ED-lab

't ED-lab: De laatste ploeg Nero's bij het ED

Zo'n 150 studenten heb ik in drie jaar tijd bij het ED mogen laten kennismaken met crossmediaal werken. De laatste acht vormen nu Nero 10 en het belooft een mooie afsluiter te worden. In alle hectiek is het bloggen er zeker de laatste maanden bij in geschoten, maar nu ik me realiseer dat ons innovatieve (onderwijs)project echt bijna ten einde is, voel ik me wellicht ook vrijer de 'tops en flops' van Nero te onthullen.

Voorop staat dat Nero wat mij betreft als onderwijsproject meer dan geslaagd is. Ik denk dat er geen betere manier is om aankomend journalisten het vak te leren, dan in een prakijksetting als deze. Waar anders krijg je de kans om in een realistische omgeving te oefenen, onder begeleiding en met hulp van ervaren journalisten? Bij een stage, maar daar voorkomen de dagelijkse deadlines dat je als stagiair echt in het diepe wordt gegooid. En dat is alleen maar goed. De basis leer je immers door klein te beginnen. Het tikken van een 'simpel' politiebericht is veel moeilijker dan de meeste journalisten denken. 

In een snelle digitale journalistieke wereld is het leren van de basis ontontbeerlijk om te gaan experimenteren. Pas als je weet hoe je een nieuwsverhaal maakt, kan je nadenken over verrijking. Waar jonge journalisten direct online 'los' mogen gaan, ligt, even kort door de bocht gesteld, het gevaar van 'leuk willen doen' op de loer. Een gekke kop om veel kliks te halen. En daarmee staan we bij het ED wel eens op een eilandje. Is dat erg? Nee, ik hoop dat de studenten hebben gemerkt dat het maken van eigen keuzes heel belangrijk is. 

Misschien hadden we daar bij Nero meer de nadruk op moeten leggen, realiseer ik me. Maar het voorbeeld van het kijkcijferkanon van EDtv, de mega Mindy's van Eindhoven, in de videoworkshops van Daan Willekens is wellicht voldoende geweest. Online doe je andere dingen dan in print, maar de waarden en normen van de uitgeverij zijn gelijk. De mega Mindy's staan dicht bij ons publiek en werden opgepikt door de landelijke uitstraling van mega Mindy. Resultaat: zo'n 765.000 hits op Youtube. Het best scorende Nero-item op Youtube? Het item Supporters zijn Labyad beu, dat ruim 20.000 keer werd bekeken. Het bleek echter een eenmalig succes van de makers. Ze wisten daarna niet meer door te pakken en maakten geen nieuwe aansprekende items meer.

Daarmee komen we meteen ook bij de kracht, en het risico, van Nero. Het succes hangt af van de deelnemers. De redacties, FHJ en onderwerpen spelen een bijrol. 

 

 

 

De marathon in twee magazines - betaald vs gratis

Kleine helden, verliefde marathonlopers, virtuele supporters en de 1800 vrijwilligers die de Eindhovense marathon mogelijk maken. We stelden hen dit jaar centraal in onze marathonverslaggeving. In de krant worstelen we jaarlijks met de beschikbare ruimte voor de marathon. En waar leggen we de nadruk op: sport of de massale opkomst bij de recreanten en supporters?

Het magazine is - gratis - te bekijken op smartphones, tablets als de iPad en de computer. Er passen een volgende keer probleemloos adverteerders in. Die bereiken een heel specifieke doelgroep, een niche als je dat woord wil gebruiken. Ik las vandaag dat Joshua Benton, directeur van het Nieman Journalism Lab, het journalistieke studie- en onderzoekscentrum van Harvard, vindt dat media moeten mikken op zulke nichemarkten.

Een evenement als de marathon biedt daar alle kansen toe. Zeker in een stad als Eindhoven, waar hardlopen een geliefde sport lijkt en een aanzienlijk deel van het publiek ervaren is met het gebruik van tablets en smartphones, is daar ruimte voor. Als ED maakten we ook ditmaal de afweging welke 'content' we wanneer aan welk publiek gaven. In de (betaalde) krant is twee weken lang iedere dag een marathonrubriek verschenen. Een aantal van die rubrieken is verrijkt met video's, die we via ED+ verspreidden. Deze zijn dus alleen voor betalende abonnees te zien.

