaval door het afzetten van de Steek van de Stadsprins (Steek is het hoofddeksel van de Stadsprins met al die pluimen en fazantenveren).

Enfin, terug naar de tent. Naast die In de beginjaren van de tent kwam de allereerste slogan "Breng mij moar naar de Mert" uit de denkpet van Harry Verbeek-Staals, een echte carnavaleske ambtenaar van Griffie. Sindsdien zijn er ook heel wat mensen naar de Mert gekomen! (wijzelf zeggen al jaren "Weg van de Tent" omdat het er zo gezellig is en je er iedereen tegenkomt, blijf je maar plakken, soms kom je niet eens meer toe aan dweilen (waarover op zondag meer als de kraan open gaat).

Topdrukte is op zondagavond als de Top act komt, dit jaar is dat Jeroen van de Boomen. (de zondagse Topact is naar een idee van Mille Fleurs) Het jaar dat Guus Meeuwis voor de derde keer kwam ging niet alleen het dak eraf, maar is ook de tent door de vloer gezakt! Op de maandag was de vloer een midgetgolfbaan ipv een voetbalveld voor de voetballers van EVV en PSV die op de maandag altijd een potje ballen in de tent.

De ene na de andere mooie anekdote komt voorbij over natte mengpanelen, windhozen en ander organisatie ongemak, chapeau, want ik heb er nooit iets van gemerkt!

Hadden we de metafoor taart bij pekskes maken, nu wordt de tent als een breiwerk voorgesteld. Ieder jaar weer wat erbij, nog mooier, uitgebreider, verbeterd, veranderd... Let op de plaatsing van de Oud-Prinsengalerij en de levensgrote foto's van Stadsprins Maquinarius en zijn Gevolg. Leuk!
Opvallendste nieuw idee vind ik de 22 Lampegatse verenigingsbanieren, onder de banier kunnen de verenigingen met elkaar afspreken, samen een biertje drinken. Tja en dat van hoe vaak de biertanks worden bijgevuld, dat was dan toch wel een beetje geheim...
Oh ja er zijn 2400 vloerplanken, 3 grote bars en er is 400 ampère krachtstroom. Beste nieuws is de vanaf nu overdekte plasgelegenheid... lekker werrum! En zo keuvelden we nog verder...

Over Feestpaleizen, Salons, Residenties en de Tent! Deel 1.

Nu ik er toch was, heb ik ook maar meteen een praatje gemaakt met Ronald Kooistra, de Friese (even op kaartje spieken) Assistent General Manager van het Sofitel Cocagne Hotel. In de volksmond de regelneef van het Cocagne, hij had leuke inside-stories voor mij, maar vandaag beperk ik me even tot het thema van deze blog.

Het is alweer het vierde jaar dat deze salon een paar weken voor carnaval wordt neergezet achter het hotel. Ruim van tevoren in verband met de Heerenzitting (daar kan ik niks zinnigs over zeggen want dat is alleen voor jongetjes-maar ik vermoed naar Keuls voorbeeld) Een tent kun je het niet meer noemen, daar is ie echt te sjiek voor met al dat rode pluche, kroonluchters en heuse vloerbedekking. Het hotel aan de voorkant is voor de Stadsprins die daar resideert en de wintertuin en de Salon Carnavalesque wordt tijdens de carnaval geleid door de Bolhoedjes en hun muziekmakers de Bolbloazers. En dat wil Ronald echt even kwijt: "die Bolhoedjes is een fijne club die echt alles zelf regelt. Het hotel heeft al jarenlang een fijne samenwerking met ze, niet op het laatste moment dingetjes regelen maar in april beginnen ze al met overleggen. Om er een gezellig, carnavaleske maar ook veilig feest van te maken. Dat het een actieve vereniging is dat blijkt, ze hebben een raad van elf van maar liefst 17 raadsleden."

