Maria Callas leeft

Ik kan niet tegen opera. Opera is veel te heftig.

Sopranen slaan gaten in mijn onderbuik. Tenoren dringen zich galmend in mijn oren en willen er vervolgens niet meer uit. Het is allemaal te bombastisch, te dramatisch. Te veel van alles eigenlijk.

Met een klein beetje lood in mijn schoenen vertrek ik daarom richting Lierop. Op het terrein van beeldhouwer Lucien van der Eerden speelt het Eindhovense theatergezelschap Opus28 de voorstelling Maria vs La Callas. Een muzikaal drama over de grootste operadiva die er ooit bestond. Met originele opnamen van haar optredens.
Toen ze stierf was ik een jaar of drie. Tot op de dag van vandaag heb ik haar nog nooit horen zingen. Voor mij leeft ze eigenlijk niet, deze Maria Callas.
In het bos valt er al een stuk lood uit mijn schoenen. Het terrein ademt een waanzinnige sfeer uit. De bomen ruisen, we struinen door het natte gras. Overal staan kaarsen en mariabeeldjes. We drinken een biertje voor anderhalve euro onder een overdekte bar. 

Het regent zachtjes. Echt warm is het ook niet. Tot het moment dat we samen knie aan knie en poncho aan poncho op de tribune zitten. 

We giechelen, maken foto's van het sprookjesachtige beginbeeld, vergapen ons aan de theatertempel die Lucien van der Eerden heeft gemaakt, en paf: ineens landen we met z'n allen in een draaikolk.
We worden letterlijk meegezogen in het hoofd van Maria Callas. In haar liefde voor muziek, haar rotjeugd, haar perfectionisme, haar faalangst, haar liefde en angst voor het publiek, haar struggle met haar stem, haar totale gebrek aan eigenwaarde, haar verdriet als ze wordt verlaten voor Jackie Kennedy, haar wanhoop als haar baby acht uur na de geboorte overlijdt, haar snibbige grootheidswaanvlagen, haar eetstoornissen. 
Regisseuse Teresa van de Ven pelt Maria Callas in twee uur tijd laag voor laag af. Dat doet ze door alle Callas-eigenschappen door vijf vrouwen te laten verbeelden. De kleine Maria (gespeeld door een meisje van acht), de vrouw Maria, de diva La Callas, de oudere Maria en de Stem (vertolkt door een sopraan).   

Maria vs La Callas hakt er behoorlijk in. Niet alleen vanwege al het drama in haar leven dat zich voor je ogen opstapelt, maar omdat je (in elk geval als vrouw) ook stukjes Callas in jezelf herkent.
Ik kan niet tegen opera, maar ben ergens halverwege deze avond stiekum Callas-fan geworden.
Opus28 heeft haar tot leven weten te wekken.

Vrijdag en zaterdag is de voorstelling nog te zien om 20.15 uur in de Beeldentuin Lux et Terra aan de Oeyenbraak 2 in Lierop. www.opus28.nl