Ik ben dol op dit soort huiswerk

Wie Jacco dinsdag tegenkomt: pas een beetje op, hij kan nog duizelig zijn. We hebben maandag een uurtje getraind en ik heb hem van links en naar rechts gestuurd. Hij speelde niet slecht hoor, ondanks een weekje grieperig, maar bij mij zat alles er heerlijk op.

We speelden in Valkenswaard, want ons eigen centre court in het Indoor-Sportcentrum wordt pas in de nacht van dinsdag op woensdag gelegd. En dat geeft mij straks nog een voordeeltje, want Valkenswaard is net wat sneller dan ons centre court. Dus ik heb straks nog wat tijd over.

De laatste dagen naar de AFAS Tennis Classics moet ik veel spelen. Dat is gewoon huiswerk, want ik moet er donderdag toch staan. Maar ik heb geen hekel aan dit huiswerk hoor, want wie mij een beetje kent weet dat ik niets liever doe dan spelen. Dus dinsdagmiddag nog een uurtje en woensdag nog een uurtje op het centre court met een van de andere jongens.

Waar Jacco regelt en de opbouw (foto) in de gaten houdt, ligt mijn prioriteit vanaf nu bij de spelers: ik moet zorgen dat ze het naar hun zin hebben vanaf het moment dat ze woensdag binnendruppelen. Zorgen dat ze kunnen trainen, zorgen dat ze weten wie welke clinics doet, zorgen dat ons privédiner woensdagavond goed loopt. Ik run een paar dagen een soort mini-Wimbledon, maar gelukkig wel meer ontspannen en met vrienden van vroeger.

Het lastigste aan deze week is én meedoen én toernooibaas zijn. Ik moet zorgen dat ik er wel sta op de baan, maar ik moet straks ook mijn praatjes doen en bij Jan en Alleman langs, tot ’s avonds laat. En dan wil ik toch ook de andere jongens er nog aftikken, want dat kan ik toch niet laten.

Ik heb één mazzeltje, dat mijn dubbelmaatje en ik elkaar zo goed kennen en dat we allebei precies doen waar we goed in zijn. Ook deze week. Dat ik Jacco zo goed ken was maandag trouwens ook wel handig, want ik wist precies wat-ie met zijn service ging doen.
 
 
 
 
 Paul Haarhuis