En ook bij Cocagne vinden steeds nieuwe carnavaleske initiatieven plaats. Dit jaar voor het eerst het Veurproevers boerebuffet. 111 genodigden gaan hier een stevige bojem maken om daarna samen naar het Concert Carnavalesk te gaan. Das vanavond al, ik eet niet mee, maar heb wel alvast een fijne badge meegenomen, opleukertje voor mijn jas.

Dat het een fijne plek is om te feesten dat weten ze bij Omroep Brabant ook, Drie uurkes Veurraf wordt daar al jaren georganiseerd. Als de zaal as. vrijdag opengaat tussen 12.00 en 13.00 uur hebben er al fanatieke carnavalsvierders vanaf 10 uur 's morgens, twee uur staan blauwbekken om zeker te zijn van een plekje bij het podium. Ook deze vrijdagmiddag is er weer veel gezelligheid in de Salon en de Wintertuin waar 2000 carnavalsvierders samen feesten.

Ikzelf ga in ieder geval ook naar het Pulle Vulle. Tegen borg neem je een pul en krijg je voor hetzelfde muntje een groter glas bier! Maar natuurlijk gaan we voor de gezelligheid!
 
Op de foto, het nu nog redelijk lege flipover board van Ronald, de manager van Feestpaleis Salon Carnavalesque.

Les 4. De alternatieve Clupkes - de BorrelBel

De alternatieve Clupkes dat zijn van die Clupkes die spontaan ontstaan en lange tradities met elkaar kennen.

Ik probeer elke dag een Clupke te presenteren. Suggesties met goede verhalen en foto's welkom via prinsesel@gmail.com

Ik begin met de Borrelbel, niet alleen omdat dat al jaren mijn carnavalsvriendjes zijn, maar vooral ivm. de Sta-tafelcompetitie. Hopelijk weer een nieuwe traditie.

Nu kun je op tijd knutselen aan je eigen rijk versierde sta-tafel (dat kan eigenlijk alles zijn, als je er maar je glaasje -bij voorkeur een portje- en bakje pinda's op neer kan zetten). De Sta-tafelcompetitie vindt plaats op carnavalsdinsdag vanaf 14.00 uur rechts naast de Tent bij de draaimolen. Het kassahokje is de residentie van de Borrelbel.

Zoals ik al eerder schreef bij de introductie over clupkes is er geen echt doel. Zo ook bij de Borrelbel. Waar gagget um? Echt waar ik kan er niks zinnigs op zeggen.Een paar dingen weet ik wel, het gaat over taarten gooien, rode Port, een draaimolen, sjoelbakken bij de pizzeria (helaas die foto is van het pre-digitale tijdperk, dus kan ik niet met u delen), dak er af dinsdag (en dan bedoelen we ook echt het dak eraf-in diezelfde eerder genoemde pizzeria), sherry drinken in de lounge van de Fec bij Cocagne, het Kassahokje van Benny en Anita; de kleinste residentie ever!

Vroeger moest je eerst een taart vangen voordat je lid mocht worden. Wij zijn gehuld in regencape-jes ervoor gegaan. Gaat wel stinken al dat slagroom na een dag carnavallen! Tegenwoordig beheert Louis Martin 'de lijst' Zo wordt niemand vergeten als het om de nieuwe badge gaat. Er worden slechts 60 badges gemaakt en meer leden zijn er dan ook niet. Fijn dit jaar een opstrijk badge!

Eerst dacht ik aan een geheime genootschap, ik zag allerlei mensen met badges en ik dacht waar gaat dat over? Het blijken vrienden van de vrienden van de vrienden van de vrienden van de Borrelbel te zijn.

Carnavalsvrienden Ruud en Anton zijn de inspirators en oprichters van de Borrelbel.

Vorig jaar heeft iedereen kunnen genieten van Stadsprins Rudolfo die op zijn Borrelbels 'Borrelbop' heet. Anton is die lange adjudant die vorig jaar steeds kwijt was, of nee, zijn muts was steeds kwijt. In ieder geval, hoe een alternatieve Clupke zoals de Borrelbel est. 2002 van rebel echt establishment van het Lampegatse carnaval kan worden. Als je de tradities maar voortzet en uitbouwt.