Deze verhalen en video's hebben we na afloop, aangevuld met enkele extra's, gebundeld in het gratis digitale magazine Voor de Start. In dat magazine worden tekst, foto’s en video’s gecombineerd. En de kopij is ook interessant voor hardlopers die niet uit onze regio komen. Zo loopt de 75-jarige Huub Verhees uit Aalst nog één keer de halve marathon. Speciaal voor het ED geeft hij tips om ook zo lang te kunnen blijven hardlopen. Met de interactieve routekaart kunnen supporters de beste plek langs het parcours kiezen. ED-sportverslaggeefster Linda Derksen zet de snelste marathonparcoursen op een rij en constateert dat ‘Eindhoven’ met zevenmijlslaarzen de top-10 van snelste marathons bestormt. I

Op de marathondag zelf maakten we met Nero kracht van de macht van het getal. Zo'n tien multimediale verslaggevers waren op pad, aangevuld door twee designers/techneuten. In 12 uur tijd vulden en maakten zij een digitaal magazine, met tekst, beeld en fotografie. Dat vraagt vooral om een strakke planning. Zo zijn de portretten van de jonge helden ingevoerd met fotonummers, zodat de magazinebouwer ze direct kon gebruiken. Het lijkt simpel, maar veel journalisten (jong en oud) denken nog onvoldoende na over een crossmediale verwerking van hun kopij. Op hoe meer platforms je je content wilt delen, hoe beter  het gearchiveerd moet worden.

In Na de Finish is vooral veel aandacht voor de jongste lopers, toeschouwers, vrijwilligers en natuurlijk de marathonlopers. Zulke verslagen hoeven geen 'lange lappen tekst' te zijn, de kracht zit 'm in het laten delen in het evenement door een zo breed mogelijk beeld te scheppen. Een dik compliment aan de makers van het magazine is daarom op zijn plaats, ze zijn daar goed in geslaagd. Ook de twee techneuten, een journalist-in-opleiding (die vorig jaar Nero volgde en meer technische skills wilde opdoen) en een studente interactieve vormgeving van het Sint Lucas (die hierna journalistiek wil gaan doen) zetten in alle rust en met veel geduld en overzicht alle content op een creatieve manier op de pagina's. Twee uur nadat de laatste Nero-verslaggevers het pand hadden verlaten kon ik samen met hen het magazine live zetten.

Digitale magazines, meer dan alleen tekst

 De eerste digitale magazines van project Nero waren een echte proeftuin. Teksten moeten korter dan in de krant, zoveel was bij de start duidelijk, maar wat doe je nog meer in zo'n magazine? Inmiddels hebben we er al flink wat gemaakt en hebben de verschillende technische teams zich over de interface gebogen. Dat heeft al goede verbeteringen opgeleverd.

We hebben inmiddels videographics gemaakt, geëxperimenteerd met mediastorms en audiofragmenten. Voor de nieuwe marathonmagazines willen we meer aandacht besteden aan de bladspiegel. Sommige van onze magazines lijken immers nog vooral op webpagina's. De digitale magazines van het Parktheater zijn wat mij betreft een goed voorbeeld van mooie interactieve magazines. 

We werken nu aan een nieuw magazine met responsive design. In de praktijk blijken de helft van de lezers van de digitale magazines dat immers op hun smartphone te doen. Tips en suggesties voor verdere toepassingen zijn welkom!

Stille revolutie, de Nero's krijgen les over lezersbehoud

Ergens middag jaren '90 sleepten mijn medestudenten en ik nog grote typemachines mee naar Zwolle. In de trein. We maakten er korte berichten op, voor de kabelkrant. Lange verhalen waren voor broadsheet en onze docenten hadden bij kranten gewerkt. We leerden over invalshoeken, bronnen en ethiek. Bedrijfscommunicatie was na het eerste jaar een aparte studierichting.

En oei, daar keken wij als journalisten-in-spé op neer. Want tja, wij schreven onafhankelijke verhalen. Geen pr-praat voor bedrijven. En de advertenties in de krant, daar hadden we al helemaal niets mee van doen. Geld om journalisten te betalen was er immers genoeg. Wij hielden ons verre van de bestaansmogelijkheden voor kranten. 

