Kapotte Koinobori’s, lieve briefjes en inspiratie voor Eindhoven

Het Eindhovense jeugdtheatergezelschap Hetpaarddatvliegt staat deze week in Plaza Futura met het Ie Wie Waai festival. Theatermakers Reem Wittenbols, Loek Beckers en Annemiek Nienhuis houden voor het ED een weblog bij over de voorbereidingen.

DAG 6,  29 januari

We hebben geen vaste afspraken gemaakt vandaag maar komen elkaar voortdurend tegen. Is dat ons telepathische vermogen of is Eindhoven gewoon best een kleine stad. Wie zal het zeggen. Reem en ik fietsen toch nog even, in de koude regen, naar de Plaza want er moesten wat herstelwerkzaamheden verricht worden. Werk hebben is geen kunst, maar werk houden!! Het houdt de gemoederen wel bezig zo’n minifestival.

We hebben als handelsmerk voor het IE WIE WAAI festival gekozen voor koinobori’s. Koinobori’s zijn gebaseerd op de vlaggenstokken met karpervissen die overal in Japan te zien zijn. Een retourtje Japan om ze daar op te halen zat er helaas, ondanks de provinciale en gemeentelijke subsidie,  niet in dus zijn we zelf gaan knutselen.

Annemiek naaide van oud wit plastic grote vissen en onze jonge paarden hebben ze versierd met plak en schilderwerk. Dat behoeft wat uitleg. Tijdens het maakproces van onze 3^e voorstelling; ‘Loch Ness’ ontstond het idee om een groep kinderen uit te nodigen op Het Werkhuis om hen op een actieve manier te betrekken bij het maken van een voorstelling. De jonge paarden. We filosoferen met ze over het onderwerp, ze mogen teksten bedenken, ze worden geïnterviewd, ze mogen scènes bedenken en spelen en kunnen hun eigen fantasie en beleving om zetten in theatrale beelden en vormen. En dat vinden zij, en wij ook, superleuk!

Ik had het over die koinobori’s …die hingen voor de ingang tussen 2 palen maar laat nu net dat hele plein gerenoveerd worden en de blauwe regen die langs die palen opgroeide helemaal weggesnoeid worden en dat betekende ook het einde voor onze prachtig waaiende koinobori’s. Nou, ze zijn niet helemaal overleden, want van gerecycled materiaal, dus we hebben ze nieuw leven ingeblazen en ze hangen nu prachtig in het trappengat richting de zaal.

Verder de t-shirtjes opgehangen en nog meer lieve briefjes.

 Even tot zo ver.

Rest van het verhaal volgt. We gaan nu naar een bijeenkomst van Brabantse Makers en ik moet eerlijk zeggen dat ik niet meer precies weet waar we het over gaan hebben. Ben benieuwd.

 Tot straks.

.....het is inmiddels 23.24 uur, de oppas is betaald en zit alweer op de fiets richting huis, mijn zoons liggen heerlijk te slapen en ik heb een leuke en enerverende avond gehad met allemaal Eindhovense makers. Want dat was waar ik dus naar toe ging. Een bijeenkomst voor Eindhovense makers. Ik twijfel over of dat met een hoofdletter e moet, maar om het belang van deze groep mensen te onderstrepen doe ik het gewoon. Brabantse had ik ook met een hoofdletter geschreven dus ik ben in ieder geval consequent. Het initiatief vanavond lag bij Ad Overweel en 

Toon Ory, allebei grondleggers van de theateropleiding die jammer genoeg uit Eindhoven verdwenen is en naar Tilburg verhuisd is. Het is, zeker voor individuele makers, in Eindhoven heel moeilijk om andere theatermakers te ontmoeten, laat staan om iets op poten te zetten. En daar is wel behoefte aan. De makers die er vanavond waren zijn stuk voor stuk op zoek naar contacten in de stad om iets te kunnen creëren. Een goede plek of omstandigheid om elkaar te spreken over het vak. Dat werkt inspirerend en daar kunnen prachtige ideeën uitkomen en zelfs voorstellingen, kunst! Zo ook deze avond. Het voelt als het begin van iets goeds. Het is nog wat weifelend en zoekend maar de gretigheid naar elkaar en naar andere makers en kunstenaars is uitgesproken. …vaker samenkomen, mensen uitnodigen, vakkennis uitwisselen, een festivalletje…… Wie weet wat dit de stad nog op gaat leveren. Het is laat, morgen workshop geven, onderzoeken presenteren en de trailer van ‘ai lof joe’ spelen. Tijd om naar bed te gaan. Tevreden en moe!