Op de foto 1. Ruud als Pieleke (waarover later meer) onderdeel van de inlijving van Stadsprinsen bij de SOSP (Stichting Oud-StadsPrinsen)

Op de foto 2. mijn jas met Borrelbadges is er klaar voor! Een lieve vriendin heeft de badges voor mij vakkundig er op genaaid Ik zie nu ook dat ie mijn lieffie veel beter staat... Grrrr

PS. Deze blog is geschreven op een mini laptopje (das wennen die mini toetsjes) vanaf de Mert dankzij gratis Wifi bij de Mac, moest nu eenmaal een locatie zoeken voor tijdens de carnaval. Helaas is hier geen stopcontact, iemand nog andere suggesties?

Les 3: De veurschieters, meugelukmoakers, Deurdokkers, oftwel Sponsor Clupkes

Geen Carnaval zonder sponsors! Geld kan ruilhandel zijn, maar met carnaval ook een onvoorwaardelijke gulle gift. Het is zo belangrijk is om het oeroude carnaval te blijven ontwikkelen, nieuwe ideeën tot werkelijkheid te laten komen.

Carnaval in Eindhoven komt steeds vaker voor op de agenda van carnavalsvierders uit andere steden en dorpen. (Net als koninginnedag overigens, Eindhoven is Amsterdam allang voorbij als het gaat om een leuke koninginnedag vieren). Best leuk toch als je stad als carnavalsstad wordt genoemd in hetzelfde rijtje als Maastricht of Den Bosch? Om al die unieke evenementen te kunnen organiseren is er nou eenmaal geld nodig.

Dit jaar kun je je heel makkelijk bij een nieuw clupke aansluiten namelijk die van de Deurdokkers. Krijg je meteen een mooie shawl in de goede kleuren. Wil je ook je huis tooien in die oranje blauw kleur koop dan een vlag inclusief een donatie voor de Carnavalsmis op zondagochtend.

Wil je het wat grootser aanpakken, word dan lid van Club 111, dan krijg je er twee leuke tradities bij op je carnavals agenda: het Bitteruurke op zaterdagmiddag na de optocht in het muziekcentrum (en recht bij voorverkoop kaartjes van leuke feestjes). Het Bierelfuurke op dinsdagochtend op de Mert, vlak voor de boerenbruiloft. Gastheer is dan een bierbrouwer die flink wat vaatjes slaat.

Ga je voor nog groter? Sluit je dan aan bij de Mille Fleurs, dan heb je in ieder geval het allerbeste plekje tijdens de optocht namelijk op het bordes van het Cocagne.

Ik ga al die andere sponsorClupkes hier niet opnoemen, stel je voor dat ik er een zou vergeten. Ze zijn allemaal even belangrijk!

Oh ja, vergeet ook niet de Micro-sponsoring niet: als je een kapel of leuke muziekmakers ziet, die met Cdtjes zwaaien, koop er dan eens een. Weer een win-win situatie, want dan heb jij een leuk muziekje thuis en zij kunnen een repetitieruimte bekostigen of een blaadje fris halen!

Op de foto de neie pekskes van de Dommelaers, maar die kosten wel meer dan 1 cdtje ;-)

>> Morgen les 4: de alternatieve Clupkes

Les 2: De officile Clupkes

Het meest in het oog springend is natuurlijk de Stadsprins met zijn Gevolg en alles wat daar om heen hangt. De karakters van de Federatie, officieel uitziende mannen zoals een veldwachter, d'n Urste burger en niet te vergeten de hoftapper. De Oranjegarde; een springend en hossend menselijk cordon om de Stadsprins vrije doorgang te geven. Voor muziek zorgt Stadshofkapel de Eendracht die steevast binnenkomen met een lied dat de Aartshertog schijnt te heten, beter bekend als 'japtada tada ja de ja de ja'. En dan nog wat spul dat erom heen hangt dat een oranje blauwe sjerp draagt. Hebben ze daarbij ook nog eens een hoge hoed op, dan is dat ooit een Stadsprins geweest. Goed kijken op z'n jas of kiel want daar staat z'n embleem met het motto van zijn jaar op.