Een van de eerste mailtjes die ik vanaf mijn al snel aangeschafte laptop verstuurde, was aan mijn docent Frans, in 't frans. Via Yahoo, hij was een van de pioniers op internetgebied. In diezelfde tijd startte het ED in het zuiden als eerste krant met een website. Nu, bijna 20 jaar later, is alles anders. Dalende oplages, gratis nieuws overal waar je klikt, adverteerders die zelf ook worstelen met de economische crisis en hun geld dus niet meer in papieren advertenties steken. Lezers willen snelle, goede, gratis apps. Kijken neer op schreeuwerige advertenties op gratis nieuwssites.

Reden voor somberheid? Natuurlijk. Maar: ook voor kansen. Journalisten hebben een brede blik. Het zou dus zonde zijn om die alleen in te zetten voor het vergaren van nieuws. En advertentieverkopers weten precies wat er in de stad leeft. Zij komen immers bij veel bedrijven en kunnen collega's op de economieredactie prima tippen. Vroeger schreeuwden de krantenventers het laatste nieuws over het marktplein om geïnteresseerden te wijzen op zijn 'product', dat toen nog gewoon courant heette. Marketingcollega's snappen hoe je kranten verkoopt. En dus ook hoe je nieuws zo handig mogelijk 'vermarkt'.

Ergens rukten de Engelse termen op in onze redactievergaderingen. Spreken we zorgen uit over dalende oplages, jattende concurrenten en drukpersen die de helft van de dag ongebruikt zijn. En ergens, ergens, hebben al die mensen binnen uitgeverijen als het ED elkaar gevonden. Misschien aan de koffieautomaat, met zekerheid via social media als twitter.

Maar ook door in het gezamenlijke geloof in ons product. 

"Best wel bijzonder eigenlijk, wat we hier doen", zei ik vanochtend dus tegen mijn marketingcollega Erik van de Wiel. Hij geeft nu namelijk de Nero's les. Nadat hij de ED-portfolio al verrijkte met de ED+-app, zoekt hij nu samen met de journalisten van de toekomst naar manieren om lezers voor ons nieuws, waar en hoe dan ook, te laten betalen. En zo halen we marketing dus binnen bij de opleiding van aankomende journalisten.

Via twitter zien we dat sommige studenten dat helemaal niets vinden. Anderen horen we enthousiast brainstormen. Iemand roept dat de krant over 20 jaar niet meer bestaat. En 'we' dus wel iets moeten doen. Rollen vervagen binnen uitgeverijen. 'We' kunnen niet meer zonder 'hen'. Onafhankelijkheid staat voorop, maar er kan veel, heel veel, zonder dat te schaden. Erik hoor ik net in ieder geval één tip geven: "Ik hoop dat jullie zien dat het allemaal genuanceerder ligt dan je vooraf dacht."

We werken met het techisch team van Nero ook een aan speciaal 'product' voor onze lezers. De inspiratie hiervoor kwam vanuit een gesprek dat ik deze zomer eens met Erik voerde, terwijl hij dapper tussen alle journalisten op de redactievloer zat te werken. Tegen de stroom in, weg met de hokjes. Wij gaan dus een totaal ander product ontwikkelen. Voor onze lezers/kijkers/kopers/luisteraars.

'n App is een fiets

'n App is eigenlijk vooral een fiets, en geen doel op zich. Dat flapte ik er vanochtend tegen onze webmaster uit. Met mijn beperkte technische kennis verzand ik sowieso nogal snel in Jip en Janneke-termen als ik uit probeer te leggen wat ik aan technische snufjes in mijn hoofd bedenk.

De kracht van een project als Nero is immers dat we uitgaan van de wensen van onze doelgroepen. Omdat de meeste journalisten bij aanvang twee jaar geleden beperkte technische kennis hadden, waren we met zijn allen een soort van speurders in een digitale woestijn. In de eerste groepen leverde dat prachtige toepassingen op, zoals Radio Heistraat en 'n rondje Helmond Sport. We zouden ze nu, met de huidige kennis en ervaring, misschien heel anders aanpakken, maar het zoeken naar de juiste vorm slaagde heel aardig.

