Eindhoven Allicht

Slim

Toen Eindhoven, of beter gezegd de regio, twee weken geleden opeens in het nieuws kwam, omdat Eindhoven e.o. behoorde tot de slimste zeven regio’s ter wereld, droogde de stroom berichten op internet en de sociale media geen minuut op.

“Altijd al geweten dat wij de slimste zijn”. Of: “Nee logisch, je woont ook niet in Eindhoven.” “Niet hier naar toe verhuizen hè. We willen het gemiddelde wel hoog houden.”

Grappig zoals iedereen het onmiddellijk op zichzelf betrok. Maar de PSV-supporters zetten ons weer met beide benen op de grond met hun spandoek “Aigainst modern football” tijdens hun demonstratie in Venlo, voorafgaand aan de wedstrijd tegen VVV.

We kunnen er lang en breed over napraten. Maar de slimste zijn we nog lang niet. We maken hoogstens KANS om uitgeroepen te worden tot de slimste regio van 2011.

Eindhoven concurreert onder meer met Dublin in Ohio, USA. Daarvan zegt het organiserende Intelligent Community Forum dat de gemiddelde leeftijd van de bewoners ligt tussen de 35 en 45 jaar. Maar liefst 85 procent (!!!???) heeft een universitaire graad.

Alle regio’s/steden hebben gemeenschappelijk dat ze op grote schaal en gedurende een groot aantal jaren breedband inzeten voor de vernieuwing van hun economie en vergroting van de kansen voor hun burgers en bedrijven in de internationale economie.

Voor Veldhoven, Eindhoven en Helmond wordt Brainport genoemd als de motor van deze ontwikkeling. De top zeven is bekend gemaakt in Honoloeloe. Kortom de jury van het Intelligent Community Forum is zeker niet gehinderd door het voordeel van detailkennis.

Bij Brainport zullen ze er tegen medio 2011 wel eens wakker van liggen. Worden we de slimste of niet. Ik kan de dames en heren een mooi slaapkussen aanbevelen, uitgegeven door de Eindhovense stichting PLINT met een slaap- en droomgedicht. Brainpower in optima forma.

De tekst is van Jules Deelder.

‘Als ik mijn ogen toe doe,
Ben ik in Honoloeloe’

 

 

 

 

Archeologie

Zoveel te meer je er over nadenkt, zoveel te fascinerender wordt het. Wat speelde er zich af in de hoofden van mensen die hier ruim 3000 jaar geleden hebben gewoond?

Afgelopen week had ik een interview met Theo de Jong van het Archeologisch Centrum Eindhoven Helmond. Hij vertelde over de (voorlopige) resultaten van het onderzoek van de gegevens die de opgravingen bij Ekkersrijt hebben opgeleverd.

Zo’n negenhonderd jaar lang is er op die plek sprake geweest van continue bewoning. In zo’n periode kan er natuurlijk veel veranderen. En dat bleek ook wel uit het onderzoek.

De huizen werden anders gebouwd en verbouwd; de doden werden begraven, gecremeerd en er stonden zelfs – naar de onderzoekers vermoeden – dodenhuisjes op de erven. Drie verschillende manieren om met de dood om te gaan.

Ook was het gebruik van bronzen voorwerpen in deze streken ook gemeengoed, hoe kostbaar het (ingevoerde) materiaal ook was. Want brons werd  gemaakt in Zuid-Duitsland en Noord-Italië.

Er moeten dus, directe of indirecte, contacten zijn geweest met het verre buitenland. Hoe klein een gemeenschap ook was, nooit was er een volkomen isolement.

En met die contacten moeten die gemeenschappen ook in aanraking zijn gekomen met onbekend gedachtegoed. Zijn ze andere producten gaan verbouwen? Zijn ze, waarvoor een aanwijzing lijkt te zijn, ook een soort kunstmest gaan gebruiken?

En zijn ze daardoor het land ook anders gaan gebruiken, of land dat ze tot dan toe niet eerder hadden gebruikt? Kregen ze andere ideeën over het  gebruik en de vervaardiging van aardewerk?