Het leuke van Eindhoven is dat we elk jaar een nieuwe Stadsprins hebben, maar ook heel veel andere prinsen of oppers in de verenigingen. Uitgedost in de meest fantastische pakken. Als je al die officile clupkes bij elkaar wil zien moet je volgend jaar naar de Prinsreceptie komen op zondag na het Federatiebal. Dan zie je ook flink wat kapellen en zelfs Dansmariekes!

Les 1: De Clupkes van Lampegat

Er zijn veel Clupkes in Lampegat. Sommige zijn officieel waar je je bij kan aansluiten, gewoon door lid te worden. Je hebt een gezamenlijke bezigheid; je zingt samen of maakt muziek. Soms ontstaan ze spontaan ergens aan de toog na een goed gesprek. Je bent familie of een vriendenclub. Er is in ieder geval een verbondenheid dat je tot uitdrukking wil laten komen in je kleding, kleuren of thema. Nog mooier is een act, gezellige gekkigheid. Natuurlijk is het ook gewoon handig om elkaar snel terug te vinden Wat alle clupkes gemeen hebben is dat ze samen carnaval vieren. Een echt ander heilig doel is er namelijk niet.

Als je goed om je heen kijkt zie je dat Lampegat veel Clupkes heeft. Je ziet ze voornamelijk door de herkenbaarheid. Herhaling creeert herkenbaarheid, tradities zogezegd. Carnaval bestaat immers uit tradities, hebben jullie al vijf jaar datzelfde ridder of Robin Hood pakje aan of zijn jullie een stel piraten, dan is dat jullie traditie. Oh daar heb je nen dieen weer en meteen komt er een mooie herinnering of eerdere ontmoeting naar boven.

Kijk maar eens goed rond, zie je dat, al die clupkes?

Er zijn overigens ook hele goede solo clupkes, maar dat heet dan gewoon een karakter met carnaval of 'wabendegijdeesjaar?' en 'wa un skon pekske!'

Eerste kennismaking

Beste Lampegatters en Lampegatterinnekes,

Een eerste kennismaking met uw gastblogger Ellen Schoumacher, een Lampegatterinneke. Wie ben ik? Vanaf dit jaar weer Elluh Zelluf. De afgelopen 11 jaar was ik 4 dagen per jaar Prinses EL van ut Lampegat. Een zelfverzonnen karakter dat, als je je act maar lang genoeg volhoudt, zelfs geridderd door de FEC kan worden.

Begonnen als een geintje ('medaille ruilen voor een biertje') is het door de jaren heen een carnavalesk avontuur geworden met Hofdames Dora Dees, Dora Col, Dora Vief en Dora Lijn, een Adje Wpie de ik-weet-niet-hoeveelste-enige echte, Adje Cris in opleiding, Hoffotograaf (alleen op zaterdag) Hugo, Hofnaaister Antoinette, voor het veilige gevoel Urste Bock Mies, Hofcomponist Erik, Een Koninklucke Hofkapel maar die hadden we alleen maar te leen voor de Rommelpot, en vele, vele andere lieve en vooral gezellige mensen die ervoor zorgden dat de roze inktvlek steeds groter werd.

Ik, de prinses, was op ochtenden dat anderen hun roes aan het uitslapen waren druk met foto’s aftanken en uploaden naar de website. Zo konden de Lampegatters bij hun ‘eier mee spek’ nagenieten van de vorige dag en het weggevaagde geheugen opfrissen.

We hebben Stadsprinsen en burgemeesters en andere notabelen gehuldigd. Het Gevolg op de hotelkamer voetenmassages gegeven, zijn op after party’s en diners geweest waar het gewone boerenvolk (zo heten burgers tijdens de carnaval) nooit zouden komen, op karren gereden van de boerenbruiloft, een cd gemaakt en hebben veel podiumkus gecrasht…gevraagd en ongevraagd.