Na twee jaar merken we echter dat ook de journalisten steeds meer weet van de technische mogelijkheden hebben. En dus hadden we het de afgelopen twee weken soms moeilijk. Niet langer moeten we studenten stimuleren om verder dan een artikel voor de krant of een 'mooie documentaire' te denken. Nee, veel projectvoorstellen beginnen met: 'Ik wil een app maken met'. Vaak worden er dan toepassingen genoemd, waarbij de beoogde gebruikers van de app vooral tips en adviezen krijgen (voor horecabezoek bijvoorbeeld) en hun eigen oordeel mogen geven. Er werd niet meer gedacht vanuit een onderwerp, maar de technische mogelijkheid werd het doel.

Een journalistiek doel dan misschien wel? Nee, niet altijd. Want apps bieden heel andere kansen. En zo verzuchtte ik vanochtend dus: 'n App is een fiets. In de journalistiek moeten we die 'fietsen' mijn inziens vooral gebruiken om informatie bij de gebruikers te krijgen. Ze te helpen met het vinden van hun weg, bijvoorbeeld bij evenementen als Glow (zie onze app van vorig jaar, we werken uiteraard aan de update voor dit jaar) of Koninginnedag. Of natuurlijk om ons nieuws te verspreiden.

Het is een kanaal, een manier om je informatie te verspreiden en geen doel op zich. Veel zaken kunnen we namelijk veel beter via onze website verspreiden, al dan niet achter een toekomstige betaalmuur. Neem ons onderzoek naar de historie van Stratumseind. Het is leuk om dat allemaal op een app te kunnen bekijken, maar veel functioneler om dat via onze website te raadplegen, al dan niet op je smartphone of -logischer- via je tablet. Daar moet je geen apart product voor maken, los van onze bestaande kanalen.

Toch ben ik blij. Want na het lezen van de projectvoorstellingen van deze zevende groep, weten we één ding zeker: de scheidslijn tussen journalistiek en techniek is weer een beetje dunner. 't Ultieme bewijs is de aanwezigheid van een van de vijf stagiaires in ons technische designteam. Hij zat hier een jaar geleden ook al, als journalistieke Nero. Nu loopt hij een extra stage. In ons technische team! Om bij te leren en voorbereid te zijn op alle nieuwe mogelijkheden in de journalistiek. 

Bekijk voor updates van al ons kunnen ook de geupdate site van Nero!

Verbindingen leggen

We zijn weer los. Na een zomer vol plannen maken, uitschrijven en zelfs een klusje als verslaggever, is het redactielokaal van de Nero's weer gevuld met jonge, enthousiaste talenten. Dit schooljaar telt vier groepen met steeds zo'n 16 journalistieke Nero's. Het eerste halfjaar worden we geholpen door maar liefst 5 stagiaires, die samen een developmentteam vormen. Het is een diverse groep: we hebben twee software-engineers (van wie één buitenlandse student, die afstudeert bij ons), een student ICT en Media Design, een studente Interactieve Vormgeving van het Sint Lucas en een student journalistiek die bij ons zijn ICT-vaardigheden verder wil ontwikkelen.

Dat laatste, dat kan hier prima. Voor de stagegroep heb ik deze zomer een centrale opdracht bedacht. Het onderwerp is een verrassing voor onze lezers, maar de vorm staat al wel vast: we gaan een serious game maken! Twee van de vijf hebben al ervaring met het maken van een game, in meer of mindere mate, en de rest lift mee op hun kennis en voegt er nieuwe aspecten aan toe. Het is fascinerend om te zien hoe enthousiast ze er mee aan de slag zijn gegaan.

Voor mij is het steeds inspirerend om te merken wat er allemaal kan als je de juiste mensen met de juiste ambities bij elkaar zet. Creativiteit hoef je soms alleen maar een beetje aan te wakkeren. Bij Nero redeneren we altijd vanuit wat we willen, niet vanuit wat we al kunnen. Vorig jaar maakten we zo bijvoorbeeld prachtige digitale magazines (eentje zelfs in 3 talen), apps en mediastormen, terwijl we dat eerder nog niet konden. Goede producten kunnen we nu vaker gebruiken binnen het ED. Zo wordt de Glow app de komende weken bijvoorbeeld in een nieuw jasje gestoken en is tijdens Glow 2012 weer te gebruiken.

Het is ook mooi om te zien dat collega's de van redactie, maar ook van sales en marketing, Nero steeds makkelijker weten te vinden. Bij bepaalde projecten hebben we onze toegevoegde waarde al bewezen, neem evenementen als de Marathon, Lichtjesroute en Glow, bij andere onderwerpen moeten we de redactie soms nog wat meer overtuigen. De komende weken duiken we onder meer onder als toeristen in Eindhoven. Wie zijn ze, waar komen ze vandaan en wat doen ze hier?

