De laatste dag

Vandaag is onze laatste dag, op moment is het zelfs ons laatste uurtje. We hebben er echt zin in om weer naar buiten te gaan en de volgende shift de kans te geven om zoveel mogelijk geld op te halen. Waarschijnlijk is het niet mogelijk eenzelfde bedrag in te zamelen maar dat komt voornamelijk door  de grote donatie van het rode kruis van €2.500 en de drukke stap avonden. 
Maar uiteraard hopen we dat ze ook een groot bedrag inzamelen want  dat is alleen maar positief voor de strijd tegen malaria.
Gisterenavond was echt hilarisch, dit kwam omdat er veel mensen op de been waren. Het was natuurlijk zaterdagavond en dat is  een van de meest druk bezochte stapavonden in Eindhoven. Dit zorgde ervoor dat er veel mensen even hun hoofden, neuzen, oren en andere lichaamsdelen tegen de ramen drukte. Als je zelf op stratums eind gaat stappen dan heb je eigenlijk geen idee hoeveel mensen er gaan stappen, maar daar hebben we sinds gisterenavond een duidelijk beeld van. De mensenstroom ontstond langzaam rond elf uur en eindigde rond een uur of 2. Tegen 3 uur gingen de meeste alweer naar huis en dat zorgde voor meer dronken gezichten tegen de ramen.

Het bleef alleen niet bij gezichten, ook werden er verschillende blote billen tegen de ramen gedrukt… Op het toppunt stonden er wel 30 man om ons kleine glazenhuisje.
Rond 5 uur was de rust weer terug gekeerd en konden we ons op gaan maken voor de nacht. Na een paar korte uurtjes slaap werden we wakker in een winter wonder land. Alles om ons heen was wit. Dit geeft toch nog wat meer charme aan het geheel.
Het eerste dat wij gaan doen als we het als de deuren voor ons open gaan is stormen naar de oliebollen kraam die op de hoek staat. Deze heeft ons al de hele tijd getart en nu willen we toch wel heel graag zo’n lekkere vette bol, met veel poedersuiker.