Allemaal vragen. Op het waarom zijn nog geen antwoorden, maar dat die veranderingen zich hebben voorgedaan, staat wel vast.
De Indiase schrijver Amitav Ghosh, vertelde eens tijdens een interview naar aanleiding van zijn roman Sea of Poppies, dat globalisering altijd heeft bestaan. Er is niets nieuws onder de zon. Altijd is er op mondiale schaal contact geweest tussen volkeren en altijd hebben die (handels)contacten veranderingen tot gevolg gehad voor de betrokken gemeenschappen.

Bewegingen, of ze nu politiek of religieus van karakter zijn, die zich verzetten tegen deze invloeden, moeten ten zeerste gewantrouwd worden, wanneer ze zeggen dat een ‘pure’, ‘onbedorven’ samenleving mogelijk en zelfs wenselijk is.

Of nog erger, dat een ‘bedorven’ samenleving teruggebracht kan worden tot zijn natuurlijke, onbedorven staat. Dan staan de sluizen open voor het vele bloed dat zal vloeien.

Stelling: Onze voorouders die drieduizend jaar geleden zich openstelden voor invloeden van buitenaf, zijn de grondleggers van de ICF-nominatie:  een van de zeven slimste regio’s ter wereld.

 

 

Vos

Verhalen over een slimme vos hoor je niet zo vaak. Maar deze week dook er op internet een verhaal op over een vos die een jager had neergeschoten. Het moet zich hebben afgespeeld in het noordwesten van Wit-Rusland aan de grens met Polen.

De jager had de vos al met een schot verwond en dacht het dier met het einde van de geweerkolf dood te maken. Maar de vos verzette zich hevig.

Er ontstond een strijd tussen de twee, waarbij de vos met een poot de trekker van het jachtgeweer overhaalde. De jager werd door zijn eigen geweer in het bovenbeen getroffen.

De vs maakte dat hij wegkwam. De jager bleef gewond achter. Die kwam uiteindelijk in het ziekenhuis terecht, maar de politie stelde nog wel een onderzoek in naar de feiten.

Toen vertelde de jager dit bijzondere verhaal, dat door politiemensen de wereld in gebracht is.

Mij deed het denken aan het prachtige verhaal Van den vos Reynaerde, het middelnederlandse satirische spotdicht uit de dertiende eeuw waarin de toenmalige maatschappij over de hekel werd gehaald.

Ik weet niet of dit gedicht in het huidige onderwijs nog onder de aandacht van de leerlingen wordt gebracht – allemaal al lang geleden natuurlijk – maar het is onbetwist een van de hoogtepunten van de middelnederlandse literatuur. Ook voor 21-ste eeuwse lezers, jong en oud, is dit verhaal nog zeer de moeite waard.

Op de middelbare school hadden we een editie van de Reinaert waaruit een stuk ontbrak. Het fragment was volgens de tekstbezorger in het originele handschrift niet meer te  lezen. En wie zou daar van opkijken, wetend dat de ons bekende tekst ‘Comburgse’ codex meer dan zes eeuwen geleden is opgetekend.

Maar dat was bedrog. Het weggelaten fragment was wel degelijk overgeleverd. Alleen was het te scabreus voor de overgevoelige (katholieke) bezorger van de bewuste editie.

Reinaert heeft Tibeert de kater, met het verhaal dat er nergens meer en lekkerder muizen zijn dan bij de pastoor, naar de pastorie gelokt, waar de vos zelf al een paar keer vetgemeste kippen had geroofd. In het gat in de muur had de pastoor een strik geplaatst, waar Tibeert met zijn nek in vast bleef zitten.

Terwijl de vos de spot dreef met zijn slachtoffer, kwam de pastoor op de kater af om hem dood te slaan. Maar de pastoor leefde niet celibatair. Hij schoot in zijn haast naakt uit zijn bed en zo kon het gebeuren dat de kater in zijn doodsangst de goede man tussen zijn benen  sprong en zijn ballen er af beet, die op de grond vielen, tot groot verdriet van zijn ‘vrouw’.

