Keppeltjesdag

Een van de meest verontrustende berichten van maandag was wel de noodkreet van Frits Bolkestein waarin hij ‘bewust levende joden’, aanraadt om hun kinderen op te voeden  in de Verenigde Staten of in Israël.

'Bewust levende joden', een ongelukkige uitdrukking. Waarschijnlijk bedoelde hij  joden ‘aan wie je het kunt zien’. Maar joden aan wie je het niet kunt zien kunnen ook bewust joods leven, tekende het Parool op uit de mond van rabbiijn Ten Brink.

Reden voor Bolkesteins advies is het groeiend antisemitisme, of duidelijker gezegd jodenhaat in Nederland. Dan weten we precies waarover we het hebben.

Maar het is natuurlijk een schande dat een in principe weldenkend iemand als Bolkestein zo’n advies moet geven. Het illlustreert  de moedeloosheid die hij met anderen deelt over het kennelijk niet uit te roeien kwaad van de Jodenhaat.

De verleiding is groot om alleen Marokkaanse jongeren de schuld te geven van de 160   incidenten,  waarbij sprake was van Jodenhaat. Maar dat is kennelijk niet het geval. De meerderheid van deze schandelijke praktijken is toe te schrijven aan autochtonen.

Die acties komen niet alleen van rechts-extremistische kant, zoals misschien verwacht mocht worden, maar ook van lieden die zich in het linker spectrum bevinden: die joden associëren met de veroorzakers van het leed dat de Palestijnen wordt aangedaan.

Zij zijn eigenlijk van mening dat de joden die de vernietigingskampen van de Tweede Wereldoorlog hebben overleefd, als betere mensen in de samenleving terug hadden behoren terug te keren, alsof de kampen niet een vernietigingskamp waren maar een heropvoedingskamp, zoals Henryk Broder ooit eens sarcastisch opmerkte.

Israël had na zulke ervaringen  een ideaalstaat behoren te zijn, bedoelen ze eigenlijk, en hun nieuw verworven diep-menselijk inzicht door hadden moeten geven aan hun kinderen en kleinkinderen. En dat dat niet is gebeurd, wordt niet alleen de joden in Israël kwalijk genomen, maar alle joden ter land, ter zee en in de lucht.

Niemand, geen enkel volk, geen enkele staat, behoeft aan die utopische, en dus irreeële  maatstaven te voldoen. Alleen Israël en de joden overal in de wereld. En omdat ze die ‘idealen’ niet belichamen,  verdienen ze straf. Daarom is jodenhaat weer ‘bon ton’.

Maar dat is de wereld op zijn kop. Of is het een herhaling van een maar al te bekende en oude geschiedenis?

Het wordt tijd dat we in Nederland een keppeltjesdag instellen. Iedereen een keppeltje op, zodat de jodenhaters  niet meer weten waar en wie ze het eerst moeten slaan.

Wij verlangen van nieuwe staatsburgers dat ze ‘inburgeren’, maar afgaande op deze ontwikkelingen zijn wij met zijn allen heel snel aan het ‘uitburgeren’.

Willen we dat? Met schaamte verder leven, terwijl we de joden aan boord van de 'Statendams' van deze tijd aan de kade staan uit te zwaaien? Eindelijk rust? Opgeruimd staat netjes?