Hetpaardatvliegt blogt deze week voor het ED

Eerst maar even voorstellen. Annemiek Nienhuis, Reem Wittenbols en Loek Beckers van jeugdtheatergezelschap hetpaarddatvliegt uit Eindhoven. Wij zijn het artistieke hart van het gezelschap en maken jeugdtheatervoorstellingen over kinderen die met al hun dromen en verlangens tegen de feiten aan lopen.

Deze week zijn we te gast in de Plaza Futura met ons jeugdtheaterfestival IE WIE WAAI. Wat is er te zien? Een kijkje in onze keuken; met 2 voorstellingen, ‘En de rest kan stikke!’ van ons èn ‘Nimmermeer’ van Abattoir Fermé/ De maan, nagesprekken, een voorproefje van onze nieuwe voorstelling ‘Ai lof joe’ en een workshop voor kinderen vanaf 8 jaar waarbij ze zelf op de vloer theater zullen maken. Vanaf vandaag houdt Loek Beckers voor het ED een blog bij over de voorbereidingen. 

Dag 1, 24 januari

11.15 Annemiek en haar 12 jarige dochter Julia komen me oppikken om naar de Love & Marriage Beurs te gaan om research te doen voor onze nieuwe voorstelling Ai lof joe; een voorstelling over de liefde. Gewapend met ons mobieltje, ja camera vergeten,  gaan we naar binnen.

Bij binnenkomst horen we ‘singing in the rain’ door de hal galmen. Het komt van de strakke modeshow waar mooie modellen in de ene na de andere jurk, met of zonder bruidegom, over de catwalk lopen, dansen, glijden en de heren uiteindelijk zelfs met een scooter hun stoere, mannelijke imago kracht bij willen zetten. De ideale bruid en de ideale bruidegom. Hier worden geen jurken verkocht maar een gevoel. 

Alhoewel de zwarte jurk daar bij mij beduidend minder in slaagt, dat lijkt me toch een huwelijk gedoemd te mislukken.

Er zijn voornamelijk vrouwen, vriendinnengroepjes, dochters en moeders en ja toch ook stellen.

En het lijkt toch vreemd om te komen kijken naar zo’n beurs terwijl er niemand van ons drieën trouwplannen heeft. Alhoewel Julia had daar wel ideeën over; een koets en een kasteel en dan handschoenen met van dat gaas. Maar dat zal dan toch nog zeker een jaar of 15 duren. Maar goed, zoals ze daar ook zeiden je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen!

Na twee uur, een bekertje koffie en een broodje hadden we het wel gezien. De overdaad aan, voornamelijk, witte jurken, de vitrines vol met dure ringen, kunstzinnige bruidstaarten in de vorm van 2 op elkaar gestapelde matrassen (op de foto hiernaast zie je annemiek met taart), stands van dè fotoreportage en filmreportage van de mooiste dag uit je leven, van koets tot limousine, en ga zo maar door. 

 We hoopten verrast te worden door…ja door wat eigenlijk? Door echte liefde?

Maar liefde is niet te koop alleen kitscherige romantiek.

Ietwat gedesillusioneerd, maar heel wat flyers, boekjes en reclame rijker, kwamen we buiten waar de dikke witte vlokken die toen naar beneden vielen bij mij nog het meest romantische gevoel opriepen van de hele dag.