Ach, er zijn te veel verhalen die de moeite waard zijn. Maar vooral hebben wij genoten van al die mooie Lampegatters en onze gezamenlijke liefde voor het Lampegatse carnaval zoals wij dat met z’n allen vieren. Het is elk jaar weer een prachtige reünie van gelegenheidsvrienden die elkaar een warm hart toedragen. Een hechte community Lampegatters. Zoals de stad je spontaan kan omarmen, zo valt de komende weken de warme deken van het Lampegatse carnaval om je heen.

En nu is het weer zover! De Eindhovense binnenstad kleurt al oranje en blauw; de kleuren van de Federatie Eindhovens Carnaval (FEC). Misschien zegt het u helemaal niets, carnaval in Eindhoven. O, u gaat wel gezellig naar de optocht kijken met uw kinderen of zelfs met uw vrienden de kroeg in om te stappen? Toch is er naast carnaval vieren op ons mooi Stratumseind en de Tent op de markt met al die leuke artiesten, nog een hele andere carnaval te beleven en te ervaren in ons mooie Lampegat. Die andere naam voor Eindhoven.

Graag neem ik vooral die Eindhovenaren die nog niet weten dat ze eigenlijk Lampegatters zijn, mee naar dat andere carnaval zoals ik dat beleef. En wie denkt dat carnaval pas op zaterdag begint, heeft het mis! Naast de feestjes van het verenigingsleven, die nog steeds een belangrijke rol inneemt binnen het Lampegats carnaval, zijn er al flink wat feesten aan ons voorbijgetrokken. Ikzelf ga ze ook niet allemaal af, maar mijn favorieten zijn toch wel de Rommelpot in november (met de verkiezing van het Lampegatse carnavalslied), het informele incognito Prinsenbal bij café Wilhelmina, die van die olifantenmutsen, de LVZ, maar dat is er helaas niet meer en d’Haone Boere Blaas in het Stadspaviljoen.

Het Feest der Feesten was natuurlijk afgelopen weekend: het Federatiebal in het Parktheater. Met als hoogtepunt de onthulling van ‘de Neie Stadsprins’. Leuk die Hans Klok, maar we komen voor die Neie met die steek! We gaan nog veel paars zien deze carnaval en dat bedoel ik positief. Stadsprins Maquinarius (traditioneel bestaat zijn naam uit elf letters) en zijn Gevolg Peronne, Renée, Timo en Marcel wensen we veel plezier (en sterkte, wist u dat zij wel 200 keer aantreden in een jaar?).

Als u er nu al niks meer van snapt, kom dan gerust terug naar dit Gastblog, ik ben hier nog tot aswoensdag met elke dag een nieuw verhaal. Morgen les 1: 'de clupkes van Lampegat'. Vandaag eens kijken waar ik heen ga, de vrijgezellenavond van de boerinnen of de modeshow van de vlijtige cursisten van Astrid? Gelukkig is dinsdag rustdag, dan kan ik mijn neie pekske afpimpen.

Laatste bijdrage vanuit Nederland

Vandaag is het zover: we vliegen via Dubai naar Dhaka, de hoofdstad van Bangladesh. Bepakt en bezakt met alle medische benodigdheden, de al zoveel besproken tandenborstels en persoonlijke bagage reizen we zo meteen af naar Dusseldorf om het vliegtuig te nemen.

Het meenemen van de persoonlijke bagage is het moeilijkst. Wat neem je allemaal mee? Bangladesh is een overwegend moslimland waar je wordt geacht je benen en schouders te bedekken. Er moeten dus zeker wat kledingstukken met lange extremiteiten mee. Verder heb ik in mijn nieuwe grote rugzak ook aardig wat eten zitten. Voornamelijk koeken en suikerhoudende dingen waar je veel energie van krijgt. Ook voor de smaak neem ik deze dingen mee, want het eten schijnt nogal flauw en slap te zijn. Vaak een groenteprutje met rijst waar kraak noch smaak aan zit. Ik neem normaal nooit van dit soort koeken mee omdat ik dat in Nederland maar weinig eet. Het is meer voor het geval dat.