Rest mij het leggen van lijntjes. Tussen journalisten en techneuten, tussen Nero's en verslaggevers van het ED, tussen ED en Nero en de stad en tussen Nero en collega's van marketing en sales. De traditionele worstenbroodjeslunch is daar donderdag vast een uitstekende gelegenheid voor!

't ED-lab: Nero-uitgave in Chinees, Engels en Nederlands

Uitgeven zonder grenzen. Dat doen we sinds 2 jaar bij Nero. En als je buitenlandse studenten in Eindhoven wilt bereiken met een gratis digitaal magazine moet je dus inventief zijn. Nero is al langer niet alleen meer bezig met journalistieke innovatie, we zoeken ook naar nieuwe manieren waarin onze projecten commercieel interessant kunnen zijn of worden.

Daar zijn de journalistieke studenten zelf niet mee bezig, die taak ligt bij mij als projectleider. Wel denken sommige studenten zelf ook mee, en met name de ICT-stagiaires hebben oog voor mogelijke verdienmogelijkheden, waarbij tot dusver met name de buitenlandse stagiaires met leuke voorstellen kwamen. In dit geval heeft sales zelf adverteerders gezocht en gevonden voor dit magazine, uiteraard met een link naar de doelgroep.

Maar terug naar het magazine. Dat is dankzij een samenwerking met het Eindhovense vertaalbureau Interlingo te lezen in het Chinees, Engels en Nederlands. Het online tijdschrift is dus gemaakt door de jonge verslaggevers van Project Nero van het ED en belicht in woord, beeld en geluid alle aspecten van het internationale studentenleven in Eindhoven. We verspreiden het net als alle andere digitale magazines via ed.nl/magazine. Het is te bekijken op computer, tablet of smartphone. Er is onder meer aandacht in het blad voor de uitkomsten van een enquête onder driehonderd van de 1.760 internationale studenten in Eindhoven.

Aan het magazine werkten de afgelopen maanden zes jonge journalisten. De techniek achter het magazine is gemaakt door ICT-stagiair Lars van de Donk, hij zorgde er onder andere voor dat lezers op de voorpagina zelf voor een taal kunnen kiezen. Medestagiaires maakten animaties.

Het is nu dus voor het eerst dat Nero zich ook op een buitenlands publiek richt. Die ontwikkeling past echter binnen het concept van Nero. Uitgangspunt is journalistiek werken zonder vooraf bepaalde grenzen. Zo maakten we apps voor evenementen, verzorgden we onlangs in samenwerking met Omroep Brabant een live radiouitzending over de toekomst van de Eindhovense bibliotheek en maakten we een prikkerkaart waarop drieduizend PSV-fans van over de hele wereld zichzelf registreerden.

Nero biedt zelf ook stageplaatsen aan buitenlandse studenten. Dat was voor de jonge journalisten aanleiding om zich verder in dat fenomeen te verdiepen. In het magazine vertellen onder andere acht internationale studenten wat hun ervaringen in de stad zijn. Ook kijken lezers mee achter de schermen van het Catharina ziekenhuis, waar veel buitenlandse studenten werk vinden. Nienke Meijer, lid van de Raad van Bestuur van Fontys, gaat in op het belang van de komst van de studenten.

Die hebben ook allemaal onderdak nodig, waar ze allemaal weer andere eisen aan stellen, zo blijkt. Chinese studenten gebruiken de keuken bijvoorbeeld doorgaans intensief, terwijl Spanjaarden graag later op de avond uitgebreid eten, vertelt Sofie van Bree van huisvester Student Eindhoven. In een videographic is te zien welke studierichtingen populair zijn onder de studenten.

Qua verspreiding hebben we het magazine uiteraard via een uitgebreide reportage in de krant gepromoot, staat het op de website en is een persbericht onder meer overgenomen door Fontys. Ook de nationale onderwijsgids besteedde aandacht aan het magazine.