Ende spranc dien pape tusschen die been
In die burse al sonder naet,
Daermen dien beyaert mede slaat.
Dat dinc viel neder op den vloer.
Die vrauwe was zeerich ende zwoer,
Bi der zielen van haren vader,
Sine wilde wel om al gader
Die offerande van eenen jare,
Dat niet den pape ghevallen ware
Dit vernoy ende dese scame.
(vs. 1266-1274)

(citaat uit Van den vos Reynaerde. Het Comburgse handschrift, editie van Jozef Janssens, Rik van Daele, Veerle Uyttersprot, Jo de Vos. Uitgave Davidsfonds,Leuven, 2e druk)

De Wit-Russische vos is wellicht een verre nazaat van onze vos Reynaerde. Dat was geen lieverdje, maar in de (toenmalige?) wereld van slijmjurken, huichelaars en lafbekken wel een verademing.

De vraag blijft wie de jager was. Zelf hoopte ik op Loekasjenko, de dictator die het land met ijzeren vuist regeert. Zou het niet prachtig zijn geweest? De pest is alleen dat dat soort lieden nooit alleen jaagt. De vos zou het nooit hebben overleefd, net als veel oppositieleden overigens.

 

Twitter

Ik zal het maar bekennen. Sinds eind vorig jaar zit  ik, @HOLTKAMPNL,  op Twitter. Het is het ultieme zappen.Met een paar kliks zap je de hele wereld over.

Kom je een uitspraak tegen die je intrigeert, of gewoon een verwijzing naar een interessant artikel dan klik je door. Soms kom je nieuws tegen dat je nog niet eerder had gehoord. Kortom: nieuws.

Hét voorbeeld van 11 januari was dat Eindhovens model Lonneke Engel de cover van het Amerikaanse blad Sports Illustrated had gehaald. Dat meldde ze zelf via Twitter. De eerste om haar te feliciteren was haar collega Doutzen Kroes, ook via Twitter.

Maar het Eindhovense stadsmagazine FRITS had Lonneke al op zijn cover. Dit nummer (een collectersitem) ligt nog in de winkel, als u op tijd bent.

Maar nu over op Twitter. Via de berichtjes van maximaal 140 tekens worden banen aangeboden; vrouwen voor één nacht, of korter, of langer, worden harten uitgestort, wordt ruzie gemaakt, liefdesverklaringen afgegeven, kortom het leven zelf in 140 tekens.

Uit het aanbod van 11 januari 2011 heb ik een aantal geselecteerd die op de een of andere manier op Eindhoven betrekking hebben. Sommige zijn zeer begrijpelijk, maar er zijn er ook bij die volkomen raadsels zijn. Wat zou er worden bedoeld? Wat speelt zich tussen afzender en lezer af?

Selectie:

 

Lang leven #Eindhoven. Kind kwam laatst bebloed thuis! Hadden 'em vd rijdende fiets gemept, op de grond geschopt en fiets meegenomen.

Freezin my toes off @ Eindhoven

hey!!! Zouden jullie bij de Kruidvat in Eindhoven naar die rode lange shirts willen kijken. In woensel waren ze er niet.

Bus 16 is de volgende stap (@ Station Eindhoven w/ 3 others) http://4sq.com/dTnCek

Maar.. ik moet binnenkort de 1e trein vanuit Eindhoven naar Schiphol hebben om optijd te komen voor vlucht, als dat maar goedgaat #NS

Zelf je Eindhovense postzegel maken

Hier is het lekker droog #muhaha #Eindhoven

Suarez gespot@TU Eindhoven

Content dat ik via Eindhoven terug gekomen ben ipv langst Antwerpen. Bakken file op de putjesbaan

@CJanzenFansite Weet iemand of Chantal vrijdag zelf in Eindhoven speelt?

Naar eindhoven

Dat was weer hartstikke interessant op de #TU #eindhoven met studenten brainstormen over #communicatie

@lonnekeengel  - Beautiful Photo. Congratulations from (almost) Eindhoven (read: V'hvn)

altijd leuk om iets van je te horen dus wat dat betreft tuurlijk! maar ben zaterdag in Eindhoven ipv Utrecht ;-)

Vanavond lekker na de pathe in eindhoven. Daarna wat drinken with the boys#ZININ!!!!!

station eindhoven en mar wachten

stoptrein naar eindhoven? Wij zitten achterin ;)

“Het volgende station is oisterwijk" de oude vertrouwde trein naar Eindhoven #longtimeago

Pas op jij hè! Anders krijg je nog eens ruzie. ;-) Serieus, was het niks? Hoezo dan? Blijf je niet nog even in dat mooie Eindhoven?