Het fenomeen ‘Voor het geval dat’ is ook juist het probleem met het inpakken van zo’n rugzak. Toch nog even een extra T-shirt, die extra batterijen en reserve zaklamp. Ik prop het er wel in. Alles wat ik niet gebruik kan ik altijd daar nog weggeven. Dat geeft wel een beetje een arrogant gevoel. Ik kan me nog niet voorstellen dat ik een tandenborstel uitdeel en daarbij iemand ook een pakje tussendoor-koeken toe stop.  ‘Voor de stevige trek tussendoor’ vertelt de verpakking mij. Gelukkig lezen ze daar geen Nederlands.

We proberen het blog te continueren in Bangladesh als internet en elektriciteit beschikbaar is.

Het leven van uw tandenborstel

Jammer dat we de tandenborstels niet kunnen volgen gedurende hun leven. Stelt u zich eens voor dat u de bostel(s) die u gegeven heeft zou kunnen volgen. De borstel die twee weken geleden nog geduldig hing te wachten in de supermarkt op een Nederlandse eigenaar. Door één krantenartikel is het leven van de borstel totaal op zijn kop gezet.

Terwijl een tandenborstel daar rustig in het rek van de winkel hangt komt er opeens iemand langs die hem van het rek grist. Eindelijk dienstdoen in een Nederlandse badkamer denkt de borstel ... Maar nee, de borstel wordt in een pikdonkere enveloppe gestopt. Na een korte reis ineens licht, een tandartspraktijk, waar ben ik?

Dan gaat de borstel met de tandarts zelf mee naar huis, wordt daar van zijn verpakking ontdaan en in een doos gedaan waar zeker 1.100 andere medeborstels liggen te wachten op wat er gebeuren gaat.

De borstel ziet over de rand van de doos nog duizenden andere borstels liggen. Wat is dit? En wat doen al die medeborstels hier? Dan gaat de doos opeens dicht en volgt er een hele lange reis. Uren van hevig schokken, kou en duisternis. Het wordt opeens veel warmer, het lijkt wel zomer zo warm.

De doos gaat open en de zon verblind het gezicht van de borstels. Daar is die tandarts weer ... De tandarts pakt me op en geeft me aan een klein kind, een Bengaals kind.

De borstel die door u gekocht is, zal zo meteen een heel nieuw leven hebben op een ander continent. U heeft een borstel dit avontuur gegund en hij gaat zich voor 200% inzetten en doen waarvoor hij gemaakt is.

Acht mensen op een vies voetbalveld

Op Wikipedia is te lezen dat Bangladesh op 'kleine' landen als Singapore en Bahrein na, het dichtstbevolkte land ter wereld is. Het land telt bijna 150 miljoen inwoners en behoort tot een van de armste landen op deze aarde. Toch is Bangladesh qua oppervlakte maar 3,5 keer groter dan Nederland. In Nederland is het al behoorlijk druk, maar uit een simpel rekensommetje blijkt dat Bangladesh nog 2,5 keer drukker is.

Om iets goed voor te kunnen stellen moet je van een situatie een beeld maken, een kader aangeven of een vergelijking maken. Om een goede voorstelling te maken van de cijfers over Bangladesh ga ik onderstaande feiten op een rijtje zetten.

Na een rekensommetje met oppervlakte en inwoneraantallen zou je theoretisch kunnen zeggen dat een inwoner van Bangladesh ongeveer 923 m2 ter beschikking heeft. In Nederland is dat zo’n 2,7 keer zoveel, namelijk 2500 m2 per persoon. Dit lijken toch geen schokkende feiten. Een kavel van 923 m2 is toch super royaal? Een huis op een kavel oppervlak van 923 m2 is echt bovengemiddeld. Toch valt het erg tegen. In Duitsland heeft een inwoner 4347 m2 per persoon, in Amerika 31.347 m2 en in Australie 370.370 m2 per inwoner.