Nero als Oranje rangeerterrein voor het nieuwe uitgeven

Veel Nero's dromen vannacht van de gigantische bulk Oranjewerk dat ze vandaag hebben verzet. Of nu ja, vandaag, de afgelopen weken, waarbij vandaag alle lijntjes bij elkaar kwamen. Ik voel me dan als projectleider een soort rangeerterrein, waarop alle treinen even langskomen. Ik zet soms een wissel anders, stuur iets door naar 'beneden' (de grote ED-redactie), geef een extra zetje waar het vastloopt en bedenk ik het ergste geval nog een extra wagonnetje. Want onze stagiaires en studenten worden naar alle waarschijnlijkheid wel eens gek van alle extra klusjes, ideetjes en plannetjes van ons begeleiders, die we vaak opwerpen als ze zelf denken klaar te zijn.

Journalistiek is wat mij betreft geen vastomlijnd vak, en wat we vandaag bedenken kan morgen of volgende week alweer heel anders zijn. Door omstandigheden, maar ook door voortschrijdende inzichten. Het nieuwe uitgeven biedt kansen, heel veel kansen. Soms zien we die niet meteen, vaak zie ik halverwege ineens pas nieuwe mogelijkheden. Vaak in een luttel ogenblik, waar dan wel een dag werk uit kan rollen.

Koninginnedag bood ons in ieder geval weer eens gelegenheid ons te verdiepen in het ultiem benutten van onze journalistieke rol bij grote evenementen. Journalistiek zijn we niet meer gebonden aan een papieren kaart, met alle activiteiten. Nee, we kunnen apps maken, interactieve kaarten, agenda's en video's. Laat organisatoren zelf maar op de 'plek des onheils' vertellen hoe het evenemententerrein eruit komt te zien, in plaats van dat in een tekst te omschrijven.

En als internet op 30 april traditioneel plat ligt, dan bouwen we toch gewoon een Android app waarin alle evenementen zitten en je ze op een kaart kan bekijken, zonder internet? Op ED.nl kan je deze week ook vast alle evenementen bekijken en meteen aanklikken waar je naartoe wilt gaan. Dankzij onze Chinese programmeur heb je daarna een afbeelding met je eigen Oranjeroutekaart in je telefoon of op je computer staan. Indien gewenst uit te printen. Vanmiddag nog voorzien van Chinese karakters, inmiddels voorzien van Nederlandse navigatie. De multiculturele samenwerking geeft soms extra dimensies aan informatieoverdracht in dropboxen en google docs. Want zie maar eens duidelijk te maken welke teksten waarbij horen.

Bewondering heb ik zodoende voor de niet aflatende energie van de ploeg stagiaires die zich de afgelopen weken door de chaos van de evenementen, verschillende ontsluitingsmethodes en betrokken media hebben geworsteld. Avonden en weekeindes doorgewerkt. Programmeur en ICT and Media Designer werkten zij-aan-zij, in de Engelse taal overleggend, aan de app. De digidesk hielp ondertussen mee met het zo inplannen van alle modules dat ze zo goed mogelijk zijn raad te plegen in ED.nl en op de ED iPad app.

Maar Nero tekende dit jaar ook (letterlijk) voor de spread in de papieren krant. Een kaart op twee pagina's, met drie routetips van Eindhovense experts op het gebied van dance, bands en echt Koninginnedagvertier. Het enthousiasme spat van de producties af. Met de climax vandaag, waarop de jonge verslaggevers zich hebben ingezet om promo's voor hun producties te maken. Die trots zien we misschien wel eens te weinig in de journalistiek. Morgen wordt de vis er immers in verpakt... Maar nee: bij het nieuwe uitgeven staan je producties veel langer online. En waarom zouden journalisten hun werk niet wat meer promoten? Bij deze dus. Koop die krant morgen voor die prachtige Oranjekaart. Bekijk de iPad app voor de drie speciale routekaarten. Bekijk op ED.nl de soms hilarische video's over de evenementen en maak daar tot slot je eigen Koninginnedagagenda!

En oh ja. Rond de klok van vieren kwam vandaag midden in de hectiek ook nog een salescollega binnenlopen bij Nero. Of we nog mooie projecten hebben waarbij hij aan kan haken. Averteerders kregen we ditmaal even niet meer op een spoor bijgezet. Maar dat ook dit project commercieel kansrijk is, weet ik zeker. Bij het nieuwe uitgeven hoort immers ook nadenken over nieuwe manieren om geld te verdienen met journalistieke producten. Mooi nieuws was dus de vraag van een van de stagiaires afgelopen week: 'Of hij nog advertenties moest verwerken in de app'. Volgende keer zeker!