Pfoepfoe, zaterdag op kwart over 8 al op kantoor in eindhoven zijn voor een refreshtraining, hopelijk helpt dat wat!!

RT @TraneMetTuite: Help ons ff: hoe krijge we de V&D in Den Bosch en Eindhoven op 22 jan. fol met publiek? Souwe gele swembroekies helpe?

Vanmorgen via autoweg rond Eindhoven gereden. Wat een verbetering! En mooie 'grote blauwe borden' ;)

Vanavond 2 actuele moties in de gemeenteraad van #eindhoven over #koopzondagen. Zie ook opinies raadsleden D66, CDA en PvdA in @ED_Eindhoven

Ik heb nou een baantje bij een studentenuitzendbureau voor horeca gelegenheden in eindhoven. Klinkt fijn hé

 

Rink

Op de meest onverwachte momenten komt het verleden weer over de drempel binnen. Ooit werkte ik een aantal jaren bij de Leeuwarder Courant (LC). Eén van de collega’s – hoewel hij niet op de redactie werkte – was de (Friese) schrijver en journalist Rink van der Velde.

Een heel enkele keer liet hij zich op de Leeuwarder redactie zien. De LC was tenslotte ook niet echt zijn krant. Hij was van de (rode) Friese Koerier die gefuseerd was met de hoofdstedelijke, liberaal en beschaafd-vooruitstrevende LC.
Toch waren de bijdragen van Rink van der Velde in de LC  zeer populair bij de lezers. Met name zijn wekelijkse aflevering van het Bokwerder Belang. Nieuws- en Advertentieblad voor Bokwerd en wijde Omgeving. Uitgegeven  door de Vereniging van Dorpsbelangen. Het ‘weekblad’ had ook een prachtig motto: Het is met zeggen niet te doen.

Door middel van een heel spectrum aan bewoners van het fictieve dorpje Bokwerd – het Malgudi, of Macondo  van Van der Velde – worden de gebeurtenissen in het dorp, de Hoofdplaats en de wereld in een Nederlands doorspekt met Fries van commentaar voorzien.

“Volgens mij is het ook niet eerlijk verdeeld, wij zien op de televisie allemaal generaals en zo, krees in de kleren, ook als ze het oorlogspak aan hebben, netjes geschoren en met alle lintjes op. Volgens mij moet er nu eerst eens zo’n generaal of zo sneuvelen, al was het maar een b.d. En die minister Van der Broek van ons deugt niet, die is veuls te ijverig, hij had al een mes uit de buise toen Bush nog aan het golfen was. Van der Broeks heeft er veel te veel aardigheid aan, dat heb ik hem allang afgezien….”
(uit de aflevering  van 25 januari 1991, in de Leeuwarder Courant).

Het mooie  is dat Eindhovenaar Peter Nagelkerke zo’n tien jaar van zijn leven doorbracht in Drachten waar hij voor Philips producten ontwierp en marketing verzorgde. Daar ontmoette hij ook vaak Rink van der Velde in een plaatselijk café, waar de Drachtser bohème uithing en waar hij zelfs nog een rondje Beerenburg van de schrijver tegoed had, of Rink van hem, dat is ook mogelijk. Nagelkerke – een van de weinige uomini universali die wij rijk zijn, oud-directielid van Philips Design, schilderde toen ook een portret van Rink van der Velde dat nu in het Fries Letterkundig Museum hangt.
Wij raakten daarover toevallig in gesprek en zo komt het dat een foto van dit schilderij nu bij deze blog staat afgedrukt.

Voor zover mijn geheugen me niet in de steek laat, is het portret een prachtige karakterisering van Van der Velde, een weerbarstig man, zoals het hoort en tegelijk gevoelig en aimabel.

Hij overleed in 2001. Er is een tweejaarlijkse literaire prijs naar hem vernoemd voor oorspronkelijk proza in het Fries of in één van de streektalen die Friesland rijk is.