Wat betekent dit? Dat er in Australië maar 239 mensen op een oppervlak zo groot als de stad Eindhoven leven. Dat er in Bangladesh op een lapje grond ter grootte van een voetbalveld 8 mensen leven. Helaas is het grasveld vies en zompig en is er geen bal om mee te spelen.

Hier is een no comment flmpje over het dagelijks leven in Dhaka, hoofdstad van Bangladesh.

Lees hier meer over de bevolkingsdichtheid op Wikipedia.

Voorstellingsvermogen

Tijdens onze missie naar Bangladesh richten we ons op kinderen van 0 tot 8 jaar, omdat kinderen in deze leeftijdsgroep het meest kwetsbaar zijn. Als een kind 8 jaar wordt is de kans op overleven aanzienlijk vergroot.

MCC (Medical Checks for Children) werkt tijdens alle missies volgens het carrousel model, wat simpel gezegd inhoudt dat een kind een reeks van controleposten langs gaat. We screenen de kinderen op daar veel voorkomende aandoeningen zoals worminfecties, bloedarmoede, luis, schurft, longontsteking, hartafwijkingen, groei- en ontwikkelingsproblemen en tandheelkundige problemen. 

Bizar dat deze aandoeningen daar en in zoveel andere ontwikkelingslanden bijna een gewoonte zijn. Dat laat je denken over de luxe waar wij hier in verkeren. Met een pasgeboren kind ga je naar de GGD en als het ziek is naar de huisarts. Heeft het tandpijn dan ga je naar een tandarts.

Kunt u zich voorstellen dat een kind of misschien uw eigen kind rondloopt met een parasieterende worm die de energie letterlijk uit het ondervoede lichaam zuigt? Dat het een chronische longontsteking heeft die het lichaam zo uitput dat het een goede ontwikkeling belemmert? Of dat een kind rondloopt met een abces in de mond zo groot als een golfbal door een rotte kies die er niet uitgehaald kan worden? De koorts zo hevig is dat het lichaam niet meer kan? Ik kan me er niks bij voorstellen. Ik zie altijd alleen maar televisiebeelden met knokige donkere kindjes bezaaid met vliegen en een gironummer.

Volgende week zie ik die kindjes niet alleen, ik ruik ze, voel de onschuld, hoor hun stem, zie hun moeder, en kijk wat er mis is. Gelukkig kan ik er dan iets aan doen.

Tandenborstel-invasie

Nicky en ik waren helemaal enthousiast over het feit dat er een artikel aan onze reis naar Bangladesh gewijd zou worden. De dag van het interview was spannender dan te voren gedacht. Ik voelde me alsof ik een presentatie voor een zaal vol met toeschouwers zou gaan geven. Als celebraties in spé fantaseerden we tussen de patiëntenbehandelingen door of we ook nog herkend zouden worden als er een foto bij het artikel in de krant zou komen. Zouden onze patiënten ons herkennen? Zouden mensen ons  tandenborstels sturen? En hoeveel mensen lezen eigenlijk het Eindhovens Dagblad?

En jawel, twee dagen na het interview - waar een patiënt om 08.00 uur ’s ochtend normaal met helse pijnen opbelt- hing er nu een mevrouw jubelend over het artikel aan de lijn. We waren herkend! 200 tandenborstels gezocht; een heuse tandenborstelactie was in gang gezet.

Die dag brachten verschillende mensen wat borstels, maar het viel toch een beetje tegen. Ik had gehoopt dat er meer borstels zouden komen dan de 25 borstels van die dag. De volgende dag was ineens het hek van de dam en werden we werkelijk overladen met tandenborstels. Borstels in alle soorten en maten stroomden dagen lang binnen, vergezeld van een lading positieve reacties en energie waar je nog maanden op kunt teren.

Herkend zijn we zeker en even zijn we celebraties in onze wereld. Toch delen we straks geen handtekeningen uit, maar louter tandenborstels, met positieve energie geladen, aan de kinderen in Bangladesh.