De Ideale elf - samenwerking tussen journalistiek en commercie

Moet een onderwerp bij Nero altijd een zwaar journalistieke ondertoon hebben? Eerlijk is eerlijk, we mijden 'studenten'-verhalen het liefste. Toevallig werken we nu wel aan een digitaal magazine over buitenlandse studenten in Eindhoven, maar gemakkelijke onderwerpen als het beste studentenhuis van Eindhoven of een biertest laten we liever links liggen.

Toch kiezen we op aangeven van de Nero's ook wel eens voor een luchtiger project. De Ideale elf begon drie maanden geleden zo. PSV bestaat bijna 100 jaar. Nero Minne wilde daarom PSV-supporters zelf laten kiezen wat het beste elftal aller tijden is. Daarvoor moest er een database komen met de 55 beste spelers op 11 posities en 5 coaches. Om al die spelers te beschrijven, sloot collega-Nero Dennis aan. 

Samen met PSV-watcher Rik Elfrink selecteerden we de 60 kandidaten, waarna Dennis en Minne aan de hand van de archieven en gesprekken met oud-PSV-spelers en deskundigen rond de club portretten samenstelden van de spelers. De stagiaires ICT en Media Design en software engineering zetten deze portretjes in een design en maakten een interactief speelveld met keuzemenu en database.

Mooi om te zien, is dat het eerste design en ontwerp door de tweede groep stagiaires verder is verfijnd. Bij ICT-toepassingen lijkt het werk nooit af te zijn en Lars en Alberto werkten de afgelopen twee weken volop aan extra toepassingen en reageerden zonder morren op al onze extra wensen en spontane suggesties voor verder gebruiksgemak.

Bij het nieuwe uitgeven, waar Nero voor staat, hoort natuurlijk ook een zoektocht naar nieuwe 'verdienmodellen'. Juist een project als de Ideale elf leent zich hiervoor, meende ook sales-collega Hakee. Samen hebben we gekeken voor welke adverteerder dit project interessant zou zijn. Shirtsponsor Freo heeft momenteel zelf een wedstrijd lopen, waarin ze op zoek zijn naar de meest fanatieke PSV-supporters, om mee te voetballen in Freo FC tegen Legendary PSV. Een uitgelezen kans voor samenwerking dus!

Dankzij de flexibiliteit van onze ict-ploeg konden we ook hun laatste wensen verwerken in de applicatie. Vaak hebben afdelingen als sales en marketing een vaste planning, waar we in de journalistiek juist gewend zijn snel te schakelen. De samenwerking tussen Nero en de collega's van andere afdelingen is daarom extra waardevol, we leren erg veel van elkaar. De eigenschap om snel te kunnen schakelen, was trouwens ook letterlijk zichtbaar bij onder andere onze techneut Alberto, afkomstig uit Venezuela. Terwijl wij met sales, projectleiding en webbouwer/designer de voortgang bespraken en bedachten wat we nog zouden willen toepassen om het wedstrijdelement verder te verdiepen, viel Alberto na een vraag om een technische aanpassing in de database steevast even stil. Na vijf minuten nadenken, reageerde hij dan ineens weer: 'Ok, I can do it'. 

Inmiddels hebben bijna 700 mensen hun Ideale elf ingevuld. Nog eens 400 supporters hebben al wel een profiel aangemaakt, maar nog geen team ingevuld. Hen hebben we vandaag een reminder gestuurd. Het (technische) concept willen we in de toekomst uiteraard vaker gaan inzetten rond voetbalcompetities en evenementen. 

Nero is op zoek naar de 'burgerkracht' van de regio

Ons land lijkt soms wel enkel om talentenjachten te draaien. Het ene zangtalent is net gekroond, of de volgende serie trapt alweer af met een zoektocht naar weer een goede zanger of zangeres. Zelf doen we als regio aardig mee met benoemingen als Slimste Regio van de Wereld en Beste binnenstad van Nederland.

De rol van een krant is aan het veranderen. Met Nero doen we daar volop onderzoek naar. Zo zorgden we al dat PSV-supporters uit de hele wereld zich via onze prikkerkaart bekend konden maken. En verzamelden we meningen en feiten uit de Heistraat in Helmond, ver voordat de landelijke media zich daarop storten. Ook liepen we al mee in bejaardenhuizen en deden we 24/7 verslag van Serieus Request. Op Strijp-S en de High Tech Campus richten we al tijdelijke werkplekken in voor onze jonge verslaggevers.

