Ambassadeurs (5)

Ronald Muijzert, Nederlands ambassadeur in Havana: “Ik heb hier in de regio Eindhoven een bezoek gebracht aan een paar bedrijven die zich op een heel innovatieve manier bezighouden met agro-food productie. Ik vond dat een eye-opener. Ik had geen idee dat er zulke technologische ontwikkelingen waren op het gebied van de voedselproductie. Dat is fantastisch.”

 “De directe betekenis voor mijn post is vrij gering, moet ik eerlijk zeggen. Ik zit in Havana, Cuba.  De mogelijkheden voor Nederlandse bedrijven om op de Cubaanse markt te opereren zijn beperkt. Handel en leveranties zijn mogelijk, alhoewel ook met beperkingen, want er is geen kredietverzekering mogelijk bijvoorbeeld.”

 “Bovendien plaatsen de Cubaanse autoriteiten alle handel in een politieke context. De bereidheid om producten uit een bepaald land af te nemen, heeft te maken met de politieke relatie die Cuba met dat land heeft. Dat geldt ook voor Nederland. Rusland, Venezuela, China dat zijn hun grote vrienden. India ook.”

“Ze zijn overigens wel zo pragmatisch dat ze met landen waarvan ze weten dat ze kwalitatief hoogwaardige producten tegen een acceptabele prijs kunnen krijgen, dat ze die politieke bezwaren even opzij zetten.  Dan zie je ook wel dat de samenwerking met Nederland wel degelijk bestaat en ook floreert in zekere zin. We leveren pootaardappelen bijvoorbeeld en ook in andere sectoren leveren we aan Cuba.”

 “Nederland is geen kleine handelspartner. Na Spanje zijn we in de Europese Unie de grootste. Dat heeft met de functie van Rotterdam (als doorvoerhaven) te maken. Dat is dus een beetje vertekend.”

 “We hebben al wel een heel oude relatie. Die waarderen ze ook wel. Maar wij als ambassade kunnen maar in beperkte mate behulpzaam zijn, vanwege de politiek. En dat is teleurstellend en jammer. Ik kan meestal niet heel veel meer betekenen voor de bedrijven dan wat ze daar zelf al kunnen.”

 “We krijgen wel eens de vraag: ‘kunnen jullie geen contacten verzorgen op een hoger niveau’. Maar daar ligt juist de beperking. Vaak zijn bedrijven echter zelf wel in staat om contacten op dat hogere niveau te onderhouden en er hun voordeel mee te doen.”

 “Maar wij als ambassade kunnen nieuwkomers, de bedrijven die zich wel eens willen manifesteren op de Cubaanse markt, niet zo helpen als zij zouden willen en zoals we in alle andere landen wel zouden kunnen.”

 “Het is een land waar een onwaarschijnlijk grote bureaucratie heerst en een heel sterke politieke hiërarchie bestaat. Er wordt eigenlijk nooit een beslissing genomen totdat het op een zodanig hoog niveau is dat er geen risico meer is voor al die betrokkenen.”

 “Als je zomaar met een directeur van een staatsbedrijf te maken hebt, is dat niet goed genoeg. Je moet hoger op. En vaak moet die persoon ook weer een stap omhoog, net zo lang tot die zeker weet dat er geen politieke bezwaren (het gaat niet om economische overwegingen) zijn. ”

 “Maar nogmaals, binnen die complexe context probeer ik natuurlijk zo veel mogelijk mijn werk te doen, te stimuleren en behulpzaam te zijn. Persoonlijk heb ik vrij goede contacten met Cubaanse autoriteiten, ook wel op hoger niveau tot en met ministers. Officieel heb ik die niet. Als ik een aanvraag doe voor een gesprek met een minister – daar moet ik een aanvraag voor doen, ik kan niet gewoon even bellen -  dan zal die geweigerd worden.”

 “Maar als ik hem op een receptie zie en ik spreek hem aan, dan zal hij met me praten, en als ik dan in de loop van zo’n gesprek de naam van een bedrijf noem en hem weet te overtuigen van het belang van een bepaalde zaak, dan zijn ze natuurlijk verstandig genoeg om daar op in te gaan.”

 “Maar het is gewoon een heel lastige politieke context, waarin ik probeer om zoveel mogelijk ruimte te creëren voor mezelf om mijn boodschap over te brengen.”