Een nieuwsmedium als het ED is naar mijn mening een onmisbaar onderdeel van de samenleving. Een democratie kan gezien alle nieuwe communicatiekanalen in een bepaald opzicht misschien wel zonder media als communicatiekanaal, iedereen kan immers via Twitter of Facebook verslag doen van belangrijke gebeurtenissen in de wereld. Maar een krant heeft deskundige journalisten in dienst die zaken kunnen duiden, die opgeleid zijn om op onafhankelijke manier verslag te doen, gebruik maken van meerdere bronnen en in staat zijn om nieuws snel te verspreiden. Daarnaast controleren we de macht, zoeken we uit waar overheidsgeld aan wordt besteed en controleren we of publieke figuren transparant en eerlijk handelen.

Ik zie de krant (waaronder ik alle uitingen van het ED versta) ook als een bindend middel in de regio. Wij geven opiniemakers een platform, op de opiniepagina, maar ook online. We zijn een plek waar burgers over hun plannen kunnen vertellen, waar ze steun kunnen zoeken voor hun mening of initiatief. En dat laatste willen we nog meer gaan faciliteren. Want de overheid trekt zich steeds vaker terug en misschien ook wel terecht. Inwoners kunnen vaak veel meer dan ze zelf denken, en als je je eigen plan uit kunt werken, is dat vaak veel beter van toepassing op je eigen woon- of leefomgeving, dan wanneer de gemeente een maatregel of herinrichting 'oplegt'.

Een van de plannen van onze huidige groep Nero's is namelijk het maken van een platform voor positieve ideeen in ons verspreidingsgebied. Een plek maken, online, waar burgers een voorstel voor verbetering van hun leefomgeving of situatie kunnen beschrijven, waarna anderen daarop kunnen aanhaken. En die anderen, dat kunnen burgers zijn, maar ook bedrijven, die misschien wel een innovatieve toepassing willen testen in een buurt. Of de overheid, die vindt dat de buurtbewoners een waardevolle inbreng leveren en daarop wil aanhaken met geld of goederen. Maar ook een onderwijsinstelling als het ROC of de Eindhovense School die met de inzet van studenten wellicht een leuk plan in een wijk of buurt kunnen bewerkstelligen. Wij als ED volgen vervolgens dergelijke voorstellen, haken aan als we er journalistieke relevantie in zien, maken een video van leuke initiatieven en zien direct waar problemen in de regio zijn.

De ontwikkeling van dit project is op zich al innovatief. We houden namelijk als Nero eerst een marktonderzoek, door na te gaan wat voor initiatieven er al zijn in de regio en of wij daar iets aan bij kunnen dragen. En we praten met andere partijen, zoals Duurzaam Eindhoven, om te kijken of we elkaar kunnen ondersteunen of aanvullen. Plus: we doen gewoon ons journalistieke onderzoek, door een vragenlijst aan alle 22 regiogemeenten te sturen, waarin we vragen welke (financiele) mogelijkheden hun gemeente burgers eigenlijk biedt om eigen initiatieven te ondersteunen.

Dit alles heeft al geleid tot aardig wat reacties. Van inwoners van onze innovatieve regio, die hun project graag op de site zien staan. Maar ook van bijvoorbeeld wethouder Fiers, die de oproep op ED.nl via twitter een RT gunde. Meer voorstellen zijn welkom. Ook van mensen die mee willen denken over de (technische) invulling van dit project. Via Twitter zijn dit soort crowdsourcing projecten al gemeengoed aan het worden. Wij willen echter ook mensen bereiken die nog niet actief zijn op social media, om hen wel mee te laten profiteren van de positieve samenwerkingstrend die daar plaatsvindt.

Als regio zijn we volgens mij tot veel in staat. Het lijkt me mooi als we daar als ED, en Nero, een positieve invloed op kunnen hebben. De komende weken gaan de journalisten aan de slag met de inhoudelijke invulling en de nieuwe technisch/creatieve stagiaires gaan samen met de digidesk het platform bouwen. Daarvoor gaan we onder meer experimenteren met het inloggen via Facebook. Mail me voor tips, aandachtspunten en hulp, of laat onder dit blog een reactie achter!